8. bu günlərdə bacardığım şey. mənim uşaqlıqdan tanıdığım qaqaş var. bununla biz 1. sinifdən sinif yoldaşı olmuşuq. məktəb bitəndən sonra da əlaqəni kəsmədik, mən universitetə qəbul oldum, bu kollecə qiyabı daxil oldu, əsgərliyə getdi gəldi. kollecinə davam elədi. nəysə, eyni şəhərdəyik, görüşmək çətin olmur. sadəcə dərslər, iş güc zad imkan vermir çox bir yerdə olaq. Düzün desəm eyni adamlar deyilik. çox fikirləşəndə bunun iki dost arasında mühimliyi çox aşağı səviyyədədi. mənim kimi adam üçün vapşe. iki söhbət edib dağılışarsan da. yenə də eski dostuq deyə münasibəti kəsmək istəmirəm. otururuq yemək yeyirik bu başın salır telefona, edəcək söhbət olmadığı üçün deyə bilmirəm gəl nədənsə danışaq. elə sakit səmirsiz bəzən absürd dialoqlarla yola veririk görüşü. ən azı həftədə 2 dəfə görüşürdük, də mən düzü heç həzz almırdım. deyir; "brat, universitetin yanındayam kollecdən çıxmışam gəl görüşək" indi nağarasan ala yox deməy ayıbdı axı. heç olmasa iki pes, domino ata bilsəydi gedib başımızı hərliyərdik. heç nə qaqaş deyir gəl düşək dəniz qırağına. səbəb? heç nə bir iki civi varsa ona göz qaş eləməy, ya da risofklanmaq zad da. başqa məqsəd yoxdu. nəm yağış yağır deyirəm; gəl düşəy dəniz qırağına qayıdasan ki, "yoxe ala indi matı nəəəzir orda?" nəysə də qaqaş. nə uzun uzadı tərif verim? adam konkret başqa temadı da. hir ara yazıb soraqlamadım dedim qırılar da münasibət day yeri yoxdu davamlı görüşməyin. mən belə söhbətlərə görə çalışıram insanlarla yaxınçılıq qurmayım. mən çağırılmağı deyil də, çağırmağı sevən tərəfəm hər zaman. padlo zad da görmürəm. uzaq başı deyəcək ki, "yoxe qaqa işim var". fso. başa düşən adamlar ürəydi. mənə çatmıyan şey sən yox deyəndə dirəşən adamlardı. qaqaş, sənin başqa işin gücün yoxdu? tutaq ki, yoxdu. get topunnan oyna da , gijdıllaq?
bəzən hə ilə yox arasında qalanda qəti heç nə deyə bilmədiyim üçün söhbəti fırlatmağa başlayıram. gəlirsən?
hə çatıram(yarım saatdı yoxdu)
evə çörəy alım gəlirəm
dədəmə köməy eliyim gəlirəm
bir balaca işim var, həlleliyim çatıram
harda görüşək
cavabsız 10 zəng
belə-belə fırladırsan da. ən bərbad metod budu. ona görə danışdığım qaqaşla qismən soyuq münasibətə zəmin yaratdım. mən heç vaxt dəqiq və planla insan olmamışam. qarşımdakılar sanki nazirlikdə işləyir.
axşam oturaq?
- yer, məkan, saat və kimlər olacaq?
anket doldurursan gijdıllaq? denən hə ya da yox. yox deyə bilməyib söhbəti uzadanda həm qarşıdakını aldadırsan həm də özünü mənfi imicdə tanıdırsan. ona görə də əgər mümkündürsə bir təhər yox deməyi bacarın. hərhalda uzağı dirənən yeri sizi başa düşəcəklər. onsuz da, insanlar son zamanlarda o qədər emosional olublar ki, anlıq başa düşməsələr də hardasa fikirləşəndə sizin "mən bu aralar tək qalmaq istəyirəm" sözünüzü yaxşı dərk edəcəklər. dürüst olmaq, sağlam münasibətin təməlidir, əgər mümkündürsə-*