Həyatdan soyumuşluq, heç nəyə maraq olmaması
Bir il əvvəl int!har həddində borcum olanda, bütün həyatım çökəndə bu günlərin xəyalın qururdum,amma sən demə xəyallardakı kimi xoşbəxt olmurmuş insan
Bir məsləhət verin bu vəziyyətdən necə olar?
2. görünür hələ çox gəncsiniz. bir azdan yaşayacaqlarınız bəlkə özünüz dediyiniz kimi bu gününüzə şükr etdirəcək ya da bəlkə əksinə. Onda lap yaxşı.
Böyük ehtimalla depressiya yaşayırsınız, depressiya həmişə özünə zərər vurmaqla özünü göstərmir. Yaşınızın azlığını ona görə qeyd etdim ki, bu yaşlarda artıq çox yayğındır. Hələ universitet vaxtlarında. Və bu mental vəziyyət unutmayaq ki, artıq fərdi olmaqdan çıxıb. Bunlar sizə sağlam gəlməyə bilər. Amma tövsiyə edərdim ki, sizin kimi hiss edən biri və ya biriləri ilə tanış olasınız. Professional dəstək alsanız belə. Çox vaxt pis hiss edən insanlar gedib şən adamlara yapışır ya da əksinə, o insanların da həyatını korlamağa ehtiyac yoxdur. Ən pis halda bir onlayn dost tapın. Filmlər izləyin, çətin kitablar oxuyun və s. Buna marağınız yoxdur, söhbət edin. Bilirəm həvəsi olmayan birinə çıx gəz, oxu, onu elə, bunu elə demək ağla sığmır. Amma söhbət onsuz da cəmiyyətin bizdən gözlədiyi şeylərdən getmir. Amma təəssüf ki, bir yerdə onu da yavaşlatmaq lazım deyil. Sadəcə uzun müddət davam edən bir haldırsa, bunu qəbul etmək həmişə daha çox kömək olur.
Mən özümə kömək edən şeylərdən yazdım. Mütləq hər insana uyğun olmaz. Bəlkə heç depressiv deyilsiniz, anlıq bir şeydir. Amma bəzi şeylər xarakterin bir parçasıdır və ya daha da betər dəyişdirə bilməyəcəyimiz şeylərin nəticəsidir. Mən hər gün özüm haqqında bir şey kəşf edirəm və düşünürəm ki, hələ bunlar tamamlanmamış Yaşamalıyam. Mental problemlər cəmiyyət problemləridir adətən deyə başqaları üçün yox amma, özüm üçün.
3. elə yazmısan ki, elə bil (macərə, xəyallar və s.) problemlərin ayrı ayrı şeylərdir. Bütün problemlərin madiyyətə bağlıdır. Pulun olsa əyləncə də yaşayarsan.
Şəxsi təcrübədən deyə bilərəm ki, özünə maraqlı olan iş və ya hobbi tap. Başın qarışacaq işləyəndə, belə fikirlərdən uzaq olascaqsan.
postun sahibi
4. @96331 təbii ki maddiyyat çox önəmlidir,yəni bir il əvvəl borc batağında idimsə indi ürəyim nə istəyir edə bilirəm,istədiyim şeyləri rahat ala bilirəm,əvvəl elə bilirdim,hə okay pulum olsun xoşbəxt olacaq,indi yetərincə var,hətta kənara atacaq qədər,kiməsə kömək edəcək qədər var amma ki,insanıq xoşbəxtliyin pulda olmadığın gec də olsa anladım,hərbi həkiməm(1 ay civari vaxtım qalıb),hərbidə olmasam bəlkə nəsə fərqlilik ederdim
antikkontikmal @96341
postun sahibi
5. @96323 Bəli 23 yaşım var,əslində kənardan baxanda bəlkə də çox insanın istəyəcəyi həyat tərzindəyəm,amma nə ailəm nə də ətrafım mənim istədiyim tərz insanlar deyir,o qədər istəyirəm ki,özüm kimi depressiv birisi olsun bütün gecə əlimizdə içki şəhərin küçələrində gəzək nəm sahilə flan düşüb dərdləşək,amma olmur nə qədər depressiv insanlar tapsam belə qismən də olsa məni anlayan birisi yoxdu
Kənardan baxan üçün normal həyat görünür,hə zabitəm,həkiməm, önüm açıqdı,maddi problemim yoxdu,həkim olmağıma baxmayaraq proqramlaşdırmadan anlayışım var, kibertəhlükəsizlikdə özümü inkişaf etdirmişəm,ingilis dilində səlis danışa bilirəm və s. Mənə boş gələn amma başqaları üçün normal şeylərdir,bəlkə də çox insanın etmək istəyəcəyi şeylərdi amma ki mənim istədiyim şeylər deyil,eybi yox səhv edim,eybi yox uğursuz olum amma öz istədiyim tərzdə olsun hər şey,öz səhvlərimi yaşayım və səhvlərimdən dərs çıxarım
postun sahibi
7. @96343 @derek
6cı gün boşsansa gedək,mən ismarlayaram bu dəfə -*
1. Eyni, vəziyyətdə mən də olmuşam. Amma intihar fikri heç ağlıma gəlməyib. Halbuki, atam və babam hər ikisi intihar ediblər. Genetik faktor olmasına baxmayaraq. İş həyatında irəliləmək və dünyanı gəzmək əsas hədəflərimdən biridir. Sizdə özünüzə hədəflər müəyyən edin.
gizli @96321