sözaltı etiraf
| sözaltı1,134,219 | 2150 | 8942
əjdahalar googlla
suda üzməyə qorxan balıq
Linda Cadell
Yalnız deyilsən!
Bu duyğuların müvəqqəti olduğunu və kömək mövcud olduğunu bilmək vacibdir. Dostlarınıza, ailənizə, profesionallara müraciət etməyiniz vacibdir. Sizi dinləmək və lazım olan dəstəyi təmin etmək istəyən insanlar var.
Sözlük yazarları olaraq səni hər zaman dinləyə bilərik.
Əgər yalnız hiss edirsənsə, qaynar xəttə zəng et:
☎ 860heç nə, hisslərimi paylaşmaq gəldi içimdən gecə-gecə dedim yazım bura.
əvvəl sevdiyim insan(lar)dan başqa hamının yanında elə hiss edirdim, artıq buna sevdiyim insan(lar) da daxildir bir müddətdir ki.
amma, onu sevirəmmi, hiss olaraq sevirəmmi yoxsa sadəcə bir müddətlik duyğu oynayışıdırmı, yoxsa birlikdə olmanın alışkanlığıdırmı onu da bilmirəm.
Öz içimdə özümə tərif etmədiyim saat yoxdur bəlkə də. Tiktokda favoriyə atmaq istədiyim videonu əvvəlcədən favorilədiyimi görəndə, spotify-da bəyənmək istədiyim mahnını daha öncədən bəyəndiyimi görəndə "nə mükəmməl zövqüm var ala" deyə düşünürəm.
Hətta keçən il intihar etmək istəyirdim ki iç səsim "qəhbələr, oğraşlar ölsün aq mən niyə ölürəm? Ölmək üçün çox mükəmmələm" deyib son anda vaz keçmişdim.
Ətrafıma da öz xasiyyətimin oxşarı xasiyyəti olan insanları toplayıram. Çünki öz fikirlərimi başqasından eşitmək məni çox sevindirir.
Pis bir ruh halında olarkən gözümün qabağına yazdığım entrilər ya da vaxtilə verdiyim mükəmməl cavablar gəlir. Beləcə o ruh halından çıxıram və normal günümə davam edirəm xd
O içdə yaşanan kəpənək hissi sadəcə özümə baxanda olur. Özümdən başqa bircə nəfərə qarşı yaranmışdı uzun müddət öncə amma onu qısa müddət sonra unutdum. Özümə qarşı olan sevgim isə heç vaxt bitmir
Nəysə mən də bir cürə gijdıllaq
Nə qədər özümü sevsəm də ətrafımdakılar tərəfindən sevilmədiyimi düşünürəm həmişə. Bəlkə də özümü sevmə səbəbim budur aq. Heç kim məni yanında istəmir deyə özüm ilə baş-başa olmağı sevirəm. Məni tam anlayan tək insan mənəm deyə, məndən bezməyən və məni yarğılamayan tək insan mənəm deyə özümü sevirəm. Uşaqlıqdan bəri yalnızlığa öyrəşmişəm onsuz da. Özümdən başqa bir insanı sevməyə səbəbim də yoxdur.
Nə qədər gözəl olduğumu düşünsəm də həmişə kənardakılara çirkin görsəndiyimi düşünürəm. Uşaqlıq travmaları sağ olsun buna görə xd. Heç vaxt da bu düşüncədən çıxa bilməyəcəm deyəsən elə. Həm mükəmməl həm də bərbad bir insan olduğumu düşünürəm. Arada qalmışam bir növ.
Entrinin yarısında fikirlər başımdan uçub getdi aq. Gecə saat 3'dür deyə çox da düşünməyəcəm üstündə çünki yorğunam. Doğaçlama gidelim türklər demişkən -*
Keçən ay 1 il olar ki danışmadığım türk dostumla danışırdım. Söhbət necə oldusa insanları sevməyə gəldi. Dedim ki ona bəs böyük, kiçik, qadın, kişi, qız, oğlan, uşaq fərqi yoxdur növünün. Hər növ insandan zəhləm gedir. Bu da mənə dedi ki depressiyadasan? Mən də dedim ki insanlara nifrət etmək üçün depressiyada olmağıma ehtiyacım yoxdur. Onsuz da xeyirdən çox ziyanları dəyib mənə. Qız da mənə dedi ki sən özünü sevmirsən. insan insana nifrət edə bilməz. Bu cümlələr mənə söyüş kimi gəldi aq. Necə yəni digər insanları sevmək məcburiyyətindəyəm? Psixologiyamı göt gününə qoyan canlıları niyə sevməliyəm aq? Əlimdə olsa idi məhv edərdim hamısını. Ən axırda da dözə bildiyim qədər tək yaşayıb intihar edərdim o ayrı amma yenə də çox gözəl bir intihar olardı. içimdən tikanı çıxarmış olardım ən azından.
Bu xəyalı gerçəkləşdirə bilməyəcəyimə görə geriyə qalır intihar etmək. Qız onsuzda demişdi ki mənə insanları öldürmək yerinə özünü öldür. Qız bu cümlə ilə deyəsən mənə duyğusal olaraq zərər verməyə çalışırdı. Adama deyərlər mən onsuz da içdən ölmüşəm aq. Sadəcə intihar etmək üçün düzgün vaxt deyil hələ. Qıza dedim ki onsuz da intihar edəcəm. Mənim sonum intihar ilə olacaq. Sadəcə intihar edə bilmərəm hazırda. Bitirmədiyim işlərim var. Hamısı bitsin onsuz da ölümü qərarlaşdırmışam. Qız göt oldu xd. Bəlkə də doğrudan depressiyadayam aq amma mübahisə edirdik deyə boynuma almamış da ola bilərəm. Bilmirəm çox normal ruh halında olduğumu düşünürəm son vaxtlar. Bəlkə də öyrəşmişəm depressiv ruh halına. Bəlkə də depressiyam formasını dəyişib və gündəlik həyatımda özünü çox göstərmir amma içimdə yenə də özünə yer eləyib? Bilmirəm amma onu bilirəm ki ölmək istəyirəm. Öləndə isə çox rahat olacam. Gülə-gülə öləcəm bəlkə də aq. Onsuz da ağlamağı bacarmıram ancaq gülürəm. Ən pis vəziyyətlərdə, ən acınacaqlı anlarda həmişə gülürəm. Pozitiv olduğumdan ya da ciddiyə almadığımdan deyil sadəcə ağlaya bilmirəm. Uşaqlıqdan bəri ağlamamalı olduğumu öyrədiblər deyə qüruruma sığışdırmıram ağlamağı.
Son vaxtlar işlərimi daha tez bitirməyə çalışıram ki anidən intihar etməyə cəsarətim artsa geridə qalan işlərim ağlıma gəlib fikrimdən daşınmayım. Fikrimdən yayındıracaq hər şeyi kənarlaşdırmaq istəyirəm. Bu səfər fikrim ciddidir deyəsən. Hər şeyi detallarına qədər fikirləşmişəm. Əvvəl-axır bunu edəcəm. Bu il olmasa gələn il. Fikrimdən daşındıra biləcək şeylər demək olar ki yoxdur. Şansım olsa o olaylar başıma gəlsə fikrimdən daşınaram bəlkə amma şansım yoxdu bir qram. Bəlkə o vaxt sözlüyə son bir entri yazaram aq kim bilər? Əyləncəli ya da qəmli olması o anki moduma bağlıdır xd nəysə içimi tökdüm gedim yatım. Ya da yox mahnıya qulaq asacam.
üzv ol