azərbaycan incəsənətinin ildən-ilə deqradasiyaya uğraması



əjdaha lazımdı   izlə   lələ   mən   googllalink

    1. gözlə görülə biləcək cəhətdir. ən bariz nümunə göstər desəniz estradamızı deyərdim. aygünündən tut tünzaləsinə qədər hamısının 90-cı və 2000-ci illər səviyyəli işləri mövcuddur. məsələn tünzalə ağayevanın davranışlarını süni hesab etsəm də adamın üstündə allahı var yaxşı səsi və klipləri mövcuddur. heyf ki bu kliplər hamısı 2000-ci illərdə qaldı. indi çəkdirdiyi bütün kliplər və mahnılar 1 köpüklük deyil. eləcə də digər üzvlərin uşaq olarkənki hit mahnıları olan estradamız indi tənəzzül vəziyyətindədir. o dönəmlər soyunmadan sənəti ilə danışılırdılarsa indi soyunan hər kəs müğənni olur. səsi ifası lazım deyil zatən arxası olsun bəsdi (həm göt həm dayday mənasında).
    incəsənətin digər sahələri də bu cür poxdadır. filmlər bunlara ən yaxşı misaldır. həm ssri həm də yeni müstəqillik illərində az büdcə ilə belə olsa da maraqlı filmlər çəkilirdi. amma indi gijdıllaq səviyyəsizlər belaltı ifadələrlə öz ağıllarında komediya filmi çəkirlər. digər janrlarda isə heç bir müasir nümunə yoxdur. olsa belə 1 dənə o da ki bayağı süni.
    demək istədiyim xalqın həyat və yaşam səviyyəsi aşağı düşür bəli razıyam amma yenə də öz sənətini bayağılıq yox təbiilik və peşəkar şəkildə yerinə yetirmələrinin məcbur olduğudur. əgər bacarmayacaqlarsa bu işə heç baş qoşmasınlar. çünki publikaya işləyək deyə gələcək azərbaycanı cəhənnəmə atırlar.

    son olaraq ulu öndər atatürkün bir kəlamını (amma həqiqi kəlamı demək) istərdim öz vətənini sevən əsl vətənpərvər insan öz peşəsini yüksək səviyyədə və layiqincə edən insandır.
    2. Çox deyil, azacıq müşahidə olunsa, normal bir hal olduğunu görmək olar. Azərbaycanda hal- hazırkı istehlakçı kütləni götürsək, normal olan haldır. Heç kimə zorla nə musiqi dinlədilmir, nə də filmlər izlədilmir. Amma ətrafına baxıb görürsən ki, bütün bu "thrash" məhsulları istehlak edən böyük bir kütlə var. Müqayisəli dövrlərimizdəki cəmiyyətin çoxluğunu təşkil edən tipik kütlə ilə indiki arasında dağlar qədər fərq var. Zaman dəyişib, sistem dəyişib, təhsil sistemi "hər tərəfdən bir parça götürüb puzzle tamamlamaq" a çevrilib; ortaya çıxan ədəbiyyat da, musiqi də, kino nümunələrinin də bu cür görünməsi normaldır. Bəs avanqard incəsənət nümunələri ortaya çıxmırmı? Əlbəttə, bir əlin barmaqlarını keçməyəcək qədər. Bu da təəccüblü hal deyil. istənilən cəmiyyətdə zaman- zaman bu tip nümayəndələr və əsərlər ortaya çıxıb, çıxır, çıxacaq da. Və hətta birinci nümunədəki kütlə həmişə bunları qınaq obyektinə çevirib.
    3. Tək Azərbaycan səviyyəsində deyil, dünyaca müşahidə olunan tendensiyadır , incəsənətin deqradasiyası. Dəyərlərin cılızlaşması bundanmı irəli gəlir , ya əksinə, dəyərlər cılızlaşıb deyə, incəsənət də keyfiyyətini itirir? Bir də maraqlı bir detal var ki , "Şekspirin vaxtından bəri yeni bir şey fikirləşən olmayıb" məsələsinə əsasən, incəsənətdə artıq demək olar ki, hər mövzuya müraciət olunub (sevgi, din, dil, insan, dünya, texnologiya, elm,yemək vəs.) Fərqli nəsə ərsəyə gətirmək çox çətindir. Söhbət Azərbaycan incəsənətindən gedirsə, fikir verirsinizsə ən çox xalq mahnılarına istinad edər, filmlərdə sovet tamaşalarında olan obrazları canlandırarlar.rəssamlıq isə ümumiyyətlə ancaq "yarat"ın və digər təşkilatların sərgilərində yaşayır.nə bilim. Bəlkə ilham pərisi lazımdır hamısına?


sən də yaz!