sözaltı etiraf
| sözaltı1,131,794 | 2150 | 8941
əjdahalar googlla
suda üzməyə qorxan balıq
Linda Cadell
Yalnız deyilsən!
Bu duyğuların müvəqqəti olduğunu və kömək mövcud olduğunu bilmək vacibdir. Dostlarınıza, ailənizə, profesionallara müraciət etməyiniz vacibdir. Sizi dinləmək və lazım olan dəstəyi təmin etmək istəyən insanlar var.
Sözlük yazarları olaraq səni hər zaman dinləyə bilərik.
Əgər yalnız hiss edirsənsə, qaynar xəttə zəng et:
☎ 8602 il bundan əvvəl yay aylarında mərdəkan-a bağ evinə istirahətə getmişdik. amma çox maraqsız keçirdi. evdə internet yox idi, internet üçün gərək hasarın başına çıxıb qonşu otelin wifi-i tutardıq. bir gün əmiuşağları qonaq gəlmişdilər, evdə sıxıldığımız üçün 4 nəfər(mən, qardaşım və 2 əmioğlu) çıxdıq mərdəkan turu eləməyə. söhbət edə edə gedərkən birdən yolda qara bir şey gördüm. əvvəl elə bildim telefon kabrosudur. amma yaxından baxanda gördüm elə telefonun özüdür. markası "şayomi"-* idi və ekranı çatlamışdı. yəqin ki, kimsə telefonu yerə salıb, heç xəbəri olmadan getmişdi. normal insanlar telefonu yiyəsinə vermək üçün çalışmalı ikən mən və daha yaxın olduğum əmioğlumla telefonu mənimsəməyi düşündük. bunu digərlərinə deyəndə zarafat etdiyimizi düşünüb " ə səy səy danışmıyın hahaha" deyə reaksiya verdilər. amma bi kere kafaya koymuşduk edəcəkdik. evə gələndə, telefonun nömrəsini çıxardıb aparıb dənizə atıb qayıtdım evə.(o qədər təkərə düşmüşdüm ki, nömrəni salfetkaya büküb dənizə atmışdım. sankı balıqlar nömrəni görüb polislərə xəbər edəcəkmiş kimi).
bundan sonra işin əsas tərəfi başlayırdı. telefonu zaretkaya taxdıq. tam yığandan sonra, internet bəlirtilərinin olduğu yeganə yerə-hasarın başına çıxdıq. orada oturub hacker-lər kimi şifrəsi olan telefonun şifrəsini qırmağa çalışdıq. bir neçə saat əziyyətdən sonra nəhayət ki, hava qaralana yaxın telefona baxıb "əziz xiaomi sən azadsan, biz səni dirçəldəcəyik!" deyə bildik( özüdə telefonun şifrəsini qırmaq üçün youtube-da hind aksenti ilə ingiliscə danışan qaqaşın dedillərin anlamağa çalışdıq).
indi isə hekayənin duyğusal tərəfi:
telefonu açandan sonra ilk qalereyaya girdik. telefonun sahibinin bir marketdə administrator olduğunu öyrəndik. 6000-ə yaxın mal şəkli var idi. sonra iyrənc iyrənc porno videoları, (heyvan pornosu belə var idi) özünün 200-300 dənə selfisi və.s var idi. açandan sonra parametrlərə girib "find my device"-ı bağladıq. telefonu tapmasına qarşı bütün tədbirləri aldıq. hətta telefonu spirtlədik. heç iyləyə-iyləyə də tapa bilməzdi -*. bütün bunları etdik amma.....
