18 yazar | 21 başlıq | 99 entry
yenilə | gündəm

#son entrylər 99 yeni entry
#zirzəmi 1 yeni entry

verdikdən sonra peşman olunan şeylər 8 bakı   #sözaltı spotify playlistləri 3 optimist nihilizm   sözaltı günlük 3 nuketown   tv girl   uşaq vaxtı edilən umbaylıqlar 2 verdikdən sonra peşman olunan şeylər   həyatın nə qədər cındır olduğunun anlaşıldığı anlar   isveçrə   quebecois   pierre trudeau   kanada deyəndə ağla gələnlər   _asgerov99   sevilən mahnının ən vurucu cümləsi   sözaltı fotoqrafiya   siqaretə nifrət edilən anlar 2 ana   yazarların ruh halı   the lord of the rings: the rings of power | kino 2 galadriel | kino   keçən ayın ən bəyənilənləri   philip k. dick   call of duty: black ops   thales   amerika birləşmiş ştatları   nancy ajram   ərəb dili   yazarların paylaşmaq istədikləri sitatlar   unudulmaz kitab cümlələri   famas   tavor tar-21   fgm-148 javelin   bullpup   call of duty: world at war   call of duty: modern warfare 2   yazarların paylaşmaq istədikləri şeirlər   tövsiyə olunan kitablar   insanlar böyüdükcə kiçilən şeylər   native blood   voice of baceprot   rəhim rəhimli   harvester of sorrow   metal gear rising: revengeance   günü ifadə edən mahnı   passive voice   şirmayı   the end, so far   sözaltı music   intihar edərkən dinləyəcəyimiz mahnılar   coveri originalından daha yaxşı olan mahnılar   içki içərkən dinlənəcək mahnılar   möhtəşəm türk mahnıları   gecəyə bir mahnı paylaş   nostalgiya hissi verən 2000-li mahnılar   bic   imdbpro   münasibəti bitirməyə səbəblər   tourette sindromu   ne olduğu bilinmeyen kanal   məsləhətli filmlər | kino   sevgilisi olmayan insan   yazarların hazırda harada olub nə etdikləri   sözlük yazarlarının telefon melodiyaları   duşdaykən ağıla gələn dəxlisiz fikirlər   lətifə kimi hadisələr   yazarların sevmədiyi metal qrupları   metroda kitab oxumaq   blonde   back-end developer materialları   underrated müğənni və qruplar   yazarların tanışlıq hekayələri   hack n slash   beyond two souls   andrew tate  









özünü qəbullanmaq



facebook twitter əjdaha lazımdı izlə dostlar   mən   googlla

başlıqdakı ən bəyənilən yazılar:

+14 əjdaha

1. ---- çooox uzundu ----
bir də barracuda yazıb. mən kimin yazdığına baxmaq üçün çox vaxt aşağı düşürəm. birdən kimsə düşmək istəyər, düşməsin lol.

bu entryni oxuduqda bəlkə bir neçə insanın gözündə zəif, qorxaq kimi görünəcəm. açığı sikimə deyil. özümü qəbullanmasam, düzələ bilmərəm. maskalarına yapışmış insanların sikik və özündən razı düşüncələrini dinləməyə də halım yoxdur. içimdə saxlamaqdan bezdim.

mən baya uzun yazacam, çünki reyslər qarışıb məndə və tam olaraq içimi tökə biləcəyim yer burasıdır- sözlükdür. oxumaya da bilərsiz.
ürək sancıları və hərəkət edə bilməyəcək dərəcədə narahatlıqlara dözə bilməməkdən psixiatra getdim amk. dərman içdiyim üçün hal-hazırda ürəyim möhkəm sancmır. 2 gün əvvəl isə mən ürəyimin ağrısından yerə sərilmişdim. 30 dəqiqə yerdə uzanıb qaldım və dura bilmədim ayağa. hərəkət edə bilmirdim. artıq maskalar ağırlıq verir mənə. psixiatra gedəndə də dedi ki, sənin case baya qarışıqdır, bir seansla bitmir. mən də ona görə içimdəkiləri toplamaq, anlamaq istəyirəm. yazacağım bir çox şeyi aşmışam, aşmağa da davam edirəm.

yaşadığım problem özümü qəbullanmamağımdır.
hamımızın yaşadığı bir problemdir özünü qəbullanmamaq. fərqli maskalara bürünüb "həqiqi mən"-dən uzaq duraraq özümüzdən, düşüncələrimizdən, arzular və istəklərimizdən, görünüşümüzdən, məsuliyyətdən qaçırıq. özümüzdən qaçdığımız üçün nə istədiyimizi bilmirik, çünki olqunlaşa bilməmişik. uşaq adamıq. acı ister misin çocuh adam? öz qərarımızı verə bilmirik və başqalarının yaratdığı, istədiyi insan oluruq.

