Streak hər gün ən azı 1 post yazanda artır. Bir gün boş keçsə sıfırlanır. Streak uzun olduqca od böyüyür!
×
Yazı Saatları
Tip: gecə quşu
Pik saat: 02:00
Gecə (00-06):114 post
Səhər (06-12):40 post
Gündüz (12-18):47 post
Axşam (18-00):81 post
Saat diaqramı yazarın gün ərzində nə vaxt aktiv olduğunu göstərir. Qırmızı = ən çox post yazılan saatlar. Yaşıl = orta aktivlik.
×
Səviyyə Sistemi
Səviyyə 2: Başlayan
XP: 129 (karma əsasında)
Növbəti səviyyəyə: 171 XP qalıb
Səviyyə karma əsasında hesablanır. Karma = reytinq + entry sayı + wiki töhfələri. Hər səviyyə üçün daha çox XP lazımdır. 25 səviyyə var: Yeni-dən Tanrı-ya qədər.
×
Yazı Statistikası
Təxmini söz sayı: 135,806
Toplam simvol: 814,833
Orta entry uzunluğu: 2,889 simvol
Kitab ekvivalenti: ~1.9 kitab (70K söz/kitab)
Söz sayı entry-lərdəki simvollardan təxmin olunur (orta 6 simvol/söz). Kitab ekvivalenti standart roman uzunluğuna (70,000 söz) əsaslanır.
disclaimer: entri qeyri-etik çərçivədə, həqiqətlərin tam çılpaq forması ilə yazılmışdır. Yaranacaq mənfi duyğulara görə yazar məsuliyyət daşımır.
Artıq ayın 1-dir. Prezidentin sərəncamına əsasən, çağırış başlayıb. Dedim qoy 1-2 kəlmə deyim. Sözlüyü tapıb bu entrini oxuyacaqların əsasən ali təhsilli olacağını düşünərəkdən yazıram. Belə də çox hissəsi orta təhsillilərə də aiddi bir baxıma. Və entri bir az küçə dilində olacaq, çünki ora "müasir" dünya ilə qətiyyən tutuşmur. Qaqalıq, cəngəllik qanunları və s. hər şey var. Mülkidə "peysər çıxmaq", "söyüş mənasız şeydi" kimi məsələlər kiməsə mənasız gələ bilər, amma orda mənasız deyil. Rutinin, komandirlərin təzyiqi altında bir də bu söhbətlərin basqısını görəndə elə bu qaydalar və prinsiplərlə yaşamağın gərəkli olduğunu özünüz anlayacaqsınız.
Entri uzundu deyə mündəricat yazıram əvvəldən.
1) əsgər getməmişdən öncə nələri bilmək lazımdır
2) qısa, ümumi giriş
3) əsgərlikdəki terminlərin açılışı.
4) ali təhsilli olaraq əsgər getmək
niyə əsgərlikdə dalaşmamalısan?
5) "paqonun(komandirin) söyüşü girmir" məsələsi
5.1) paqonun söyüşünün "girdiyi" hallar
5.2) paqonun söyüşünün "girmədiyi" hallar
5.3) paqonun söyüşü girsə də, "peysər çıxmayacağın" situasiyalar
6) köhnə əsgərlərlə münasibət. "Köhnə əsgərə hörmətsizlik edən peysərdi" məsələsi. Dembel-molodoy söhbətləri.
7) telefon işlətmək. Starşı əsgərdən icazə almaq.
8) 1 il vaxtı necə tez keçirim? Əsgərliyin xeyirləri.
9) əsgər gedəndə nə geyinim, nə qədər pul aparım, özümlə nə götürüm?
10) sonluq.
1) əsgər getmədən öncə nələri bilmək lazımdır
ilkin olaraq (baxma: ak-47/-366093) entrisini oxuyun. Silah təyinatını, mərmilərin ölçülərini, vəzifə borcunu əvvəlcədən bilmək orda sizi qabağa atacaq.
ikinci olaraq məsləhətxanada 1-2 kəlmə yazmışdım, ona da yüngülvari göz atmaq məsləhətdir. Burda da geniş yazasıyam.
Üçüncü olaraq (bax: hərbi rütbələr)
i bilmək ən vacibidi. Vay o günə ki çaşıb hansısa zabitə aşağı rütbədə müraciət edəsiz))
2) qısa ümumi giriş
Hər şeydən əvvəl onu deyim ki, əsgərliyi gözünüzdə böyütməyin, qətiyyən qorxmağa ehtiyac yoxdur. Çox vaxt deyirlər ki, çöldə yaxşı oğlan idi, getdi orda altın vurdu zad - boş şeydi. Ora da həyatın bir parçasıdı, kim mülkidə necə oğlandısa, orda da elə olur. içində xəbərçilik olan gedib suka olur, ağzında söz saxlaya bilməyən ağzıcırıq, zəifi əzən gedib bezpredel, özün dartıb göylə gedən də yenə eyni cürə olacaq. Məsələ sadəcə şəraitin yetişməyinə bağlıdır. Mülkidə özünə hörmət edən, yerini bilən, lazım gələndə sözünü deyə bilən oğlan gedib orda da hörmətli olacaq, öz ağırlığın saxlayacaq. Oradakı ən əsas sınaq maddi və mənəvi olaraq sevdiyin, dəyər verdiyin şəxslərdən, şeylərdən uzaqlaşmaq və şəxs anlayışını kənara qoya bilməkdən ibarətdir. Yəni hər şey əslində psixoloji sınaqdı. Hər gün eyni bərbad yemək, eyni vaxta tualetə getmək, yatmaq, idman, təmizlik, rutin, bir də komandir və əsgər heyətinin psixoloji təzyiqi ilə birləşəndə adamın başını itirməyi an məsələsidi. Gedəndə özünüz də görüb eşidəcəksiniz gecə yorğanın altında ağlayanları, qolunu doğrayıb niqodnu getmək istəyənləri, hərbi hissədən qaçanlarl və s.
3) əsgərlikdəki bəzi terminlərin izahı
Starşına - bölüyün "maması". Çimməkdən tutmuş pal-paltarın, pastel və yataq üzlərinin dəyişiminə, ümumən "ev işləri" deyilən şeylərə cavabdehdirlər. Əsasən baş gizir rütbəsində olurlar.
Osoboddel, yuris - hərbi hissədə olan prokurorluq və ya təhlükəzlik əməkdaşı.
Priziv - hərbiyə gəldiyin ay
Ata priziv - səndən düz 1 il öncə hərbiyə gələn əsgər (misalçün, 2022 iyulda gələnlər sənin ata prizivindi)
Bala priziv - səndən 1 il sonra hərbi xidmətə gələn əsgərlər
Molodoy - təzə gələn, hələ 3 aylıq hərbi xidmətini bitirməmiş əsgər
Boevoy - 3 aylıq təlimi bitirib əsas hərbi hissəsinə getmiş əsgər. Bir də boevoy-molodoy da var, onu orda öyrənərsiz day.
Naryad - 4 saat yuxu yataraq sutkalıq xüsusi növbədə olmaq.
Starşı əsgər - bölüyün, taborun və ya ümumi hərbi hissədə vəziyyətə (polojeniyaya) baxan əsgər. Əsgərlər arasında toxunulmazlığı var.
Dembel - növbəti prizivdə tərxis olacaq əsgər
Ded - prikazı çıxmış dembel.
Qoca - yaşı digərlərindən böyük əsgər. Əsasən ali təhsilli, magistr filan oxuyanlara deyilir.
4) keçək əsas məsələlərə. Ali təhsilli olaraq əsgər gedirsizsə yaşınız-başınıza hörmət edin, 21(magistr oxunusuzsa 23) yaşlı biri kimi hərəkət edin. 18 yaşlılarla çox oturub-durmayın. Həm molodoyda, həm də boevoyda. ilk 1 ay, ay yarım ərzində çalışın heç gülməyəsiz, zarafat-zad eləmiyin, dişinizi çox ağartmayın, ciddi durun. Çünki orda da sizə komandir heyəti bu sualı verəcək və əyani şəkildə də görəcəksiniz:
- dünyada ən sürətli qaçan şey nədi, əsgər?
- bilmirəm.
- əsgərin götü. Dünyada ən sürətli qaçan şey əsgərin götüdü, üz verdin, o dəqiqə götü qaçır.
Balacalarla oturub-durmayın deyəndə heç damışmamağı nəzərdə tutmuram. Orda da görəcəksiniz ki, 18 yaşı olsa da, qızıldan qiymətli uşaqlar var, hansı ki sözü, hərəkəti, düşüncəsi 1000 ali təhsilliyə dəyər. Bu dediyim ümumidi. Çünki sözünüz onsuz da öz tay-tuşunuzla tutacaq. iyul prizivində ali təhsilli çox olur deyə əslində çox şanslısınız. iq ortalaması daha yüksək olacaq.
ali təhsilli getməyin ən böyük üstünlüyü tanımadan qoyulan hörmətdi. Məntiqlə düşünün, ölkədə elə bir ailə yoxdu ki, uşağına "filankəsin uşağı universitetə girdi, sən də oxu, adam ol" deməsin. Yəni siz 4-6 il yol ölçmüsüz deyə adiləşə bilər, amma rayonlardan gələn, daima universitetə girməsi istənən, amma girə bilməyən qaqaşın gözündə siz hörmətəlayiq, dünyagörmüş adam olursuz. Bundan da istifadə edin. Deyib-gülməyə ona görə vurğu elədim ki, bu uşaqlarla çox yaxınlıq edəndə artıq pərdəni götürəcək və adamı öz çərçivəsinə salacaqlar, elə biləcəklər elə bunların tayısan. Həm də ki "böyüyə hörmət elə" mottosu ilə böyüyüblər, hər halda yaşı çox olana da hörmət edəcəklər. Elə komandir heyəti də.
bütün hallarda davadan qaçın. Mülkidə polisdən qurtulmaq 2x2-di amma hərbidə daydayın belə olsa, səni sağmamış buraxan deyillər. Bir tanıdığımın dayısı general idi, dəmə qoyurdu bütün günü, amma onu belə pulla saldırdığı hərbi hissədən vurdular birbaşa posta. Yəni hərbi prokurorluq çox pox işdi. Dayımın o vaxtı mənə məsləhət gördüyünü indi sizə deyirəm: "heç bir halda birinci söymə, birinci vurma. Amma kim söysə, kim vursa, otvetin mütləq ver".
Əslində, bu söz bir az arxası olan adam üçündü. Əgər zəng edib ağız açası adamınız yoxdusa, çalışın hər şeyi sözlə həll edəsiz. Yox gördüz uje dava qaçınılmazdı bədəndən vurun, çiyin ən çox ağrıyan yerlərdəndi. Çiyinə, dxanyaya, baldıra vurmaq, və göt də göyərmir deyə ora təpik ən idealıdı. Əsas odu iz qalmasın, üzə vurub iz saxlasaz, poxu çıxacaq. Bədəndə də qabırğa, qol vursaz, bədən yoxlanışında(hamını soyundurub bədənə baxırlar tez-tez) göyərtisi görünsə, vurduğun da suka çıxsa, iş prokurorluğa getməsə belə komandir 1-2k pulu belinə qoyacaq.
5) "paqonun(komandirin) söyüşü girmir" məsələsi.
Bunun da şərtləri var. Mütləq doğru ifadə deyil. indi izah edəcəm. Amma istənilən halda bir şeyi mütləq qulaqda sırğa etmək lazımdı. Heç vaxt heç bir zabitə, gizirə, maxeyə, lap elə əsgərə belə o qədər yaxınlıq verməyin ki, dediyiniz sözə "samnenya" (şübhə) saxlayıb söyüş qoysun. Heç kim tanımadığına söyüş qoymur. Görsə ki, ciddi, özünə hörmət edən, ağır aparan adamsan, heç vaxt buna cürət eləməz. indi variant olaraq ələ alaq, deyək ki, cəsarət elədi.
5.1) komandirin söyüşünün "girdiyi" hallar
"komandirin söyüşü girmir" deyəndə qayıdıb adama deyəcəklər "paqonun siki yoxdu ki? evində tutsan, heç nə eləməyəcəksən?", qırılıb qalacaq içində. Paqonun söyüşü lap yaxşı da keçir, amma baxır hansı paqonun. Misalçün, bizim tabor komandiri çox (elə uşaqların diliylə desək) "dastoynu" kişi idi. Həmişə deyirdi ki, "mən tabeçiliyimdə olanı tabe olduğum şəxslərin ayağına vermərəm. Nə problem, söz-söhbət olsa, birinci mənə deyin, mənim çərçivəmdə həll edək, məndən yuxarı heç kimə demərəm. Əgər mən başqasından eşitsəm, kimsə mənə sizə görə söz desə, sikəcəm o adamı, fərqi yoxdu kimdi". Kişi kimi də sözünün üstündə durdu axıra kimi. Nə telefonu, nə davanı heç vaxt gedib hərbi hissə komandirinə, yurisə, nə də başqasına demədi, özü cəzalandırdı. Cəza dediyim də növbədənkənar naryaddı. 5 sutka nədi e, 10 sutka da qərargaha çapar(qarovuldan sonra ən ağır naryad sayılır) çıxmaq, prokurorluğa düşüb itin zülümünə, xərcinə düşməkdən 1000 dəfə yaxşıdı. indi özünüz düşünün də, bu qədər ponyatkalı kişinin söyüşü keçməyə bilər? Biri bir pox qaynatsa, gəlib soruşanda boynuna almasa, o da əsəbiləşib eliyənə var-yox söyüşü qoysa, həmin oğlan hörmətli oğlan qalacaq? Əlbəttə ki, yox. Necə deyərlər, altın qoyacaq ordaca.
5.2) komandirin söyüşün girmədiyi anlar
Amma məsələn, bu işin ikinci tərəfi də var. Yəni həqiqətən də söyüşü götürməli olduğunuz anlar olacaq. Misalçün, prokurorluğa işiniz düşsə. Və ya yoxlama zamanı işlətdiyin telefonu tapsalar. Ya da əsgər yoldaşını ilişdirməyə görə səndən söz soruşsalar. Bax belə situasiyalarda söyüşü götürməyə pis baxılmır. Hər şeydən öncə məsələ odu ki, qabağınızdakı adamı tanıyasız. Həqəqitən də peysərin, oğraşın qabaqda gedənləri var zabitlərdən ki, əsgəri ilişdirib pul qopartmaq üçün hər şeyi eləməyə hazırdı. Bax belə durumda söyüşü niyə götürməlisən, onu deyim. Dediyim kimi, heç vaxt o şəraiti yaratma, amma Deyək ki, qayıdıb "yalançının var-yoxun sikim" dedi. Əgər sən boynuna alsan nə olacaq? Avtomatik zibilə düşəcəksən. 300-500-1000-3000 manat, baxır nə zibil eləmisən. Belə olanda nə olacaq? Atan, anan hansısa oğraşa yalvar-yaxar edəcək ki, qələt edib sən allah keç təqsirindən, nə bilim qiymət danışacaq. Opşim də, öz doğmalarını, lap elə daydayıvı verəcəksən hansısa alçağın ayağına. Yəni bir sözə görə bu boyda əməl. Əsgərə öz əsgər yoldaşı yaxşı gözlə baxmalıdı, komandir yox. Heç bir əsgər də belə məsələdə heç bir zaman sənə pis baxa bilməz ki, sən durub öz ailəni ya da əsgər yoldaşının ailəsini hansısa pul çırpışdırmaq istəyən şərəfsizin ayağına vermədin. Əsgərlər hörmət edən oğlana da hər zaman komandirlər hörmət edəcək, çəkinəcək. Bu da bir gerçəkdi. Özün fikirləş də, eynisini əsgər yoldaşın sənin üçün eləsə ona "peysər" deyərsən, yoxsa təşəkkür edərsən ki, söyüşü götürüb səni zibildən qurtardı?
5.3) həə, indi gəldik kərəmi ağlamaq tutan məsələyə. Elə anlar da olacaq ki, komandir özü yaxşı, sözükeçən kişi olacaq, amma məcbur söyüşü götürməli olacaqsan. Mənim də heç vaxt ağlıma gəlməzdi, amma ağlıma gəlməyən öz başıma gəlmişdi, o söhbəti danışacam, ordan anlamaq lazımdır artıq. Mənim bir ata prizivim var idi, qasımov. tərxis olmağına az qalmışdı. hamı da bilirdi ki, telefon işlədir. Təsəvvür elə, mən naryadda olanda axşam gedib bölük komandirindən otağın açarın istəyirdim ki, gecə qasımovun telefonun zaryatkaya qoyacam, o dərəcə. Bir gün elə söhbət edirdik uşaqlarla, komandir də orda idi. Nəsə sukalığa, prokurorluğa-filan gəldi məsələ, başladı bölük komandiri uşaqları bir-bir sınamağa. 2 əsgər vardı, bunlarla necə söz oyunu oynadısa, boyunlarına qoydu ki, qasımovda telefon var. Sıra gəldi mənə. 3 nəfərik otaqda. Bölük komandiri ciddi sifətlə düz qabağımdadı, 1 metr arxasında da qasımov dayanıb. Dialoqu yazıram.
Bk bölük komandiri
M mən
Bk - zobrist, telefon işlədirsən?
M - xeyr, cənab baş leytenant.
Bk - dəqiq olsun.?
M - dəqiqdi.
Bk - bəs eşitdim qasımov telefon işlədir?
(Bu sualı verəndə qəribə oldum. 2 gün qabaq özü içəridə ola-ola gedib qasımovun telefonun rozetkadan çıxardığım halda belə sual verir.)
M - bilmirəm, cənab baş leytenant.
Bk - ə yaxşı görəy, sən bilmədiyin şeyə qurd düşər, sən olasan bilməyəsən kimdə nə var?
M - vallah görməmişəm, komutan. Deyərəm "yoxdu", gedib çıxar, sonra üz-göz olmayaq. Xəbərsizəm.
Bk - rast ki elədi onda yalançını söyüm? Hə?!
(Bunu deyəndə anlıq olaraq çox pis duruxdum. Çünki amk üçümüz də bilirik ki, qasımovda telefon var. inanmırdım elə edə, amma işdir də birdən "söy" desəm, bu da birdən ağır söyüş söysə, üçümüzün də bildiyi şeyə görə xidməti "yandırmış" olacam. Ona görə bir anlıq komandirin dalında dayanan qasımova baxdım ki, "dabro versin" görək söyüşü götürüm, ya yox. Çünki mən olsam, qoymazdım belə şey olsun, təzə əsgərə işarə edərdim ki, yox desin. Amma gördüm ki, qasımov mənə baxmır, üzün çevirdi. Qaldım ortada, qumarda blöf edirmiş kimi məcbur seçim eləməliyəm. Bu dediklərim də 2-3 saniyənin içində baş verir a. Dedim day nə olar olar e. Qayıtdım ki
M - söyün, cənab baş leytenant.
Bk - yalançının ağzın sikim, zobrist, qasımov əgər telefon işlətmirsə.
M - lap elə, canab baş leytenant. istəyirsiz birin də mən söyüm.
Bölük komandiri 3-5 saniyə diqqətlə gözümün içinə baxdı, baxdı, sonra qəfil gülümsünüb qolumdan vurdu.
Bk - mən bilirəm onda telefon var (bilərsən də amk), amma kişi adamsan, zobrist, əsgər yoldaşıvı satmadın. Prosta ki ağzuvu sikdim a, yadunda qalsın)))
M - eybi yox, cənab baş leytenant, əsgər yoldaşıma qurbandı. Sjdjdjjdjn
Bk - ə di yaxşı gedin istirahət eliyün. O biri 2 gədəyə də başa salın ki ağızdan bir az bərk olsunlar, 2 dəqiqəyə boyunlarına aldılar. Bulat bir də gördün sabah məni də cırığa qoydular.
Çıxdıq çölə, qasımova qayıtdım ki, ala bir göz-qaş elə də, bərk söysəydi, altın qoyacaqdım. Qayıtdı ki, mən bilirdim ağır söyəsi deyil, özü də mən arxadan işarə versəydim, tutacaqdı temanı. Səni yoxlamaq istəyirdi, yaxşı ki, vəziyyətdən çıxa bildin.
indi ümumən bu söyüş məsələlərindən çıxarılan ən önəmli dərsi deyim: heç bir halda əsgər yoldaşını satma. Hətta və hətta acığın gələn, prinsipdə olduğun yoldaşın belə olsa, tetatet həll elə, komandirin ayağına vermə. Ki mən öz ata prizivlərimlə prinsipdə ola-ola yandırmadım, prinsipin də səbəbini aşağıda yazmışam. Deyil tək əsgər yoldaşların, komandir heyəti də pis baxır bu məsələyə. Niyəsini də deyim. Mənim öz doğmam da bu dəqiqə zabitdi. O zabitlər hamısı 4-7 il hərbi məktəb oxuyub. Bizim 1 il, 1 il 6 ay elədiyimiz xidməti, onlar 4-7 il edib zabit olublar. Onlar xidmət edəndə də kursant yoldaşları arasında bax bu dediyim temaların milyon cürəsi başlarına gəlib. Onların da söyüş götürdüyü, amma kursant yoldaşlarını baqaja qoymadığı anlar olub. onlar da aralarında ağzıbütov olmayana peysər gözüylə baxıblar. indi də elədi. Yəni, işi gərəyi soruşmalıdı, bunu eləməlidi, amma sənə heç vaxt onun üstündə həqiqətən də pis baxmayacaqlar. Əksinə, boynuna alsan, hörmətsiz olacaqsan. Mən də getmədən əvvəl "qanun/ haqq/ kim neynirsə cəzasın çəksin də" deyirdim, amma gördüm ki, ordakı vəziyyət belə deyil. Komandir düzgünlük üçün eləmir o şeyləri, öz xeyrini güdür. Həm də ki, insanın 100lərlə əsgər tanıdığı olur, 2-3 komandiri. Komandirin də tərxis olandan sonra yadından çıxacaqsan, amma əsgər yoldaşlarıyla hər dəfə şəhərdə qarşılaşırsan.
