yazarların xəyallarının gərçəkləşməsi

1. bir xeyli əndərabi başlıq olsa da, 10-15 il öncə özünü harda görürsən sualına zarafatca amerikada deyirdim. bu artıq 3cü gəlişimdi və heç bir halda bu ölkəni, bu ölkədə yaşayan insanları sevə bilmirəm. özümü dəhşət alçaldılmış kimi hiss edirəm. eduard limonov bu mənəm ediçka kitabında rusiyadakı aristokrat həyatını qoyub amerikaya sığınmağından danışırdı. burda üzləşdiyi çətinliklərin, cəmiyyətin gijdıllaxlığından dəm vururdu. heç də haqsız deyildi, ola da bilməz. amerikanlının özünü səndən üstün tutması, səni alçatmasğa çabalaması və səs-küyləri necə yorucudur ilahi. nə zaman tv'ni açsan trump hansısa millət haqqında deyinir və onları alçaldır. indilərdə də mıxını somali camaatına dirəyib. deyir ölkəm də norveçli, danimarkalı, isveçli miqrant görmək istəyirəm. ya bizlər çox ağıllıyıq və bilirik nə üçün belədi, ya da o bizdən daha ağıllıdır və özlüyündə skandinaviyalı insanları da alçaltmağa çalışır. yoxsa hansı ağlı başında skandinaviyalı öz ölkəsini qoyub zibili tökülən küçələrə migrant kimi gəlib yaşayar?

xaricdə yaşayan azərbaycanlılar kimi burda da community qurub azərbaycanlılar. bəziləri evlənməyə görə də 50-60k USD istəyir. əslində trumpın çıxardığı milyonluq golden kartdan daha sərfəlidi amma qarantiyası yoxdur. amma mən həyatımı yaşadığım ölkəmdə qurmuşam və niyə mənə aşağılamağa çalışan insanlarla yaşamağa məcbur edim ki. nədi-nədi öz ölkəmə gedəndə də mən ordakı zavallı insanlara lovğalanacam?

amma insanların məşğuliyyətləri rəngarəngdir və ən adi bayramdan da həzz ala bilirlər. çəkdiyi əziyyətin bəhrəsini görə bilirlər, yaxşı markaların geyimlərini ala bilirlər. məsələn sən öz ölkəndə 1000 azn-ə hugo boss'dan bir şey alırsansa o burdan 1000 usd-a prada kimi yerlərdən geyinir. bu misal necə geyimməyini yox, həyat keyfiyyətlərinin necə olduğunu göstərməyə çalışmağım idi. yəni qazandığı pulların bir dəyəri var.

bu qədər, düşündüklərini yaza bilməyəcək qədər yaşlanmış hiss edirəm özümü.

2. xoşbəxtlik, əfəndiyevin dediyi kimi şimşək tək çaxıb parıldayan anlardan ibarətdir. bir vaxtlar xəyalların dediyin şeylərin yarı-tam, yarım yarımçıq reallaşması demək olar ki, insanın ümumi ruhiyyəsində heç bir şey dəyişmir. adaptasiya olursan, olur köhnə hamam köhnə tas. bütün hərşey insanın qavrayışından asılıdır. hadisələrə obyektlərə subyektlərə olan münasibətimiz bizim şad hiss etməyimizə səbəb olur. bütün dünyanı yağlı tikə edib, həyata baxışı düzgün olmayan adamın ağzına qoysalar yenə də xoşbəxt olmayacaq. heyfki bu belədir.

yazarların xəyallarının gərçəkləşməsi

Yalnız deyilsən!