stalinin zarafat anlayışı



əjdaha lazımdı   izlə   lələ   mən   googllalink

    1. Ümumilikdə Stalin çox zarafatcıl və yumoru sevən insan olub. Özüdə soyuq zarafatlar. O vaxtı KQB əməkdaşları da öz aralarında qımışaraq Stalinin "itoynadan" olduğunu danışırdılar. Bir az bəhs edəcəm. Konkret, real olan şeylərdir. Ola bilsin ki, illər keçdiyinə görə biraz rəvayət kimi səslənə. Amma elə deyil. Bir neçəsini yazım.

    Deməli o vaxtı SSRi-də xidmət edən Polkovnik Feldbinnin söylədiyinə görə, Anastas Mikoyan oktyabr inqilabının 40 illik yubileyindəki ziyafətdə Stalininin çox zarafatcıl insan olduğu haqda danışırmış:
    - Stalin çox ağıllı, maraqlı, iradəli, partiyaya sadiq, zarafatı sevən adam idi. Bir dəfə ziyafətlərin birində Alliluyeva ilə oturub uşaqlar haqqında söhbət edirdik, birdən Stalin barmağı ilə bizi göstərib ucadan dedi: “Yoldaş Politbüro üzvləri, görürsünüz, Mikoyan arvadıma girişir. Onu öldürsəm, günah özündə olacaq”. Mən özümü narahat hiss etdim, bərk qorxdum. Sonrakı ziyafətlərdə Nadejdadan mümkün qədər uzaq durmağa çalışdım. Birdən Alliluyeva nə isə soruşmaq üçün mənə yaxınlaşdı və Stalin əyri təbəssümlə: - Görürsünüz, Anastas yenə də arvadımı bişirir, - elə qəzəblə dedi ki, canıma vəlvələ düşdü. Evə qayıtdıqdan sonra da qorxudan titrəyirdim. Gecəni səhərədək yuxulaya bilmədim.

    Başqa bir ziyafətdə Nadyaya dedim ki, gəlin bir yerdə oturmayaq, yoldaş Stalini hirsləndirməyək. O güldü və razılığını bildirdi. Bu dəfə masanın əks tərəfində oturduq, heç bir-birimizə baxmadıq. Stalin barmağını saat kəfkiri kimi tərpədərək:
    - Görürsünüz, Alliluyeva ilə Mikoyan stolun əks tərəfində oturublar, danışmırlar, deməli maskalanıblar. Öldürəcəm!!
    Mən yenə qorxdum. Çox şən adam idi Stalin...

    Hərdən gecədən xeyli keçmiş qırmızı telefonla evimizə zəng vurardı:
    - Anastas ivanoviç, yatmısan?
    - Xeyir, yoldaş Stalin. Buyurun, rica edirəm...- gözlərimi ova-ova, dilim dolaşa-dolaşa dillənərdim.
    - Bakı komissarları neçə nəfər olublar və neçəsi güllələnib?
    - iyirmi yeddi olublar, yoldaş Stalin, iyirmi altısi həlak olub...
    - Eləmi?! Hə, silahdaşımı sakitləşdirdim, indi özüm də yata bilərəm. Yaxşı, sən də yat...
    Səhərədək yatağımda eşələnərdim...
    Çox zarafatcıl idi.