6) köhnə əsgərə hörmət
boevoy briqadaya gedəndə görəcəksiniz ki, starşı, köhnə əsgər temaları var. Hətta köhnə əsgərə hörmətsizlik edənin peysər gözüylə görüldüyü də deyiləcək. Qanun da budur ki, köhnə əsgər az işləyir, təzə əsgər görür çox işi. Vaxt olacaq səhər ərazini süpürməyə o düşməyəcək, siz düşəcəksiz. Belə hallar olur, mən də eləmişəm. Amma heç bir halda özünüzü əzdirməyin. Çalışın özünüzdən balaca sizi buyruq qulu eləməsin.
Özüm bir az tip adam idim. Qaqalarımın 19-20 yaşları var, gözləyirdilər ki, mən də 18 yaşlılar kimi bunların buyruğuyla hərəkət edim, qabaqlarına qaçım. Mən də eləmirdim, məsafəliydim, öz kefimdə fırlanırdım. Bir dəfə briqadanın köhnə starşısının "sağ əli" məni çəkdi qırağa. Dedi ki, bəs belə-belə də qanun budu, təzə əsgər işləməlidi, köhnə əsgər istirahət zad. Dedim bura vətənə xidmət eləməkçün gəlmişəm, hansısa əsgərə yox. Başladı tipik söhbəti xırdalamağa ki, "sən mülkidə kayf edəndə biz əziyyət çəkirdik" zad. Onun da cavabı odu ki, qayıdıb deyəcəksən "sən də 10-11də kayf edəndə mən əziyyət çəkib oxumuşam, 4 il də universitetə ayaq döymüşəm, ona görə 6 ay az əziyyət çəkəcəm. Belə də ki sən tərxis olub mülkidə kayf edəndə mən burda əziyyət çəkəcəm". Mən o vaxt bunu deyəndən sonra mənə köhnə əsgərə hörmətsizlik eləyənə peysər kimi baxıldığını filan demişdi. Belə olanda sən də axırıncı variant kimi "sikimi yeyir həmin oğlan ki, mənə pis baxır. Kim hansı hörməti qoyursa, o hörməti də görəcək" deyib ardın gözləyirsən.
Biz bunları danışandan sonra uzatmadı söhbəti, bağladı. indi bizim briqada elə yer idi ki, daydaylı əsgər çox idi, dava çox az olurdu deyə orda heç birimiz ürək eləmədik davaya. Amma çox güman digər yerlərdə dava çıxacaq belə söhbətdən sonra. istənilən halda əsas odu qabaqlarından yeməyəsən, döyülsən də sözünü axıra kimi deyib dayanasan. Əvvəl-axır özləri hörmət etməli olacaqlar. can-deyib can eşitməsələr də əzə bilmədiklərini görüb duracaqlar bir qıraqda.
ikinci dava teması da dedofşeniya olan yerlərdə olur. Tipik sual və cavab variantları. bərksən, ya boş? (ağzıbütöv olduğunu soruşur)
- ağızdan bərkəm, bədəndən boş.
Bu cavabı versən, "gəl onda bədənivi bərkidim" deyib döyəcəklər.
- ağızdan da bərkəm, bədəndən də.
Bunu da desən "gəl onda yoxlayaq da görək həqiqətən bərksənmi" deyib yenə döyəcəklər.
Yəni o sualdan sonra nə cavab versən döyəcəklər. Birincini vursan, 3-4ü tökülüşüb döyəcək, köhnə əsgərin yeni gələni təkləməyinə pis baxılmır əsgərlikdə. Yaxşısı çox da əlləşməməkdi. Döyüb buraxırlar, adət budu. Təzə əsgər sınmış sayılmır belə olanda. Əsas odu döyüldüyünü komandirə sukalamayasan və döyüləndə qorxub ağlamayasan. Əgər döyülmək istəmirsənsə "boşam" deyəcəksən, onlar da qısaca "peysər" çıxarıb göndərəcəklər, bütün əsgər yoldaşların səni belə tanıyacaq. :d seçim adama qalıb artıq.
Amma xoş xəbəri də deyim. Artıq demək olar ki, əksər hərbi hissələrdə ciddi nəzarət var. Dava, döymək, dedofşeniya çox az hallarda olur. içiniz rahat olsun. Çünki dedofşeniya yeganə söhbətdir ki, dayday belə bu söhbətin üstündə əsgəri prokuraturadan çıxara bilmir. Yəni onlar üçün də böyük riskdi.
7) telefon işlətmək
Telefon ən yaralı yeridi əsgərin. Dvijenyası, ya da daydayı olan hər əsgər işlədə bilər. Əsgər var 4cü ayından işlədir, əsgər var 1 il işlətmir. Sözün düzü, məcbur deyilsənsə, işlətməmək yaxşıdı. Çünki instada filan mülki həyatı gördükcə qruza düşür adam. Telefon üçün də starşı əsgərdən icazə almaq lazımdı. Starşılar da əsasən 18 yaşlılar olur deyə dediyim kimi məsafəli davranmaq, üz verməmək lazımdı. Hamı gedib icazə alsa belə elə şərait yaratmalısan ki, icazə alacaq duruma düşməyəsən. Şəxsən mən və ali təhsilli bir neçə əsgər yoldaşım belə eləmişdik. O birilər əvvəl icazə alıb, sonra gətirirdi, biz gətirdik, sonra çəkib qırağa dedik ki bəs "smartfon gətirmişəm. Başqasından eşitməyəsən deyə gəldim özüm deyəm. Sonra hörmətsizlik kimi başa düşmə". Belə eləməklə göstərirsən ki, "mən uşaq deyiləm sənin icazənlə oturub-durum. Amma o biri əsgərlər 'filankəslərə sözün keçirə bilmir' deməsinlər, sənin də avtoritarlığın düşməsin deyə gəlib birinci sənə deyirəm, dilin uzun olsun ki xəbərin var". Yəni nə şişi yandırırsan, nə kababı. Sağ olsun, təzə starşımız ponyatkalı oğlan idi, sadəcə "allah canınızı sağ eləsin, qoca. Yaşlı-başlı oğlanlarsız, xətriniz əziz olsun. Elə eliyin ki tutulmasın, bizə də söz gəlməsin" demişdi, ordaca öpüşüb görüşüb sağollaşdıq.
Söz gəlməsin məsələsi də ona görədir ki, əgər komandir təzə əsgərdə telefon tutsa, avtomatik olaraq köhnə əsgəri həm pazlayacaq ki, "götüboşsan, təzə əsgər sən olan yerdə telefon işlədir", həm də gedib onun yerini filan yoxlayacaq. Çünki təzə əsgər işlədirsə, polibomnu köhnə də işlədir deməkdir. Yəni sənlə birgə o da zibilə düşəcək. Bunları nəzərə alaraq telefonu fikirləşin.
8) 1 il vaxtı necə tez keçirim?
Ən gözəl üsulu kitab oxumaqdı. Qanunən xidmət zamanı əsgərin nizamnamə xaricində kitab oxuması qadağandır. Amma ali təhsillilərə dəymirlər. 8 kitab oxumuşdum mən, o biri uşaqlardan 10-11 dənə oxuyan vardı. Kitabları bir-biri ilə dəyişdirəndə lap yaxşı olur. Birdən-ikiyə Xalid hüseynini mülkidə oxumaq istəyi gəlməzdi, amma 3 həftəyə bitirdim min möhtəşəm günəş əsərini və əla idi. Əsas da naryad olanda kitab oxumaq vaxtı uçurur. Naryad demişkən, çalışın çoxlu naryad girin ki, vaxt tez getsin. 1 naryad 2 günü aparır.
Əsgərliyin ən yaxşı tərəfi isə adamın "gözünün açılmasıdı". Gedib orda hər cürə insan görürsən. Oxuya bilməyən kim, sağını-solunu tanımayan kim, "sırada səs salanın var-yoxun sikim" deyəndə dönüb yenə danışan kim, "görən hansı bicbalaya görə əziyyət çəkirik?" deyildiyi halda yenə də eyni səhvləri təkrarlayan, komandirin bölüyə əziyyət verməyinə səbəb olan kim, sənlə oturub can deyib, can eşidib amma arxada komandirin sukalığını edən kim, xidməti yüngül keçsin deyə komandirə və ya starşı əsgərə öz anasının, bacısın nömrəsini verən kim - hər cürə adam görəcəksiniz. insan psixologiyasına və davranış şəkillərinə marağınız varsa, əla yerdi. Çünki incələmək və müşahidə etmək üçün hər tip insan var.
Eyni zamanda çox yaxşı oğlanlarla da rastlaşacaqsınız. Bəlkə də ömürlük dostluq edəcəksiz. Adicə mənim beyləqandan il yarımlıq olan bir əsgər yoldaşım vardı, çox saf, fağır, kasıb bir oğlan idi. Ürəyi xəstə ola-ola basıb gətirmişdilər, çox lomkada olurdu. Durduq yerdə rəngi atırdı, burnundan qan gəlir, ürəyi tuturdu. Bəzi əsgərlər mırtlaşır, ilişirdilər. Mən də hətta ona maraqlı, mənə mənasız şeylərdən belə danışdırırdım ki, uşağın könlü açılsın. Pis olar, başına nəsə iş gələr, özünə nəsə edər (ki, başqa bir bölük yoldaşım dözməyib qollarını doğramışdı). Özü də hər gün gəlib sırada mənim yanımda durur, yeməyə mənlə girirdi ki, mənlə olanda heç kim ilişmir. indi uje 2 il keçib, amma hələ də hər bayramda, adicə o gün qurbanlıqda belə zəng edib təbrik edib hal-əhvalımı soruşurdu. Yəni belə vəfalı adamlar da olacaq, hamı pis deyil. Lo-fi musiqidən tutmuş tarkovski müzakirə edəcəyiniz, rəssamından tutmuş fotoqrafına qədər hər tip adam görəcəksiniz, heç də hamı debil deyil.
9) əsgər gedəndə nə aparım?
Ora gedəndə mülki paltarınızı atacaqlar. Yəni ki ən köhnə paltarlarınızı geyinin, tullayanda onu tullasınlar. Gedəndə üstünüzdə 20 manat pul olsa bəsdi. Orda pena və 2 üzqırxan, hər ay 2 sabun, 2 cüt corab verəcəklər, amma özünüzlə əlavə pena və stanok aparmağınız məsləhətdir. 4 əlavə başlığı olan gilette mach 3 və ya 2 əlavə başlığı olan gilette fusion 5 bütün xidmətinizi qarşılayacaq. Adi stanok alacaqsınızda, 3-4 dənədən artığını aparmayın. Çox olsa, istəyəcəklər, qurtardıqca ordan alarsınız. Hə, ən əsası isə, özünüzdə azı 2-3 paket teymurov pastası aparın. Yaydı, ayaqlarınız bişəcək. Tərləməsin və iylənməsin. Gigiyena çox önəmlidi. Qoturluq, qribok, göbələk, ümumən dəri xəstəlikləri çox olur xidmətdə. Çalışın maksimum təmiz qalasız. Əlavə diş fırçası və pastası, həmçinin 2 dənə dəmir qabdakı maz və şotka aparmağınız məsləhətdir.
10) və sonuncusu. Mən çox görmüşəm ailəsi kasıb olub da yanına gələ, ləvazimat göndərilə bilməyən, adi şeylər üçün darıxan əsgərləri. Çətinliyi var, şirinliyi də var əsgərliyin. Orda adicə bir "salam, necəsən?" mesajının belə insanı necə duyğulandıra biləcəyini, adamın ən kiçik xoş bir şeyə belə necə həsrət qaldığını çox yaxşı başa düşürəm. Mən bilirəm yoxluq vaxtı 1 primanı 3 nəfərə astav getmək necə olur, poliqona gedəndə yolda mülki şəxslərin ural'ımız 70'lə getdiyi halda pəncərədən başın çıxarıb kuzasındakı əsgərlərə perojki, siqaret atmağı insanı necə xoşbəxt edir. Odur ki, qətiyyən çəkinməyə ehtiyac yoxdu, elə bil ki, bir böyük qardaşınızam. əgər haçansa üzqırxan, dezodorant, pena, sabun və s hansısa ləvazimat lazım olsa, ürəyiniz hansısa şirniyyatları, yeməkləri istəsə, komandir evlə danışmaq üçün kontur atmaq lazım olduğunu desə, hansısa maxe gizirdən xahiş edib telefon tapıb sözlükdən mənə yazın. Mənə olmasa belə burda kimə yaxınsınızsa ona zəng edin, o desin mənə, ya öz nömrəmi verim, yığın birbaşa. Şəxsən mamadan xahiş edəcəm o yeməyi bişirsin deyə. bu entrini nə zaman oxumağınızdan asılı olmayaraq, hansı ləvazimat lazım olsa, yeməyi, şirniyyatı canınız çəksə olduğunuz rayonu, hərbi hissə/tabor/bölük nömrəsini və ad soyadı deməyiniz kifayətdi. Ən qısa müddətdə elə bütün sözlüyün adından göndərəcəyəm. Təki siz ürəyinizi sıxmayın. Bütün əsgərlər zaman-zaman "ala elə bilirəm heç vaxt mülkiyə çıxa bilməyəcəm e" fikrinə qapılır, depressiyaya düşür. Elə eləyin ki, çox qapılmayasız, olan işdir, müvəqqəti çətinlikdi. Gözü açıb-yumacaqsan ki, uje tərxis olmusan. Əsas odu möhkəm olun. Sağ-salamat gedin gəlin.
avtomatik rejimli döyüş silahı olan Kalaşnikov avtomatı(AK-47) — dünyada ən geniş yayılmış odlu silahdır. Həm tək-tək, həm də avtomatik rejimdə atəşaçma qabiliyyətinə malikdir. etibarlılığı yüksəkdir, qulluq olunması da çox sadə. Etibarlılığını bilmək üçün vyetnam müharibəsindən anlayışlı olmaq lazım deyil heç. Bu silah milli orduda 1 il, il yarım xidmət edib hətta düzgün şaqat vurmağı, addım atmağı belə öyrənə bilməyən əsgərlərin əlində xarab olmursa, ondan dözümlüsü ola bilməz. -*
Silahın Təyinatı, hissələri və taktiki-texniki xüsusiyyətlərinə deyinmədən öncə vacib bir şeyi qeyd edim. Ak-47 kalaşnikovun ilk versiyasıdır və çox köhnədir. artıq uzun müddətdir ki, deyil təkcə Azərbaycan ordusunda, ümumiyyətlə, müasir ordularda istifadə olunmur. Bizdə Onun yerini 7.62mm-lik akm*
m hərfi modernləşməni bildirir
, akms*
əlavə s hərfi "Skladnoy", yəni qatlana bilməni bildirir
və 5.45mm-lik ak-74 silahları alıb. Elə mən də onlardan danışacam. sadəcə olaraq, əksəriyyət bu görünüşdə olan silahların hamısını ak-47 bilir deyə bu başlığa yazıram. Hərbi təyinatı. 7.62mm(və ya 5.45mm) kalaşnikov avtomatı əsgərin*
hərə bu yerdə öz rütbəsini deyirdi. əsgərdisə əsgər, çavuşdusa çavuş, gizirdisə gizir. zabitdən də onsuz da soruşmurlar. (:
fərdi silahı olub düşmənin canlı qüvvəsini məhv etmək və atəş vasitələrini susdurmaq üçün təyin olunmuşdur. Əlbəyaxa döyüşdə avtomata süngü-bıçaq birləşdirilir.
Silahın hissələri:
1) ümumi gövdə. yəni lülə, nişangah, lülə qutusu və qundaq
2) lülə qutusunun qapağı
3) süngü-bıçaq
4) qaytarıcı mexanizm(yay)
5) çaxmaq çərçivəsi qaz porşeni ilə birlikdə
6) qaz borusu
7) çaxmaq
8) lülə yatağı (yəni tutacaq)
9) daraq
10) tətik
silahı təmizləmək çox asandır. əl boyda parça, 1 diş fırçası 15-20 dəqiqə vaxt günlük təmizliyə "polnu" bəs edir.
Göründüyü kimi çox sadə hissələrdən ibarətdir və işləmə prinsipi də çox bəsitdir. Aşağıdakı gif-də də görəcəyiniz üzrə güllədən çıxan qaz təzyiqi qaz borusundan keçərək qaz porşenini geri itələyir və nəticədə silah içəridəki gilizi çölə atır. geri sıxılan qaytarıcı mexanizm(purjun) də porşeni əvvəlki yerinə qaytaranda yeni mərmi lüləyə girir. Taktiki-texniki xüsusiyyətləri (ttx)
Silah: akms (ak-74)
lülənin çapı: 7.62mm (5.45mm)
yivlərin sayı: 4 ədəd
yivin dönmə istiqaməti: sağa (saat istiqaməti) (niyə bunu qeyd etdiyimi sonda izah edəcəm)
Mərmi ölçüsü: 7.62x39mm (5.45x39mm)
Mərminin çəkisi: 16q (10.5q)
silahın çəkisi(daraqsız): ~3.5kq (3.07kq)
Darağın*
plastik
çəkisi: 230q
Darağın tutumu: 30 mərmi*
müharibədə 1 mərmi də önəm kəsb edir deyə çox vaxt döyüşdən qabaq silahı "zarejat" edib bir mərmini silahın içində saxlayıb, sonra tam dolu daraq taxıb ümumi 31 mərmi əldə etmək olur
Silahın boş daraqla çəkisi: ~3.8kq (3.3kq)
Silahın dolu daraqla çəkisi: 4.2kq (3.6kq)
Güllənin maksimum uçuş məsafəsi: 3000m (3150m)
Güllənin öldürmə məsafəsi: 1500m (1350m)
Güllənin uçuş sürəti: 715 metr/saniyə (900m/s)
Nişangah məsafəsi*
100 metr aralıqlarla nişangah məsafəsini dəyişmək olur. Ayarı 200metrə qoyub 800 metrdəki düşmənə atanda güllə nişan alınan yerə getmir.
: 1000m
Effektiv atış məsafəsi: 500m
Duran hədəflərə atəş: 440m
Hərəkət edən hədəflərə atəş: 625m
atış sürəti: 600 mərmi/dəqiqə
Döyüş atış sürəti(avtomatik rejimdə): 100 mərmi/dəqiqə
döyüş atış sürəti(tək-tək rejimdə): 40 mərmi/dəqiqə
Qeyd1: ümumi atış və döyüş atış sürəti arasındakı fərq odur ki, ümumi atış sürəti ideal şəraitdə, yəni deyək ki, sonsuz mərmi tutumuna malik daraq taxılsa, mexanizmin dəqiqəyə nə qədər mərmi atacağını göstərir. Döyüş atış sürəti isə ideal döyüş şəraitində 30 mərmilik daraqlar dəyişdirilsə neçəsini atacağını bildirir.
qeyd2: yuxarıda yivlərin sayını və istiqamətini də qeyd elədim. bilməyən üçün yiv nədir onu deyim. filmlərdə və ya oyunlarda atəş açılanda slow-motion halında gördüyümüz o lülənin içindəki, burulan, cığır kimi xəttlərdir . ümumiyyətlə, yivin təsiri böyükdür. çünki nəticədə güllə düz yox, fırlana-fırlana gedir. bu da havanı yarması və düzgün, dəqiq, stabil getməsində böyük rol oynayır. eyni zamanda, yivlər içəridən çölə sağa doğru burulduğundan güllə hər 100 metrdə 1 santimetr sağa çəkir. bu da 500 metr effektiv atış məsafəsi olan avtomat silahı üçün çox da böyük bir problem deyil.
qeyd3: Əsgər gedəcək olan kim varsa, yuxarıda yazdığım silahın təyinatını, hissələrini və ttx-sını indidən öyrənsə çox yaxşı olar. Çünki bunları bilmək hər bir əsgərin birbaşa vəzifə borcudur, hər dəfə də soruşacaqlar. Gedəndən sonra fiziki və psixoloji gərginlik içində nəsə öyrənmək çox çətin olacaq. Öyrənməmək kimi də bir seçiminiz yoxdur. Komandirlərin də dediyi kimi, ya sevə-sevə özünüz öyrənəcəksiniz, ya da ki onlar sizi si....nəysə, anladınız başqa nə cür öyrədəcəklərini.
Qeydləri bitirdiksə, həmçinin mərmi tiplərinə də toxunum. göründüyü kimi, 7.62mm ilə 5.45mm arasında çəki və ölçü fərqi var. 7.62 daha böyük və ağırdır. elə ona görə də 5.45mm mərminin uçuş sürəti çox(900m/s vs 715m/s) və uçuş məsafəsi daha uzun(3150m vs 3000m) olsa da, öldürmə məsafəsi daha qısadır(1350m vs 1500m). ümumiyyətlə, 5.45 daha çox, yaralama məqsədlidir. məhz elə buna görə də ikinci qarabağ müharibəsində ermənilər bir sıra istiqamətlərdə əsasən 5.45 istifadə edirdilər. nəticə olaraq bir nəfəri yaralayırdılar, ən az bir nəfər də onun hərəkətinə kömək edirdi deyə real döyüşən sayı azalırdı. aşağıdakı şəkildə də bu iki mərminin fərqini görürsünüz.
