ian anderson



əjdaha lazımdı   izlə   lələ   mən   googllalink

    1. Uzun zamandır yazmağ istədiyim amma nədənsə təmbəllik etdiyim bir başlığ.
    ian anderson dayımız jethro tull qrupunun - vokalisti, fleytaçısı, akustik gitaristi, bəstəcisi,söz yazarı - ümumən döyünən ürəyi vuran qoludu.
    Tarixin gəlmiş keçmiş ən böyük satirik şairi və fleyta ifaçısıdır. Mənimdə həyat ideolumdu.

    Belə bir xasiyyətim varki sevdiyim insanları təriflməyi çox sevirəm; çünki musiqini asanlıqla sevmirəm mən illər alır birini sevməyim. Mənim üçün həmin insan çox fərqli biridi, playlistdən təkcə açlb mahnıalrını dinləmirəm. Empatiya qurmağa çalışıram, misal üçün "bu mahnını bəstələyəndə görəsən hansı abu havada olub" . Yəni musiqi mənim üçün yola gedəndə vaxt öldümək üçün və ya darıxanda, depressiyada olanda dinləmək üçün bir hobbi və ya vasitə deyil.
    Musiqi ümumən bir şərtdir mənim nəzərimdə. Yəni insan necə duş alır, yemək yeyir, işə gedir və s. musiqi dinləməkdə elə bir "eylem"dir.
    Həftəmi hər zaman bəlli programa uyğun bölürəm, hər qrupun, hər sənətçinin bəlli bir günü və saatı var. Başqa vaxtları onları dinləyə bilmirəm. misal üçün: pink floyd, king crimson, eloy, van der graaf generator, gentle giant gecə qruplarımdı və yalnız həftə sonları dinləyirəm. nəysə çox uzatdım bunu deyəsən qayıdaq ian dayıya.

    ian anderson (Jethro tull) isə zamansız, plansız, xaotik bir halda dinlədiyim insandı. Yəni səhər duranda da bəzən qaydaları pozub bi bourre və ya the whistler dinləyirəm.

    Bu insan ümumi olaraq həyatda ideol olaraq gördüyüm tək insandı. tanım olaraq versəm - "aristokrat dramatik troll"
    Jethro tullun musiqilərində həm britaniya aristokrasiyasını, şotland drammasını və ian müəllimin trolluğlarını eyni anda yaşayırsız. Bunu çox sevirəm. Çünki şəxsən özümdə özümə hər zaman "aristokrat troll" deməyi sevirəm.

    Bir gün yolda gedərkən o musiqi mağazasında fleytanı görüb almasaydı bəlkə progressive rock bu qədər inkişaf etməyəcəkdi.
    Musiqiyə başlamasına gəldikdə isə, ian dayımız bir gün eric clapton kimi gitaristi ola bilməyəcəyini görür və küçədə gördüyü fleyta ilə ericdan daha güclü musiqi oluna bilinəcəyini bizlərə göstərir.
    Son yaşlılıq dönəmlərinə klassik musiqiə həddindən artıq çox maraq sarmasıda ləzət edir. tez-tez london flarmoniya orkestrası ilə işləyir məşhur klassik musiqi fleytaçıları ilə konsertlər verir.

    Adamın haqqında çox şey yaza bilərəm amma onsuzda qrupun demək oalrki bütün diskoqrafiyalarını yazmışam bura, çalışdığım qədəri ilə bir çox albomlarını burda entry olaraq yazıb öz şərhlərimdə əlavə etmişəm.

    Yəni qısaca ianı sevin və onu qoruyun.


sən də yaz!