1. “Eyelash theory”, yəni “kirpik nəzəriyyəsi” — elmi ədəbiyyatda yer alan termin deyil. Bu anlayış daha çox sosial mediada formalaşmış, insan diqqətinin necə işlədiyini sadə və obrazlı dillə izah etməyə çalışan metaforik yanaşmadır. Adından da göründüyü kimi, kirpik simvolik obrazdır. Kirpik çox incə və adi detal kimi görünür; gündəlik həyatda onun fərqinə varmırıq. Lakin diqqətimizi ona yönəltdiyimiz anda birdən-birə nəzərə çarpan olur. Hətta gözə düşəndə, bütün diqqət mərkəzinə çevrilə bilir. Bu metafora vasitəsilə vurğulanan fikir budur: insan şüuru hansı obyektə, insana və ya xüsusiyyətə fokuslanırsa, həmin detal reallıqda olduğundan daha böyük və əhəmiyyətli görünməyə başlayır. Bu yanaşma əslində psixologiyada “seçici diqqət” fenomeni ilə səsləşir. insan beyni informasiyanın hamısını eyni dərəcədə qəbul etmir; o, prioritet seçir. Nəticədə diqqət ayrılan məqamlar şişirdilmiş şəkildə qavranılır, digər detallar isə arxa plana keçir. “Eyelash theory” daha çox münasibətlər kontekstində populyardır. Məsələn, bir şəxsə qarşı emosional maraq yarandıqda, onun səsi, baxışı, hətta xırda jestləri belə xüsusi mənaya bürünür. Halbuki həmin xüsusiyyətlər əvvəllər diqqət çəkmirdi. Deməli, dəyişən obyekt deyil, baxış bucağıdır.