utandıran anlar

1. Bir dəfə evrim ağacı seminarında çağrı mert bakırcıya bir sual ünvanlayıram. Bu , sən demə, onun son mərhələ- uzmanlığında verilən müdafiə etməli olduğu bir mövzu/ sual imiş. Amma videoda fərqinə varıram ki, çıxışımda ai -yə "ey ay" demək əvəzinə elə "ai" demişəm. Oysa bizi bir araya toplayan mövzu belə süni intellekt barəsindədir. O çıxışı hələ də heç bir yerdə paylaşmamışam. Daha doğrusu, özümə baxdığım çıxış videoları cringe gəlir. Bir də digər mənim pis olduğum məqam çıxışımda səlis türkcə danışıram. Kitab imzasında mənim də, dostlarımın da qulağına gələn " türk kızın sorusu güzeldi" oldu. Kaş özümü təqdim edərkən azərbaycanlı olduğumu da vurğulasaydım. Bu arada videoda o yana bu yana yelləndiyim görünür. Əslində qanıma vurulan adrenalindir. Ayaqlarımı əsdirir. Bu qədər həvəsli olub ən öndən bilet alıb özənsiz geyinməyimi də anlaya bilməyəcəm.
Amma mənim üçün ən unudulmaz anlardan biri idi. indi də bu yaxınlarda başqa bir görüşə gedəcəm. Ümid edirəm, özümü utandırmaram

2. Deməli, siqaret çəkənlər bilir, tək siqareti əzilməməsi üçün saxlamağa ən yaxşı yer qulağın üstüdü. Amma qulağın dibində siqaret bir müddət sonra hiss olunmur, necə ki eynəyi saçlarına keçirib bir müddət sonra unuda bilərsən. Bir iki həftə öncə dostumgildən evə qayıdanda avtobusda keçmiş şagirdimi gördüm, məktəbli 16-17 yaşlarında uşağdı. Biraz söhbət elədiy, məsləhət falan verdim ki onu öyrən filan şeyi geliştir github profili qur özüvə falan. Bu uşağlara dərs deyən zaman mən siqareti çıxıb yanğın pilləkənində çəkərdim, saqqız zad heç palit eləmirdimdə, uşağlara yaxşı nümunə olum deyə öz aləmimdə. Avtobusdan düşəndə eynəyi silməy istəyirdim ki eynəyi çıxaranda qulağımın dibindən siqaret düşdü yerə(dedim ayblyaaaa). Dostumgildən bura bütün yolu qulağımın dibində siqaretnən gəlmişəm və uşağa ağıl öyrədirəm bayaqdan. Utandığımdan siqareti yerdən qaldırmadım heç. indi də yadıma düşəndə öz özlüyümdə ayblə deyirəm

utandıran anlar

Yalnız deyilsən!