qohum

1. ərəbcə eyni tayfaya, qəbiləyə mənsub insanlar toplusu mənasını verən qövm sözünün milliləşmiş forması

2. qohum,bir anadır,atadır,bacıdır,qardaşdır,qudadir,gəlindir,kürəkəndir,qayndır,baldızdır,nənədir,babadır,əmidir,xaladır,dayıdır,bibidir,dostdur,ərdir,arvaddır,övladdır.. insan adlı məfumun toplu halıdır. tüm insanlıqdır.

3. lüğət mənasıyla baxanda əqrəba, ana, ata, qardaş, bacı, əmi, dayı, xala, bibi və s. mənasındadır. amma real həyatda, təəssüf ki, bundan daha çoxudur. insanı olduğu yerdə tutan, əsir edən şeylər vardır. bunlardan ilki məhz qohumluq bağıdır. bu elə bir bağdır ki, edəcəyin hər şeyi, deyəcəyin hər sözü, gedəcəyin hər yeri düşünərək seçmənə səbəb olar. əslində 'bağ' deyə adlandırarkən belə tərəddüd edirəm çünki bu bağ insanın istəyərək yarattığı bir şey deyil. insan hansı qohumunu özü seçir? məsələn dayım qızının bambaşqa biri olmasını istəyə bilərdim amma dəyişə bilmirəm. səvmədiyim vərdişimi var, ola bilər, normaldir. seçmə imkanım olaydı bəlkə onu seçməzdim amma dözməyə məcburam. bəs həqiqətən bir birimizi tanıyırıqmı? 'filankesin övladı'ndan başqa nə deyə bilərlər mənim haqqımda? heç nə. nələri sevirəm, hansı ölkələrə getmək istəyirəm, haraları görmək istəyirəm, nələri heç hoşlamıram, üniversiteti qurtaranda nələr etmək istəyirəm heç birini bilmirlər. amma mühüm deyil, çünki bilmək istəmirlər. təkcə tənqid etmək istəyirlər. "aa belə etmisən amma düz deyildir." "eşitdinizmi filankesin qızı neynəyib?" "xarici ölkəyə qarşı cins dostlarınla getmisən?" "bayramda kəndə niyə gəlmməmisən?" həyatını onlara görə formalaşdırmanı gözləyirlər. həyatı yaşayan sənsən amma qərar vermə və tənqid etmə səlahiyyatı olan onlardı. bu, uzaq qohumlar üçün belədi.
indi dairənin içinə, daha yaxinlara gələlim. ana, ata, qardaş, bacı nisbətən səni daha yaxşı tanıyan amma yenə də səni əsir alan insanlardı. öz adıma danışıram, içimə nəcə nüfuz edibsə artıq, bir yerə gedərkən, bir şey edərkən anam atam necə fikirləşir deyə düşünürəm. məsələn türkiyəliyəm amma həyatıma burda davam etmək istəmirəm. gələcəkdəki xəyallarımın ilki bu ölkədə yaşamamaqdı, amma bilirəm ki bu ailə bağı məni əsir edəcək. əlimi qolumu bağlayacaq. və mən ailəmi atamayacağıma görə, xəyallarımı atacam. ailəm, qohumlar necə fikirləşir deyə deyə istədiyim heç bir şeyi edəməyəcəyim. onlar üçün, məsələn johnny cash sevən, dilbilim ilə maraqlanan, səyyah olmaq istəyən x deyil də, filankesin övladı x olmaya davam edəcəm.
həqiqətən də insanın zənciri, ən böyük əsirliyi yaxınları, qohumları, ailəsidi.

4. daha artığını tanımaq istəmədiyim insanlar. qohumluq mənim üçün formal xarakter daşıyır artıq. sadəcə qan bağımız var deyə niyə mütləq kimisə tanımaq məcburiyyətindəyəm? həm də heç bir ortaq yönümüz olmadığı halda. tanımaq bəs etmir. gərək arada bir əlaqə də saxlayasan. təsadüfən hardasa qarşılaşsanız, "belə də qohum olar, niyə zəng edib əlaqə saxlamırsan" filan, başlayacaq sünilik etməyə. sən də ondan beş betər süniliklə "başım qarışıq olur zad" deyib yola verirsən. hamısının da ortaq bir xüsusiyyəti var: toy elə, gələk.
zorla qohum çıxmağa çalışanları da var hələ. onlar da ayrı bir dərddir

5. Dünyanın ən lazımsız insanlarıdır. Bir damcı adama köməkləri yox dəstəkləri yox amma adamı görəndə yalnız beyin sikməyi çox yaxşı bacaran varlıqlardır.

qohum

Yalnız deyilsən!