yazarların xəyalları
| anket39,582 | 34 | 151
əjdahalar googlla
pikolo
pikolo
Yalnız deyilsən!
Bu duyğuların müvəqqəti olduğunu və kömək mövcud olduğunu bilmək vacibdir. Dostlarınıza, ailənizə, profesionallara müraciət etməyiniz vacibdir. Sizi dinləmək və lazım olan dəstəyi təmin etmək istəyən insanlar var.
Sözlük yazarları olaraq səni hər zaman dinləyə bilərik.
Əgər yalnız hiss edirsənsə, qaynar xəttə zəng et:
☎ 860
Qapını özüm açıb-bağlayım və heç kəsə hesab verməyim.
sonralar artıq iş ciddiləşəndə heç cür özümə yer tapa bilmirdim, necə yəni bir xəyalım olmalıdır onun arxasınca getməliyəm axı mən bir xəyala necə sığdıra bilərəm özümü deyə düşünürdüm. artıq sadəcə sizif kimi, hər gün eyni olsa da bunu edərkən gülümsəyərək yaşamaq istəyirəm. bəlkə də tənbəllik və ya comfort zone kimi görünə bilər, ancaq bizə yük kimi verilən bu mənasız həyatı ən çox sevə biləcəyim, fərqli kitablar, filmlər, şəhərlər, musiqi və incəsənətlə dolu bir hala salmağa çalışıram. özümə yadlaşmadan, lazımsız insanlardan uzaq divarlarını rənglədiyim, rəflərini doldurduğum kiçik bir yerim olsa öz 50-60 ilimi yaşayıb yox olaram. bəzi xəyallarım öz əlimdə deyil məsələn çox möhkəm, bizə dayadılan xoşbəxtlik çərçivəsinə salmadan, birinə şeir yaza biləcək qədər sevmək istəyirəm.qısası xəyallarımı artıq uzaqlarda deyil, öz daxilimdə axtarıram.
Evə yorğun arğın gəlirəm. Anam qapını sevinclə və yarı da vəziyyəti necə izah edə bilməyəcəyi üz ifadəsi ilə açır. Otaqda olan danışıq səsləri, yarı da stəkanı nəlbəkiyə qoyarkənki taqqıltı "ana, bizə kim gəlib? " sualını yaradır. Yəqin qohumlarımızdır deyib birbaşa qonaq otağına daxil oluram. Divanda tən ortada kostyumlu yaraşıqlı əsl mən deyən bir oğlan oturur. Atam da əlini oğlanın çiyninə qoyduğunu, oğlanın atası ilə yaxsı yola gedib deyib gülərkən oğlan yarı utancaq yarı özündən əmin halda gözlərini yerə dikir. Anası isə otaqda olan gülüşməni, oğlunun gözlərində mənlə (sevdiyi insanla) evlənəcəyini səbirsizliklə gözlədiyı işığı görəndə içini huzur buruyur, otaqdakı haldan məmnun halda gülümsəyir.
Mənim qapını açıb onları görməyimlə otaq səssizliyə bürünür, gülümsəmələrlə gözlər mənə zillənir. Oğlan başını yuxarı qaldırıb durmadan mənə baxır. Anası atası ayaga qalxıb istiqanlılıqla məni qucaqlayır. Oğlan da atasının razılığı ilə ayağa qalxıb mənə vəziyyəti başa salmaq üçün həyətə aparır. Ayın işığını hər tərəfə saçdığı, güllərin ətirlərinin yayıldığı o gecədə məni sevdiyindən danışır. Otağın qapısına açarkən eşqə vurulmuş mən, bu sözlərdən sonra daha da vuruluram. Məni çoxdandır sevdiyini, bu gün isə yarı tanışlıq məqsədi ilə qonaq gəlməyini deyir. Mən de onu ilk gördüyüm andan sevdiyimi, bir az tanışsaq ailə həyatı qura biləcəyimi deyirem. Ikimiz de şad oluruq.
Nişan, evlilik deyərkən qaranlıq mətbəxdə qazın yuxarıdan işığını yandırıb söhbət etdiyimiz axşamlar ya da cücülərin cır cır sesinə qoşulmuş həzin bir küləkdə pivə içdiyimiz gecələr bizi izləyir.
Absürtlüyünün fərqindəyəm. Xəyaldir deyə şişirtmişəm. Amma başımın içində belə ssenari dıbırlanır. bəlkə realda daha gözəl ssenari ilə məni tapar, amma azərbaycan səviyyəsində belə xəyal etdim. Yoxsa mən de istəyerdim klimancaro dagına dırmaşan yerdə ayağım sürüşsün və məni tutsun. Bir birimizə baxarkən hər kəs heyranlıqla izləsin.
Ət tökurem, gedirəm
üzv ol