Solda 5.45mm, sağda 7.62mm
ekstra və önəmli məlumat daha verim, bunu heç bir çox hərbçilər özləri bilmirlər. mənə də silahlarla çox maraqlandığımı görəndə xtq*
xüsusi təyinatlı qüvvələr
-dən gəlmiş tağım komandirim izah eləmişdi. 7.62mm güllə ilə 5.45mm-in ən önəmli fərqi ağırlıq mərkəzləridir. 7.62-də ağırlıq mərkəzi ortadadır və atılanda qaya, divar kimi xüsusi bərk maneəyə dəymədiyi müddətcə istiqamətini dəyişdirməyəcək. halbuki 5.45mm güllədə isə ağırlıq mərkəzi arxadadır. nəticədə disbalans yaranır və ucu yüngül olduğundan adi kiçik budağa dəydikdə belə istiqamət dəyişə bilər. eyni zamanda, düzdü, bizim inventarımızda da var, ancaq eşitdiyim qədərilə 5.45mm-lik mərmilər qadağan olunmuş mərmilərdir. səbəbi isə "yeriyən" olmasıdır. yəni bədənə girəndə eyni yerdə qalmır, hərəkət edir. dolayısılə, dəydiyi nöqtə öldürücü olmasa da, əgər vaxtında müdaxilə olunmazsa, kritik orqanları zədələyib sonradan öldürə bilir.
Solda 5.45, sağda 7.62
dtx üçün Qeyd: şəkil redditdən götürülüb, mən çəkməmişəm. zatən bizim 7.62-lər bu cür arxası kəsik deyil.
Özüm şəxsən yoxdursa bir ən azı 10 dəfə poliqonlarda olub, həm ak-74, həm də akms-dən atmışam. istər uzanaraq, istər dizüstü, istərsə də ayaq üstə. oyunlarda göstərilənin əksinə, bu silahların təpməsi heç də yüksək deyil. ancaq burada bir nüans var. silahın tutuşunun düzgün olması önəmli faktordur. Silahın qundağını çiyin və döş arasındakı o "çiyin boşluğu" deyilən yerə maksimum sıxmaq və düzgün, təmiz otuzdurmaq lazımdır. Bəli, bəli, qundağı çiyinə yox, körpücük sümüyünə toxunacaq şəkildə də yox, məhz çiynin yanında bir azca aşağıdakı o boşluğa dayamaq lazımdır. belə olanda ayaqlar da düzgün pozisiyadadırsa, heç bir təpmə hiss olunmayacaq, çox rahat şəkildə atış açmaq olacaq. əks halda, düzgün tutulmayanda silah geri təpib çiyni yerindən çıxara və ya körpücük sümüyünü çatlada/sındıra bilərr.
Mənbə: əsgərlikdəki hərbi ədəbiyyatlar.
artıq 2 ildi, amma günü bu gün belə ən şirin yuxumdan qəfil oyadıb: "əsgər zobrist! silahıvın kodunu de, təyinatın, ttx*
taktiki-texniki xüsusiyyətləri
-sın danış!", - əmri versələr bir an belə duruxmadan bülbül əzbər danışaram, necə ki bu entrini əzbərdən birbaşa yazmışam. Pkm, rpk-74 kimi pulemyotları, hətta türklərin mpt-55 silahını belə qismət oldu gördüm, əlləşdirdim. Amma heç biri mənimçün gözüm kimi baxdığım, 1962 istehsalı, bizə ermənidən qənimət kimi qalan, kirini-pasını öz əllərimlə qaşıyıb çıxardığım, hər yerini par-par parıldatdığım kalaşımın yerin vermədi. Öz silahıma sözün əsl mənasında aşiq idim. Hətta ad belə qoymuşdum: "Михаил" deyirdim ona, "Дядя Михаил"*
düzdü, arada moodumdan asılı olaraq "balaşka", ya da "can-ciyər" də dediyim olurdu
. O qədər olub ki, soyuqdan titrədiyim, ölüm səssizliyi olan gecələrdə postda öz silahımla hal-əhval tutub, danışıb dərdləşməyim. Boynumdan asıb gəzəndə elə bilirdim qucağımda, qollarımın arasında 4 kiloluq pişik tutmuşam. Bir də gördün kefimə düşürdü, sevib tumarlayırdım silahı. Bəyəm Sevməyib neynəyəsiydim ki? Heç bir qızı o silahı qucaqlayıb gəzdiyim qədər qucaqlamamışam heç. entri niyə belə bitti bilmirəm, amma Xatırladıqca gözlərim doldu.. Михаил, i miss you so much, my dear comrade.
Görən kimi məndə: "balıq başından iylənər. sözlük rəisi, modları, ən əsası, sözlüyün özü bilir ki, yazarları da bilsin?" - deyə sual yaradan başlıq. Timidusu keçərəm, adam neçə ildir xaricdədir deyə "little, little, into the middle" modunda türk, Azərbaycan, ingilis dillərini qarışdırıb danışır(#310193) ki, fikrini birtəhər çatdırsın. Danışmağı qoyaq qırağa, bundan əlavə, həm onun, həm də modların tipik durğu işarələri və sözlərdə də səhvləri çox olur. onu da keçirəm, niyəsini də üçüncü absazda yazmışam. Amma sözlüyün özünün bütün bu illər ərzində qrammatikanı düz-əməlli öyrənə bilmədiyini nəzərə alsaq, yazarların da bilməməyi çox da təəccüblü gəlməyən şeydir. Üstəlik, bir deyil, iki deyil.
Misal üçün, hamının gündə neçə dəfə toxunduğu "bugün" düyməsi səhv addadır, "bu gün" olmalıdır*
bir az mübahisəli mövzudur. Nəysə, bunu keçək
. Şifrə dəyişilən yerdə xananın içində "şifre" yazılıb*
əgər yazılım söhbətidirsə, aşağıdakı xanada niyə "ə" ilə yazılıb?
. "avatar" bölümündə "bizi poxa salma umbay" yazısında xitabdan öncə vergül olmalı idi. "ehtiyat" bölümündə "armağanımız" yazılıb, halbuki "ərmağan" olmalıdır. Bu və bu qəbildən olan n qədər yanlışlar var. bu barədə başlıq açıb hamısını bildirmək niyyətində idim, qısaca döşədim bura.
Dolayısilə, yazarlar "you know, mən olsam bla bla bla", "complicated situationlar bla bla bla" tərzində*
ki, neçəsini görüb diksinmişəm
, "ortaya karışık, abi" və ya "русскоязычный" modunda bir neçə dili qatıb-qarışdırıb, həftəbecər edib yazmayıblarsa, mənanı pozacaq qrammatik səhv etməyiblərsə, klaviaturada yan-yana, üst-üstə olan hərflərdə səhvə yol veriblərsə və ümumən, maksimum dərəcədə qrammatik qaydalara riayət etməyə çalışdıqları görünürsə, təqsirlərindən keçmək olar deyə düşünürəm. Belə baxanda, mən özüm də tez-tez türk sözlərindən istifadə edirəm. Amma ki maksimum dərəcədə az hallarda və "türklər demiş" kimi ara sözlərdən sonra və ya bu entridə olduğu kimi xüsusi vəziyyəti bildirmək üçün dırnaq içində. sözümün canı, bu entridən sonra Gəlib kimsə məni iki cümlə əvvəlkinə görə tənqid edəcəksə, bilsin ki, tərz başqa şeydir, söz işlətmək başqa. cinlə şeytanı qarışdırmayaq.
Həm də ki digər bir məsələ də var. Əgər biz qrammatikadan belə dəm vururuqsa, gərək "entry" sözünü ya hər dəfə dırnaq içində yazaq və şəkilçi əlavə edəndə də dırnaqdan sonra defis işarəsi qoyaq, ya da "entry" yox, milliləşmiş formada "entri" yazaq ki, durğu və orfoqrafik işarələri işlətmə məcburiyyətinə düşməyək.
Nəysə, Tam bu yerdə, kərəmi ağlamaq tutmamış Vaxtımı dayandırıram. Bir az da girsəm dərinə, yenə haçalanacaq. Suyu bir az da bulandırmadan gedim mən.
Edit: 2 umbay. Gül kimi tənqid bəzilərinin xətrinə dəyib. Ona görə də onlar üçün anlayacaqları dildə xüsusi mesaj: Bilirəm, eleştiriyi accept etmek chətindir ama bawa dushun ki şto я говорю hegigətlərdi.
Getdiyim kursda ingilis dili müəlliməmin kompliment(mən bunu belə qəbul elədim) elədiyi və yolda yaşlı qadın ilə qarşılaşdığım anlardır.
Dərsdə yenə random bir mövzuda müzakirə gedirdi. Söhbət insan duyğularına gələndə məndən maraqla fikrimi soruşdu, yarıda gördüm ingiliscəm yetmir, öz dilimizdə girdim mövzuya. müəllimə də 2 aydır bu anı gözləyirmiş kimi təzə keçdiyim qrupdakı, mənlə üzbəüz oturan qıza*
qız deyəndə ki qrupdakıların hamısı zənən xeylağıdı onsuz da :d Bu gedişlə aşko-kuşko olacam. :d
döndü ki "qəribə adamdı, hə? Ən birinci gündən belədi". Qız da diqqətlə üzümə baxdı, anlıq elə bildim qırıq-sökük speaking'lə izah edə bildiyimə görə elə dedi. sual verdim ki: "necə qəribə? Weird anlamında?". Sonra maraq dolu təbəssümlə mənə qayıtdı ki
- yoox, elə yox. "tuhaf, ürkütücü" mənasında deyil, "unusual": müsbət mənada. mən səni bura gələn adi studentlər kimi görmürəm. Elə bil...nəsə character'sən e. O (ki) filmlərdə, kitablarda olur e, bax o cür hansısa fictional personaj kimisən. Danışdığın şeylər, mövzuya yanaşman, tipin o birilərdən çox fərqlənir.
Kompliment kimi qəbul elədiyimi deyib yekunlaşdırdım. içimə bir sevinc doldu ki, gəl-görəsən. Ancaq Məni sözlərindən də çox başqa bir şey təəccübləndirdi. Normalda həmişə ingiliscə danışır, uzağı "paraphrase" edir. indi nə hikmət idisə, keçmişdi bizim dilə.
Dediklərindən sonra xoş bir halla, təbəssümlə çıxmışdım dərsdən. Gəzə-gəzə içərişəhər, sahil, ordan da 28-ə gedəcəkdim ki, ləzzətini çıxarım. Amma yolboyu insanların qəribə baxışlarından narahatlıq duymağa başladım, bütün həvəsim qaçdı. Ürəyimdə "müəlliməni başa düşdüm, iltifat edirdi. Bunlar amma sözün əsl mənasında əcaibmişəm kimi baxır. Bəlkə də şort + hoodie geymişəm deyədir", - deyirdim ki, qarşıdan üzü nurlu, yaşlı bir qadının gəldiyini gördüm. Əlində balaca dipçək, əynində sarımtıl, uzun don var idi, başı da çalmalı. Üzündə xəfif gülümsəmə ilə məndən beşbetər ətrafa nəzər yetirə-yetirə gəlirdi. 10-15 metrdən göz-gözə gəldik, dedim indi bu da üzün turşudub qəribə baxacaq mənə. Ancaq elə olmadı. Xala məni başdan-ayağa süzüb, düz gözümün içinə baxa-baxa bir az da artıq gülümsəyib keçdi.
Mən normalda enerji-filan söhbətlərinə inanan adam deyiləm, amma orada elə bil qadının nurani aurası içimə doldu. Kefim təzədən necə açıldısa, zadıma da olmadan kameranı da çıxarıb şəkil çəkə-çəkə gəldim evə, hələ də əhvalım pikdədir. Müəlliməm məni azdan-çoxdan tanıdığı üçün iltifat etmişdi, amma o qadının birinci dəfə gördüyü halda belə etməsi, inanılmaz pozitiv enerji verdi mənə. Bu gün anladım ki, heç gözləmədiyimiz anda deyilən xoş söz, yad birinin adi bir gülümsəməsi adamın günün necə də gözəlləşdirə bilirmiş.
Dedim qoy yazım buralarda qalsın, bəlkə başqa kiməsə də bu pozitivlik keçər. Necə deyərlər, aldım, qəbul etdim, ötürdüm 777. xd *
dedim də, axırda aşko-kuşko olacam ahahsjsjjsjs :d
Sakit okeanın qərbində yerləşən dünyanın ən dərin çökəkliyidir. adı, əslində, dilimizə tam düzgün tərcümə olunmamışdır. bir az mübahisəlidir. ingiliscədə "mariana trench"-dir. trench sözü hardasa səngər, xəndək anlayışını verir.
bizə -ya da ən azından mənə- elə öyrədiblər ki, sanki marian, okeandakı hansısa iri dəlikdir, konkret bir nöqtədir. internetdə də adını yazan kimi bu tip şəkillər çıxır. halbuki bu belə deyil. coğrafi olaraq baxdığmızda da görürük ki, marian çökəkliyi aypara şəkillidir, uzunluğu 2500km-dən çox, eni də 70km-dir. Hətta dibi 15 km enində yastı bir sahədir. yəni konkret bir nöqtədən söhbət gedə bilməz. marian - ümumi bir bölgə, çox böyük bir ərazidir. misalçün, sahəsi azərbaycandan 2 dəfə böyükdür.
eyni zamanda, onu da deyim ki, "dünyanın ən dərin yeri?" sualına "marian çökəkliyi" demək, xırdalığa getsək, heç də dəqiq sayılacaq cavab deyil. "dünyanın ən hündür yeri" deyiləndə "himalay dağları" və ya "nepal" yox, "everest" dediyimiz kimi, bu sualın da cavabı, əslində, "challenger deep"dir. wikipediada "challenger uçurumu" kimi qeyd olunub və bəli, "həmin o nöqtə" deyəcəyimiz dərinliyin adı, əslində, bax budur.
həmçinin (baxma: challenger deep/-362382)
çayları, kofeləri süzün, yaxın oturun. adı çəkilən şirkət haqqında Azərbaycan dilindəki ən samballı məlumatı oxumaq üzrəsiniz. rolex - Əsası ingiltərədə Hans Wilsdorf və alfred davis tərəfindən qoyulmuş isveçrə mərkəzli lüks saat markasıdır. ilk başda "wilsdorf&davis" adlansa da, 1919-dan etibarən Wilsdorfun təşəbbüsü ilə rolex olaraq dəyişdirilmişdir. Belə fərziyyə edirlər ki, "royal" və "luxury" sözlərindən ilhamlanaraq bu ad seçilib.
Şəkildə modellər: 1) explorer, 2) datejust və 3) Explorer 2 rolexin Bu günlərə gəlib çıxmağındakı ən önəmli faktorlar tarixdə bir çox ilklərə imza atmağı ilə bağlıdır*
şaşırdık mı? Hayır
. Bu adam(Hans wilsdorf) dünyada qol saatı anlayışını "dirildən" insan olub. Bilinənin əksinə, özü saatsaz olmayıb. 19 yaşında saat şirkətindən gələn iş təklifini qəbul etdikdən sonra bu sektoru tanıyıb.
O dövrdə(1900-1910-lar) əksəriyyət cib saatı istifadə edirdi. Qol saatları da vardı təbii ki, amma əsasən qadın aksesuarı kimi sayılırdı. Geniş şəkildə istifadə edilməməsinin ən önəmli səbəbi zamanı tam dəqiq göstərə bilməməsi idi. illərlə saatlar haqqında məlumat toplayan hans wilsdorf isə 1905-ci ildə o dövr üçün vacib göstərici olan bir sertifikasiyaya sahib ilk qol saatını istehsal etməyi sonunda bacarmışdı.
Hansı ki bu sertifikatlaşma saatın xronometrik olaraq dəqiq işlədiyinin birbaşa sübutu idi, yəni artıq qol saatları da zamanı cib saatları qədər göstərə biləcəkdi.
Həmin ilk saat. rolexin Saat dünyasındakı yenilikləri tək bunla bitmir. Adamlar:
1) 1926-cı ildə dünyanın ilk su və toz keçirtməz saatını, yəni bu gün belə istehsal olunan məşhur rolex oyster modelini tanıtdılar
və təbii ki, güclü reklam etdilər bu saatı. reklam da nə reklam e özü də. 1927-də La-manş kanalını keçən ilk qadın üzgüçünün,
1933-cü ildə everest zirvəsinin üstündən keçirilən ilk uçuş zamanı pilotların,
1935-də dünya sürət rekordu qırarkən malcolm campbellin qolunda Rolex oyster vardı.
Bununla da şöhrətlərinə şöhrət qatırdı rolex və "odda yanmaz, suda batmaz" bir lüks saat izlənimi yaradırdılar.
2) 1931-ci ildə rolex oyster perpetual adını verdikləri dünyanın ilk "özü özünü quran mexaniki", yəni hamımızın bildiyi adıyla avtomatik qol saatını ixtira etdilər. Hansı ki Bu saat avtomatik qol saatlarının ulu babası sayılır.
(diqqət edin, "self-winding*
öz-özünü qurma anlamına gəlir. Bu anlayış barədə" qol saatı" başlığında geniş izah vermişəm
" sözünə xüsusi vurğu var)
3) şirkətin 40 illik yubileyi münasibətilə 1945-ci ildə içində təqvim göstəricisi yer alan, ayın tarixini göstərə bilən dünyanın ilk avtomatik qol saatını, bu gün dünyanın ən məşhur saatlarından olan rolex datejust modelini satışa çıxardılar;
4) 1953-də 100 metr sukeçirməzliyə sahib ilk dalğıc saatını(diver watch) - əfsanəvi rolex submarineri tanıtdılar;
5) 1956-cı ildə isə həftənin gününü göstərən dünyanın ilk avtomatik qol saatını (baxma: rolex day-date) ixtira elədilər.
gördükləri işi necə bir peşəkarlıqla etdikləri barədə nəsə deməyə ehtiyac belə yoxdur. dənizçilər üçün yatch Master 2, Dalğıclar üçün submariner, pilotlar üçün air king, sevgilisi başqa ölkədə olanlar(:d) üçün gmt master 2 və s. bu kimi spesifik saatları olduqları kateqoriyanın ən mükəmməl saatı olacaq şəkildə istehsal edirlər. istehsal ildə bəlirli bir sayda olur və bilinənin əksinə, sırf əl əməyindən istifadə olunmur. Rolex bildirir ki, əgər bir işi ən yaxşı şəkildə hansısa cihaz edə bilərsə, onu texnologiyaya; insan edə bilərsə, əl əməyinə həvalə edir. şirkət haqqında bir sıra maraqlı məqamlar da var. misalçün:
1) şirkət internet üzərindən satış etmir. bir rolex saatı əldə etmək üçün mütləq mağazanın özünə yaxınlaşmaq lazımdır. adamlar belə hesab edir ki, müştəri saatı almadan öncə ona toxunub hiss etməlidir. Üstəlik, həmin dəqiqə də saatı satmırlar. Adınız qeyd olunur və növbəyə yazılırsınız. Bəzən aylar çəkən növbə sizə çatanda gəlib yeni saatınızı əldə edirsiniz.
Şəkildəki modellər: 1) gmt master 2, 2) sea dweller, 3) datejust
2) bakıdakı rəsmi mağazadan rus vətəndaşı olan biri rolex ala bilməz, satmırlar. səbəbi rusiya-ukrayna münaqişəsi ola bilər, amma əsas səbəb çox güman ki, bakıdakı qiymətlərin rusiyadakından daha ucuz olmasıdır, bir neçə min dollar fərq var. bu məlumatı isə hardan bildiyimi soruşmayın, amma 100% dəqiqdir, təcrübədən keçirilib.
Şəkil: rolex gmt master 2 "pepsi". "pepsi" deyilməsinin səbəbi saatın bezelinin pepsi rənglərində olmasıdır. özəlliyi "dual time", yəni ikinci bir saat qurşağındakı zamanı göstərə bilməsidir. Diqqət edin, saatın 4 əqrəbi var.
3) rolex şirkətinin səhmləri yoxdur. dünyada səhmi olmayan yeganə şirkətdirlər*
əmin deyiləm, bütün dünyadamı, yoxsa sırf saat dünyasında
, səhmdarı olmaq qeyri-mümkündür. çünki şirkət, qurucusunun adını daşıyan hans wilsdorf vəqfinə aiddir. buradan da aydın görünür ki, rolex saatına verdiyiniz pulun bir qismi xeyriyyə işlərinə gedir. ancaq təbii ki, bütün gəlirləri bu vəqfə getmir.
Şəkil: rolexin Pilot saatı olan rolex air king - yüksək təzyiq, cazibə, maqnit sahəsi və zərbələrə dözümlü, ultrahəssas mexanizmə sahibdir.
4) rolex, saatlarını patenti özlərinə məxsus olan və "oystersteel" adlandırdıqları poladdan istehsal edir. bu, hər yerdə gördüyümüz 316l polad deyil, 904l kateqoriyasına aid bir poladdır. emalı üçün xüsusi texnologiya lazımdır, əziyyətli və çox xərcli işdir. Məlumat üçün: 904l poladdan aerokosmik, kimya sənaye və s. bu kimi yüksək texnoloji sahələrdə istifadə olunur və korroziyaya dözümü çox yüksəkdir.
