vətənə dönən azərbaycanlının dramı



əjdaha lazımdı   googllalink

    1. ilk sonra pandemiya ilə əlaqədar vətənimə döndüm. ölkədə müsbət yönümlü ola biləcək çox az şey var. xüsusilə insanların "zombiləməsi" məni çox məyus etdi. ölkədə dinləmə, sıra mədəniyyətinin nəyinki olması, heç formalaşmaması məni olduqca rahatsız etdi. Hələ də ətrafımdakıların qonşular, məhlədəkilər, qohumlar, o, bu nə deyər fikri ilə yaşamaqda olması çox acınacaqlı görünürdü.
    Burda yaşadıqlarıma nümunələr :
    - Sevgilinin xarici olmasını qeyri-ciddi qəbul etmək.
    - Qaqa, padruqası var ?
    - Əşi ordakılar pozğundur. (Burdakıların hamısı Mama Maria-dır)
    - Öz qızlarımıza nə gəlib ki...
    Hələ gəlib, "qaqa, orda gəlinlə olmusan ? " Bax burda həqiqətən şok yaşadım.
    Gəlin nə lan. Gəlin... Gəlin... Gəlin...
    Rəngli geyinmək, uzun saçlı olmaq, özünə qulluq etmək - Təbriklər siz artıq "cinsi azlıq ünvanı ilə şərəfləndirilirsiniz"
    Tattoo varsa, siqaret çəkirsənsə, içki içirsənsə - uje children of sona klanının üzvüsünüz
    Ümumiyyətlə, sənin yerinə yetərincə qərar qəbul edən var.
    Birdəki bu var. Məsələn, mağazaya, asan xidmətə, restorana və s. ictimai yerlərə gedirsənsə, kiməsə təşəkkür edirsənsə, təbriklər siz "lox cəngavər" tituluna layiq görülmüsünüz.
    Ölkədə təşəkkür etmək anlayışı çox qəribə işləyir. Qıza bu sözləri desən ona patxod edirsən, oğlana bunu etsən, "təbriklər" siz yenə "cinsi azlıq ünvanı ilə şərəfləndirilirsiniz"
    Birdəki bu var. Məsələn, parkta yürüşdəsən, qarşıdan gözəl bir qız gəlir, deyirsən ki, "nə gözəl qızdır" - cavab "camaatın anası, baysı var. əgər siz hansısa oğlanı görüb "yaraşıqlıdır" desən, "təbriklər" siz yenə "cinsi azlıq ünvanı ilə şərəfləndirilirsiniz".
    Hələ təhsil sistemindən danışmıram. Sırf övladım inistitut və ya universitet oxuyur deyə hava atan valideynlər var. Övladı ancaq, ali məktəbə gedib, gəlir. Bu cür çətin iqtisadi şəraitdə, o qədər illik pulunun verilməsi olduqca üzücüdür.
    Hələ toylarımız. Toy günü Bəy və gəlindən başqa hamının əyləndiyi günə deyərdim ki, faciəvi gündür. Bəy oynasa, kasıbçılıq, gəlin oynasa,
    - az az filankəsin qızı, ortadan çıxmırdı nə həyasız qızdı, aman aman
    - az hə hə hə, yazıq bəyin anası, saçı əllərdə qalacaq.
    O qədər adam və sonda yəngənin o məlum əskinin təqdimatı ilə bitən, cütlüyün günü.
    Hələ balaca uşaqlara əmiyə şeyini göstər, əmiyə bu söyüşü söy, o sözü de, lay-lay-lay-lay...
    ölkədə demək olar ki, 90% mövzu cinsəllik üzərində qurulub, açıqcası bunun bu qədər çox olacağını gözləmirdim. Hələ dindarları demirəm. whatsappda hər cümə kiminsə mövludunun qeyd edilməsi...
    mən bilən islamda əsas bir peyğəmbər idi. daha qılınc tutan, bayraq daşıyan və s. və s. şəxslər üçün ağlamaq, yas tutmaq nəyə gərək.
    2. (bax: reverse culture shock)

    Kökləri yerindən qoparılmış və heç yerdə kök sala bilməməyən ağacın təkrar torpağına bağlanmaq istəməsi, amma heç nəyin əvvəlki halında olmadığı üçün ağrı çəkməsi kimidir.

    Çünki,

    “yeni bir yer bulmak amacıyla bir yön tutturup yola çıkan, yürüyen kişi,
    nereden bilsin ki artık hep yersiz kalacak…
    - yer bir kez terkedildi mi,
    artık bir daha, yeniden, bulunamaz:
    yola bir kez düşen,
    artık hep yersizdir
    .”


sən də yaz!