sözaltı etiraf
| sözaltı1,130,474 | 2150 | 8941
əjdahalar googlla
suda üzməyə qorxan balıq
Linda Cadell
Yalnız deyilsən!
Bu duyğuların müvəqqəti olduğunu və kömək mövcud olduğunu bilmək vacibdir. Dostlarınıza, ailənizə, profesionallara müraciət etməyiniz vacibdir. Sizi dinləmək və lazım olan dəstəyi təmin etmək istəyən insanlar var.
Sözlük yazarları olaraq səni hər zaman dinləyə bilərik.
Əgər yalnız hiss edirsənsə, qaynar xəttə zəng et:
☎ 860ağrıdan başlm partlayacaq kimi hiss edirəm. canım çox ağrıyır sözlük, dözə bilmirəm. bugün ağrılarım daha da kəskindir. girinc olmuşam. və ailəm daxilində heçkimin vecimə deyil... iştahım küsüb yemək yeyə bilmirəm, çəkim azalıb. kimə desəm, deyir neyniyim mən etmişəm ?
bəs mən özümü xəstə etmişəm??? insanın seçimidir bəyəm xəstə düşmək can ağrısından, çarəsizlikdən ağlamaq sözlük? de mənə? qışqırmaq istiyirəm bacarmıram sözlük. çox pisəm. ağrı kəsici içməkdə istəmirəm, dərman yeməkdən bezmişəm. ağlayıram və heçnə vecimə deyil. hə sözlük zəifəm, zəif düşmüşəm, gücüm yoxdur və ağlayıram. neynim axı ?! neynim?! ilahi belə zəlil qalmaqdansa ölüm canım qurtarsın. nə olar axı ?!
mən ya 0- ıncıyam ya da, 10 000- ciyəm.
anadangəlmə xəstəliyi olanlar bilir ki, biz qüsurluların uşaq ağlı ilə inandıqlarımız kateqoriya tamam ayrıdır.
sağlamların həyata möhkəm yapışa bilməməklərinin bəlkə də, ən böyük səbəbi səhhətləri baxımından çox da bərkə-boşa düşməməkləridir.
hamının bir ayrı cür problemi var təbii bu başqa.
qayıdım uşaq ağlı ilə inandığımız şeylərə:
bu qlaukoma irsidir. çarəsi, dərmanı yoxdur, özünü nəzarətdə saxlamasan geri dönməyən korluqla qarşılaşacaqsan.
mən uşaq olanda təbii ki, bunu bilmirdim.
həkimə gedib yeni eynək yazdırıb sabahdan yoxlamaları lövhədən sərbəst şəkildə özüm köçürə biləcəyimə ümid edib inanırdım.
eynək nömrələri dəyişdikcə "aha sağalmağa yaxınlaşıram" "daha mənim problemim qalmayacaq" kimi saf-saf düşünürdüm.
amma, sağalmırdım, hər dəfə o ümid azalırdı. düşünürdüm ki, axı mənim eynək nömrəm irəliləyir, axı indi eynəyim daha az böyüdür. bunun sonu yoxdurmu?
mən məktəbin "cool" larının bir yerə yığışanda deyib gülmək üçün dedikləri "bir gözü aya, bir gözü çaya baxan uşaq" zarafatının hədəfi idim.
mən "məni neçə dənə görürsən? " sualını o qədər eşitmişdim ki, tanımadığım insanların mənə bunu deyəcəyini 99%-lik ehtimalla gözləyirdim. qırılırdım, qopurdum həyatdan "niyə məhz mən?" sualını yapışdırırdım o an. bunu da "причем тут я?" versiyası ilə edirdim.
uşaq vaxtı eynək taxardım. eynək taxanlar sağalardı yadınızdadı? mən 40 günlüyümnən 30 qramlıq burnuma 200 qram eynək "opravası" yükləyə-yükləyə böyümüşəm.
bir dəfə uşaq ikən göz həkimimə demişdim ki, "həkim mən də sizin kimi gözləri yoxlamağı bilirəm. " "bax indi siz gözün içinə baxmaq üçün fonariki yanan aparatı gözümə tuşlayıb aşağıya və yuxarıya baxmağımı istəyəcək, əlinizlə gözümü ovuşduracaqsız.
amma, bir qadının içəridə "yazıq uşaq hər şeyi indidən gör nətər bilir, gör uşaq nəyi öyrənir?" deməsi ilə yıxılmışdım.
dərd burasındadır ki, indi mən bu xəstəliyin ömürlük olduğunu bilirəm, həm eynəkdən, həm dərmandan, həm həkimdən, həm də xəstəxanadan soyumuşam.
həyatdan isə, əksinə soyumamağa çalışmışam amma...
insanı vuran onun ən yaxınları olur həmişə. "biz səni çox sevirik" deyən valideynlər.
kaş ki, az sevib çox başa düşsəydilər deyə fikirləşirəm.
"niyə eynəkdən mütamadi istifadə etmirsən? " deyə soruşurlar. bacarmıram mən bunu. əgər bu xəstəlik mənlə bərabər öləcəksə, bu eynək və ya linza ömürlükdürsə, istəmirəm.
zəruri hallarda istifadəsi ilə kifayətlənirəm.
hər dəfə eyni iradla qarşılaşıram. eyni şeyi əmiyə, dayıya, bibiyə, nənəyə..deməkdən yoruluram. "siz çoxsunuz mən tək" deyirəm.
yenə də hər şeyə rəğmən sağlama baxıb küfr etmirəm, kora baxıb şükr edirəm.
ən sevdiyin insan gözünə baxıb ''xəyal qırıqlığına uğradım''deyir və sən səsini çıxarıb bir şey deyə bilmirsən çünki o haqqlıdır !!
çünki ,həmişəki kimi səhv məndədir!
yenə özüm-özümü zibilə salmışam və yenə mənim canımdan can gedir.
bura yazıram yersizdi amma rahatladır bunu hamı bilir.
hər gün ''kaş bugün ölsəm'' hissi ilə oyanıram.
eqo və qorxaqlıqdan intihar etmirəm və çırpılıram yerə..
vaxtıyən kitablarda özümdən böyüklərin sözünü dinlədim tv və media kimi beyin yuyan şeyləri izləməyi buraxıb gerçəyi gördüm və öz dəyərlərimi və inanclarımı yaratdım. yalançı ikiüzlü yaltaq pis insanları qabaqlayıb özümdən uzaq tutdağı bacardım. özümü bilməyə kəşf etməyə inanmağa doğru ilk dəfə irəllədim. bəlkə həyatda çox şey qazanmamışam ama başlanğıç üçün sizcədə bu, böyük irəlləyiş deyil mi?
və bu sözdən iki üç saniyə sonra peysər qonşunun divarı drelləməsi səbəbi ilə oyandım.jaketi üstümə atıb yuxarı qalxdım promoy o hirslə o evdəki bütün hər kəsi sikə bilərdim.lan siz mənim arzumun yuxuda belə reallaşmasına imkan vermədiz göt yığını blət. -* -*
üzv ol