sırf gələcəkdə komfortlu yaşamaq üçün ömrümüzün ən qəşəng illərində dəridən-qabıqdan çıxıb gecə-gündüz işləyirik. hərdən düşünürəm ki, 2 il əvvəl gələcək haqqında belə bir şey düşünmürdüm axı. heç vecimə də deyildi. nə ara bunları düşünməyə başladım. bəlkə heç 1 il sonra həyatda olmayacam, nə anlamı qalacaq onda bu qədər addımın hansı ki, bir nəticəyə varmayıbsa?


an'ı yaşamaq deyilən kavramı həsrətlə özləyirəme, insanın problemləri olduğda bir yerdə həll edirsən, amma problem maddi olanda düzəlmək əvəzinə geri gedir.


bunu yazanda bir sözlük yazarının yazdığı sözü xatırlayıram (çox güman derek yazmışdı) "The problem is not the problem, the problem is your attitude about the problem"