Şəkil: Rolex submariner "hulk" - dalğıc saatıdır. 300m sukeçirməzliyə, ultrabənövşəyi şüalar, duzlu və xlorlu suya davamlı rənglərə və ən əsası, suyun zülmət dərinliklərində 8 saatadək mayak kimi parlayacaq fosfora sahibdir.
5) poladdan əlavə rolex, patentini aldıqları və özlərinin istehsal etdikləri, everose adında çəhrayı çalara malik 18 karat qızıla sahibdir. gördüyümüz o "rose gold" saatlar bu materialdır və əslində "everose" adlanır.
Şəkil: rolex day-date everose diamond dial.
6) 2012-ci ildə rejissor james cameronmarian çökəkliyinin dibinə, 10900 metrə enərkən ekskluziv olaraq bu missiya üçün titanium materialından istehsal olunmuş Rolex Sea-Dweller DeepSea Challenge saatı da onunla birgə idi (təbii ki, kabinin içində yox, çölündə) və o dərinlikdə işləməyə davam edirdi.
analoji olaraq, 1960-cı ildəki ilk dalış zamanı da bir rolex aparılmışdı və həmin saat da o təzyiq altında işləməyi bacarmışdı. Rolex deep sea special 1960
Və Ata-bala eyni kadrda. -*
7) rəsmi satışa çıxarılmış ən ucuz rolex saat oyster perpetual modelidir və başlanğıc qiyməti 7.000 dollar civarıdır.
lakin yüksək tələb olduğundan şəkildə sağda gördüyümüz "tiffani blue" siferblat versiyanı hazırda 40.000 dollardan aşağı tapmaq mümkünsüzdür. Məhz o modelin qiymətinin bu qədər artmasının ayrı hekayəsi var, başqa entriyə qalsın.
Edit: artıq "niyə?"si yazılıb. (baxma: tiffany mavisi/-372552)
son olaraq, çox təəssüf ki, rolexin timsalında lüks saatlar haqqında "50 manatlıq saat da, 50min manatlıq saat da eyni zamanı göstərir" kimi ucuz düşüncələr var. lakin məsələyə bu aspektdən baxmaq heç də düzgün deyil. razıyam, hər nə qədər inanılmaz işçilik, əl əməyi və titizliklə istehsal etsələr də, qiymətlər çox bahadır. amma nəzərə almaq lazımdır ki, rolex zamanı göstəricisindən daha çox status göstəricisidir. eyni zamanda -iqtisadiyyatdan anlayışı olanların da biləcəyi kimi- bu saatlar və bu tip əşyalar(sənət əsərləri və s.) zəngin insanların öz sərvətlərini saxlama metodlarından biridir. 1 milyon pulu həm kağız, həm də 5-6 (və ya 1) saat formasında düşünün, onda anlayacaqsınız. sabah başınıza bir iş gəlsə, bütün bank hesablarınız bloklanacağı halda qolunuzdakı zadı bir anda 10, 100 minlərə çevirə bilərsiniz. eyni zamanda, illər keçdikcə dəyərlənən əşyadır, qiymətləri əksər hallarda düşmür.
Məsələn, aşağıdakı 1969 paul newman's daytona saatı əvvəlcə 3,7 daha sonra da 4,3 milyon dollara satılıb. Hazırki qiyməti 10 milyondan yuxarıdır.
qeyd: yazar bu entrini qolunda 25 dollarlıq casio vintage saatla yazmışdır.
Gecə discordda sözlük uşaqları ilə söhbətin düz ortasında zaryatkam söndü, dedim elə sönmüşkən 1 saatdı ertələdiyim işi görüm. Çıxdım getdim idman eləməyə. Qurtarandan sonra yolumu uzadıb gəzəsiydim. Bir az getmişdim ki, gördüm yolun o tərəfində bir qaqaş lada 015-i sürücü tərəfdən düşüb təkbaşına itələyir ki, xoddansın. Bir əli ilə qapının dibindən itələyir, o biri əliylə də rulu tutub ki, maşın dönməsin; yetim bildiyin can çəkişir. Mən də dedim gecənin bu vaxtı yolda qalmasın, qoy keçim yolu kömək edim. 4 zolaq idi yol, yarısın keçmişdim ki, gördüm bir optima avarenniləri yandırıb bir az qabaqda saxladı, 2 dənə qaqaş düşdü maşından, gəldilər bu 015-ə tərəf ki, "otur, brat, maşına biz itələyərik". Mən də salamlaşıb qoşuldum bunlara, qaqaşı otuzdurduq maşına, 3 oğlan itələdik rahatca, o dəqiqə də xodlandı. Qaqam necə cani-könüldən təşəkkür elədisə, içim isindi ətağa.
Bir dəfə də bir neçə il qabaq qış vaxtı türkan tərəfdəyəm. Axşam olub uje, hava qaralıbdı. Dedim uje bəsdi gəzib şəkil çəkdiyim, qayıdım. Nə qədər gözlədimsə, avtobus gəlmədi. Yoldan keçən kişidən soruşdum, dedi ki, bəs "saat 8-i keçdisə avtobus olmur burda. Ancaq mərkəzdə işləyir". Mən də ürəyimdə dedim ala "maşın keçir ki, hələ bir taksi də tapım? Bibioğlu da bağ evində deyil ki, deyim məni ötürsün evə". Bunu deyib düşdüm yola, kor-peşman gəzə-gəzə qayıdıram mərkəz tərəfə. Bir də gördüm bir moped saxladı böyrümdə. Qayıtdı ki, "axıra kimi düz gedəcəm, qaqa, yolun oradısa aparım". Bir anlıq təəccüb içində duruxdum, sonra razılaşıb oturdum mopedə, içimdə də bir sevinc var ki gəl görəsən. Sonradan elə yolda söhbətləşəndə öyrəndim ki, sən demə orada adət imiş: hamı vəziyyəti bilir deyə avtobus işləməyən vaxtı yol qırağında adam görəndə götürüb hara qədər gedirlərsə ötürürlər. Bir-biri ilə yardımlaşma halındadırlar. O günü dilxor keçirmişdim onsuz da, bu hadisə sözün əsl mənasında günümü gün etmişdi.
Bilmirəm, bəlkə də haqlı, bəlkə də haqsız yerə (müzakirəli mövzudur) bu başlıq adı gələndə ağlımıza çox vaxt mənfi hallar gəlir. Mənim də bura yazdığım 3-cü entridir və məndə də digər 2-si mənfi anlamdadır. Ancaq diqqətlə baxanda yurdum insanında həqiqətən də müsbət keyfiyyətlər çoxdur, xüsusilə də rayon yerində və bu kimi şəhərkənarı ərazilərdə. Bəzən də bugünkü kimi elə məhz şəhərin özündə. Sözüm ona, "belə şeyləri də yazmaq lazımdır" deyib entri yazası oldum. Sizi deyə bilmərəm, mən belə halları görəndə əsl insan kimi yaşadığımı hiss edirəm.
Mənə universitetin birinci kursunda dərs demiş bir professorun dediklərini xatırladan başlıq. demişdi ki, iki insan eyni evdə yaşamadığı, dolayısılə, 24 saatını bir keçirmədiyi müddətcə heç vaxt bir-birini tanıya bilməz.
Dedikləri ilə razıyam mən. Çölə çıxanda hamı bəzənib-düzənir. Fərqi nədir ya üzünə makiyaj vurdun, ya xarakterinə əl gəzdirib özünü düzəltdin - eyni şeydir. Həmçinin, bir şey də yadıma düşdü. Oğuzhan Koç verilişlərin birində Eser Yenenler barədə demişdi ki, bəs o vaxtı eyni evdə qalanda eseri yoxlamaq üçün qəsdən yerə nəyinsə boş paketini atıbmış. Eser düz 1 həftə o paketi yerdən götürməyib. yəni tapdalamırmış, amma hər dəfə keçəndə addım atıb üstündən keçirmiş, ərindiyindən əyilib o zibili götürməyib. Axırda Oğuzhan özü götürüb. Sözümün canı, eyni evdə yaşayanda partnyorun hansı xarakterə sahib olduğu bilinir. Həftədə bir dəfə (lap elə olsun hər gün) görüşəndə səliqəli olmağa nə var ki? Eser özü daim göz önündə olan insandır, amma evdə pinti imiş. Başqa bir şey şəxsiyyət pozuntuları ilə bağlı ola bilər. Narsist birini çöldən heç cürə tanımaq mümkün deyil, özünü çöldəkinə tamam başqa cür göstərib evdə tamam əksi ola bilər *
yaşandı. Qalanını soruşmayın
. Bu da bir evdə yaşayanda öyrənilir. Eyni zamanda, bir insanla eyni evdə yaşayarkən onun həyat tərzinin böyük çoxluğu aydın olur, həmçinin sıxılanda, əsəbiləşəndə, dilxor vaxtında necə davranış sərgilədiyi də evdə məlum olacaq. Qısası, mən vətəndaş nigahını dəstəkləyən adamam. Düzdü, eyni evdə illərlə yaşayıb bir-birini tanımayan insanlar var, o, ayrı mövzudur.
Bir də niyəsə bu söhbətlərdə hər dəfə mövzu seks, cinsi performans məsələsinə gəlir. Tətmin edə bilməmək və s. mövzular. Mən heç cürə belə şeyi anlaya bilmirəm. Başa düşürəm, genetik və s. faktorlar var ortada. misal üçün, qadın onu tətmin edə bilməyən kişidən soyuyur və gözdən düşür həmin adam. o da daha yaxşısı varsa, şüuraltı olaraq ona yönəlir. amma ki bu qədər hazıra qonan xarakterə sahib olmaq da düzgün deyil. Ən azından hansı duyğu/düşüncənin niyə yarandığını adam bir götür-qoy edər, fərqində olar. Yuxarı abzasda sadaladığım və n qədər də sadalaya biləcəyim şeylərin yanında bu mövzu çox cılızdır. Cinsi performansı düzəltmək bəyəm belə çətin məsələdir? Partnyor bakir/bakirədir? - okay, 3-5 seksdən sonra öyrəşib "xoda düşəcək". Performans xoşuna gəlmədi? - bəs dil nə üçündür? (Söhbət oral seksdən getmir, ünsiyyətdən gedir). Niyə tətminsizlik yaşandığını danışaraq həll etmək 2x2-dir*
cinsi mövzuda ciddi travması olması istisna
, ən uzağı bir neçə seans gedib psixoloqla da həll etmək olar. Burada vurğulanmalı şey də tətmin edə bilməyən tərəf yox, tətminsizlik yaşayıb, bunu dilə gətirib, aradan qaldırmağa çalışmadan uzaqlaşan tərəfdir. Buraxmaq lazımdır qoy çıxıb getsin, elə partnyorla uzunmüddətli nəsə düşünməyə dəyməz. Bu məsələylə müqayisədə, halbuki şəxsiyyət, xarakterlə bağlı şeylər danışılaraq düzələn, heç də asan şeylər deyillər.
Qısası, istənilən halda, düşünürəm ki, əvvəlcədən eyni evdə yaşamaq dəstəkləniləsi və üzünə baxıb içini bilmədən, bazardan qarpız seçirmişcəsinə görücü üsulu ilə evlənməkdən milyon dəfə yaxşı şeydir. Bir insanın buna qarşı çıxmasının da samballı bir əsası olacağını hesab eləmirəm. Bu olmadan, sadəcə çöldə-bayırda görüşülüb, 2-3 dəfə də boş ev tapılıb seks etməklə qurulan evliliyi də çox riskli sayıram. Mən oneitis xasiyyətimlə bunu düşünürəmsə, bunu qəbul etməyən birinin nə cür düşüncədə olduğu ürküdür məni.
Həftədə bir, on gündən bir də olsa, məhləmizdə bir qızla qarşılaşırdım. Hardasa 21-22 yaşı olar. Azərbaycan ortalamasının üstündə bir gözəlliyi var. O boyda Məhlədə 2-3 qız diqqətimi çəkirsə, ilki odur elə. Üzündən, tipindən xoşum gəlir: görəndə gözüm bayram edir, xoş oluram. Ən pisi də odur ki, hər dəfə də üz-üzə gələndə qarşılaşırıq: yəni o gedir, mən gəlirəm, ya da əksinə. moment sıxırdım ki, necəsə ikimizin də bikar olub özüyçün fırlandığı, harasa tələsmədiyi, ya da eyni yolu gedəcəyimiz bir an olsun, tema açım və diaqloqumuz yaransın, tanış olaq. Ancaq it ilində bir dəfə qarşılaşıb, onda da bir neçə saniyəlik "eyecontact"dan başqa bir şey yox idi ortalıqda. Bu qızın bu başlığa yazacağım entriyə nə aidiyyəti var, onu yazım öncə.
Hardasa bir həftə qabaq gecə 11 tamam, 12-ə işləmiş idi. məhlənin lap yuxarı başından girdim ki, qaldığım bloka içəri tərəflə gəzərək gedim*
ən aşağı binada qalıram
. Gördüm məhləiçi skamyalardan birinin qabağında 50-60 yaşlarında bir kişi oturub. Hə, üstündə yox, məhz qabağında: götün yerə qoyub, kürəyini skamyaya söykəyib, ayaqlarını uzadıb, başını da aşağı əymiş formada düz kondisioner suyu tökülmüş yerdə oturmuşdu. ilk baxışda sanki ağır bir xəbər alıb çökmüş təsiri bağışlayırdı. uzaqdan görən kimi azacıq yavaşlayıb birinci diqqət elədim ki, yəqin yanında kimsə var kömək edən, bəlkə dükana-filan gedib ki, su-zad alsın. Amma gördüm bir neçə nəfər onu gördüyü halda qozlarına olmadan keçib getdilər, yanına da yaxınlaşan yoxdu. Mən də özümdən asılı olmadan ona tərəf götürüldüm.
Yaxınlaşanda əlimi çiyninə qoyub "nətərsən, ay dayı? Nolub sənə?" filan dedim, reaksiya gəlmədi. Başı aşağı sallamışdı, ayaqqabılarını, saatını çıxarıb kənara qoymuşdu deyə qorxdum ki, ürəktutması olar, keçinib edər. Bir-iki dəfə silkələyib yenidən verdiyim "ağsaqqal, içmisən? Araqdandı? Bir cavab ver görək!" sualıma başını silkələyəndə aydın oldu ki, sən demə o qədər içib ki, heç ağzı söz belə tutmur. Bunu özünə gətirməyə çalışarkən bir yandan da ətrafa göz gəzdirirdim, bəlkə əlavə kömək edən ola. 1-2 nəfər də keçmişdi artıq, amma bunların da heç birinin qozuna deyildi, halbuki görürlər ki, kişiyə kömək etməyə çalışıram, durumu heç o deyil*
bəlkə də ilk dəfə deyildi deyə laqeyd idilər, bilmirəm
.
Nəysə, bir neçə dəqiqə kişini birtəhər ayıltmağa çalışdım ki, cəhənnəm, heç olmasa skamyanın üstündə otursun. Pəzəvəngin də rahat bir 90+ çəkisi olardı. Bütün ağırlığını da verirdi, bildiyin zıkkındım da bunu qaldırıb skamyaya otuzduranacan. Nə qədər "dayı, hansı blokda qalırsan?" soruşdumsa da, cavab vermədi. Ən çox da telefonun kodunu açmağını istəyirdim ki, zəng edim kiməsə, bir xəbər alım. Birdən səhhətində başqa problem olar, mən də nəyisə yanlış edib daha da pox qoyaram, əlimdə qalar deyə ehtiyat edirdim. Bir neçə dəqiqə sonra zəng gəldi, qadın adı idi. Telefonu açıb durumu izah elədim, yoldaşı imiş. xahiş edim ki, bloku desinlər və mümkündürsə, blokun ağzına düşüb qapını açsınlar (pul itməyi cəhənnəm, birdən başqa nə isə istifadə etmiş olar, əl izim düşər deyə riskə girmədim əlimi cibinə salıb onun açarını işlədim).
Nəsə, güc-bəla bunu otuzdurdum, ayaqqabılarını geyindirdim, qoluna girib bloklarına tərəf aparmağa başladım. Yerdən durmağa çalışanda üstündə oturduğu kondisioner suyuna dəydi əli, sonra da qoluma, əlimə yaxıldı. Ayağa durmağa çalışanda əlini çiynimə qoyanda iyidən hiss elədim ki... içini sikim! sikim belə işin liçniy içini! sən demə üstündə oturduğu, o yerdəki su kondisioner suyu deyil: Sidiyidi, sidiyi! kişi bildiyin oturduğu yerdə götünün açarını itirib altına işəyibmiş bir partiya. "özü bir sikimlik adam deyil, amma arvadı-uşağı var, qonum-qonşusu qabağında biyabr olmasınlar" fikrinin dərdindən dedim qoy aparım axıra kimi. Bunun belindən tutub özümə sıxdım ki, göt-baş olub yıxılmasın.
Blokları yaxında idi. Çatıb Bir dəqiqə gözləməmiş qapı açıldı, bir qadın çıxdı. Gördüm arvadın gücü çatası deyil bunu daşımağa, dedim qoy əziyyət çəkməsin, evə kimi qaldıraram. işdi də, birdən yıxılıb edər, bir də can çəkişməsin qaldırmağa. Yolda da hardan "tapdığımı" - filan soruşdu. Nəsə, Qalxdıq evlərinə qapını açdı, kişini yoldaşına təhvil verib içəri ötürəndə yan otaqdan bir qız çıxdı. Blyaaat! Ay blyat! ikinci dəfə "sikim belə işin içini!" dedim öz-özümə. Qız həmin o başda dediyim qız idi. Gəldi girdi qoluna, mən də anasının "allah köməyin olsun, bala, çox sağ ol" sözlərinə "dəyməz" deyib tez çıxdım aradan.
Dünən yox srağagün işdən tez çıxıb gələndə o qızla qarşılaşdıq yenə. Normalda bir-birimizə bir neçə saniyəlik diqqətlə baxıb keçdiyimiz halda, bu dəfə Məni görən kimi tez gözün çəkib, başın aşağı edib, görməzdən gələrək tez-tələsik keçdi getdi. Mən də eynisini elədim ki, narahatlıq duymasın. indi 2 gündü hər xatırladıqca qruz basır məni. Qız allah bilir necə xəcalət çəkib, utanc duyur bu hadisədən. Kim dədəsininin içib altına işədiyi göt vəziyyətində evə gətirilməsini görsə, duymaz ki? Üstəlik, diqqətini çəkən bir əks cins tərəfindən.. Yadıma düşdükcə kişini söyüb batırıram. Adama deyərlər, ay yaşayışını sikdiyim, bu poxu içirsənsə, qədərində iç də. Özün öz sikivə deyilsən, heç olmasa yoldaşıvı, əsas da qızıvı fikirləş də, ay mən deyən, ay oğraş, lazımıydı indi qızın kiminsə qabağında xəcalət duyub pis olsun?
indi dilemma içində qalmışam ki, görəsən gələn dəfə üçün qızı saxlayıb ona pis baxmadığımı, bu şeyə görə utanmağa ehtiyac olmadığını, götverən atasının hərəkətlərinə görə məsuliyyət daşımadığı filan barədə 1-2 kəlmə deyib təsəllimi edim, yoxsa ümumiyyətlə, yolumu dəyişib heç üz-üzə gəlməməyəmi çalışım ki narahatlıq duymasın? Nə bilim əşşi, qalmışam belə..
Edit: məhlədən köçmüşəm, o vaxtdan sonra da qızla qarşılaşmamışam.
Öncəki entridə yazarın aşağıdan ikinci abzasda qeyd etdiyi həmin yazar olaraq haqqında yazmaq istədiyim şəxs. Yazmadan öncə bir şeyi aydınlaşdırmaq düzgün olardı: mənim tək məqsədim sualıma cavab tapmaq və 1-2 şeyi - ki, entrinin davamında onlardan danışacam - izah etmək olub. Rast ki, açılıb söhbət, Aha, bu da mesaj. Ondan öncə də bunu yazmışdım. Müəyyən cavabının sonunda isə niyə belə aqressiv olduğumu soruşmuşdu məlum yazar. Mən isə yazdıqlarımda qətiyyən aqressiya göstərmədiyimi və ümumiyyətlə, məsləhət vermək, ağıllandırmaq kimi məqsədlər də güdmədiyimi düşünürəm. Ki, şəxsinə heç bir qərəzim və aqressiyam olmadığını özünə də bildirmişdim. Mən, sadəcə, Söz soruşub, ilkin münasibətimi qeyd etmişəm, fikrimi izah etməyə də macal olmadı(niyəsini qeyd edəcəm). Əgər əlidən başqa kimsə mənim mesajlarımda aqressiv, kimisə "ağıllandırmaq" kimi bir tutum sərgilədiyimi düşünürsə, zəhmət olmasa, bildirsin, niyəsini izah etsin mənə. Yanlış anlaşılmağı istəmərəm heç vaxt, mən də öz hərəkətlərimi düzəldim ki, bir də olmasın. Keçək əsas məsələyə.
