1. Minlərlə kitab yazılıb, nəzəriyyələr yaradılıb insan davranışı barədə, nəyə etiraz edib, nəyi dəyişəcəyi barədə filan. Bu nəzəriyyələrin elə maraqlı tərəfi də hər ölkə, hər topluluqda eyni nəticə göstərməməsidir. Məsələn eyni şeyin tətbiqi Avropada başqa Afrikada başqa nəticə verir.
Bizim insanımız da özünəməxsusdur. Fərdiyyətçidir, özünü daha çox düşünür. Həyati ehtiyacları toplum ehtiyaclardan öndədir. Qınağa isə düşmək istəməz, praqmatikdir, praktik çıxış yolunu seçər. Misal, qınağa gəlməmək üçün sevdiyi qızı yox qohumunu alar. Və yaxud bakirəliyin önəmini bilən qız anal və oral seksə yönəlir, vaginaya zərər dəyməsin də nə olur olsun düşünür. Yanılırmı? Bəlkə də bizim prizmadan hə, amma öz prizmasından yox?! Yaxud bakirəliyi pozulduğu üçün bərpa etdirənlər? Elə ən çox da bu əməliyyat bu qadağalar olan ölkələrdə olur. Vicdan fərdi birşeydi, o öz yerində, amma onu belə addım atmağa çəkən səbəblər elə qadağalar deyil? Çıxış yolu kimi bunları etməsə bu cəmiyyət ona necə yanaşacaq? Tək ona yox, bu kimi tabuların qurbanı olan qadın və kişilərə də. Cəmiyyətin onları sahiblənməsini fərdi vicdan əzabı çəkməkdən üstün tutduğu üçün etmirmi bunları?!