1. Özüm haqqında uzun uzadı danışmağı fikirləşirdim , amma gördüm ki, sadəcə "anormal" sözünü demək kifayətdir. Bu anormallıq xarici görünüşümdə də bariz şəkildə görünür.
Deməli bu Zürafə qardaşınız son 8 ildə özfərqindəliyi artdıqca görür ki, insanlar ona nə şəkildə baxır. Xüsusilə metro kimi çox insanın olduğu yerlərdə anormal görünüşümün fərqinə varan şəxslər məni diqqətlə süzməyə başlayır. Bu hallara ilk dönəmlər fikir vermirdim. Daha sonra öz anormal davranış və görünüşümün fərqinə vardım, daha sonra isə insanların baxışını onunla əlaqələndirdim. Bir müddət sonra psixologiya ilə maraqlandım və gördüm ki, anksiyetesi olan insanlar ətrafdakıların ona baxdığını fikirləşir. Mən də bu anksiyete üzərində işləməyə başladım. Sonra çox maraqlı bir şey oldu. insanların yenə mənə baxdığının fərqində idim amma bu dəfə mən də onlara dik dik baxdığım üçün onlar üzlərini çevirirdilər. Mən isə fikirləşirdim ki, insanların hələ də mənə baxdığını hiss etdiyim üçün anksiyeteyə qalib gəlməmişəm. Nəysə , yenə bu şəkildə mübarizəyə davam etdim. Gəldik çatdıq entrinin kulminasiya nöqtəsinə. Son 3-4 ildə insanların mənim şəklimi çəkdiyinin fərqinə vardım. indi deyəcəksiniz ki, Zürafə paranoid şizofrendir. Bəli entrini yazmamışdan qabaq bunu da düşündüm. Amma burda iki məsələ var :
1.Mən telefon mən istiqamətə tutulub deyə belə fikirləşmirdim. Adamlar flashi açıq unudurdular deyə həmin kamera flashini görürdüm. Bildiriş flashlarindən kamera flashini müddətinə görə rahatlıqla ayırmaq olur.
2.Şizofren olsam bunu həyatımın başqa dönəmində də görərdim, təkcə metroda yox )

Bu arada şəklimi çəkən şəxslər də 15-20 yaşlı qızlar olur. Bu yaş aralığı da anormal insanlarla dost ortamında məzələndiyi üçün böyük ehtimal mənim şəklim həmin müqəddəs ayin üçün lazım olur.

Uzun sözün qısası bugün yenə belə bir hadisə ilə qarşılaşdım, amma artıq öyrəşdiyim üçün əvvəlki səviyyədə qəzəb hiss etmədim. Evə çatdıqdan sonra məsələni təhlil etdim və gördüm ki, mən özüm də internetdə məşhur olan anormal insanlara gülürəm. Yəni mənim etdiyim də mahiyyət etibarilə eyni şeydir.

Bu nəticəyə gəldim ki, anormal olmaq normaldır necə ki anormallara gülmək normaldır.