1. Sevgili cənab Freud!
Həqiqəti tapmaq həsrəti bütün həsrətləri üstələyir. Qəribə bir şeydir. Savaş və məhv etmə düşüncəsinin insan ruhundakı sevgi, həyat eşqilə necə iç-içə girdiyini özünüz açıq şəkildə izah etmisiniz. Lakin əsas məsələ insanın daxili və zahiri bütün müharibələrdən xilas olmaq həsrətidir. Bu böyük həsrətin sferasında öz dövrünə bir topluma, xalqa əxlaq və düşüncə sahəsində rəhbərlik edən bütün böyük insanlar birləşib. isadan ta Kanta qədər hamısında bu qurtuluş həsrəti var. Hər nə qədər bütün insanlar arasında əlaqələri təmizləmək istəkləri tam reallaşmasa da, bu cür insanların bütün dünya tərəfindən öndər sayılması mənalı bir həqiqət deyilmi?
Mən inanıram ki, istiqamətləndirmək və rəhbərlik bacarığı olan bu insanlar dar bir sahədə olsa da, eyni məqsədi paylaşır. Di gəl onlar siyasi inkişafa böyük təsir edə bilmirlər. Hazırda insanlar dözümsüz və məsuliyyətsiz siyasət adamlarının öhdəsinə buraxılmış kimi görünür.
Zorakılıqla öz yerlərini qoruyan siyasi rəhbərlər yüksək təbəqənin nümayəndəsi sayıla bilməzlər. Ancaq say-seçmə ziyalılar da bu gün cəmiyyət üçün ciddi bir iş görmür. Onların digər işlərlə baş qatması günün problemlərinin təhlil edilməsinə birbaşa mane olur. Bu cür insanların bir araya gəlməsi dünyadakı dəyişiklik meydana gətirə bilməzmi? Fikrimcə, beynəlxalq səviyyədə yaratmaq imkanımız olan təşkilatın nümayəndələri, fikir adamları bu prosesin həlli istiqamətində böyük işlər görə bilər.
Şübhəsiz ki, elmi sayədə rastlanan və insan yaradılışının əksikliklərindən doğan qorxular burada da özünü göstərəcək. Amma bir cəhd etmək yerinə düşməzmi? Doğrusu mən, belə bir işə başlamağı böyek bir missiya sayıram. Yüksək fikir adamlarının birliyi qurulduqdan sonra biz sistemli şəkildə dini təşkilatlara da müharibəyə qarşı çıxmaq üçün çağırış etməliyik. Bu, xoşniyyətli insanların "iflic"ə dönmüş hisslərinə böyük dəstək olardı.
Düşüncələrimi dünyada hər kəsdən çox sizinlə bölüşürəm. Çünkü siz hisslərə daha az qapılırsınız və sizin mühakiməniz ağır bir məsuliyyət duyğusuna söykənir.