əsgərlik xatirələri

yəqin bilirsiniz ki, əsgərlikdə məzuniyyətə hamını birdən buraxırlar. yəni 80 nəfər məsələn bir çıxır. kim əvvəl gedə bilirsə, adətən daydaylı olur. yeməkxananın qabağında sıranın düzülməsini gözləyirdik. tanımadığım bir əsgər gəlib, yanımdakı məzuniyyətdən yeni qayıdan uşaqla danışmağa başladı: - sən də daydaylısan babat. - o niyə? - bəs necə hamıdan qabaq məzuniyyətə çıxa bildin? əslində həmin əsgərin atası ölmüşdü deyə onu 4 gün tez buraxmışdılar. ağlaya-ağlaya da getmişdi. astadan gülüb cavab verdi: - kaş dayday hesabına olardı.