digər insanlara ailə də daxildir. ailə bizim xeyrimizi düşündüyü halda belə bizə zərər verə biləcək potansialda olan kiçik insancık birliyidir. daha çox çekirdek olur. yaxşı ailə görəndə dua edirəm ki, əgər yenidən dünyaya göz açsam, yaxşı bir ailədə olum. deyirəm intihar edim, bəlkə yaxşı bir ailədə doğularam fln. sonra da deyirəm ki, slkmsn çocum, bəlkə daha bərbadında doğuldun? buna görə intihar benim için gereksiz.

sadist bir ailədəsizsə, alacağınız zədə 5 qat artır. hamı bir-birinin üstünə atır, heç kim özünü qəbullanmır, heç kim öz səhvini başa düşmək istəmir. səhvlər başqalarının boynuna yıxılır. heç kim heç kimə güvənmir. hamını keçdim, sənə atırlar. lol ciddi-ciddi mənsiz yaxşıdırlar ey. mən evdə olmayanda ortalıqda peace olur. heç bu ailədə doğulmamalı idim. ne yapalım olm seçemiyoruz. istəmədim ki mən doğulum lol. istəmədiyimə görə də üsyana haqqım var, məncə. niyə belə selfishcə qərar alıb öz xeyirləri üçün uşaq sahibi olublar ki? niyə bəzi ailələr uşağa həyat bəxş etmək yerinə, həyatlarını əlindən alır ki? valideyn olmağı öyrədən bir kurs olmalıdır. hepsi cahillikten efendim. ailə olmağın da bir adabı vardır. məktəbdə bizə ailənin müqəddəs olduğunu öyrədirlər, amma ailə olmağı öyrətmirlər. niyə valideynlərimiz belə kafalarının dikine hərəkət edib anlamaq istəmirlər ki? niyə bir çərçivəyə soxmaq istəyirlər bizi? sanki özləri bu çərçivəyə uyurmuş kimi, bizi də soxurlar. özlərinin sığmadığı yerə bizi soxurlar. acınası haldayıq.

ailəm mənim gələcəyimi düşünür, ona görə də məni kontrol altına alıb, istədiklərini etməyimi istəyir. bu mənim yaxşılığım üçündür əslində, but "mən" faktorunu yox sayırlar, alçaldırlar. mən istəyirəm? maraqlı deyil onlar üçün. bu mənə ən böyük zərəri verir, çünki öz başıma addım atmaq istədikdə birinə ehtiyacım varmış kimi hiss edirəm. qorxuram, narahat oluram, təşvişə düşürəm. adicə geyim almağa gedəndə belə seçim edərkən narahatlıq yaşayıram. səbəbi isə bəyənməmələri qorxusudur. artıq elə bir yer edib ki, mən özümün nə istədiyini qəti bilmirəm. o qədər rahatdır ki, comfort zone'da oturmaq. məsuliyyətsiz, narahat bir insana dönüşdürür məni. özümə çox yüklənməyimə, özümü sevməməyimə, özümlə keçirdiyim hər dəqiqənin mənə əzab verməsi ilə nəticələnir.

pis tərəfi isə mən bunları gizlədirdim. fərqli bir persona yaratmışdım. içimdəki qorxunun, sosial fobiamın olmasının səbəbi də taxdığım maska ya da maskalardır. özümü heç cür qəbullana bilmirəm. qəbullanmaq istəyib ətrafımdakılara yazıram, but onlar da məni onlara göstərdiyim maskalardan tanıdıqları üçün heç cür kömək edə bilmirlər, çünki maskaların hamısını çıxara bilmirəm. sonu da hüsranla nəticələnir.