Yazarın bəzi mövzularda çox ifrata vardığını, bəzən çox lazımsız anda düzgün olmayan ifadələr seçdiyini və küçə həyatını cüzi də olsa, içəridən*
bəli, bunu vurğulamaqda çox böyük fayda var. Məhz içəridən
görmədiyinə görə müəyyən şeyləri ayırd etməyi bacarmadığını və yazının davamında qeyd edəcəyim situasiyalarda - ingilislər demiş - "overreaction" etdiyini düşünürəm. Ümumiyyətlə, son entrisindən sonra bu qənaətə gəldim ki, nəsə deyilən kimi əlidə "hamı mənə qarşıdır, mənə nifrət var, aqressivdirlər" kimi bir - özü qəbul etməsə də - drama məsələsi var. Niyə yarandığını çox gözəl başa düşürəm. Eyni zamanda, məndən, x-dən, y-dən qat-qat daha çox diskriminasiya və s. bu kimi mənfi halları yaşayıb deyə hərəkətini normal qarşılayıram. amma heç də aqressiya olmayan münasibətlərə də bu yanaşma ilə yanaşırsa, bu, artıq problemdir. Başqası barədə nəsə deyə bilmərəm, elə məhz mənimlə olan məsələdən yola çıxaraq düşünsün gərək.
Nickaltı yazmağı sevən biri deyiləm. "insanın mənfisini təklikdə üzünə, yaxşı hərəkətini hamının qabağında deyərlər" prinsipi ilə yaşayan adamam. Mən özüm də hansısa hərəkətimin durduq yerdə hamının qabağında açıb-ağardılmasındansa, birinci gəlib mənimlə təklikdə danışılıb aydınlaşmasını istəyərəm. Yerində olan iraddırsa, elə oradaca yoluna qoymağa çalışaram. Hər halda, Tənqidin, iradın, hansısa xoş təsir yaratmayan hərəkəti bildirməyin də məqsədi o şeyin aradan qalxmasıdır, cümlə-aləmə yayaraq "bu adam belədir" demək yox. Bu məqsədlə də birinci əlinin özünə yazmışdım. indi yazacaqlarımı, mənə qarşı "aqressivsən" damğası ilə yanaşdığı üçün heç özünə deyə bilmədim, ağzımı açmağıma peşman oldum. yazışmanın davamında düzgün dialoq yarada bilməyəcəyimizi düşündüyüm və "tatsızlık" yaranmasını istəmədiyim üçün yazarın fəaliyyətini bəyəndiyimi və uğurlar dilədiyimi bildirib söhbətimizi sonlandırdım . Entrini də yazmayacaqdım. çünki dediyim kimi, ağzımı açmanış damğalandım, bu da yetməzmiş kimi "ağıllandırma" məqsədi güddüyümü də qeyd edib.
Rast ki, söhbəti açıldı, qoy entrimi yazım. ümid edirəm ki, izah etmək istəyəcəyim şeylərə bu dəfə də "mənə ağıl verir", "mənə qarşı aqressivdir" fikri ilə yanaşmayacaq. Sonda qeyd edəcəm, qoy əvvəldən də qeyd edib bildirim ki, yazarın fəaliyyətini maraqla izləyirəm və bilgiləndirmə entrilərini çox bəyənirəm. Özüm, təxminən, 1 il öncə bir çox məsələdə araşdırma edərkən zülüm çəkirdim, amma adam öz dilimizdə hamısını aydın qeyd edir. Bunu təqdir etməyib, nə edəsən?
indi isə dediyim o "bəzi şeyləri" onun və bu qəbildən düşünən hər kəs üçün ayırd etmək istəyirəm.
Özüm yetəri qədər uzun müddət yazarın və hər kəsin həmin o "qaqaş" dediyi ortamını görmüş biriyəm; yeniyetmə vaxtı, 14-16 yaşlarımda əlimdə təsbehlə də fırlandığım dönəmlərim də olub. Elə ona görə də rahatlıqla deyə bilərəm ki, Bu deyəcəklərimi o qaqaşlar(məncə, ümumən, əksər oğlanlar, hətta müəyyən qızlar da) mənim kimi oturub detallı başa sala bilməsə də, demək olar, hamısı tam olaraq anlayır, fərqindədir. indi keçək məsələyə. Məsələ də söyüş söhbətidir.
Əvvəla, bunu bilmək lazımdır ki, Peysər, qəhbə və s. Bu kimi ifadələr əsasən 2 halda işlədilir:
1) əksəriyyəti hamıya məlum, qəlibləşmiş hərəkət nəticəsində alçaltma, söyüş və ya ümumiyyətlə, kimisə gözdən salmaq, qaralamaq, sıxışdırmaq, sındırmaq üçün. Məsələn, bir oğlanın bacısının sevgilisi varsa, hansısa oğlanla yaxın münasibətdədirsə, artıq o oğlan peysərdi, bacısı da quş/verən. Evlənəndə qız bakirə olmadısa, bəy konkret qeyrətsizdi, atası da namusu ləkələnmiş kişi. Bu adamlarçün qızın əvvəl ciddi münasibətinin olmasının heeeç bir dəxlisi yoxdur, bakirə deyilsə, o qız ortalıq malı, fahişədir; sevgilisi, evləndiyi də peysər. Yaxşı oğlanın başına bu iş gəlmir, vse, qurtardı getdi. Və ya sırf onun dediyinə əks nəsə dediyinə, ya nəyisə xoşuna gəlmədiyinə görə sındırmaq üçün kimisə qol gücünə gözünü qorxudub ona "peysər" damğası da vururlar. Bu qədər misal bəsdir bu qəliblər üçün. Məncə, aydın oldu artıq. Keçək o birinə.
2) ikrah oyandıran, murdar bir xarakter və şəxsiyyəti təsvir kimi. Misal üçün, insanı darda qoyub qaçan; üzə gülüb, arxadan iş çevirən/söyən; oğraşlıq edən; oğlanın üzünə "brat, qardaş" deyib, bacısını yatağa salma arzusu ilə alışıb-yanan; zəifi əzib, haqqına girib, güclüyə yaltaqlıq edən; pula görə hər şeyi etməyə, mənliyini satmağa razı olan və s., və ilaxır, bu kimi - saydıqlarımın hər birini öz gözlərimlə görmüşəm - mənfi xarakterə sahib insanlar üçün də peysər, qəhbə kimi sözlər işlədilir.
Göründüyü kimi, bu iki işlədilmə yeri bir-birindən ciddi şəkildə fərqlənir. Problem isə bunları ayırd edə bilməyəndə yaranır. Elə, əlinin kişi fahişəsi başlığına yazdığı entri kimi.
Məlumdur ki, hansısa oğlanın bacısının sevgilisi var deyə durub ona yan gözlə, hansısa qız, oğlanlarla əlaqə qurur deyə ona da "potensial porno ulduz" kimi baxılması absurd bir şeydir. Necə ki, hansısa zəif uşaq, "kişiliyini" sübut etməyə çalışan biri tərəfindən ona "peysər" deyiləndə qorxusundan - ki, insanlıq halıdır - cavab verə bilmədiyinə görə durub ona pis baxmaq. çünki aydındır ki, bu kimi şeylər mənasız mental, "varabskoy" stereotiplərdir.
Nəticədə, yazar və onun kimi bir çox adam dönüb bu gün həmin stereotiplər qarşısında "filan şey peysərlikdirsə, mən peysərəm", "qəhbəlik budursa, eybi yox, mən qəhbəyəm, əl çək" deyir və məsələnin məğzi aydın olduğuna görə bunda çox da problem görmürəm. Etirazın, mübarizənin, ən əsası isə seks, münasibətlər və s. bu kimi şeyləri normallaşdırma üsulunun bir növüdür; işə də yarayır müəyyən məqamda.
Amma əlinin məlum entrisi çox dəxlisiz - (bax: kişi fahişəsi)
- başlığa yazılıb. Başlıq yuxarıda dediyim ikinci mənada açılıb ki, "özününkülərdən" başqa gördüyü hər qızı necə sikməyi xəyal edib, hər qıza seks obyekti kimi baxan birinə nə deyildiyi bilinsin. Adam götürüb ora bax verərək "mən/peysər/petux" yazıb.
Yazarın "məni 'ağıllandırmaq' istəyir" kimi yanaşdığı, əslində isə izah etmək istədiyim nüans məhz bu idi. Zənnimcə, yazar yanlış yerdə heç də doğru olmayan şəkildə davranır. Eyni zamanda bildirim ki, qabağına çıxacaq hər adam mənim kimi səbrlə ona bunu izah etməyəcək. Çünki başlıqdakı videodakı və ya başqa cür hansısa bişərəflik edənə "peysər", "kişi qəhbəsi" deyilən yerdə dönüb söhbəti tərsə-mayallaq anlayıb "mən də peysərəm, kişi fahişəsiyəm" desə, baxmazlar səhv anlaşılmaya, ay nə bilim qadının obyektləşdirilməsinə-filan fəsməkan, onu elə müasir dediyimiz düşüncədə olanlar qoyub göt-baş edər o sözünün üstündə, qaldı ki, hansısa mental təfəkkürlü adam. Göründüyü kimi, mən özüm də məhz o videodan, o məsələdən xəbərdar olub-olmadığını bilmək üçün yazmışdım özünə. Məsələni hər iki tərəfdən anlaya bilən biri kimi məni belə, bu tip ifadələr çaş-baş sala bilirsə, ömrünü mentalitet normaları ilə keçirmiş birinin izah da olunsa, nəyisə qanmağı qeyri-mümkündür. Adam bunu bilə-bilə bu addımları atır, sonra da oldu-olmadı hər sözə, xeyrinə bir söz deyənə də "aqressiya, nifrət görürəm" deyir.
Ümumiyyətlə, peysər, qəhbə, fahişə kimi sözlər hər iki situasiyada işlənsə də, jarqonda, küçədə-bacada "kişi qəhbəsi", "kişi fahişəsi" kimi ifadələri həmin o 2-ci bənddəki kimi - şərəfsiz xarakteri ifadə etmə məqsədi xaric, demək olar, heç vaxt hansısa gey, trans üçün işlətmirlər. Bu, açılan həmin başlıqlara yazılan entrilərdən də bəllidir ki, "kişi qəhbəsi" ifadəsinin kiminsə anus dəliyinə başqasının penisinin, ya dildonun daxil olması ilə yaxından-uzaqdan əlaqəsi yoxdur. O ifadələr artıq öz köklərindən, hərfi mənalarından tamam uzaqlaşaraq başqa cürə qəlibləşib. Bəlkə də, özü görüb, eşidib deyə yazıb, amma durub bunu - üstəlik də o tərzdə - başlığa yazmasını heç də ağıllı bir hərəkət saymıram.
Hər şeydən öncə, bu, artıq bu cür davranışlarda həmin o başda dediyim ifrata varmaqdır. Digər tərəfdən, mən özüm ilk dəfə indi öyrənmiş oluram geylərə kişi qəhbəsi/fahişəsi ifadəsinin deyildiyini. Gecə tutub transları döyən qaqaşları belə, tanıdığım olub, amma gey və yaxud bu qəbildən birinə "kişi fahişəsi" dediklərini ömrü boyu eşitməmişəm. Dediyim kimi, bu ifadə hərfi mənada işlədilmir, seks işçiliyi, kiminsə pul qarşılığında sekslə məşğul olması ilə əlaqəsi belə yoxdur.
indi, bu məsələni öyrənən hamı mənim kimi olmayacağına görə, o entrini, o cür davranışları görüb gey, trans əvəzinə, alçaltmaq üçün cəhənnəm e, sırf məzə üçün "kişi fahişəsi əhəhəehühüh" deyənlər çoxalsa, heç də təccüblü olmayacaq.
Ona görə də, buradan sənə səslənirəm, əli. Hansısa 4 divarın içindəki yataqda penisi olan biri ilə yatdığın üçün sənə "kişi qəhbəsi" deyib, səni gözümçıxdıya salanlara "kişi fahişəsiyəm, petuğam, peysərəm, belə zordu" deməyin əla cavabdır, möhtəşəmdir! Sonuna qədər dəstəkləyirəm. Vəziyyəti, gərginliyi, türklər demiş, "bi' nebze de olsa", aşağı salır, zorakılıq və konfliktin qarşısına keçir. amma bunu geniş platformada bildirməyin isə əksinə, bu sözün yayılmasına gətirib çıxararaq mənfi halları daha da artıracaq və sən bir daha "mənə nifrət edirlər, aqressiya görürəm" deyib drama bağlayıb qurban roluna girəcəksən. Səbəbkarı da, əli, hər nə qədər qəbul etmək istəməsən də, sən özün və bu kimi davranışlardır, bunu da bil. Bir şey ki, "kişi fahişəsi" deyiləndə hamının - ola bilsin, hamı yox, amma mənim, ətrafımın və sözlükdə gördüyüm entriləri yazanların, ümumən çox böyük kütlənin - ağlına hansısa əclaf bir insan gəlir, gey yox. Okay, söz azadlığı-filan, fəsməkan, amma hər şeyin bir həddi var. Gərək lazımi yerlərdə işlədilə ki, işlədənin də, hərəkətin də vizyonu itməsin. Yazdıqlarının məğzini isə başqa cür, daha düzgün şəkildə çatdıra bilərdin.
Hər halda, hansısa 5 dümsüy məni də öz aləmlərində sındırıb, çıx-daş etmək üçün "səin bacıvın sevgilisi va. Beəəə də ki, Sən oğlan döyülsən" desə, o 5 dümsüyün kiflənmiş fikirlərinə görə türməyə düşüb həyatımı qaraltmayacağıma görə, mən də "əgər oğlanlıq budursa, mən oğlan deyiləm, heç olmaq da istəmirəm." deyib keçərəm. Həmçinin, Bu sözləri deyərəm, həmin halda, həmin insana, hansı ki, o 5 dümsüyün sözünə görə pis olur, özünə bu şeyi dərd edir. Çəkib qıraqda başa salaram ki, mənasız şeylərdir, problem etməyə dəyməz. Amma bu o demək deyil ki, indi durub hər "oğlan" sözü olan başlığa "bacımın sevgilisi var. Mən oğlan deyiləm. Zordu blət" yazmalıyam. Onda sabahdan bəkarətini itirmiş, öpüşmüş bütün qızlar da başlasın tapbatarap yazmağa, danışmağa ki, "mənə qəhbə gözü ilə baxırlar. Mən qəhbəyəm. Hamımız qəhbələşək. Həyat belə Zordu". Bu, nə dərəcədə məntiqli davranışdır?
Bu, sağlam mübarizə üsulu yox, suyu bulandırmaqdır. Mən 100% effektiv üsulun nə olduğunu bilmirəm, amma 100% bilirəm ki, bu, heç də fayda gətirəcək addım deyil. Əksinə, daha da çox aqressiya, diskriminasiya və s. bu kimi halları artıracaq. Mübarizə apardığın insanları tanımadan, bilmədən mübarizə aparmaq isə yerində saymaqdır.
Dediyim kimi, hardan baxılırsa, baxılsın, düşünürəm ki, o entri (və bir sıra bu tip entrilər) o başlığa yazılası entri deyildi. Təbii ki, durub "yazma. Danışma" deyəsi deyiləm. Heç ağzımı açmamış, fikrimi izah etməmiş, yazar özü də davamında tam aydınlaşdırmamış məni öz entrisində də damğaladı. Məcbur mən də bunları yazdım ki, bu cür ifrata varmanın, həmçinin ifadələrin işlədilməsi yerinin fərqindəliyi yaransın, həm yazarda, həm də digərlərində. Məndən deməkdir, babalı artıq əlinin, bu cür davrananların boynuna. Sabah daha da artsa belə hallar, bu entrim yada salınsın mütləq.
Xülasə, bir neçə məqamı bütün önmühakimələrini kənara qoyaraq düşünməli olan yazardır.
1) sənin dediyini deməyən hər insan sənə nifrət, aqressiya bəsləyən insan deyil. Ən azından, belə baxılmadır ki, sən özün "səndən olmayan*
söhbət cinsi məsələlərdən getmir, eyni düşüncədən gedir
" birinin sözlərini qulaq ardına vurub yola versən, kimsə sənə niyə qulaq asmalıdır? Edəcəyinin bir nəticəsi olmayacaqsa, mübarizənin nə mənası?
2) sənə sərf etməyən irad o demək deyil ki, yanlışdır, o dəqiqə qarşı çıxmalısan. Eşitmək istəmədiyini, xoş gəlməyəni o dəqiqə özündən uzaqlaşdırsan, müdafiə qalxanlarını aktivləşdirsən, mental təfəkkürlü bu camaatdan necə müsbət bir şey gözləyə bilərsən? Ən əsası isə, onlardan nə fərqin oldu?
3) söyüşləri işlədilmə yerlərini dəqiq bilərək, hər situasiyaya uyğun davranmaq daha məqsədəuyğundur. Məlum misalda olduğu kimi.
Sonda bir daha qeyd etmək istəyirəm ki, fəaliyyətini izlədiyim, bilgiləndirmə, fərqindəlik - bəli, məhz bilgi və məlumat entriləri, yuxarıdakı kimi dəxlisi oldu-olmadı hər söyüşü üzərinə götürdüyü entriləri yox - yaradan yazılarını vacib və gərəkli saydığım yazardır. Bir daha uğurlar diləyir və çox daha effektiv, sağlam mübarizə üsulları ilə davam etməsini görmək istədiyimi bildirirəm.
Son.
Qəribə gələcək, amma (bax: aşura)
və (baxma: ehsan)
mama namaz qılan adamdı, Səhər duranda gördüm ki, hədik bişirib. Soruşdum, dedi ehsandır; hiss elədim ki, nəsə özəl gündür. Axşam da atam tiktokda özünə zəncir vuranlara baxıb "başı xarab olub e bunların" deyib gileylənirdi. Mən də hələ temanı tutmamışdım ki, bu gün aşuradı.
Tez-tələsik tərpəndim ki, kursa çatdırım özümü, çayı da yarımçıq qoyub çıxdım evdən. Yolda da metroya qədər siqaret çəkdim, ağzımın quruması susuzluğumu ikiqat artırdı. indi metroda ağzımın sulanmağını gözləyirəm ki, udqunum, bir az keçsin. Nəysə, çıxdım nizamidən, Boğazım da bir quruyub ki gəl görəsən. Üstümdə də nağd pul saxlamıram deyə köşklərdən su ala bilməyəcəkdim; xəritədə də baxdım, yolumun üstündəki ən yaxın bravo caspian plaza ilə üzbəüzdü. indi məni bir dərd götürüb ki, "ala o boyda diki susuz vəziyyətdə necə çıxacam?"
Bunu düşünüb bir az getmişdim ki, gördüm qarşıda bir oğlan qabağımda gedənlərə su uzadır. Ürəyimdən: "deyəsən dilənçilər yayı fürsət bilib salfetka yox, artıq su satmağa başlayıblar", - keçirdi ki, adamlar suyu götürdü və pul-zad da vermədilər. Mənim çatmağıma 3-5 metr qalmış qaqaş klokdan bir su da çıxarıb mənə uzatdı, ağzımı açmağa imkan vermədən: "ehsandı, qardaş", - dedi. Mən də təəccüb içində suyu götürdüm, necə duruxmuşdumsa, "allah qəbul eləsin" demək yerinə "çox sağ olun", - ardınca da tez düzəltməyə çalışıb "allah razı olsun", - dedim. Suya da baxdım, səpsərin! Ala indi məni bir sevinc götürüb ki gəl-görəsən. Sözün həqiqi mənasında anlıq olaraq xoşbəxtlikdən uçurdum həqiqətən, içimdə o qədər minnətdarlıq duydum ki qaqaşa, sözlə ifadə etmək çətindir. Suyu o dəqiqə başıma çəkib oğlana nə qədər rəhmət oxumuşam*
bilinənin əksinə, dində sadəcə ölüyə yox, diriyə də rəhmət oxuyurlar. Rəhmət "rəhm" sözündən yaranıb.
.
Hər nə qədər inancsız olsam da, indi oturub düşünürəm ki, əgər bir allah varsa, sübhəsiz, o insanın əməlini yerdə qoymayacaq və mükafatını mütləq ki o dünyada verəcək. Bəyəm bundan daha böyük nə savab ola bilər? Yox əgər yoxdursa da, əslində, çox bir şey dəyişmir. Nə də olsa din ehtiyacı instinktivdir və təməldə mənəvi dinclik üçündür. Birinə yaxşılıq etməyin, xüsusilə də belə tip əməllərin verdiyi o mənəvi rifah və xoşbəxtlik nəyə desən dəyər. Ki, o oğlanın bunu dini məcburiyyət deyil də, səmimi qəlbdən etdiyi aurasından o dəqiqə bilinirdi.
Mən şəxsən dini həqiqətən yaşayan və yaxşılıq, savab iş təməlli davranan bütün dindarları dəhşət çox istəyir və hörmət edirəm. Gözümdə inanılmaz bir böyüklüyə sahibdirlər. Özüm də hər zaman kiməsə hər necəsə kömək lazım olubsa, istəsə də istəməsə də əlimdən gələni etməyə çalışmışam. dini baxışlarımız fərqli olsa da, ətrafda bu cür insanların olmasını görəndə həqiqətən xoşbəxt oluram, içim içimə sığmır. Sırf bu hadisə nəinki günümü e, bütün həftəmi gözəlləşdirdi, hələ də yadıma düşdükcə minnətdarlıq duyuram o adama. Bilmirəm...gözümdə çox yüksək bir pillə kimi görünür, amma ümid edirəm mən də nə vaxtsa kiməsə belə duyğu yaşatmışam, ya da yaşadası olacam. Təkcə bunu bilməyin özü belə mənə bəsdi, hər nə qədər bir allahın varlığına inanmasam da...
