1. azərbaycan dilinə "küləklə yoldaş" olaraq tərcümə olunan abbas kiarostaminin yazdığı şeir.
addım atıram
sarı və qızıl dalğaların üstündə
payız günbatımında.

gecə və gündüzün
sonuna inandığım qədər
heç bir şeyə inanmıram.

indi haradadır?
nə edir?
unutduğum insan?

küləyə yoldaş gəlmişəm
yazın ilk günündə
özü ilə birgə götürəcək məni
payızın son günü

gəlirəm tək başıma
içirəm tək başıma
gülürəm tək başıma
ağlayıram tək başıma
gedirəm tək başıma

şərq deyil
qərb deyil
şimal deyil
cənub deyil
dayandığım yer, ancaq bura aid.

bağırıram
dərin vadinin təpəsindən
əks səda gözləyərkən.

göz yaşımı saxlaya bilmirəm
ağlamağın yeri olmadığı zaman...

hər zaman biri ilə
görüşü gözləyirəm
ki gəlməyəcək...
adını xatırlamıram.

illərdir
saman çöpü kimi
mövsümlərin arasında
avara olmuşam...