19. dayımın toy günü idi və mənim 3 yaşım vardı. gəlin otağında bacımla ikimiz tək qalmışdıq. birdən dayımın ətirlərini görüb ən yekəsini götürdüm. mənə görə olduqca ağır idi və fikirləşdim ki, bundan yaxşı qılınc çıxar. başladım havada bunu o yan-bu yana fırladıb oynamağa. bacıma dedim birin də sən götür, oynayaq. dedi yox. mən yenə təklif elədim, gəl dedim, amma gəlmədi. oynamaq istəyirdimsə, mütləq oynamalı idim və özüm bacıma yaxınlaşdım, özü də əlimdə qılıncımı fırlada-fırlada. yaxınlaşan kimi qılıncım zərbəylə bacımın burnuna dəydi və naporla vurulan su kimi burnundan qan açıldı. hələ də yadımdan çıxmır, elə bil krantı açmısan və gur al qırmızı su gəlir, o dərəcə. yerlər bütün qana bulanan anda nənəm qapıdan içəri girdi. palatka toyu olacaqdı deyə hər iki əlində çörəklə dolu yekə sellofan bizi görən kimi əlindən yerə düşdü, hay-həşir saldı. sonrası yadımda deyil, ancaq sevinirdim ki, nənəmgildəyəm və toy günüdü, başları qarışıqdı deyə döyülmədim, yoxsa anamın əlindən sağ çıxmağım müşkül məsələ idi. bu bəladan belə canımız qurtuldu və 6 yaşlı bacımı apardılar həkimə, burnunu tikdirib gətirdilər. toyu burnunda nə bilim nələrsə ilə keçirdi. əsas məsələ isə, hamı bacımın burnuna nə olduğunu soruşur və məsələni biləndən sonra uşaqlarını, nəvələrini mənim yanıma gəlməyə qoymurdular. qadağa etmişdilər ki, o balaca çəhrayı paltarlı keçəl qızın yanına getmə, amandı..
bütün toy boyu ortalıqda tək oynaya-oynaya qaldım. düzü, təkliyim mənə heç də pis təsir etmirdi, əksinə, ona-buna sataşa-sataşa əyləncəli bir gecə keçirmişdim. həm də yanıma heç bir uşaq yaxınlaşmırdı deyə yerə şabaş atılanda hamısını özüm tələsmədən, rahat-rahat götürürdüm və əsas məsələ də bu idi.-*