özümü qəbullanmadığım üçün relationship həyatım da boka sarır. dəyərsiz, önəmsiz olduğumu düşünürəm, məni həqiqətən tanıdıqda partnerimin məni sevməyəciyini düşünürəm, çünki gizlədirəm. bir gün yorulacam təbiiki. daha doğrusu, yoruldum da. yorulduğum anda özümü tam şəkildə ifadə etmək istədim, amma onun qarşısında yaratdığım xarakter o qədər baskın idi ki, heç cür anlamırdıq bir-birimizi. mən isə mundar bir insan olduğumu düşünüb qaçırdım həmişə. özümü qəbullanmamaq ən sevdiyim insanı da əlimdən almağa yetir, özümə güvənməməyimə səbəb olur. məni də çox sevirdi, but sevdiyi insan həqiqətən mənəmmi? tartışılır.

bu ilk dəfə deyil. məktəb vaxtı da fərqli bir xarakter yaradıb kiməsə yürümüşlüyüm var. sonra da maska taxmaqdan yorulub düşmüşdüm və özümü ifadə etməyə çalışdıqda özümü o qədər alçaq hiss edirdim ki, özümü gömürdüm. nəticədə, məndən soyudular xd.

mən narahat bir insanam. buna qorxaq da deyə bilərik. narahat olmağımın səbəbi, nə olacığını bilməməyimdəndir. bilməmək, qərarsızlıq, məsuliyyətin üzərimdə olması məni narahat edir. heç məsuliyyətli bir insan deyiləm. işləməkdən qorxuram, çünki bacarmayacağımı düşünürəm. məsuliyyət götürüb sonra da bacarmamaqdan, alçaldılmaqdan, zəif və ağılsız görünməkdən qorxuram. ona görə də istəmirəm. ən yaxşısı olmaq istəyirəm, amma diqqətimi verə bilmirəm özümə. özümlə dalaşıram, basdırıram, boş verirəm deyə düşünə bilmirəm. özümlə baş-başa qaldığım dəqiqələr mənə iztirab kimi gəlir. dərs oxuya bilmirəm, kitab oxuya bilmirəm, musiqi dinləyə bilmirəm, kinoya baxa bilmirəm.

kitab oxumağı sevmirəm. sevməməyimin səbəbi isə diqqətimi verə bilmirəm. anlamıram lan. bildiyin anlamıram. özümü axmaq kimi hiss edirəm təbiiki. anlamamağımın səbəbi diqqətimi çəkməməsidir. bir neçə kitab oxumuşam, amma zövq almışammı? tartışılır. azından zövq almışam. hansı ki, diqqətimi çəkib, onu maraqla oxumuşam və əla hiss etmişəm. indi msln kitab oxuduqda narahat hiss edirəm. kitab oxumağı da tam beceremediğim için sevmirəm. qarşılaşdırıram özümü digərləri ilə.

filmə baxdıqda da narahat oluram. yenə diqqətimi verə bilmirəm. yarıda kəsilir, tam başa düşmürəm. bir hissəni təkrar edirəm, yenidən baxıram amma unuturam. yaddaşım da zəifdir diqqətim kimi. başa düşmədiyim üçün də filmə baxmaqdan zövq ala bilmirəm. sanki özümü zorlayıram. diqqətimi verə bilməməyimin bir səbəbi adhd, bir digər səbəbi isə uğursuz olmaq qorxusudur. uğursuz olmaq qorxusu da ailənin baskısından gəlir. adhd bir bireyin belə bir problem yaşaması baya korkunç. həyatım boyunca izi qalacaq. aşağılık kompleksitükənmişlik sindromu baya yeyib bitircək.

özümü tanımlayan şeylərdə uğurlu ola bilmədiyim üçün baya əziyyət çəkirəm. uğursuz olmaq hissi bütün ruhuma yapışıb.

mən güclü deyiləm. bir dəfə dostlarıma yalandan dava etdiyimi demişdim, but etməmişdim. gedib divara yumruq vurub şəkil atdım ki, dava etmişəm. hamısı sevindi, hörmətim artdı yanlarında. başqa yolum yox idi ala. tək və yalnız idim. bu dava etməmək məsələsinə görə evdə nə qədər danlaq yemişəm mən. "qorxaqsan", "oxşamadın atana", "sənə namus əmanət etmək olmaz" sözləri qulağımda çınlayırdı 12 yaşım olanda. dava etməyi sevmirdim deyə. kiməsə zərər vermək istəmirəm də. birdən pis yerinə dəysə nolacaq? pilləkandan yuxarı, hasara çıxmağa qorxurdum, mənə "oxşadın dayına. mən sənin yaşında 4-cü mərtəbədə pəncərə silirdim" deyirdi anam. atam da heç da. dedi bir dəfə ki, qaldırım səni, pəncərəni sil, dedim qorxuram. dedi səndən adam olmayacaq, qorxaq və bacımı çağırdı, o da qalxdı və sildi. mən isə qıraqdan gözlərim dolmuş şəkildə baxırdım. elə 10 yaşım olandan sonra olmuşdu bunlar. hamısı üst-üstə düşmüşdü. ailə ztn məni istəmir, hər dəfə deyir ki, kaş doğulmaya idin. "mən nə etdim, ay allah, sən mənə bu uşağı verdin?" sözünü eşitməli idim 11 yaşımda aq? sdlkgjısdklgjsdk şaka mısınız olum. ən gözəl illər adlanan uşaqlıq dövründə mən niyə sorğular, obsessiyalar içində tapmalı idim ey özümü? sevsə idiniz, dərd yarı idi. uşaqlıqdan bu istənməmək hissini anlamış olmalıyam ki, atamın başına 2 dəfə tava vurub, gözünə də karandaş soxmuşam. əli ilə tutub karandaşı. anamın da bütün yeməklərini yerə dağıdırdım elə. qab-qacaqları çıxarıb ora bura atırdım, əlim sulu toklarla oynayırdım, vilkanı razetkaya salmağa çalışıb az qalsın gəbərirdim, qəpik fln udurdum. gülməli tərəfi budur ki, məni sevməyən atamın özüyəm elə. onun uşaqlığındakı kimiyəm, amma məni qəbullanmır.

