bugün məsləhət təsadüfi
sözaltı sözlük
postlar Yoxlama mesaj

...

sözaltı etiraf

| sözaltı
1,129,074 | 2150 | 8941

əjdahalar  googlla
sözaltı sözlük - keçən ayın ən bəyənilənləri - sözaltı günlük - dünənin ən bəyənilənləri - ekşi sözlük - sözaltı sözlük üçün tövsiyələr - sözlükdəki türkiyəli yazarlar - keçən ilin ən bəyənilən entryləri - düşün ki o bunu oxuyur
« / 136 »


    💛

    Yalnız deyilsən!

    Bu duyğuların müvəqqəti olduğunu və kömək mövcud olduğunu bilmək vacibdir. Dostlarınıza, ailənizə, profesionallara müraciət etməyiniz vacibdir. Sizi dinləmək və lazım olan dəstəyi təmin etmək istəyən insanlar var.

    Sözlük yazarları olaraq səni hər zaman dinləyə bilərik.

    Əgər yalnız hiss edirsənsə, qaynar xəttə zəng et:

    ☎ 860
    431. bəzən ən yaxın kitabın 100cü səhifəsindəki 7ci cümlə o qədər mənasız olub ki, paylaşmamışam.
    432. sozluk etiraf edirem ki turkdilli yazanda ibnelik eden menem.bundan cox lezzet aliram, hec ne de hec kim de sikime deyil.bir dostum demeli puhahahahaha.p.s. kimise tehqir etmirem amma hec vaxt, tehqir edene de reaksiya vermirem.cunki o onsuz zarafatla shexsiyyete hormet xettin qavramamis insandi.

    0 əjdaha!

    19.03.2015 00:50, narxozista

    0 əjdaha!

    19.03.2015 02:36, medium
    434.
    (youtube: )

    0 əjdaha!

