...

the turin horse

| kino

facebook twitter əjdaha lazımdı   googllalink
ən yaxşı film soundtrackları - kartof yeyənlər - nietzsche fəlsəfəsindən təsirlənən filmlər - kənarda qalmış izlənməsi lazım olan filmlər

    1. külək səsi ilə üşütmüş filmdir. amma sixintili vaxtlarda baxilmamali olan filmdir, normal moodda olanda baxilmalidir, yoxsa sixintidan öle bilersiniz.

    0 əjdaha!

    07.11.2013 07:53, uzuncorab hippi
    2. bela tarrın, elanına görə son filmi.
    necə ki ədəbiyyat kitablarımızda yazılırdı ki dəli kür romanında kürün özü bir obrazdı, bu film boyu əsən külək və atın özü eləcə bir obrazdı. operator işi həddən artıq gözəldi. film boyu bircə musiqi işlənir; mihaly vigin əjdaha bəstəsi. məncə başqa musiqi olsaydı bu dərəcədə sevə bilməzdim. ağ-qara çəkilməsi elə də dərin məna ifadə eləmir, həmin məkanın rəngi görüntülərində oraların bomboz bir yer olması görünür. öz rəngində çəksəydi, iyrənc alınardı.
    belə bir qənaətə gəlmişəm, düzgün olmaya bilər: friedrich nietzsche turində atın döyülməsi ilə bağlı olan hadisədən sonra yaradıcılıqla məşğul olmur. düzdür, 10 il yaşayır, amma dəli olur, xəstəxanalarda qalır. mənə elə gəlir ki, bela tarr da nitşe kimi turin atı məsələsindən sonra yaradıcılığını dayandırır. bəlkə də səhvdi, mən belə düşünürəm.
    filmin ssenarisinin ideyasının partlayışı çəkilməzdən 30 il əvvəl mühazirə zamanı bir tələbənin "biz bilirik ki, turində at döyülərkən nitşe yaxınlaşıb atı xilas eləməkçün onu qucaqlayıb və ağlayıb. bu hadisədən sonra nitşeyə nə olduğunu bilirik. bəs ata nə olmuşdu?" deyə sual verməsi zamanı olmuşdu.
    hər kəs üçün olmayan filmlərdəndir.

    o bozluğu və çəkilən əziyyəti görün istədim:
    http://vimeo.com/76164896

    3 əjdaha!

    04.07.2014 03:39, baba
    3. (bax: a torinoi lo)

    qışın, soyuq iqlimin, insanlıq hekayəsi üstündə təsviri olan bela tarr rəqsi, filmi.

    iyirminci yüzilliyin turinə aid hekayəsi cesare pavese ilə əlaqəlidir: il mestiere di vivere: diario 1935-1950 adlı günlüklərinin son sətirində pavese təxminən bu cümləni ifadə edir: artıq yazmayacam. (və bilindiyi kimi, pavese, bu cümlədən sonra yaşam karnavalına son verərək, intihar edirdi) günlüyü bitirdikdən sonra pavesenin hisslərini başa düşməyə çalışmışdım. onsuz da bir günlük oxumağın ən çətin tərəfi son yazılan tarixə aid cümlələrdir, demişdim.

    ikinci turin xatirəsi, 1800-cü illərin son dövrlərinə, nietszchenin qırbaçlanan atı xilas etməyə çalışmasıyla əlaqəlidir ki, tarr bunu incə bir gözlə görərək, o atın hekayəsini çəkməyə qərar verir. hadisədən sonra davam edən yaşamın altı gününə işıq tutur: çöldə nietszchenin on bir illik əzabını təsvir edən fırtına qopmaqdadır.
    tarr kamerasını rəqs etdirərək, həmçinin bunları da ifadə etməkdən çəkinmir: üçüncü insanların monotonluğu epizodiktir.

    tarr bu filmlə, eyniylə pavese və nietszche kimi, metaforik belə olsa turində ölməyi seçir.


üzv ol


...