11 tuş



facebook twitter əjdaha lazımdı   izləmə   lələ   mən   googllalink

    1. qaydalarını unutduğum efsane oyun. top ayağa bir defe deymelidi yerde iken. ama havada istediyiniz qeder deyer. iki defe deyen qapıya keçir qalan heçne yadımda deyil. neceki indi azerbaycana gedende uşaqlar çağırır gel gedek dominoya yada pokere, o vaxtlarda qapıya 8-9 nefer gelib "salam xala xancan evdedi?" deyirdi çıxırdım gedib o biri yetimleride yığıb gedib oynayırdıq. adam çox olanda futbol oynayırdıq. oğlu pencereden yetim yetim baxdığı halda anası "yox bala filankes evde deyil!" deyilen hallar ço olanda ise adam az olurdu ve 11 tuş oynayırdıq.
    2. hemişe ilk çıxarılan 3 neferin içinde olduğum oyun
    3. uşaq vaxtı futbol yox, onu oynamaq üçün uşaqlara yalvardığım oyun. oyun qaydalı mehelleye göre deyişirdi, amma ümumilikde bir-birine yaxın olurdu. top qapının qırağından keçende atan adam qapıya keçirdi. top dalbadal olaraq, ayağa iki defe deye bilmezdi, deyse yene qapıya keçirdin. normal qol 1, kelleynen vurulan qol 3, "çelka" 2, bele "intıresni" vurulan qollar 4 bal sayılırdı. 11 balı keçdin oyundan çıxırdın. qapıda durmağı sevdiyim üçün oyunda udmuş ve ya uduzmuş olmur; her iki şekilde de bir baxıma men udurdum. indi düşünende eslinde maraqsız oyun imiş. millet paslaşır, sen de qapıda durursan. bu yeni.
    4. her oyunçuya qapıdan 11 qoldan artıq qol keçirmemelidir.ele buna göre de oyunun adı 11 tuşdur.ve her oyunçu topa bir defeden artıq vura bilmez.kim ki topa bir defeden artıq ya da qapıdan çöle vurursa qapıya keçir.oyunda bir qapı olur.
    5. 11 duduş zarafatının tez- tez təkrarlandığı oyun
    6. içində "filan yerdən çıxır", "ayaq göydə dəysə qapıya girmir" ,"axırıncı gəlmisən deyə qapıçı da sən olmalısan" kimi amansız və dəxlisiz qanunları cəmləşdirən amma bir o qədər sevib onu izah etmək üçün bu uzunluqda cümlə qurduqum uşaqlıq oyunudu . Hətta sonuncu davamı 2006-ci ildə sırf bu oyuna görə etdiyim də bir həqiqətdi .
    7. #9591 entry`dəki deyildiyi kimi qaydaları məhəlləyə görə dəyişirdi. məsələn əvvəl yaşadığım, boya-boşa çatdığım, oyunu mənə öyrədən yerlə, indi yaşadığım yerlə arasında biraz da olsa fərqli var idi. bəzi şeylər yadımdan çıxsada xatırladıqlarım; biz saya 11 dən başlardıq, yəni qol vurduqca aşağı saya düşərdik, ama yeni məhəlləmdə saya 0 dan başlanılardı, 11 də say bitərdi. bu yenilik məndə təəccüb və köhnə məhəlləmin qaydalarını üstün tutmağıma gətirib çıxardırdı. çünki, mən belə görmüşdüm, belə öyrənmişdim. ama sonradan mənimsəməyə başladım. yayın isti günlərində belə oynardıq. top kimin həyətinə düşdü, kim verdi, kim vermədi, kim topu kəsdi falan deyə söhbətlərimiz olardı. ama indi hər kəs böyüdü və bizi birləşdirən oyunlar; günümüzün yarısını təşkil edən futbol, ayrıca çilədi, 11 tuş, işlətdi, tək qapı oynanılmaz oldu. bir-birimizdən qopduq. nəinki məhlə uşaqlarımdan, uşaqlığımdan, həmçinin futbolun bizə tanıtdığı insanlardanda. indiysə sevimli oyunlarımız - çayxanalarla, internetlə, siqaretlə, domino, publarla əvəzləndi.

    (bax: kaş böyüməsəydik dedirtən şeylər)
    8. əsasən sayın 4-5 nəfərdən az olduğu vaxtlar küçədə topla başımızı qatdığımız oyun.ən maraqlısısa oyduki blimirəm hər yerdə belədi yoxsa yox,amma qapıçı topu göydə tutanda kiməsə vururdu və dəydikdə qapıya o keçirdi.
    9. əl üstü ilə qapıçının seçilməsiylə başlardı. Topun yiyəsi çiləməyi yaxşı bacaranda əlüstü çiləməklə əvəz olurdu
    10. ayagla zerbe 1, basla zerbe 3, arxa-arxaya (cerez sebya) zerbe 5 xal sayilirdi. tez tez qapinin gabaginda paslasanda qapici burdan ucdamaq yoxdu kimi sikayetler edirdi.


sən də yaz!