+8 əjdaha
1. can yücelin de öz şeirinde dediyi kimi, en uzaq mesafe bir-birilerine ne qeder yaxın olsalar da 2 beyin arasında olan mesafedir.ümumiyyetle heyecanlı, türklerin sözü olmasın tezcanlı biriyem. isteyirem ki, menim yaxşı bildiyim her şey srazu olsun. olsa yaxşı da olacaq, önümüzdeki daha ciddi problemlere odaklanacağıq.
ama olmur, çünki heyatımızı paylaşdığımız adam(lar)la çox ferqli nöqtelerdeyik.
yaş ferqi, yetişdiyin mühit ferqi, aldığın formal ve informal tehsil ferqi, yaşadığın tecrübe ferqi icaze vermir ki, olduğunuz yerden bir addım ilerleyesen.
bele olan halda problemi çözmenin, iki beyin arasındakı mesafeni qısaltmanın 2 yolu olur.
1. mecburi yöntem. esgerlikdeki kimi, yatılı okullardaki kimi. mecbur edirsen ki, seher durub bir işnen meşğul olsun. bunun da tesiri sadece mecburiyyet davam etdiyi sürece davam edir. meselen sovet hökumeti zamanında lerikin ucqar dağ kendinde bele kitablar oxunarken, sovet dağılandan qısa müddet sonra "mecburi kitab qurdları" buxarlandılar.
2. diger yöntem ise, tebliğat yoludur. öyretme yoludur. malesef çox çetin, meşeqqetli, fedakarlıq teleb eden bir yoldur.
meselen eks-sevgilime 4 il boyunca müxtelif üsullarla başa sala bilmedim ki, istanbulda şortik geyme. bütün mümkün üsulları denesem de gördüm ki, öz bildiyini edir. bu onun üçün heyat-memat meselesidi. men de götünden bir tepik qoyub heyatımdan redd eledim. ondan mene her biri en az 3 a4 boyutunda olan 10-larla sitem dolu mektub qaldı.
belke de bu menim sehvim idi, daha da sebrli davranıb onu "adam" ede bilerdim. ama siz de qebul edin ki, heyata 1 defe gelmişik ve bütün heyat ve yaradıcılığımı adam olub olmayacağı müemma olan bir insanı serf ede bilmezdim.
heyatımda indi de yeni insanlar var. artıq ne disiplinle, ne de tebliğatla meşğulam. sadece gandhi reisin "my life is my message" ifadesini elde bayraq ederek yaşamağa çalışıram ve üzülürem.
heqiqeten de insanlarla yaşamaq ve anlaşmaq nece de çetindi. seymur baycanı indi daha yaxşı anlayıram. o deyende ki, "azerbaycan xalqını tekrar 1-ci sinife göndermek lazımdı", bendeniz bunu çox da ciddiye almamışdım.
ama indi, heyatımın yarısını eziyyet çekerek yaşamış ve diger yarısını da eziyyet çekerek yaşamaq istemeyen biri olaraq deye bilerem ki, heqiqeten de en uzaq mesafe iki beyin arasındakı mesafedi.
p.s.: men de işin kolayına qaçıb qerbi avropa ölkelerinden birine mühaciret edeceyem. eşşeklerin arasında qalıb heyatımı heba etmeye deymez. çox sıxılıram aq.
can yücel - en uzak mesafe şiiri
en uzak mesafe ne afrika'dir,
ne çin,
ne hindistan,
ne seyyareler
ne de yıldızlar geceleri ışıldayan.
en uzak mesafe iki kafa arasındaki mesafedir
birbirini anlamayan.