18. Hər qurban bayramında uşaq evinə gedirdi valideynlərim. Bir dəfəsində bacımla mənidə aparmışdılar. Sözdə bildiyim kimsəsizliyi o gün çoxluq içində tək qalanlarda görmüşdüm.
Aş bişirmişdi mamam mətbəxlərində. Yeməklərini uşaqlae yeyib bitirdikdən sonra qabda birdənədə düyü qoymamışdılar. Heçbiri.. yeyərkən bəziləri mənə baxırdı birneçəsi gəl səndə ye demişdi başqa zaman olsa aş olanda mütləq yeyirdim o gündə ağlımda idi yeyəcəkdim amma uşaqların aşı həqiqətən sevərək yemələri məni çox təsirləndirmişdi. O qədər özüdə təvazökar idilərki, 2ci dəfə çəkim demişdi mama yox xala qalsın deyirdilər.. bəlkədə axşam yenə yeyərləe deyə elə deyirmişlər. O gün mənim üçün çox təsirli idi, yeniyetmə belə deyildim amma o gün həyatın bu tərəfinidə görnüşdüm. Sevmədiyim yemək olsada hər zaman o uşaqları dostlarımı xatırlayıb axıra qədər yeyirəm.
inşAllah hər biri artıq xoşbəxtdi yalnız deyillər.. kim bilir bəlkə elə o uşaqlardan biridə buradadı nəsə yazır yada oxuyur.
Əgər bunu oxuyan o uşaqlardan biridisə mənə yazsın, hörmətlə..
Mərdəkən uşaq evinə gələn 10 yaşında mavi köynəkli ,köynəyin üstündə də bantikli qız şəkli olan mavi sırğalı balaca qız..