    Kqb əməkdaşları bunu da danışırdılar ki, Koba (Stalin) istirahət vaxtlarında Pitsa gölündə balıq tutmağı sevirmiş və çox vaxt özü ilə Anastas Mikoyanı da bu “uik-endə” apararmış. Mikoyan yəhudilər haqqında lətifələrlə “Bığlı bəyi” gülümsəməyə vadar edə bilirdi. Kqb əməkdaşları olan cangüdənlər dinamit ataraq balıqları keyləşdirir, sonra suya girərək “ovu” yığışdırardılar. Stalin Mikoyanı da məhsul yığımına məcbur edərdi. Çox vaxt soyuq sudan çıxan Anastas ivanoviçin dişləri bir-birinə dəyər, bədəni titrəyərdi. Stalin bir qədəh konyak süzüb ona verər, nimçədəki cücə qızartmasını qarşısına itələyib:
    - Ətdən ye, yoxsa bu cücə böyüyüb sənin kimi “xoruz” olacaq, - deyərək uğunarmış. =) nəzərinə çatdırım bu mikoyan da adından məlum olduğu kimi erməni olub.
    2. (bax: şuluğ edəni daşşağından astırmaq)
    tarqovulular turxan qarışqanın və realçıların zarafatlarından təngə gəlib, əldən düşüblər. burjualara əsl güjdü zarafatlar edən kişilər isə qaldı 41-45-də.
    3. - yoldaş anastas ivanoviç , nadya da getdi didi?
    - nəyi dedi?
    - aaaş
    - yoldaş stalin ,aaş demək üçün anlaşılmaz sual verməlisiz.sizinkini anladım
    - aaaş
    - axı...
    - aaaş
    4. Stalin əlbəttə bu xüsusiyyətilə tarixə keçmədi. Səbəbini başa düşmək də çətin deyil. Əvvəl bununla bağlı mən entry yazmışdım və olmuş şeylərin davamını da qeyd edəcəyəm.

    Deməli bir dəfə otağına özünün icazəsi olmadan girən hər kəsin öldürülməsini əmr elədi. (Təbii ki, məncə, yoxlamaq istəyirdi ki, görəsən əmrim keçirmi?) Sonra da zarafat etmək üçün otağa keçərək acı,vay içərisində bağırmağa, guya boğulurmuş kimi səslər çıxarmaya başlayıb. Qorxan mühafizəçiləri də otağa həyəcanla girdilər. Sonra mı noldu? Hamısını öldürtdü.
    Belə zarafatların bir insana yumorist sifəti qazandırmağına imkan yoxdur həqiqətən.


    Və bu yazdığıma diqqət yetirin. O vaxtlar KQB-şiklər arasında pıçıltı ilə danışılan bir lətifə var idi;
    “Krımda olarkən Stalinlə Ruzvelt kimin öz xalqı arasıda daha böyük sevgiyə, nüfuza malik olduğunu sınamaq istəyirlər. Ruzvelt cangüdənlərindən birini çağıraraq deyir ki, "bəs mənim əmrimlə özünü bu binanın damından yerə atarsanmı?"
    Cangüdən də "Yox! Mənim uşaqlarım, qoca ata-anam var..." deyir.
    Stalin öz mühafizə dəstəsindən bir polkovniki barmağını tərpətməklə yanına çağırır və “Za Stalina!” – deyərək özünü damdan yerə atarsanmı? deyə gülümsəyərək soruşur. O da “Yoldaş Stalinə xidmət edirəm!”- deyən polkovnik qaçaraq pilləkənları qalxmağa başlayır. Binanın damında onu tutaraq Stalinin göstərişi ilə aşağı gətirirlər...
    "Buraxın məni!" deyə zabit bağırır.
    "Mən göstərişi yerinə yetirməliyəm... Axı mənim uşaqlarım, qoca ata-anam var..." deyir.

    Cangüdənlər? Bəli. Bəzi tarixi şəxsiyyətləri yaxınları da bəzi anlarda tər içində olublar deməli. Cangüdənin cavabında min fakt yatır.
    5. yoldaşlar , stalin çoxdandı ki ölüb. ona görə də burda onun joefrey tərzi psixopatlığını və "soxum sənin qəzəlivə" reaksiyası veriləcək hazırcavablıqlarını zarafat adıyla itəliyib , tərifləməyə ehtiyac yoxdur. heç kim nə sizi qulağa sürgün edəcək nə də ki qulaq burması verəcək


sən də yaz!