12 yaşımda 2 dəfə taciz olundum. biri qohumum tərəfindən, biri də avtobusda. qohumum gəl bura oyun oyanayaq dedi telefonda, oturtdu qucağına. sonra da işte mal kimi qalmışdım yerimdə. niyə dönüb vurmadım dedim özümə, sonra da dedim ki, şokda idim. sonra da avtobusda mama kiminsə qucağına verdi, onda da eyni şey. işte o gündən sonra mən 1 il əvvələ qədər, arxamı ancaq divara dönürdüm. arxam bayırda olacaq şəkildə qəti yatmırdım. belə bir kaç dəfə də taciz olayı olub ey, but unutmuşam və elə də təsir etməyib. seksi olmak benim suçum değil -*

elə uşaqlıqdan oğlanlara qarşı baya bir ilgim var. baya hoşlanıram. aklım fln şaşır. garip hallara girirəm. biseksəm. qızlara da same ilgidi.

bir qız var lan, bütün oğlanlara min basar da. mənim biseksliyimi qəbul etməyimə, uşaqlıqdakı bir çox travmamı aşmağıma kömək edən qız. hər bir insanın həyatında bir dönüm noktası olur. mənim həyatımın dönüm noktası da həmin qızla tanış olduğum vaxtdır. kitablara, musiqiyə, yeni şeylərə olan həvəsimi yenidən oyadan, məni həyata qazandıran o qız. heç nə idim lan. o həyatıma girəndə mən bir məna qazandım sanki. deyəsən, o mənanı itirirəm. bilmirəm. itirmək istəmirəm. yaxşı ki, onunla tanış oldum -*. hamının həyatına toxunduğu kimi, mənim də həyatıma toxundu və çiçəkləndirdi. artıq arxam bayırda yata bilirəm, biseksliyimi basdırmıram. bir çox şeyi də aşdım onun sayəsində.

indi isə onu da özümdən itələyirəm, çünki ona, deyəsən, tam özüm kimi görsənməmişəm. tam tanımır məni. tanısa, bəlkə də, sevməz aq. qorxaq, zəif, bacarıqsız birini kim istəyər ki həyatında. mənə güclü fln deyir ey, but no. i k myself. məsuliyyətdən fln qorxan, narahat bir tipəm. doğru olan şeyi elə narahatlıqla inkar edərəm, baya qırğın dava çıxar. neyse

özümü baya qarşılaşdırıram. extrovertəm, amma ağıl gerektiren nəsə paylaşanda, özümü göstərmək istədikdə ani başarısızlıq istəyi ilə edə bilmirəm. çox istəyirəm, amma edə bilmirəm. diqqət mərkəzində olmaq istəyirəm, amma accıq səsimi çıxaranda götüm əsir. öz ağlıma, öz gücümə güvənmirəm, güvənə bilmirəm. hər dəfə maska taxmaqdan bezdim. geridə qalmaq qorxusu yeyib bitirir. bu ailə içində tükənib gedirəm. istədiyim şeyi tapa bilmirəm.