Konkret cavabı olmayan, nəinki Azərbaycan, bütün dünyada geniş yayılmış, həddən artıq qüsurlu olan qarşılaşdırma. Hər şeydən öncə bildirim ki, ümumi markanı qarşılaşdırmaq - üstəlik, bu cür başabaş gələn markaları qarşılaşdırmaq - istənilən sahədə doğru deyil. Belə hallarda ancaq modelləri qarşılaşdırmaq olar. Çünki üst seqment nikon (misal üçün, nikon z7) giriş seqmenti canondan (misal üçün canon eos 200d) daha yaxşıdır, həmçinin əksinə (canon eos r5 > nikon d3500). hə, burası aydındırsa, gəlirik əsas suala: bəs eyni seqmentdə yer tutan modellər arasında hansı yaxşıdır? Bax bunun cavabı qarışıqdır. niyə qarışıq olduğunu və ümumən, bu qarşılaşdırma və suallara azdan-çoxdan aydınlıq gətirməyə çalışacam. Çayları, kofeləri süzün, yaxın oturun. sözlükdə bu məsələ haqqında ən genişmiqyaslı və ən sadə, ən anlaşıqlı dildə olan məlumatı oxumaq üzrəsiniz.
1) gövdə (body) fərqləri.
nikon gövdələri klassik, canon gövdələri isə daha sportiv görünüşə sahibdir. Bu görünüşdən əlavə, əldə tutuşda da fərq hiss olunur. Loru dildə disəm, canon adamın əlinə otursun deyə dizayn edib, nikon-da isə sənin əlin ona öyrəşsin gərək.
Hər iki şəkildə solda tərəfdəki canon modelinə diqqət edin: shutter düyməsi (bilməyənlər üçün: şəkli çəkmək üçün basılan düymə) olan hissə barmağın düyməni tam qavraması üçün içə batıq formadadır.
Qeyd: buradakı fərq keyfiyyətli/keyfiyyətsiz fərqi deyil. Onsuz da aşağı seqment aparatı ələ alanda hər ikisində də materialın plastiklik, keyfiyyətsizliyi; eyni zamanda üst seqment iki aparatda da maqnezium matetialının premiumluğu o dəqiqə hiss olunur. Ən yaxşısı, özünüz mağazada əlinizə alın, tam başa düşəcəksiniz. nəticə: şəxsin zövqünə hansı uyğundursa, demək ki, o yaxşıdır.
2) rənglər.
Bazarda bütün kamera istehsalçıları fərqli rənglərə sahibdirlər. leica, fujifilm, hasselblad, sony, nikon, canon, ricoh, olympus - hər birinin özünəməxsus rəngləri var və hansının daha yaxşı olması sırf zövq məsələsidir. Digər tərəfdən, rəng məsələsinə bəzən lens də təsir göstərə bilir. Fərqli lenslərin fərqli rəng, kontrast ötürmə qabiliyyəti olur deyə bəzən internetdə görülən qarşılaşma real həyatla üst-üstə düşmür. (çünki o videonu çəkən başqa, siz başqa lens ilə çəkmisiniz) nəticə: alan adam seçim arasında qaldığı modellərin rənglərinə baxsın, hansı uyğun olsa, onu alsın.
Mən şəxsən ikisi arasında portret üçün canon, mənzərə, təbiət çəkəcəklər üçün isə nikon məsləhət görərdim. Çünki əzəldən bu markalardakı "color science" belədir ki, canon dərini daha "kremvıy" tonda, "yumşaq" və gözəgəlimli renderləyir; nikonda isə rənglər qismən daha dolğun("saturated" ) və parlaq olur.
3) lens çeşidliliyi
Hər iki marka çox köklü markalar olduğundan, çox geniş lens çeşidliliyinə sahibdirlər və eyni lens (misal üçün, 70-200mm f/2.8) əksər hallarda hər iki firmada da var və demək olar, yaxın keyfiyyətdə olurlar. Amma canon lensləri, əsasən, nikon lenslərdən daha ucuz olur (söhbət "native", yəni sırf markanın öz istehsalı olan lenslərdən gedir). Ancaq 50mm f1.8 kimi bəzi lenslər var ki, onlar nikonda canona nisbətdə 50-60% daha bahadır və dolayısı ilə daha keyfiyyətlidir.*
canon o lensi fiyat/performans olaraq çox ucuz və əlçatan istehsal etmişdi.
Lakin iş üçüncü tərəf (third-party), ələlxüsus da köhnə sovet lenslərimə gələndə fərq gözə çarpır: köhnə sovet lensləri (m42 mount lenslər) hər iki markaya da adapterlərlə uyğunlaşsa da, nikonda yalnız makro çəkiliş mümkün olur, canonda isə istənilən məsafəyə fokuslanmaq mümkündür. Bunun səbəbi lens ilə kamera sensoru arasındakı məsafədən qaynaqlanır.
Nikonda sovet lensləri isyifadə oluna bilməsə də, özünün vintage lensləri istifadə oluna bilir. Çünki 2000-lərin əvvəllərində filmli fotoaparatlardan digital dünyaya keçid olanda canon yeni mount sisteminə keçdiyi halda nikon eynisində qaldı. Dolayısilə bu gün 80-90'lardan qalma manual fokus lensləri nikonda birbaşa taxıb işlətmək mümkün olsa da, canond aəlavə adapter almaq gərəklidir.
Dolayısilə, nəticə: əgər sovet lenslərini, əsas da helios-un "swirly bokeh" deyilən işini xoşlayır, maraq, əyləncə, yenilik, fərqlilik üçün köhnə lenslərlə işləmək istəyəcəksinizsə, canon məsləhətdir. Yox vintage estetikanı marka sadiqliyini qoruyaraq yaşamaq istəyirsinizsə, nikon alın.
4) gecə performansı/meqapiksel dilemması.
internetdə bir az araşdırma edəndə əksər hallarda ümumi şəkildə canon haqqında gecə çəkimləri üçün daha yaxşı olduğunu dediklərini görmək mümkündür. Belə baxanda, bu mülahizə doğrudur, lakin gecə performansı qazanarkən meqapikseldən, türklər demiş, ödün verilir. Çünki müqayisə edilən, eyni vaxtda çıxan modellər arasında əksərən nikon modellərində daha çox megapixel*
hələ yazar olmadığımdan başlığı aça bilmirəm. meqapiksel haqqında mütləq şəkildə bilinməli olan ən əsas məlumat onun fotonun keyfiyyətini deyil, ölçüsünü bildirməsidir. "daha çox meqapikselə sahib kamera daha yaxşı çəkir" söhbəti yalandır
olur (məsələn, 1 ay fərq ilə bazara çıxarılan giriş-orta seqment kameralar olan nikon d5200 24mp, canon eos d700 isə 18mp sensora və ya üst seqment olan nikon d850 46mp, canon 5d mark4 isə 30mp sensora sahibdir). Canon-un da gecə performansının bir tık daha yüksək olmasının səbəbi belədir: kameranın görüntü sensorları konkret sahə ölçülərinə sahibdirlər və bu sahə piksellərlə (1 meqapiksel = 1 milyon piksel) doldurulur. Eyni sensor 24 milyon piksel ilə yox, 18 milyon piksel ilə doldurulanda sahəni tam əhatə etsin deyə avtomatik olaraq, piksel ölçüsünü böyüdürlər. Dolayısilə, 18mp-lik canon modelindəki piksellərlə 24mp-lik nikon modelindəki piksellər eyni deyil: canon-dakılar daha böyükdür. böyük piksel də daha çox işıq qəbul etmə potensialına sahibdir. Bu da o deməkdir ki, yuxarı iso dəyərlərində canon nikon-dan daha az tozlanma (bax: noise)
formalaşdıracaq.
Başlıqda göründüyü kimi ortada dilemma yaranır: ya gecə çəkilişləri, ya da meqapiksel. nəticə: nə çəkiləcəyindən asılıdır.
a) əgər gecə, axşamçağı, daha az işıqlanmaya sahib qapalı məkanda şəkilişlər ediləcəksə, canon bir addım önə keçir.
b) yox əgər mənzərə, arxitektura - ümumən, çoxlu detal olan fotolar çəkiləcəksə və ya foto çox crop olunacaqsa, nikon-a, yəni meqapikselə önəm verin. Digər tərəfdən, iso-da bir addım arxaya düşsəniz də, daha yuxarı diafraqma və apertur dəyərlərinə sahib lens almaqla və ya hərəkət etməyən obyekt çəkirsinizsə, tripod vasitəsilə daha aşağı pərdə sürətlərində (bax: shutter speed)
çəkiliş etməklə kadrı çəkə bilərsiniz.
5) qalan bütün şeylər
bunlara menyu dizaynı, düymələrin yerləşməsi, fləş sürəti, saniyədə çəkilə bilən kadr sayı (bax: fps)
, timelapse çəkib/çəkə bilməməsi və s. 10-larla özəllik aiddir. Bunlar sırf modeldən modelə dəyişən şeylərdir deyə ümumi marka üçün qeyd etməyə ehtiyac yoxdur. Primitiv misal: əgər uşaqları, ev heyvanları, sürətli hərəkət edən obyektlər çəkiləcəksə, marka önəmli deyil, hansı modelin fps dəyəri və ya pərdə sürəti yüksəkdirsə, o alınmalıdır.
sonluq:
ən başdakı şeyi təkrar edirəm: bu cür markalar arasında mütləq qalib yoxdur, sualın cavabı insandan insana, ehtiyaclara, zövqlərə görə dəyişir. Həmçinin təzə kamera almaq istəyən olsa, mesaj qutumu hər zaman yaşıllandıra bilər, əlimdən gələn köməyi göstərə bilərəm.
4 əsas dəri tipi var: normal, yağlı, quru, karma(qarışıq).
1) normal dəri tipi:
adından da göründüyü kimi hər şey olmalı olduğu kimidir. Təbii, Canlı, "pürüzsüz" görüntülü olduğu kimi qulluğu da çox asandır. Dəri məsələsindəki qızıl ortadır. Digər dəri tipləri üçün edilən bütün qulluq vasitələri, əslində, dərini həmin bu "normal" dediyimiz halına gətirmək, bu cürə görünməsini təmin etmək üçündür. Dəriniz barədə heç bir problem yaşamırsınızsa, çox güman, elə bu tip dəriyə sahibsiniz.
2) yağlı dəri tipi:
bizim yağ dediyimiz şey, əslində, sebumdur. Yağlı dəri də dərinin həddən artıq sebum ifraz etməsiylə yaranır(bəzən bu yağlanma qidalanmadan da asılı olur). Bu da dərinin həddən artıq parlaq görünməsinə gətirib çıxarır. Eyni zamanda, bu dəri tipi sivilcələnməyə də çox yatqındır. Bu dərini davamlı şəkildə yuyub düzgün nəmləndirici istifadə etmək lazımdır. Amma yumaq deyəndə gündə 4-5 dəfə yumaq nəzərdə tutulmur, yağlı dərini gündə maksimum 2 dəfə olmaqla yumaq lazımdır.
Yağlı dəri, həqiqətən də, Adamı obsessiyaya sala biləcək dəri tipidir. insan nə qədər əlləşsə də, daima yenə də o yağlılıq qalır, kirliymiş kimi hiss elətdirir*
hardan bildiyimi soruşmayın
.
Eyni zamanda, yağlı dəri tipinin alt kateqoriyası kimi yağlı, amma nəmsiz deyilən tip var. Oxuduğuma görə, bu dəri tipi əksərən kişilərdə olur. Bacımın iddialarına əsasən də, mənim dərim, əslində, bu tipdir. Amma mən qəbul eləmirəm bunu.
3) quru dəri tipi:
ən az nəmliyə və yağlılığa sahib dəri tipidir. Dəri daim quru, sərt formada olur və pullanmalara çox meyillidir. Qaşıntı kimi əlavə problemlər də yaradır. Quru dəri tipi həm günəşdən təsirlənib tez yanır, həm də qışda soyuğa tez reaksiya verdiyindən çatlar yaranır. Hətta çatlar soyuq olmasa belə yaranır. 1-2 nəfərdə görmüşdüm, evdən-eşikdən iraq, bu çatların qanamağa qədər yolu var.
4) karma dəri tipi:
özümün də sahib olduğumu düşündüyüm dəri tipidir. Həm yağlı, həm də quru(və ya normal) dəri tiplərinin qarışığıdır. Bu tipi "u" və böyük "t" hərfi ilə izah edirlər. Yəni t hərfinin üzümüzdəki proyeksiyası kimi alın, burun və çənə nahiyələri yağlı dəri tipinin əlamətlərini göstərdiyi halda, yanaqlar normal və ya quru dəriyə sahib olur. Üstəlik, iş tək bunla bitmir, durum hər zaman belə olmur. Bəzən Eyni bölgədə fərqli özəlliklərə sahib hissələr də olur. Bu tipinə sahib olduğumu kəşf edəndə dilxor olmuşdum ki, gərək hər hissə üçün ayrı şey alım, sonra isə gördüm sırf bu tip üçün yaradılmış qarışıq məhsullar da var. Necə deyərlər, əsl oğlan malıdır, ikisi birində. -* (baxma: yazarların gözəllik sirləri/-362696)
Bir ara özümçün bir neçə "care product*
bunun Azərbaycancası nədir? Translate qulluq məhsulu kimi tərcümə edir, amma çox qeyri-səmimi səslənir
" alasıydım. Dedim indi girib yazan kimi 3-5 şey çıxacaq, birin seçib alaram. Gördüm əlli cürə şey var. dəri tipinə gələndə, ümumiyyətlə, başım şişmişdi. Sözlükdə nə əcəbsə qızlardan heç kim bu mövzuda entri yazmayıb. Qərara gəldim ki, kasad və təməl bilgilərimlə bu başlığı açım. Qızlar, bu və bu tip başlıqlara bir əl gəzdirin, zəhmət olmasa. Entridə də etdiyim səhv varsa, mənə bildirib düzəltməyimə kömək etsəniz, sevinmiş olaram.
Son olaraq, öz dəri tipinizi özünüz müəyyən etmək istəyirsinizsə, bunun üçün ən yaxşı yol üzü su ilə təmiz təmizləyib heç bir şey vurmadan 1 saat gözləməkdir. Lap dəqiq öyrənməyin yolu isə ən yaxın kosmetoloji mərkəzdir.
Karma və karmadan yağlıya dönük, xüsusilə də, üzün "t bölgəsi" dəhşət yağlı və parıldayan dəriyə sahib biri olaraq istifadə edib xeyrini çox gördüyüm vasitələri və rutini yazım, kimsə eyni tip dəriyə sahibdirsə, yararlansın.
ön qeyd: eyni vasitələr istfadə olunmasa belə, dəriyə qulluq zamanı bu sıralamanı pozmamaq lazımdır. sıralama isə belədir:
1) üzü yumaq
2) maska istifadəsi
3) tonikləmə
4) serum
5) nəmləndirmə
6) göz çevrəsi baxımı
7) günəş kremi
1) Gündə 2 dəfə - səhər və axşam 1 dəqiqə ərzində üzü yumaq lazımdır. Səhər olmasa belə, ən azından axşam yuyulması məsləhətdir. Əgər rejim bəlli deyilsə, mütləq şəkildə yatmadan öncə yumaq gərəklidir. hazırda La Roche Posay Effaclar üz yuma geli işlədirəm və çox məmnunam.
Şəxsi istifadəmdən yola çıxaraq 400ml olan böyük boyu alınsa, ən azı 6-7 ay gedəcəyini deyə bilərəm. Üstəlik, mən çoxlu köpüklənməsini istəyirəm deyə bol istifadə edirəm. Oğlanlar üçün bunu da ayrıca deyim ki, üz dərisi, saç və saqqal üçün ayrı-ayrı şeylər istifadə edin. Yəni başı yuyanda saç şampunu ilə üzü, üz yuma jeli ilə saqqalı yumayın. duş alanda da bu qaydanı pozmayın. Həmçinin (bax: saqqal və ona qulluq qaydaları)
Yuduqdan sonra da üzü dəsmal ilə sürtərək qurulamayın. Sadəcə toxundurub çəkin. Mən əlavə olaraq, tam quruluq hiss etmək üçün ilıq temperaturda fen istifadə edirəm. əgər kimyəvi tərkibdə olmasını istəmirsinizsə, yves rocher üz təmizləmə geli almaq olar. üstəlik, daha ucuzdur.
2) maska istifadəsi. kömür və ya qara nöqtələr üçün olan yapışqan maskalar heç də məsləhətli deyil. tərkibləri çox "güclü" maddələr olduğundan dəriyə zərər verə bilir. gil maskası ən yaxşıdır. yapışqan deyil. sadəcə yayırsan və sonra durulayırsan. maska istifadəsində ən önəmli nüans odur ki, məhsulun üstündə göstərilən zamandan artıq saxlamayın. yəni 5 dəqiqə yazıbsa, 5 dəqiqə saxlayın. "bir az da qalsın, tam olsun" məntiqi ilə yanaşmaq lazım deyil. həmçinin bu və s. maskaları çox istifadə etmək olmaz. gil maskasını həftədə 1, ən yaxşı halda 2 dəfə istifadə etmək məsləhətdir.
3) tonik istifadəsi. üz yaxşıca yuyulsa belə müəyyən dərəcədə kir və yağlılıq qala bilir. əslində, tonik özü elə bunun üçün lazımdır. hər yumadan sonra ilk olaraq tonik vurulmalıdır. dərinin yağdan dolayı parlaq görünməsi problemdirsə, matlaşdırıcı tonik yaxşıdır. bu, dərd deyilsə, adi tonik də olar. amma mütləq şəkildə tərkibində alkoqol olmamasına diqqət edin. məndəki yves rocher pudralı tonik dir. bunun pudrasız olanı da var. vegandır, 98% bitki tərkiblidir və məsləhətdir. sebum ifrazını və yağlılığı balanslaşdırır. əgər tonikə pul vermək istəmirsinizsə, antiseptik də istifadə etmək olar. dermatoloq mənə gün boyu qarışıq tərkibli şeylər istifadə etmək əvəzinə bunu istifadə etməyimi tövsiyə eləmişdi. yəni yağlı dəridə gün ərzində yağlılıq, yersiz parlaqlıq olanda toniki yox, antiseptiki istənilən qədər istifadə etmək olar. qiyməti də çox ucuzdu üstəlik.
4) serumlar daha tez hopur deyə kremlərdən öncə istifadə olunmalıdır. məndə bir ara dəri rəngində disbalans və bir az da solğunluq vardı deyə istifadə etməyə başlamışdım. düzü, purest solutions o qədər də məsləhətli marka deyil, ancaq aydınlatıcı serum ları yaxşıdır. dəri cansız və solğun durmasın, yağdan dolayı deyil də, özündən yaranan bir parlaqlıqda olmalısını istədiyim üçün almışdım. açığı, pis deyə bilmərəm, ancaq daha yaxşıları da var. əsas odur serumları tonikdən sonra, nəmləndirici kremdən öncə vurun. sırf bu serumun istifadəsində ən önəmli nüans odur ki, istifadədən dərhal sonra yox, 20 dəqiqə keçəndən sonra nəmləndirici vurmaq lazımdır.
5) nəmləndirmə. nəmləndirici olaraq 2 ayrı şey istifadə edirəm, ikisi də la roche posay'dandı. biri duo+m , digəri də k+ kremidir. "duo+m"-i qara nöqtələr və sivilcə yerlərinin ləkələrini aparsın deyə almışdım. sivilcə ləkələrinə qarşı güclü təsirə malik olduğunu deyə bilmərəm. çünki partladandan sonra əvvəl hansı tezliklə itirdisə ləkələr, indi də həmin tezliklə itirlər. ancaq qara nöqtələri əməlli-başlı aparıb. sadəcə çox-çox yaxından baxanda görə bilirəm, o da, məncə, normaldır o qədər olması. "k+" kremini də matlaşdırma və sebum, yağ ifrazını azaltması üçün almışdım. ortalamanın üstündə bir iş görür. duo+m bitəndə dəyişəcəm yəqin ki, amma k+ qalacaq. ikisi də krem vurmamısanmış kimi hiss verir, tez hopur və dərini rahat hiss etdirir. müştəri xidmətlərinin dediyinə görə kremlərin ikisini də istifadə etmək olar, amma üst-üstə vurmaq məsləhət deyil. gecə duo+m, gündüz isə k+ istifadə etmək ən yaxşı metoddur ki, əsas olaraq gündüz yağlılıq olmasın.
6) göz çevrəsi qulluğu. ümumiyyətlə göz çevrəsi qəti şəkildə bütün bu yuxarıda yazdıqlarımdan ayrı tutulmalıdır. yəni nə üz yuma geli, nə tonik, nə də üz üçün olan serum, nəmləndiricilər vurulmamalıdır. "bəs nə ilə yumaq olar?" sualını mən də axtarırdım. la roche'un üz yuma gelinin tərkibini araşdıranda göz çevrəsinin təmizlənməsinə neqativ təsir etməyəcəyini gördüm. ona görə də onu işlətmək olar. ancaq digərlərini yox. əgər hazırki istifadə olunan vasitə uyğun deyilsə, sadəcə olaraq su ilə təmizləməkdən lazımdır. göz çevrəsi üçün ümumən krem istifadə etmək məsləhət görülmür. çalışın serum olsun. yuxusuzluqdan dolayı göz çevrəmdə tündləşməyə görə dermatone dan almışdım. tərkibində kafein, retinol, kollagenlər və hyularik asid var. sözün düzü, heç vaxt olmamış kimi bütünlüklə o tündləşməni aparıb göz çevrəsini də üz dərimlə eyni tona salmasa da*
ki, mənim məqsədim budur
, çox önəmli ölçüdə azaldır. düzü, göz çevrəsi ilə üzz dərisinin eyni olduğu insan da azdır, o ayrı məsələ. tək pixyanı odur ki, istifadədə 1-2 gün ara verəndə o tündləşmə artır. yəni davamlı istifadə etmək lazımdır.
7) son olaraq da günəş kremi. yay-qış hər zaman günəş kremini istifadə etmək məsləhət görülür: yayda 50 , qışda da 30 spf. düzü, mən ancaq yazda havalar isinəndən payızda yağışlar başlayana qədər istifadə edirəm. amma əgər üz dərisinə retinol serumlar vurulursa, havadan asılı olmayaraq mütləq şəkildə günəş kremi istifadə etmək lazımdır. yağlı dəri yay günəşi ilə daha da çox parıldayır və dəhşət yağlanır. ona görə də seçəndə mütləq matlaşdırıcı təsir edənin almaq lazımdır. günəş kremi baxımından marka fərqi o qədər də önəmli deyil, əsas qorumasının yüksək olmasıdır. bioderma və la roche posay'ın bu tip günəş kremləri yaxşıdır, büdcə dostu olaraq da purest solutions'un matlaşdırıcı günəş kremini tərifləmişdilər.
belə. ümumən rutin budur. düzü, mənim dərim yağlı, duz-istiotlu, qızartma-bozartma yeməklərdən, cipsi, kola, şirniyyat kimi cır-cıplardan, ümumiyyətlə qeyri-sağlam qidalanmadan təsirlənib sivilcə, sızanaq çıxaran, rəng alıb, rəng verən, qırışlı və ləkəli dəri deyil. tək dərdim yağlanma və o yağlanmanın yaratdığı parlamadır. təbii qarışımlar, bitki, meyvə toxumu, yağı, qabığı və s bu kimi zadlarla əlləşəsi nə vaxtım, nə də enerjim yoxdur. 1-2 dəfə prob edib buraxmışam. mənə görə ən pratik və salamat yolu bu dediklərimdir və işimi də ortalamanın üstündə görürlər. əvvəlkinə baxanda çoox daha yaxşı hala gətiribdilər və mütəmadi kontaktda olduğum insanlar dərimin səliqəli olduğunu deyirlər. üz dərisinə çox da pul tökmək istəməyənlər üçün yves rocher, la roche posay və bioderma dermatolojik olaraq yoxlanılmış, təmiz tərkibli, məsləhətli markalardır. bundan aşağısına düşmək o qədər də məsləhət deyil. büdcə yetəri qədər varsa da, institut esthederm, vichy, mourad, khiels alın.
son qeyd: sözlükdə olub bunu oxuyacaq olanlardan dəriyə qulluq rutini və marka seçimində kömək elədiyinə görə mariaya və əcaib-əcaib qarışım və vasitələr önərmələrinə görə də linda cadellə təşəkkürlər.
ilk dəfə jake Gyllenhaal-ın baş rolda olduğu nightcrawler filmində diqqətimi çəkən, gördüyüm andaca könlümü verdiyim və hal-hazırda "muscle car" anlayışına ən samballı nümunə saydığım maşın.
Həmin filmdəki challenger srt8:
Əsasən 3.6l v6 və 6.2l v8 motorlara sahib olan (həmçinin 5.7l və 6.4l də var) gt, sxt, r/t, scat pack, srt 392, srt8, srt hellcat, hellcat redeye və srt super stock kimi fərqli-fərqli paketləri var. Bu arada, bu paketləri giriş seqmentdən ən güclüyə doğru yazmışam.
Misalçün, r/t challenger*
angel eye farları yoxdur. hardasa 10 il qabaqkı modeldir, facelift olmayan.
amma aralarında ən diqqətəlayiq olanı srt paket challenger-in 2018-ci ildə cəmi 3300 ədəd buraxılmış xüsusi bir versiyası olan demondur.
bir şey ki, o dövr üçün challenger-in ən üst performanslı halı olan srt hellcatın ekstra performans versiyasıdır. Düzdür, artıq srt hellcat-dan daha güclü olan "super stock" paket var, amma demon-dan daha güclüsü yoxdur. Demon tam anlamıyla "god level" bir şeydir. Oxuduqca niyəsini özünüz də görəcəksiniz.
Eyni zamanda, Dodge əsl amerikanski tərzdə bu model vasitəsilə sanki dünya avtomobil sektoruyla "taşşak" keçib. Bütün dünya maşının aerodinamikasının artması, çəkinin yüngülləşməsi üçün milyonlarla pul ayırıb, xüsusi dizayn dəyişiklikləri, twin/quad turbolar, 10-12-16 slindirlər ilə qabağa düşməyə çalışarkən adamlar basıblar at gücünü, all-in-one motor yaradıb hamısına tək atıblar. Bir ara redditdə bu barədə meme-lərin ardı-arası kəsilmirdi.
əvvəla, onu deyək ki, bu maşın küçədə sürülə biləcək(street legal) yeganə drag race səviyyəli avtomobildir. Tamamilə sıfırdan yaradılmış 6.2l (üstəgəl 2.7l supercharger) motoru 8 silindir, 840 at gücünə malikdir. məhz bu motor sayəsində dodge challenger demon dünyada zavod buraxılış*
"production car" da deyirlər buna
olan ən yüksək at gücünə sahib və ən güclü v8 avtomobildir. eyni zamanda, çıxdığı ildə 0-100km/s sürətə 2.3 saniyəyə çatan ən güclü avtomobil olmuşdur. Hətta "roll-out*
bilməyənlər üçün: drag yarışdan qabaq maşının yerində eşib təkərləri isitməsi
" edəndə bu nəticə 2.1 saniyə kimi inanılmaz rəqəmlərə düşür. bu da yetməzmiş kimi, keçən ilə qədər 1/4 mil(400m) məsafəni 9.65 saniyəyə qət edən, dünyanın ən sürətli avtomobili idi. bəli, bəli, bəli, düzgün oxudunuz, dünyanın ən sürətlisi. Üstəlik, nə az, nə çox, düz 3 il öz yerini qoruyub saxladı. Bir maşın ki "supercar" maşınlarla stock, yəni heç bir modifikasiya olunmamış halıyla kəllə-kəlləyə gəlir.
Burada bir Fun fact: 2019-un dekabrında ən son istehsal olunan demonlardan biri ilə (seriya nörməsi 3299/3300) tam stock halında 1/4 mili 9.57 saniyəyə gedərək rəsmi rekordu təzələmişdilər. Ahaha, əsl Komediyadı. təsəvvür elə istehsalçı deyir bu maşın 9.65 saniyəyə gedəcək və bunu bütün dünyada rekord sayırlar, amma sən 9.57-ə bunu bacarırsan. Burada deyiblər e "bunun yaradanın axtarıram".
Rear wheel drive(rwd) avtomobildir, yəni arxa təkərlər çəkir və yerindən götürüldüyü an(launch) maşının arxası yerə 11 tona yaxın bir basqı edir. Ki bu öz çəkisinin 5 qatından da çoxdur. Elə ona görə də, qəfil hərəkətə başlayanda maşının qabağı qalxır. Nəticə olaraq demon 2018-ci ildə ön təkərləri yerdən ən yüksək hündürlüyə(89sm) qalxan avtomobil kimi ginnesin rekordlar kitabına da salınıb.
Bu gün küçədə gördüyümüz o bmw, Mercedes, hyundai və kia kimi günlük avtomobillərdə uzağı 0.3 olan g qüvvəsi bu maşında 1.8g kimi həddən artıq çox yüksək bir dəyərdədir. Misalçün, 60kg-lıq bir adam, üzərində 108kq ağırlıq hiss edəcək. Elə bu göstərici özü də dünyada bir ilk idi. Nəzərə alaq ki, yalnızca "supersport" dediyimiz avtomobillər 1g-dən yuxarı keçə bilir və demon-dakı göstərici sərnişin təyyarəsinin göyə yüksəlmə anındakı g qüvvəsi ilə eynidir. Nümunə üçün, dost-tanışınızda bmw m5 varsa, ondan xahiş edin dayandığı yerdə anidən qaza axıra kimi basıb sürət yığsın. Əgər m5 yox, dodge demon olsaydı, o an keçirəcəyiniz o möhtəşəm təsirin ~2 qatı olacaqdı.
Bütün bunların yanında bir də əmma var: motor hər zaman 840 at gücündə işləmir. Ümumiyyətlə, hər maşın kimi 2 açarı var, amma demon-un açarları da fərqlidir*
danışacağımız bu açar fərqi dodge-un, əslində, bütün hellcat-larında var
. Belə ki, qara rəngli açarla maşını işə salanda standart rejimdə olur, 500 at gücündə işləyir və zavod limiti(factory limit) kimi maksimal sürət 270km/saat olur. Qırmızı rəngli açarla işə salanda isə əsl gücü ortaya çıxır.
Əgər normal benzin tökülübsə, maşının maksimum gücü hətta qırmızı açarla işə salınsa da, 808 at gücüdür. 100 oktanlı yarış benzini tökən kimi maşın özü avtomatik bunu anlayır və monitorda maksimum performansda işləməyə hazır olduğunu bildirir. eyni zamanda, bu maşın dünyada 100 və daha artıq oktanlı yarış benzini ilə işləyə bilən ilk "production car", yəni kütləvi istehsal olunmuş maşındır.
işin qəribə yanı odur ki, dodge bu model üçün maksimal sürət verməyib. Çox yerdə 320km/saat(200mp/h) deyirlər, lakin o, 707hp "srt hellcat"-ın maksimal sürətidir, bizim bu şeytan isə 840 at gücündədir. Əslində, Bu maksimal sürət məsələsində bir sıra başqa nüanslar da var. Bir yerdə oxumuşdum ki, maşına, ümumiyyətlə, limit qoyulub. Yəni düz yolda axıra qədər sıxıb spidometrdəki maksimum sürətə çatsan da, bu, maşının həqiqətən bacardığı maksimum sürəti deyil. Yəni bir növ maşının gücünü cilovlamağa çalışıblar, sərbəst buraxmayıblar, Qərara gəliblər ki, "filan sürətdən o tərəfə keçməsin".
ikinci dedikləri məsələ də maşının təyinatı ilə bağlıdır. Deyir onsuz da dodge bu maşını sırf 1/4mil(~400m, hansı ki, drag yarışlarının standartı sayılır) məsafəni ən tez qət edən maşın olması üçün istehsal etmişdi. Yəni onun bu məsafəni hamıdan tez getməsi üçün hansısa yüksək maksimum sürət(top speed) dəyərlərinə sahib olması gərəkli deyil. gərəkli olan yerindən cəld tərpənib tez sürət yığmaqdır, çox sürət yığmaq yox.
Bu qədər diqqətlə istehsal ərsəyə gəlmiş maşının motorunun səsinə də ayrıca önəm verilib. o "whine" məsələsinə gəldikdə isə Heç şübhəsiz, demon-un iniltisi supercharger motor sevən biri üçün "moonlight sonata" kimi bir şeydir. Supercharger sevməsən də, bunu bəyənməmək əldə deyil. Zatən youtube-a "dodge demon" yazanda ilk 2 önərmə "dodge demon sound" və "dodge demon whine" olur. Sırf motorun səsini göstərmək üçün olan videoların yüz minlərlə, hətta milyonlarla baxış sayı var. bu və bu səsi Turbo motorun o "sstututu"-sunu sevən birinə belə qulaq asdırsan, təqdir etməməsi mümkünsüz bir şeydir. Ha, mustang sevən biridirsə*
yazar burada derekə söz atır
, zəhləsi getdiyini deyə bilər, o ayrı. nə də olsa, ikinci videoda adi bir mustang-ın bu maşının yanında necə cılız qaldığı aydın görünür.
Dizaynına gəlsək, hər şeyiylə tam bir "muscle car"dır. Kobud, səs-küylü bir amerikan maşını necə olmalıdırsa, tam olaraq elə o cürdür. Bizim dil yetərsiz qalır izah etmədə, ingiliscə aydın ifadə edir: plain, aggresive, bulky.
(Şəkildəki 1440hp*
horse power, yəni at gücü
karbon-fiber bir demondur)
Demon challenger seriasında Yeganə modeldir ki, zavod təkcə "widebody" olaraq buraxır, normalı yoxdur. "fərqi nədir?" soruşsaz, ən son foto ilə ilk 2 və 3-cü fotoları müqayisə edin. Təkərlər, nəticə olaraq krılo(təkərin üstündəki hissə) daha enlidir, bu da yol tutuşu, döngələrdə rahatlıq, ümumi performans və s. şeylərə çox müsbət təsir edir. Zahiri olaraq çox bənzəsələr də, demon-un digər widebody modellərdən əsas fərqi qabaq kapotun üstündəki hava girişinin(hood scoop) 2-3 dənə ayrı yox, vahid, iri şəkildə olmasıdı. Onu da qeyd edək ki, "production car" olaraq ən böyük havalandırma da bu maşındadır.
Srt super stock - qoşa hood scoop
R/t - üçlü hood scoop
Demon
Emblem olaraq Hellcat-da istifadə olunan yırtıcı pişik başı bu modeldə adına uyğun şəkildə şeytan başı ilə dəyişdirilib.
qabaq krılolar
oturacaqlar
Pribor
Hətta motorun üstündə
Və farların içindəki dəlikdə*
sadəcə içəri tərəfdə olanlar dəlikdir və motoru soyutma işinə yarayır
də emblem var.
Bunlardan əlavə, maşının arxa şüşəsində çox incə düşünülmüş bir detal var.
burnout edən challenger *
bu detalı entriyə şəkil axtararkən rast gəldim. əridimmm. çox şirindi ee. Özü də ayrıca stiker deyil, şüşənin özündədi
interyerdə önəmli bir dəyişiklik yoxdur. Adi, bildiyimiz dodge salonudur.
ümumi xarici görünüş olaraq da dədə-babadan qalma, illərdir eyni, standart, hələ də '70-lərin izlərini saxlayan challenger olduğunu göstərir. Ümumiyyətlə, challenger-in sevilməsinin ən əsas səbəblərindən biri və elə birincisi öz görüntüsünü uzun illərdir qoruyub saxlaması və camaro, mustang, charger kimi radikal, gərəksiz dəyişiklərə getməməsidir. Forumlara da göz atanda avtomobilin xarici görünüşündən narahatlıq duyan çox-çox nadir tapılar. Zatən hamı bu fikirdə razıdır ki, challenger ola biləcək ən ideal görünüşdədir, edilə biləcək ən doğru şey ancaq və ancaq bunu qorumaq ola bilər.
Uzun sözün qısası, haqqında bu qədər danışdıq, amma tək bir cümlə demək lazımdırsa, o da elə yəqin ki, "...Dodge Challenger Demon is the ultimate muscle car ever" olar. Bu maşın bu qədər "ən"lər və hələ saymadığım neçə-neçə "ilk"lər ilə nəinki amerikan, hətta bütün dünya avtomobil tarixinə adın qızıl hərflərlə yazdırmağı bacardı. Başda 85.000 dollara satışa çıxarılsa da, bu gün 10-20min km sürülmüşlərinin qiyməti 140-200min dollar arasında dəyişir. Təbii ki, illər keçdikcə daha da artacağı qaçınılmazdır.
Həmçinin (bax: muscle car)
Bayaq baxıram, (bax: əzabsız intihar üsulları)
başlığına bir yazar düşüncəsizcə durub belə(#137672) bir gərəksiz entri yazıb, öz ağlında olan 7 nəfər də bəyənib. həmin entridən yola çıxıb danışacam, çünki digər neçə yazar da silahla intihar variantını deyib. Amma əvvəla onu deyim ki, intiharla bağlı heç bir başlıq bambılılıq, səviyyəsizlik, trolluq ediləsi, məzələniləcək başlıq deyil. Bunların əzizlərinin başına gələndə gəlib eynisini mən eləsəm görəsən necə olar?
mən əsgərlikdə olanda bizim bir maxe poliqonda vurdu özün öldürdü. prokurorluq nəinki tağım, bölük, tabor komandirlərini "sağdı", hərbi hissə zampalitinə qədər hamının "başı ağrıdı"; o maxenin manqasında olan əsgərlər prokurorluqda günlərlə süründürüldü, olmazın stressini yaşadılar. Yazıqların gözlərin necə qorxutmuşdularsa, hərbi hissəyə qayıdıb bizə söhbəti danışanda belə həyəcan keçirirdilər. Halbuki həmin maxenin ölümündə ziyan görən şəxslərin heç birinin təqsiri yox idi.
ikincisi də ki, polis və ya Hansısa xüsusi vəzifəli şəxslərin xidməti silahını götürüb özünü vurmaq konkret olaraq həmin o adamı allah bilir neçə min manat xərcə düşməyi deməkdi. Bu addım Birbaşa olaraq o adama və ailəsinə qəsd, həyatını məhv etməkdir. çünki sən o tətiyi çəkdiyin anda "vəzifə səlahiyyətlərindən sui-istifadə(ya da hər nədirsə ondan)" tutmuş, "qəsdən adam öldürmə"yə qədər əllərinə keçən hər maddə ilə o insanı şərləyib boynuna 8-10 il qoymağa çalışacaqlar. Cibinizdən öz əlinizlə həmin şəxsin təqsirsiz olduğunu yazdığınız kağız tapılsa belə, sırf sizin o silahı götürməyiniz həmin şəxsin səhlənkarlığı/səriştəsizliyi sayıldığından və ölümlə nəticələndiyindən o adamın başına Rütbə-vəzifə artımının bilməm neçə illiyə dondurulmasından tutmuş işdən qovulmağa, dövlət və struktur işlərinə qəbulunun qadağasına qədər min cürə oyun gələcək. Paza keçən təkcə o tanışınız da olmayacaq, o adamın yuxarı rəisləri də zibilə düşəcək. Çünki istər hərbi, istərsə də hüquq-mühafizə orqanlarında struktur belədir ki, sən, tabeliyində olan hər bir şəxsə görə məsuliyyət daşıyırsan və onun hərəkətlərinə görə cavab verməlisən.
Odur ki, ey intihara qərar vermiş bəndə, qətiyyən bu və ya bu tip axmaqlıqlar eləmə. Bir az vicdanın olsun. Elə elə ki, sən öləndən sonra ardınca "allah rəhmət eləsin, məkanı behişt olsun" kimi şeylər desinlər, "onun gorunu sikim, özü cəhənnəm, bizi də zibilə saldı" yox. indi durub bunu gözə alacaqsansa və belə şey qəbulundursa, sənə səninçün yaxşı, mənimçün bərbad olan bir xəbər deyim: ölməyinə ehtiyac yoxdur. Çünki bu dünyanın səfasını elə sənin kimi əclaf xislətdə olanlar, atacağı hansısa addımın kimlərə necə zərər verə biləcəyini düşünməyənlər yaşayır.
Yox əgər mütləq kiminsə zərər görməyin istəyirsənsə, səni bu duruma gətirən hansısa xüsusi bir hal, mütləq günahkar olduğunu düşündüyün kimsələr varsa, ölmədən öncə baş vermiş hər şeyi olduğu kimi yaz qoy. Ən azından, sonradan bu barədə hansısa tədbir görülər və başqa birisi qurtular, zərər çəkməz. Bax həmin dediyim maxe onu boğaza yığan adamın adını yazıb cibinə qoysaydı, işlər tamam başqa cür olacaqdı. Amma təqsirkar adam 5-6 ay sonra getdi daha da yuxarı vəzifəyə, olan da bədbəxt bölük komandirinə oldu.
Ümumiyyətlə isə, hərbi xidmətdə intihar eləsən, lap hər şeyi yazıb qoysan belə, yenə də kimisə bir bəhanə ilə ilişdirəcəklər. Çalış özünü xidmət vaxtı öldürməyəsən, xüsusilə də, sənin adına təhkim olunmamış bir silahla. Vay o gündən ki, əsgər yoldaşının adına olan silahla özünü vurasan.
Qatara çatdırmaqçün tələsdiyim yerdə ətrafa boylananda bir də gördüm yolun digər tərəfində 18-19 yaşlarında bir qız düz səkinin tini ilə gedir. O ki uşaqlar nazik uzun bir şeyin üzərində gedirlər e, qollarını da açıb yıxılmamaq üçün tarazlıqlarını saxlamağa çalışırlar, bax o cürə formada, sakit, başını salıb ayağı altındakı səkinin tininə zillənərək, yola düşməmək üçün müvazinətini saxlamağa çalışaraq asta-asta gedirdi. Uşaqcasına sevinərək elə edirdi ki, sanki ətrafda heç kim yoxdur, tək budur və heç kim də bunu görmür - yanından keçənlərin qəribə baxışları vecinə də deyildi, Özü öz dünyasına dalıb özü üçün əylənirdi. bu soxa-soxda və hərənin harasa tələsdiyi yerdə yolun bu tərəfində dayanıb qızı axıra kimi izlədim: Gəldi düz mall'un yanında hoppanaraq səkidən düşdü, sonra əli ilə saçını qulağının arxasına çəkib heç nə olmamışcasına yolu keçib öz yoluna getdi. Mən də uzaqdan gülümsünüb siqareti söndürüb yoluma getdim. Sanki hansısa film, ya da serialdan bir səhnə izləyirmiş kimi idim. Heyif ki, fotoaparat yanımda deyildi, yoxsa qəşəng kadr alınardı. Oturduğum kafedən iş vaxtı bitdiyinə görə serialı yarımçıq qoyub çıxmışdım, dilxor idim. Bunu Gördüm, içim açıldı, sözün əsl mənasında günüm gözəlləşdi.
Qeyd: yazar bu entrini yolda gördüyü qıza axıra kimi tamaşa etdiyi üçün qatara gecikib taksi ilə evə qayıdarkən yazıb.
Yeniyetmə vaxtı mən də çox əziyyət çəkmişəm deyə yazılanları çox yaxşı anlayıram. indi artıq hər dəfə mama özü çağırır ki, gəlim onlarla qalım. Və açığı, mənə sərf edir bu hal.
Dədəmlə 3 ay qabaq çox möhkəm dalaşdıq, dişimin dibindən çıxanı dedim. Əslində, çoxdan olmalıydı bu söhbət bəzi şeylərə görə səbrimi basırdım. Əl-qol atmağını sıxmışdım ki, qoyub aşırdım, o da eləmədi, mən də mama and-aman elədi deyə özüm vurmadım, sözümü deyib çıxdım evdən*
onsuz da işə daha yaxındı həftəiçi sadəcə yatmağa gedirdim ora, həftəsonu bu biri evdə qalırdım
. Mama gördü day bundan sonra barışmaq söhbəti olmayacaq deyə kişini bir bəhanə ilə göndərdi rayona ki, duyğu sömürüsü ilə "bala, ev yiyəsiz qalıb, tək qalası deyilik ki, evin bir kişisi olmalıdır da. Atan gedibdi, gəl hələlik burda qal" deyib çağıra bilsin məni. indi həftəsonları da onlarla qalım deyə düz 3 aydı "təzə hasar çəkdir", "filan şeyi təmir elətdir", "həyətdə filan işi gördür", "ustaların üstündə dur" cart-curt bəhanələrlə barmağı qırılsa belə, kişini qoymur bakıya gəlsin, saxlatdırır orda. (baxma: sigma mama) (baxma: real queen) (baxma: valide sultan) ahahahha
Evə çatan kimi çayım, yeməyim hazır olur; kompüterimin biri ordadır deyə keçib iş görəndə dolu-dolu mer-meyvə, çərəzlər qoyulur; çoxlu əzizləmələr filan-fəsməkan. *
:d
Bir damcı narahatlığım olan kimi bacıma deyir tez işlədiyi klinikada ən məsləhətli həkim kimdisə, danışsın, "очередь"siz gedim girim yanına, yoxlanım. indi də şərt qoyub ki, "işi dəyişib paşa, bp, socar, ya da yaxşı dövlət işinə keçsən, maşın hədiyyə edəcəm". (baxma: vaxtilə 2 nazirliyə çağırılanda getməməyin verdiyi peşmanlıq hissi)
Onsuz da son bir neçə ildir de-fakto olaraq məndə idi, amma artıq rəsmi şəkildə çevriliş edib iqtidarı götürmüşəm əlimə, indi bəy kimi fırlanıram ailə evində. Tək mənfisi odur ki, gecələr rahat çölə çıxa bilmirəm. Mama gecə oyananda, ya namaza qalxanda evdə olmadığımı görəndə narahat olub yata bilmir ki: "gecənin bir yarısı bu gədə yenə harda kimlə nağayrır?". Onun da bir çarəsin tapmaq lazımdı.
bu sifarişi verən: aradabirordanburdan
Bokeh, ən anlaşıqlı izahı ilə, fotolarda arxa fonda olan işığın nöqtə kimi düşmüş formasıdır. Şəklin gözəlliyini artırmaq üçün istifadə olunur, estetika qatır.
aşağı diafraqma dəyərlərində çəkilərkən yaranır və diafraqma nə qədər aşağı olsa, bokeh də o qədər böyük olur.
Bokehin forması lensin içindəki pərdəciklərin (ing. Lens blades) sayından, dolayısılə, aperturun formasından asılıdır. Bokeh, əgər 5 pərdəcik varsa, beşbucaqlı; 8 pərdəcik varsa, səkkizbucaqlı və s. formada olacaq. Pərdəciklərin sayının çoxluğu bokehi daha da yumrulaşdırır.
Bokeh məsələsində mənim ən sevdiyim tip isə, əsasən, köhnə, sovet lensləri olan helios markasının yaratdığı formadır ki, baxmaqdan ləzzət alıram. Buna da swirly bokeh deyilir. Normal bokehdən fərqi aşağıdakı nümunə şəkildə aydın görünür: sanki bir burulma var arxa fonda. Bir gün əlimə önündə helios lens olan fotoaparat düşməsi diləyilə.
Həmçinin Fotoqrafiya ilə bağlı olan digər entrilər üçün
(bax: diafraqma və apertur)
(bax: shutter speed)
(baxma: noise/-322896)
(bax: megapixel)
(bax: piksel)
Çox geniş yayılmasına baxmayaraq, eyni zamanda, çox yanlış davranışdır.
Türkiyəli klinik psixoloq beyhan budak "senin suçun değil" kitabında deyirdi ki, insanlar ağlayan birini görəndə ola bilsin ki, öz içlərində yaranan narahatlığı aradan qaldırmaq və ya sırf qarşı tərəfə yardım etmək istədiyinə görə önündəki insanı təsəlli etməyə, susdurmağa çalışır. Əslində isə bu, belə durumlarda edilməməli olan ən əsas şeylərdən biridir. Biri ağlayırsa, ona, ağlamasına hörmət etmək lazımdır. Gözləməlisən ki, qarşıdakı insan sonacan ağlayıb bitirsin, rahatlasın.
Amma mən kimdənsə nəsə umduğun halda nəsə etməməsindən danışmayacam. Zatən ağlı başında olan bir insan nəsə etməyən, heç soraqlaşmayan birinin "care etdiyini" düşünməz. Mən yalançı bir qayğı, narahatlıq şeysindən danışacam. Çox-çox uzun zaman öncədən fərqindəydim. Bu dəfə çox daha irimiqyaslı və müqayisəli şəkildə gördüm.
illər öncədən qəti bir qərar vermişdim ki, hər şeyi özbaşıma edib, özüm özümə tam yetəcək duruma gəlməliyəm və hər şeydən tam olmasa da, normal bir insana, özümə yetlik anlayışım olmalıdı. Silahlara tam hakim olmaqdan tutmuş mebel yığmağa, kritik anda qarşıdakını ən qısa yoldan necə zərərsizləşdirməkdən(öldürməkdən) tutmuş yaralanma/astma/ürəkgetmə/boyun sınması/intihar cəhdi və s zamanı ilkin tibbi yardıma, ağac calağından ev tikmək, çirkli suyu firtirləməyə, özünü ekstermal durumlardan çıxarmağa qədər ümumən hər şey. Hətta dəxlisiz haşiyə olsa da, arada dereklə ölkədə vətəndaş müharibəsi, zombi virusu, nüvə hücumu zamanı üçün planlarımızı maraqla oturub danışdığımız olub. Sözüm onda deyil. Sözüm ondadı ki, 15-16 yaşımda uje çatmışdı ki, ətrafdakı adi adamları, məndən zəhləsi gedənləri keçdim, heç mənə dəyər verdiyini, sevdiyini, xətrimi istədiyini deyən, orda-burda məni tərifləyən insanların böyük əksəriyyətinin bir sikimin başı olmayacağı fikrinə gəlmişdim deyə bu davranış üzə çıxdı. Bu gün oturub düşünəndə görürəm ki, yaxşı ki o qərarı vermişəm.
Bunu insan psixologiyasından anlayışı və ya ümumən həyat təcrübəsi olan yaşlı birindən soruşsan, o dəqiqə deyəcək. insanların qəti şəkildə sözlərinə yox, əməl və hərəkətlərinə baxmaq lazımdır. Ağzından bal damlayan o qədər adam var ki, eşidəndə adamın ürəyi açılır, deyirsən bu səninçün canını da verər. Amma əməldə bunu görə bilmirik. Əməldə görmək cəhənnəm, həmin insanlar özləri özlərini həqiqətən düz-əməlli, götlü-başlı insan kimi bilirlər və səni də inandırmağa çalışırlar ki, sən onlarçün qiymətlisən, üstəlik, borclu da çıxarırlar. Ona görə həmişə hamını özümdən uzaq tuturam, çətin vəziyyətdə olduğumu göstərmirəm. Zorla da olsa, gəzə bildiyim, nəfəs aldığım müddətcə kiminsə nəsə xeyri lazım deyil, özüm hər şeyi birtəhər həll edərəm, əsas odur vaxtımı, emerjimk, diqqətimi almasınlar, ziyanları dəyməsin. Qəza keçirəndə də eynisini elədim, amma alınmadı və düşünürəm ki, yaxşı ki də alınmadı, ətrafımı təmizləyib rahatladım.
Başda "irimiqyaslı müqayisə" dedim, ondan danışım. Hadisə olanda telefon yox idi üstümdə, özümü 3 gün sonra gecə bakıya çatdıra bildim. Gördüm uje vəziyyət "partdıyıb", bir ton mesaj, nə qədər zəng var. dostlarımdan biri*
ümuməm bir çoxu
heç nədən xəbərsiz şəkildə 1-2 dəfədən sonra "başı qarışıq olsa, ən azından açıb heç olmasa 'işim var' deyər" məntiqi ilə gündə 5 dəfə zəng edibmiş. Bu həmin insanlardandı ki, nəsə danışası olsam, elə ona danışaram, etibarlı adamdı. Ki, içimi tökmək də istəyirdim. Zəngini açan kimi yerimi öyrənib gəldi və ilk dediyi şey "gəl otur yemək ye, özüvə gəl, sonra danışarıq" idi. 300-400 mesaj vardı, baxa bilməyəcəkdim, dedim heç olmasa zəngləri açmağa çalışım. Bax o deyilən "action speaks" şeysini onda gördüm. Bu il çox sosial davranırdım, qaynayıb-qarışırdım, hamıya qarşı daha az məsafəli idim. Telefon əlimə keçənin səhəri günü zənglərə cavab verdikcə o qədər iyrəndim ki dost-tanışlarımdan, təzədən 3-5 adamla oturub-durub qalanlarını ancaq "təsadüfən rastlaşanda salamlaşarıq", "görəndə özüvü görməməzliyə vur" şeysinə qayıtdım. Təsəvvür elə, əksəriyyətinin tipik "necəsən?" sualından sonra ilk soruşduğu şey "harda oldu? Necə oldu? Neçəylə gedirdin? Nə qədər xərcin çıxdı? Nə maşını idi?" kimisindən gijdıllağskiy şeylər idi. Heç bir qram nəsə də ummurdum heç birindən; məndən olsa, heç qoymazdım kimsə nəsə bilsin. Amma day adama deyərlər, rast ki xəbərin var, rast ki "narahat olmusan", ə sikim sortunu, heç olmasa, götlü-başlı hərəkət elə. ilk 2-3 dəfə sakitcə yola verdim ki, hörmətsizlik olmasın, ən azından itirib-axtarır. Sonra həmin o həqiqətən narahat olub axtaran adamlarla danışanda, "hardasan? Bir yerinə bir şey olmayıb? Nə edəcəksən? Vaxt de, gəlim dəyim" eşidəndə danq elədi, dedim ala sikim elə itirib-axtarmağı, mən siklərimə deyiləm e, gijdıllağlar axşam çay içəndə, ya podruqalarıyla oturanda söhbət eləməyə material axtarır. Ondan sonra neçə adamı qız-oğlan ayırmadan birbaş söydüm ki, "sikdir başımdan, heç hənanın yeridi?". Demirəm soruşmamalı idilər, məsələ niyyət və nəyi önəmsədiyindi.
Hələ 2-3 nəfər vardı, bildiyin siklərinə olmadan mırta söhbət eləməyə başladılar ki, mən bunları dindirim, bunlar da yayı necə keçirdiklərindən, harda nə etdiklərindən danışsınlar. Bakıda olmayan, lap olsa belə bəzi səbəblərdən yanıma gələ bilməyən, gəlsə belə həqiqətən edəcək nəyisə olmayan adamların "danış, bir az söhbət edək, əlimdən sadəcə bu gəlir. sənin də başın qarışsın, canın sıxılmasın təkcənə" deyib elədiyi söhbətlərdən deyildi e. Bildiyin "hmm, demək elə şey olub. Anyway. Mən də filan-filan şeylər elədim, filan yerləri gəzdim" modunda öz kayflarında idilər, umurlar ki, oturum o vəziyyətdə onlara qulaq asım, dindirim. *
hər cürə ləyaxsız gijdıllağı var da ətağa
Həmin ərəfədə ən çox iyrəndiyim və inanılamaz dərəcədə qeyri-səmimi gələn ifadə də soraqlaşanda "nəsə lazım olsa, de" tipli şeylər idi. Əslində, gözəl ifadədi, amma yerində olanda. Nə bilim, görərsən ki, dostun-tanışın sıxıntılı ruh halındadı, soruşursan. cavab verməz, hə, onda yanında olduğunu bildirmək üçün deyərsən ki, "nəsə olsa, burdayam, çəkinmə", çünki bilmirsən durumu. Amma misalçün, təsəvvür elə ki, yolda gedirsən, yıxılıb ayağını qırırsan ya nə bilim, qolun-qılçan əzilir və dostun həmin moment sənə deyir ki: "allah şəfa versin, nəsə lazımdırsa, de". Qəribə və debilcə deyil? Səncə, o insan bilmir ki, o vəziyyətdə nə etmək lazımdır? Təsəvür elə, "heç nə lazım deyil" deyirsən və o insan da üzün çevirib çıxıb gedir və bir də səndən xəbər bilmir. Bax eyni o durum idi. Yazıb soraqlaşır, hər detalı öyrənir, bilir ki, tək qalırsan, bəzi səbəblərdən dolayı ailəyə xəbər verə bilmirsən, ölüvay vəziyyətdəsən - uzanmaqdan başqa heç nə etmək olmaz, hərəkət etmək üçün ağrıkəsici vurursan, hər şeyi məcburən özün eləməlisən: həkim tapmalısan, yanına getməlisən, dərman almalısan, evi yığışdırmalısan, yemək bişirməlisən, alış-veriş etməlisən və s. Bunları öyrənəndən sonra o ifadəni eşidəndə, allah haqqı adamın üzü gəlmir deməyə ki, "hə, filan şeyi etmək lazımdır, edə bilərsən?". Səmimi və içdən bir qayğı, diqqət bütün bu detalları öyrənəndən sonra "yat dincəl", "özünə çox əziyyət vermə", "istirahət elə", ya da "nəsə lazım olsa, denən" deyildi, "evə nə almaq lazımdırsa, yaz mənə. işdən çıxanda alıb gətirəcəm", "mən də bir soraqlaşacam görüm məsləhətli həkim varmı", "evə nə vaxt gedəcəksən? yemək gətirəcəm səninçün", "icazə ver, axşam gəlim sənlə qalım" idi. Zatən kritik günlər xaric əksəriyyətini qəbul etmədim, heç vaxt kiməsə yük olmaq istəməmişəm, canım çıxa-çıxa hər şeyi özüm elədim. Vaxtilə o dediyim qərarı sırf elə bu günlərimçün vermişdim. Ancaq həmin durumda o eforu görmək, həqiqətən kimlərinsə yanında olduğunu bilmək, hiss eləmək özü belə adama bir güc verirdi. Elə sözlüyün özündə bir yazar vardı*
adı qalsın hələlik
, "desəm, etməyəcək onsuz da, elə adam deyil. yaxşısı ağız açmayım, kənardan adam taparam" deyə düşünürdüm, qaqaş özü təklif elədi ki "istəsən, səninçün filan şeyi edə bilərəm".
Ya misalçün, eləcə "allah şəfa versin, çox danışıb yormaq istəmirəm, istədim bir xəbər bilim" deyənlər. Ətağa, onlar mənə bu tiplərdən qat-qat daha çox doğma və səmimi hiss etdirdi. Ən azından sırf "ponyatka" xətrinə etdiklərini açıqca bildirdilər, yoxsa yalandan can yandırırmış kimi görünüb, yorğun adamı bir az da yormadılar. (ki, bunu deyən bir neçə adama sırf yoxlamaq üçün dediyim şeylər də oldu, amma "üzrlü say, işdən vaxt qalmır" kimisindən şeylər eşitdim).
işin əsli, heç kim debil deyil, kim hansı durumda nə edəcəyini, ya da nə etməyəcəyini çox yaxşı bilir, sadəcə etmək istəmir. Yeri gəlsə, nə etməməli olduğunu da yaxşı bilir. Məndə ikrah hissi yaradan şey bu deyil əslində, bu adamların sanki veclərinəymiş kimi danışmağı və sonra da səni pis görməyə başlayıb borclu çıxarmaqlarıdı. Zatən bu 3 ayda "nəsə lazım olsa denən" tipli 50-60 nəfər adamdan sadəcə 3 nəfər oldu ki, təzədən yazıb hal-əhval soruşdu və bir az toparlanan kimi də gedib görüşüb çox sağ ol dedim.
Artıq yavaş-yavaş düzəlirəm, rasxodları qarşılayım deyə part-time işə də gedirəm, arada bir şəhərdə gəzirəm ki, başım açılışsın. Neçəsi görüşmək üçün yazır, cavab vermirəm ki, açılsınlar başımdan. uşaqlar deyir ki, indi də orda-burda "qoz qoymur" "adam saymır" kimisindən şeylər danışırlar. Dərinə getsək, nəticədə belə davranan ətrafımda olan qeyd-şərtsiz hamıya çətin durumda olduqlarını görəndə heç mənə ağız belə açmadan kömək eləmişəm, yeri gəlib gecəni səhərə kimi oyaq qalmışam, maddi, mənəvi hər cürə dəstək göstərmişəm. Və bunları da qətiyyən üzlərinə vurmaq, borc kimi etməmişəm. Sadəcə xarakterim budu. Fərqi nədi dostundu, tanışındı, ya yoldan keçən biri - kor deyilsən də, nəyə ehtiyacı olduğunu görürsənsə, istəyəcəyini gözləmədən əlindən gələni elə getsin. Zatən üz-üzə gələndə türklər demiş, nəsə ima etsələr, itin götünə soxub çıxarmayacam. Hətta "sən filan vaxtı mənə filan şeyi eləmişdin, mən də səninçün nəsə etmək istəyirəm" deyən adamlar vardı, ətağa, deməsələr, bütünlüklə yadımdan çıxmışdı ki, mən haçansa elə şey eləmişəm.
Hələ bunlar cəhənnəm e, biri vardı, zəng eləyib cani-könüldən isti şəkildə danışdı. Səhəri günü də yazanda mehribancasına danışdıq, axırda çətin vəziyyətdə olduğunu deyib borc istədi. Qəsdən "yoxdu" dedim, o qədər xərc arasında yenə də ayırdım 200 manatı qoydum qırağa ki, əgər bir də hal-əhvalımı tutsa, borc saymadan birbaşa verəcəm pulu. Hələ də yazmayıb*
:d
.
Bütün bunların heç biri təsir eləmədi, tək birindəm başqa. Yaxın dostlarımdan birinə ağız açanda "işdən vaxtım olmayacaq. Həm də qripəm, heç yaxşı hiss eləmirəm" dedi, anlayışla qarşıladım*
Halbuki həmin gün o çətinə düşsəydi, mən 2 əlim qanda olsa, yenə də durub gedərdim köməyinə, o dərəcədə yaxın olmuşuq
. sonra dayım oğlu ss atdı ki, həmin axşam pivə storisi qoyub. Bildiyin şərəf, kişiliyinə qədər ağzımdan çıxanı deyib sikdir elədim. 2 aydı hər 2-3 gündən bir yazıb ara düzəltməyə çalışır. Təsəvvür elə, dalaşıb yollarımız ayrılan, "bir də birlikdə olmayacağıq*
hələ də bu fikirdəyəm
" deyib keçən il aylar uzunu qruz çəkdiyim qız bakıya 2 günlük gəlməyinə baxmayaraq bir yol tapıb gəldi ziyarət elədi, münasibətimizi bərpa etməkçün çalışdı, o soxasoxda bütün axşamı mənlə qalmaq istədi, amma 9-6 işləyən yaxın dostum 2 gün ərzində 15 dəqiqəlik vaxt tapmadı...
Nəm əşşi. Uzun sözün qısası, o başdakı videoda deyildiyi kimi, "it's simple. when people actually care, they Actually try".
Bu gün bütün günü ayaq üstə olmuşam. Ayağımda yastıpəncəlik və belimdə də yırtıq var deyə ayaq üstə çox zaman keçirəndə ayaqlarımda dəhşət ağrılar olur. Bayaq anamdan xahiş elədim ki, mümkündürsə ayaqlarımı isti suya qoysun. Elə də elədi. Sonra qurulayanda başın salıb işini görə-görə birdən sözə başladı.
"bertrand, indi bunlar sənə adi gəlir, amma vaxt gələcək qəribsəyəcəksən, deyəcəksən 'kaş anam olardı, ayaqlarımı yuyardı'. