yazarların sıçma hekayələri

|

əjdaha lazımdı   googllalink

    1. Soyuq bir qış günündə, Sonuncu dərsimiz fəlsəfədən mühazirə idi. ürəyim sıxılırdı, dərsdə nə qədər şəkil çəksəm, öz-özümə mahnı oxusam da, ürəyimdə sakitçilik bir şəkildə hökm sürə bilmirdi. Gözüm saatda qalmışdı, sakitlik də gəlmir ki, saniyə əqrəbinin tak-tak səsini eşidə bilim

    Məndən bir parta öndə oturan qızın qulağına pıçıldayaraq, interneti açmasını istədim. Qız isə gülümsəyib, ürəyində söyərək, mobil interneti açdı, parolu verdi. internetə qoşulan kimi, telefonum mesaj atəşinə tutuldu, mesajlardan isə gözüm, valeriyanın mesajını gəzirdi. Huh, mesaj yazıbmış:

    -ay hərtərəfli, səhərdən səni məhəllənin önündə gözləyirəm, niyə gəlmirsən?!
    -valeriyanka, demişdim axı, gözlərindən öpürəm sənin, mühazirə bitmir, müəllim də bitirmir
    -di yaxşı, gözləyirəm. sağol.

    sondakı nöqtədən həvəsə gələrək, müəllimdən icazə istədim, sevgilimlə görüşəcəyimi dedim. Müəllim razılaşdı, çıxdım çölə, qaçaraq metroya getdim, kartı doldurub, turniketi keçib, qatara mindim.

    Vaqonda min aləmdən min insan var. birindən pendir, birindən kabab, birindən spagetti qoxusu gəlirdi. Məndən isə heç bir qoxu gəlmirdi, yemək yeməmişəm axı. Oturdum bir küncdə, girdim YouTube-da yüklənmiş mahnılara. Gözüyumulu, birinci mahnıya basdım, bir saniyə ara və:

    -həyat sikir məni, unutdurur səni, əlvida keçmişim, əlvida - (ürəyimdə: -ay blin, bu mahnını mən yükləməmişəm axı, yəqin dünən uşaqlar yükləyib- deyib rahatlamaq istədim).
    Birdən, bir yekəpər üstümə bozardı:
    -ala, qluxoy, bu nə mahnıdı qoşmusan, mən həyat olub səni elə sikəcəm ki, səsin Pirallahıdan gələcək.
    Bu hadisə, həmin günkü ilk sıçmağım idi.

    Metrodan çıxanda, məhəllənin önündə valeriyankam ilə görüşdüm. Valeriya üzündə estetik qırışlar olan, 30 yaşlarında bir xanıma bənzəyən, 22 yaşında qız idi, məndən 3 yaş böyük idi. xoşbəxt idim, dodağından öpmək istəyərkən:
    -qardaşım buralarda ola bilər, öpmə məni, görər
    -ala yaxşı ala, soxuş gəlmə, qardaşın burda olsa, mənimlə gedə bilərsən ki harasa?
    Üzümə tərs-tərs baxdı, bu hadisə həmin günkü ikinci sıçmağım idi

    Avtobus dayanacağına getdik. 40 yaşlarında bir xanım, bizi görərək uzun-uzun baxdı. Valeriya xanımdan soruşdu:
    -nə olub, xanım?
    -heç, deyirəm, nə gözəl, hündürboy nəvəniz var (gülürdü)
    Valeriya ağlayırdı, onu sakitləşdirmək üçün xanıma dedim:
    -xanım, Valeriya nənədirsə, siz də onun bacısı sayılırsız
    Valeriya daha da ağlayırdı, bu, həmin günkü üçüncü sıçmağım idi

    Apardım evimizə, heç kəs evdə yox idi. Birdən Valeriya üstümə gəldi, məni yatağa atdı. Uzun bir seksdən sonra, vaginada işimi bitirərək tualetə getdim. Həmin gün çay içməmişdim deyə, qəbz oldum, sıçmaqda çətinlik çəkdim, qışqırırdım, güclə, birtəhər işimi bitirdim. Bu, həmin günkü dördüncü sıçmağım idi.

