2. Bu entry-də kitabdan öyrəndiklərimdən birini sizinlə bölüşmək istəyirəm.
Ən çox etdiyimiz səhvlərdən biri bizimlə dərdini bölüşən insanlara daim onların səhv olduqlarını, başqa yolların da olmasını demək və ən pisi həmin an məsləhət verməyə çalışmağımızdır. Kitab isə bizə dərdli birinə məsləhət vermək yerinə, Therapist Methodundan istifadə etməyin daha faydalı olmasını deyir.
Necə işləyir bu metod? Xəstə öz terapistinə "Heç dostum yoxdur" dediyində, terapist "Mütləq ki ən az bir dostun var" deməz. Xəstəni anındaca rahatlatmaq yerinə, onun dediyini sual formasında ona qaytarar. "Özünü heç dostun yoxmuş kimi hiss edirsən?". Qarşınızdakını "azarlamaq" yerinə, ona danışdıqları haqda suallar versəz, daha çox danışmasına şərait yaradacaqsız.
Mən bu yöntəmi depressiv bir dostuma qarşı istifadə etmişdim. Həqiqətən də işə yaramışdı, ona məsləhət verib sözünü, deyəcəklərini kəsmək yerinə, demək olar ki hər cümləsini ona sual olaraq qaytarmışdım. Ard-arda o qədər sualın verilməsinin heç fərqində də deyildi, danışmaq istəyən adama sual vermək yetərlidi.
Təkcə dərdli bir insan yox, sizinlə bir şeyləri bölüşmək, danışmaq istəyən hər kəsə qarşı bu yöntəmi istifadə edə bilərsiz.