+1 əjdaha
1. Stanislaw Lemin hard science fiction janrında yazdığı öz janrının klassiklərindən hesab edilən möhtəşəmüstü romanı. Kitab haqqında saatlarla danışmaq istəyirəm, sadəcə sözlərlə düşüncələrimi ifadə etməkdə çətinlik çəkirəm, amma cəhd edəcəm.Əvvəlcə əsərin məzmunu haqqında:
Regis 3 planetinə etdiyi elmi-kəşfiyyat məqsədli uçuşdan sonra yoxa çıxan və heç bir xəbər alına bilməyən "Kondor" kosmik gəmisi və heyətini axtarmaq üçün eyni planetə yola çıxan "Məğlubedilməz" heyətinin Yer planetiylə əlaqəsi bilinməyən səbəblərdən kəsilir. Uzun axtarışlar nəticəsində Kondor tapılır, lakin qarşılaşdıqları mənzərənin absurdluğu qarşısında heç bir təxmin yürüdə bilmirlər və gördüklərinin hələ başlanğıc olduğunun fərqində deyillər. Məsələ burasındadır ki, bu planetdə təkamül və "canlı" həyat çox fərqli səbəblərdən və çox fərqli istiqamətlərdə inkişaf edib. Və bu vəziyyət qarşısında heyət çox çətin qərarlar vermək məcburiyyətindədir.
- insan, bilgisinin sərhədlərinin fərqinə vardıqda nə qədər məntiqli qərarlar verə bilər? -
Məğlubedilməz Lemin yaradıcılığından oxuduğum ilk əsər idi və bu əsərin məni bu qədər heyrətləndirəcəyini heç vaxt düşünməzdim. Adam elm və fəlsəfəni o qədər möhtəşəm harmanlayıb ki, o qədər bir-birilərini tamamlayırlar ki, heç Aristotelin dövründə fəlsəfəni elmə bu qədər yaraşdırmamışdım. Və anlatmağa çalışdığım şey uzun-uzadı monoloqlar ya da varolmanın dözülməz yüngüllüyü və ya ağırlığı kimi marjinal, və ya klassik dövrün fəlsəfə klişeləri deyil. * kunderaya salamlar * nifrət edərək sevdiyim tək yazardır kendisi Təbiətin, təkamülün, elmin, canlı təbiətinin fəlsəfəsidir bu. Və bu fəlsəfəni hekayənin gedişinə çox kiçik cümlələrlə, kiçik "toxunuşlarla" yalın bir şəkildə "gizlədib".
Son olaraq, Sevdiyim kiçik bir hissəni paylaşacam. Amma Orjinal dildən çox gözəl şəkildə türkcəyə tərcümə olunduğu üçün bir də tərcümə edib effektini itirmək istəmədim.
-- spoiler --
..bir düşme sesi geldi, daha üstteyken okumaya başladığı kitap yere düşmüştü. Sayfa ayracı olarak beyaz bir kart koymuştu arasına amma tek bir şiir bile okumamıştı, ne zaman okuyacaktı ki? Ranzasında doğruldu. O anda bulutları yok etmeye ilişkin planlar yapan stratejistleri hatırladı ve ağzı küçümseyici bir tebessümle büzüldü. Bunun bir anlamı yok, bütün bunların diye düşündü. Bulutu yok etmek istiyorlar.. biz de öyle, hepimiz bu bulutu yok etmek istiyoruz, ama bunu yaparak hiç kimseyi kurtarmış olmayacağız. Regis insansız, insanın burada bir işi yok. O halde bu inat niye? O adamları bir fırtınanın ya da bir depremin öldürmüş olmasından bir farkı yok bunun. Hiç kimsenin bilinçli bir niyeti, hiçbir düşmanca düşünce çıkmadı ki yolumuza. Ölü bir öz örgütlenme süreci işte.. sırf daha en başından onu saklandığı yerden çıkıp önce Kondor'a, sonra da bize saldıran pusuya yatmış bir düşman olarak kabul ettik diye elimizdeki tüm gücü ve enerjimizi onu yok etmek için harcamaya değer mi? Evren böyle daha kaç inanılmaz, insan kavrayışına yabancı olgu gizleyebilir içinde?..
-- spoiler --