    Əlimi yudum, yataq otağına getdim, Valeriya dedi:

    -şalvarın qabağını aç bir dənə.
    -nolub ki, valeriyankam?
    Şalvarın önünü açdım, Valeriya təəccüblə:
    -prezervativi taxmamışdın?!- deyərək qışqırdı

    Bu həmin günkü son sıçmağım idi deyəcəm, amma ömrümün nəcisli günləri bundan sonra başladı. 9 aydan sonra, uşağımın olmasını istəməyən mən, hər gün sıçırdım, artıq, sayını belə saymırdım



    Bir çox yazar həyat hekayələrini bizimlə bölüşüb, mən də bölüşmək istədim. Bu da, acı həyat hekayəm
    3. Əmək müəllimi ilə balaca anbar tikmək barədə small talk edəndə dilim sürüşmüşdü və tikməyə sikmək demişdim... O yuxusuz gecələrdə yada düşüb rəzil edən hadisələrdəndi.
    4. Zamdekan olan qrup nümayəndələrinin qrupuna silindi əvəzinə sikindi yazmışdım. O k ilə l hərfini yanyana yerləşdirəniiin... Oğlan da qayıtdı ki, "yəqin ki, silindi yazmaq istəmisən də?". Səhv yazdığımı o moment gördüm. Qrupa girmədim bir neçə saat.
    5. Soyuq fevral günlərindən birində yeni tanışdığım qızla görüşə getmişdim. Görüşdə hər şey yerli yerində idi - bütün şablon söhbətləri hər iki tərəf məharətlə icra edirdi, yol boyu qabağıma tanış adam çıxmamışdı, rolumu edwart nortondan yaxşı ifa edirdim, hətta qız öz hesabını ödəmək üçün inad edirdi vse. Artıq beynimdə "oğlan igid, qız qəşəng" mahnısı yavaş-yavaş oxunmağa başlamışdı, arxadan da "vağzalı" sədaları gəlirdi. Hər şey yaxşı idi. Nəysə, axşam düşdü, qızı evlərinə qədər ötürəcəm və "mission completed". Qızın yaşadığı terrotoriyaya ilk addımımı atdığım andan etibarən, ərazidəki qaqa qoxusu burnuma gəlmişdi, təhlükəni sezirdim. Zonanın dərinliklərinə doğru irəlilədikcə artıq anlamışdım ki, yüz faiz qarşıdan həyəcanlı dəqiqələr məni gözləyir, çünki bir qrup arizona kərtənkələsi gözhəpsinə almışdı bizi. Axır ki, evlərinə kifayət qədər yaxınlaşdığımız üçün qızla sağollaşdıq. Qaqaların baxışlarını üzərimdə hiss etdiyim üçün qızla yapon karateistlər kimi əyilib sağollaşdım. Qayıdanda terrotoriyadan çıxmağa az qalmışdı ki, uzaqdan qızla gedəndə də gördüyüm ağ 07-nin yaxınlaşdığını gördüm. Artıq beynimdə vağzalı yox, "cinayət işi" verilişinin musiqisi və aparıcının "axşam saat 8 radələrində bakı sakini theeyes'a yaxınlaşan vaz-2107 markalı avtomobil" sözləri eşidilirdi. 07 gəlib yanımda saxlayanda, sonic sürətimlə *150# yığıb kredit götürmüşdüm və "ən qaqa" dostlarımı kontaktda hazır qoymuşdum ki, zəng edim. Maşından dörd nəfər düşdü. Dördü də zəif cüssəli idi deyə biraz ürəklənmişdim, amma şansımı yoxlamaq fikrim də yox idi. Qaqaşlar yaxınlaşdı, çox "panyatkalı" olduqları üçün salam verdilər birinci. Sonra qaqa iyerarxiyasında ilk sırada duran qaqaş yaxınlaşıb, aristokrat səsi ilə özünü təqdim etdi: "fıfdaroydan məcid". ilk səs dalğası ilə təkərə düşmüşdüm. "Fıfdaroydan məcid"? "Vtoroy" deyildi, ala, ora? Nəysə, tipik "bizim terrotoriyanın qızı" söhbətlərindən sonra, bunlardan biri maşına gedib nə isə götürdü maşından. Ürəyimin səsi qulağıma gəlməyə başlamışdı, yenə də "ortada heçnə yoxdu axı, bıçaq niyə çıxartsınlar ki?" Deyə düşünüb özümü rahatlatmışdım biraz. Amma qaqaların durduq yerə ikiqat özgüvənlə üstümə gəlməsindən söhbətin hara gedəcəyini anlayan mən, "kişilik ondur, doqquzu qaçmaqdır" devizimlə birlikdə qaçmağa başladım. Yaxşı ki, ağılları çatmadı deyə maşını qoyub dalımca qaçdılar, yolda çata bilməyəcəklərini anlayıb maşına qaçmağa başladılar. adrenalin dolu bir neçə dəqiqədən sonra izimi itirdilər. Ondan sonra qızı da axtarmadım, o da yazmadı, yəqin xəbəri olmuşdu deyə. Ölüm gibi bir şey oldu, ama kimse ölmedi*


sən də yaz!