5. etika əxlaq,mənəviyyat (adətlər) haqqında elmdir. "etika" etimaloji baxımdan qədim yunan sözü "ethos" -la bağlıdır. vaxtilə etika yurd, birgəyaşayış mənasında işlənirdi. homerin "illiada"sında bu barədə geniş məlumatlar var. ictimai şüurun qədim forması olan "əxlaq" etikanın tədqiqat obyektidi.etika əxlaqı,insanların mənəvi aləmini,mənəviyyatını öyrənir.zaman keçdikcə etika yeni mənalar daşıyır:azərbaycanca bu söz adət,xasiyyət,xarakter,temprament,davranış,fikir tərzi mənalarını verir."ethos"sözünün latın variantı "mos"(adət,daxili tələbat,qanun)sözü olub.romalılar(tsitseron) yunan təcrübəsini aristotelin fikirlərini əsas götürərək,"mos"sözündən "moralist"(xarakterə,adətə aid olan)sifətini meydana gətirmişdi.nəticədə b.e.-nın ıv əsrində "moralitas"(əxlaq,moral) anlayışı yaranmışdı.
etikanı həm də əxlaq haqqında elm də adlandırırlar.etikanın predmeti tarixən dəyişmədədi.ilk növbədə öyrənmə obyektinin özü-əxlaq dəyişikliyə məruz qalır.bildiyimiz kimi,müxtəlif ictimai-iqtisadi formasiyalarda əxlaqın məzmunu və xarakteri fərqli olmuşdu.hazırda əxlaq,etika dedikdə ,insanların bir-birinə münasibətlərinivə cəmiyyətdə onların vəzifələrini müəyyənləşdirən,tarixən formalaşmış davranış qaydalarını nizama salan mövcud normaların məcmusu anlaşılır.