+23 əjdaha
2. əslində bu haqqda çoxdan yazmaq istəyirdim. bu günə qismət imiş. danışmaq zərurətini doldurmaq üçün entry giririk. hərhalda buralarda fırlanma səbəbimiz də budur. ama bu məndə son zamanlar qismən alınır. çevrə çoxaldıqca danışmaq istəyi zirvəyə qalxır, danışacaq insan azalır. təbii mənim də olur dörd divar arasında sıxılıb qalmaq istədiyim zamanlar. Ama həmin anda da axtarırsan, yazdığın bir şeiri ya da bəstələdiyin musiqi sözlərini oxumaq istədiyin, dərdini qucaqlayan insanı. ama tək qaldığın zamanlarda səhv etmə ehtimalın da azalır. götür qoy eləmirsən ya da sözlərini seçmirsən. buna görə tanımadığım insanlara sığınıram. onlarla danışıram ya da əylənirəm. ikiniz də danışırsınız. söhbət bitəndən sonra bütün danışılanlar sıfırlanır sən öz yoluna gedirsən o da öz yoluna. hər şeyin birdən birə silinməsinə baxmayaraq, freud demiş hissetdirdikləriniz qalır bir yanda. xoşbəxt olursan, Bu xaraba dünyada insan olduğun sənə aydın olur.(youtube: 
)
)