    19.03.2015 02:53, medium
    435. oxumayın. sadəcə özüm üçün yazıram -* zəif, mamauşağı və küçə görməyən uşaq idim. belə uşaq olar ala? olmaz. uşaq dava edər, döyülər nə bilim yıxılıb ayağını incidər, qapıçı olar, top buraxanda götünə təpik dəyər. anam mənə küçəyə belə çıxmağa icazə vermirdi. bütün uşaqlara tərbiyəsiz, axmaq, gerizəkalı deyirdi. hər gün ikiyüz dəfə sorğu-sual edirdi hansı dərsdə hansı hərəkəti etmişəm, kimlə söhbət etmişəm deyə. mən uşaq idim ancaq o boyda 6-7 ildə heç kimlə söhbət etməmişdim. bir neçə vaxt sonra məktəbdə məni "qız" deyə çağırmağa başladılar. düz idilər? bilmirəm ancaq ağlamaq istəyirdim. ağlamaq üçün məktəb-ev arasında yolu uyğun görmüşdüm ancaq məktəbdən-evə, evdən-məktəbə düz 9 cu sinifə qədər məni anam aparıb-gətirirdi. anam mən nə qədər tək qalsam o qədər mükəmməl olacağımı fikirləşirdi ancaq daha da pis oldu. heç danışmadığım üçün bir müddət sonra buna alışdım, 16 yaşımda evimizin ətraf iki-üç küçəsindən başqa heç yeri tanımırdım. bir yandan məktəbdə aşağılanırdım ancaq heç birində günah görmürəm. düzgün böyüdülməyən mən idim, atam bildiyiniz klassik bakılı balası idi. bakılı olmayan heç kimi bəyənməmə, hamını aşağılama, bakı bizimdi zeyniyyəti. ulan beş nəsil əvvəl bəlkədə dünyanın o tayından köçüb gəlmişdik ancaq adam bakını əbədi vətəni seçmişdi. yəni adam o rayonludu onunla dost olma deyirdi, o oralıdı nə bilim onlar mədəniyyətsizdi, bu buralıdı onlar savadsızdı və s. və s. fransaya gedib özümə fransız dost tapmalı idim anlaşılan. sözümüzün canı nə qədər bərbad uşaqlıq keçirməyim deyildi. etiraf etmək istədiyim şey də bu deyil. bir gün məktəbdə uşaqlardan biri ilə mübahisə düşdü. mübahisə? daha doğrusu o söydü mən qulaq asdım, danışmadım. bu əsəbləşdi dedi dərsdən sonra görüşərik. yenə susuram, bir yandan yumruq necə atıla bilər deyə düşünürəm. bir yandan anamın mənə dava edənlərin vəhşi olduğu, atamın isə vəhşilərin kəndçi olduğunu demələri yadıma düşür bir yandan döyülmək istəmirəm. zəng vuruldu, hamı çıxıb mən çıxmıram. gözlərim dolub, toxunsan hönkür-hönkür ağlayacam. uşaq qapıdan içəri baxıb çıxmağımı istədi və onsuz çıxmasam burda döyüləcəm deyə fikirləşib ayağa qalxdım. bütün sinif yığılmışdı. uşaq mənim yaxamdan tutub divara itələdi, bütün məktəb başımıza toplaşdı. elə bilirdilər mən də hamı kimi vuruşan uşağam, indi birini ilişdirəcəm o birisinin üzünə. ancaq heçnə etmədim. bu mənim titrədiyimi görüb geri çəkildi və üzümə şillə ilişdirdi. o şillənin üzümə dəyməsi ilə hönkür-hönkür ağlamağım bir oldu. hamı gülür mən ağlayıram. o gün möcüzə olmuşdu və qonaq gəlmişdi. anam məni evə aparmaq üçün məktəbə gəlmədiyindən ağlaya-ağlaya evə qədər getdim ancaq evdə heçnə bəlli etmədim. o gündən sonra bütün məktəb mənim kişi olmadığımı, orta bir yerlərdə olduğumu düşünməyə başladı. belə
    436. bir həftə idi ki, varikosel 'dən əməliyyat olunmuşdum. həkim məsləhəti ilə həftədə bir dəfə yanına gedirdim yaraya baxması üçün. evdən çıxdım marşuruta mindim, boş yer görüb əyləşdim. həkim də qətiyyən ayaqüstə çox qalmamağı demişdi. nə isə, bir xala mindi marşuruta. başlandı başımın üstündə deyinməyə ki, indiki gənclər heç mədəniyyət yoxdu, ora bura yaxırdı da. mən də ərinmədim, əlimdə tutmuş olduğum əməliyyat haqqda vərəqi xalaya uzadıb "ayaqüstə qala bilmirəm" dedim. xala da bir vərəqə baxdı bir də mənim üzümdəki qəribə təbəssümə başladı gözündən yaş gəlməyə. "bağışla bala, allah şəfanı versin" deyib kağızı geri qaytardı
    437. saqqalimi zorla qirxmaga mecbur etdkileri ucun dunen depressiyada idim. meslehetexanadaki assosial, kimsesiz,yanliz,kederli,derdli ve s. butun yazarlari anladim 1 gunluyune. tebiiki essek xasiyyetim oldugundan depresiya bele bir nece saat cekdi. ancaq artiq 2-ci gundur evde ruh kimi gezirem hec kimle danismiram.

    0 əjdaha!

    22.03.2015 14:10, qasim
    439. sol frame'dә mehman hüseynov başlığını görmәkdәn bezmişәm artıq. gәlin qәbul edәk ki, gündәmimiz çox iyrәncdir.
    440. yenə tribə girmişəm, hamını itələyəsm var, hamı deyəndəki sanki yanımda 8742399adam var.hələ gic gic şeylərə gülüb axırda ağlamağm gəlməsi nədi çatmır mənə.

    0 əjdaha!

    25.03.2015 01:39, krank
« / 136 »



üzv ol
Modalı bağla





...