bunları aşmalıyam. necə ki, bir çoxunu aşdım, bunları da aşacam. 5 aydır fln özümdən qaçdığım üçün baya sıfıra dönmüşəm. heç nə paylaşa bilmirəm, özüm üçün bir şey edə bilmirəm. kimise taklit fln edirəm, kimsə edir deyə edirəm deyib qalıram. özümü alçaldan elə mənəm. öz dəyərimi qəti bilmirəm. adicə spotify list düzəltmək istəyirəm, deyirəm ki, yaxşı deyil, bəyənməyəcəklər. insanların bəyənməsinə ehtiyacım var sanki. soxum belə yaşayışa ala. mən elə bir şey istəmirəm. mənim düşündüyüm tərsə zidd olduğu üçün baya davalıyam özümlə. ona görə də özümü qəbullana bilmirəm. mən belə deyiləm. mənim kiməsə ehtiyacım yoxdur. nə edəcəyim barədə bir fikrim belə yoxdur. özümü asta-asta qəbul edəcəm allah bubanın izni ilə.

bir də özümü bəyənmirəm lan. tipimi çohta sevmiyom. saçımı fln heeeeç bəyənmirəm. ona görə də baya stress fln keçirdiyim olubsdklgjsdkga. boktandurumlar.tr

əlavə: mən ailəni sikləmiyom. heç birini də sevmiyom. hər şeyi də gülməklə aşıram sugarlar olsun. bir də ən boktan durum odur ki, məsuliyyəti ala bilməyib başqalarına atıram. əsas da sevdiyim insana. ona görə də qaçıram ondan. içimə doğru endikdə baya stressdən çıldırıram. başımı qatmağı bacarsam, özümlə vaxt keçirməyə səbrim olsa idi çox bomba olardı da. özümü düşünə bilsəm kaş. özümü düşünməyə götüm yemədiyi üçün başqa insanları düşünürəm. əslində vecimə də deyillər xd. özüm edə bilmədiklərimi onlara deyirəm sdkglsdj. bu gün msln oturdum özümlə danışdım, baya kavga ettik. stressin dozundan nə edib-etməyəcəyimi anlamıramskldjglskdgjksadg. buraxıram daha axışına. sikerler. amına koycam hepsinin. təkcə lol maskaları qırağa atdıqda tanınmayacaq halda oluram ey xd. hər dəfə də qaçıram insanlardan buna görə. tək qalanda oh deyib tökəsim gəlir, but o da incidirsdklgjalıksdgjklsdg. sanırım özümü inandırmışamsdgkjs. insanları aldatdığım üçün vicdan əzabı çəkirəm təklikdəsdjgklsdajgksd. sevdiyim insana yalan danışdığım üçün fln.

özümə çox böyük yalanlar danışıram və çox yüklənirəm lol calm dovvn bietch.

+10 əjdaha

4. Mental olaraq rahat yaşamağın yeganə çıxış yoludur. Onsuzda sabaha sağ çıxacağımız sual altındadır, ona görədə bu günü heç olmasa mümkün qədər peaceful yaşamaq lazımdır.

+3 əjdaha

5. bəzi şeylər vardır ki, dəyişmək mümkün deyildir. hər nə qədər çalışsanda, vuruşsanda dəyişməz. bunlardan biridə özümüzük. özümüzü olduğumuz kimi qəbullanmalı və belədə sevməliyik. boş yerə bunu dərd edib düşünmək çıxış yolu deyil. bəzi şeylər dəyişilməzdir. mənim özümdə belə sevmədiyim tonla şey var. hətta çox şeyimi qurban verərdim onları dəyişmək üçün. amma olmayanda olmur. özümü olduğum kimi qəbullanıb yoluma davam etmək daha məntiqli gəlir

+1 əjdaha

2. Özünü qəbullanmaq, özünə bir şans daha verməkdən, özünü sevməkdən keçir. Özünə köməyə ehtiyacı olan bir dost kimi yanaşanda (arxasını dönəni kürəyindən bıçaqlayan dostlardan yox təbii ki), özünə kənardan baxır, nələrə ehtiyacın olduğunu anlayır və əlindən gələni edirsən. Problem, artıq özün belə özünə nifrət edəndə, özündən tamamilə əlini üzəndə başlayır.
"Tanrım, değiştirmeyeceklerimi kabullenmek için sabır, değiştirebileceklerimi değiştirmek için cesaret, farkı anlamak için akıl ver."
Hitit duası

+2 əjdaha

3. Özünü qəbullanmaq prosesi məndə insanlara qarşı gizlincə düşündüklərimi cümlələrə tökərək üzlərinə deməyimlə başladı. Ətrafdan çox insan özü istiyərək getdi bızilərini də istəyərək getməyə məcbur elədim. Peşmanam mı? Yox yaxşı ki də getdilər



hamısını göstər

özünü qəbullanmaq