amma işin vicdani tərəfi məni narahat edir biraz. bizim o telefona ehtiyacımız yox idi, amma bəlkə də o adamın var idi. telefonu elə ordaca qoysa idik də heç kəs bizim etdiyimiz kimi etməzdi. ən pis halda, o telefonu başqa adam tapsa idi aparıb satardı. amma telefonun ekranı qırıq olduğu, parolda olduğu və oğurluq telefon "vibe"-ı verdiyi üçün, heç dəyərinin 20-30 faizinə belə sata bilməzdi. amma bəlkə də telefon sahibi qayıdıb tapacaqdı. amma dənizə gedirdi böyük ehtimal. ordan gələnə qədər yəqin ki kimsə götürmüşdü. bəlkə də bu qədər böyüdüləsi heç nə yoxdur, tanrı qarşımıza çıxardı o telefonu və bizdə maximum istifadə etdik. amma məncə adamın məhrəmiyyətinə girmədən telefonu sıfırlamaq daha doğru olardı ( ala o qədər şey eləmişik günah deyil, adamın qalereyasına girməyimiz günahdır -* ?). əgər o biri dünya varsa, allahın məndən soruşacağı ilk sual yəqin ki " ay imanın yansın telefonu mənimsəmisən haram xoşun olsun, bəs adamın özəlini niyə qarışdırırsan?" hətta əmioğlu ilə vicdanımızı rahatlatmaq üçün deyirdik ki " ə qaqa o boyda marketin administratorudur neynir bu cındır telefonu? getsin özünə qəşəng bir telefon alsın"
sonra telefonu əmioğluya verdik, ekranı çatlaq olduğu üçün şəhərə gələndə, getdi başqa bir "şayomi" ilə barter elədi..
gözəl insan, əgər bu entryni oxuyursansa haqqını halal elə uşaq olmuşuq, birdə olsa birdə edərik -*
Özünü kenar tesirlere, kenardan gelecek duygusal stimullara qapatdığını düşünürsen bezen. Yanıldığını anlayıncaya qeder. Bezi kelimeler ve ifadeler onları yaxından tecrübe etdikçe varlıq ve substansiya qazanır. Uydurduğumuz bir çox kelime kimi gard sözü de özümüzü teselli etmeye, uyuşdurmaya saxta qorunacaqlar qurmaya yarayırmış meger. Gard; onunla menim aramdaki eşikde duran, sözde meni qoruyan görünmez qalxan. madem eledir, nece olur ki tek seferlik bir ilişki, heç planda olmayan, spontane gelişen bir duygusal temas içeri en derinlerde bir yere bu qeder asanlıqla sıza bilir?
böyük danışaraq, “ eşşi mene heç ne olmaz” deyerek, küstah bir hubrisin verdiyi başgicellenmeyle etdiyin bir sehve baxar. gardına güvenmekle etdiyin sehvle gelen gözünün önündeki eşiyin qalxdığını gördüyün, elinde olmadan gardının düşdüyü, düşürdüyün, sendelediyin o bir an. Sonrasında anlıq bir sendelemenin nelere yol açacağına şahid olmaq. Serbest düşüşle baş aşağı yuvarlanırken kiçik bir toxunuşun uzun müddet arxasına sığındığın divarlarını nece altüst etmesini uzaqdan ve yaxından müşahide etmek. Bunları yazarken dinlediyim mahnının tınılarında ve sözlerinde başqa zaman olsa gülünc gelen ama indi yaşadığın ve tecrübe etdiyin o anlara dair nelerse tapmaq isteyi. Acıdacağını bile bile hem de. Tapınca da ardından duyulan o acıdan mazoxistcesine duyulan o hezze ne demeli? Hubris ve hamartia; Birbirini tamamlayan içiçe keçmiş o möhteşem yanılgı yumağı. Orada bizim üçün yazılanı bilmek, sezmek, feqet müdaxile ede bilmemenin verdiyi çaresizlik ve qorxularımızla uydurduğumuz düşmesi labud gardımızın bu denli kırılgan olduğunu tecrübeyle sabit bir şekilde öyrenmek, teessüf etmek, üzülmek, üzüntünü yazıya tökmek, sözlük etiraf başlığı altında paylaşmaq, yıxılan duvarların üzerine bir kez daha daha “güclü” daha “yenilmez” ama yene de düşmeye mehkum gardlar qurmaq.
üzv ol