24 yazar | 25 başlıq | 205 entry
yenilə | gündəm


#son entrylər 205 yeni entry

tarixin ən böyük icadı 9 #sözaltı fotoqrafiya 5 sözaltı günlük 5 grass is always greener on the other side   joan gamper   fc barcelona   ronald koeman   #sözaltı fotoqrafiya 4 le petit prince   mükəmməl sözlər 4 mila kunis | kino   yazarların hazırda etdiyi şey   #sözaltı music 2 azal   bal yarmarkası   tarixin ən böyük icadı 7 yazarların ruh halı 3 şebnem şirin   you | kino 3 neuroscience   kapoşi sarkoması   lightyear | kino   binaural recording   yazarların bənzədiyi məşhurlar 3 neft bitdikdən sonra azərbaycanın vəziyyəti 2 2026-cı ildə azərbaycanın avropanın ən kasıb ölkəsi olması 3 bald and bankrupt 2 my immortal 2 brainpriz yarışması   əsəb pozan şeylər 2 franck kessie   ciro immobile   stress-energy tensor   sözaltı günlük 4 paul scholes 3 bir daha təkrar etmək istənilməyən səhvlər   robert bresson | kino   uzun boylu olmaq 3 ad günü   snake eater   yazarların başına gələn maraqlı hadisələr   ushuaia   yazarların xüsusi istedadları 2 istehsalat təqvimi   kamran ağayev   the year earth changed   #sözaltı art   kəşf edilməsi istənilən şeylər 3 sonsuza qədər vuruşmayacağam   jurnalist şəhid atasının facebookdakı yazısı 2 asosiallıq   philosophical zombie   dune  









yox deməyi bacarmaq

| sosial

facebook twitter əjdaha lazımdı   googllalink


    1. bu sifarişi verən: hechliyin_menasi Bəzən insanın özünə dəyər verməsi üçün lazım olan ən vacib keyfiyyətlərdən biri.
    Bu barədə son vaxtlar çox düşünürdüm. Sifariş bölməsində görəndə yazmaq istədim.
    Əvvəllər "yox" deyəndən sonra uzun müddət vicdan əzabı çəkirdim. Günlərlə fikirləşib, bəzən ətrafımdakıları da bezdirib özümə əzab verirdim. indi də tamamilə bu xasiyyətimdən əl çəkməmişəm. Amma artıq "yox" deyəndə, razılaşmayanda özümü əvvəlkitək günahkar hiss etmirəm. Bəlkə daha soyuq, ruhsuz, eqoist insana çevrilirəm. Amma, deyəsən, özümü daha rahat hiss edirəm. Çünki bu günə qədər sırf özümü günahkar hiss etməyim və ya qarşımdakı pis olmasın deyə istəmədiyim yerlərə gedib, istəmədiyim işləri görüb, bəzən istəmədiyim filmlərə baxıb, istəmədiyim insanlarla ünsiyyətdə olmuşam.
    Əminəm ki, çoxumuz beləyik.
    Cəmiyyət olaraq elə bir halda yaşayırıq ki, istəmədiyimiz şeylərə yox demək, səsimizi çıxarmaq, razılaşmamaq kimi seçimimiz çox vaxt olmur. Bir növ başını aşağı salıb hər şeylə razılaşmaq uşaqlıqdan öyrədilir. Ona görə də "yox" deyən insan avtomatik neqativ sifətlərlə təsvir olunur.
    Düşünürəm ki, kiminsə həyatına, azadlığına hər hansısa bir ciddi təsiri olmadığı müddətdə "yox" demək pis bir şey deyil. Sadəcə bunu hansı tərzdə deməyimiz, özümüzü necə ifadə etməyimiz də önəmlidir.
    2. əgər bir insan bunu lazım olan yerdə,lazım olan zamanda demirsə həmişə uduzmağa məhkumdu.söhbət şəxsi həyatdan gedir. mən də universitetin bitiminə qədər çox şeylərə "səbr,nəzakət" adı ilə dözüb yox demirdim. ancaq bunun özünəhörmətsizlik kimi qıraqdan göründüyünün fərqində deyildim. əsgərlikdə isə buna tam qalib gəldim. polkovnik-leytenantın üzünə yox dediyim anda (bir məsələ var idi əgər razılaşsam,dözsəm çox guman əziyət çəkəcəkdim) cəza gözləyirdim ən azından ancaq əksinə oldu, yox deməyim məni komandirin yanında digər əsgərlərdən də hörmətli elədi sırf vaxtında və zamanında üzə görə "yox" deməyim məni bundan sonra həyatda bir çox şeydən xilas elədi.
    insanın həyatında ilk növbədə insanın özü durur, hətta ən yaxının belə olsa lazım olan yerdə öz mənafeni güdmək insanın özünə olan qiymət verməsi və məcburi hərəkətidir, yox deməyəksənsə başına gələcəklərə görə məsuliyyət ancaq sənə düşür sənə hər şey təklif edilə bilər hətta manipulyasiya etməyə də çalışa bilərlər ancaq yox demək lazımdır həmişə lazım olan yerdə.
    3. Çox pizdes hissdi qarşındakı səndən hə deyəcəyini gözləyəndə. Qorxmuyun blət, yox deyin.


sən də yaz!