32. uşaq vaxtı əmimgil bizi tikanların üstündə ayaqyalın dalaşdırırdılar. paçanlar şəhərlərdə pley steyşn oynayıb sevgi haqqında rep yazanda. bilirəm roma gladiatorlarının təlimi kimi səsləndi, çünki eləydi. yayları kəndə gedəndə axşamlar hamı çayın qırağına toplanırdı at belində, böyüklər balacaları qızışdırırdı kim döyər, xoruz döyüşü. qorxduğum bi qaqaş var idi, vəhşiydi, mauqliyə oxşuyurdu yetim, ayaqqabısı da yox idi onsuz. bir gün əmim dedi davay coni onu boğ, məzələnsənmi deyirdim ki qaqaş uje başımda olurdu. tikanların üstündə, ayaqyalın köynəksiz biz güləşirik bunlar gülür.
axırda ayırırlar falan. hər aam eyni nəğmə. əmi deyirdi həmişə ilk vuran qazanır yadında saxla. o vaxtdan kimə gəldi qoyuram. bully kid.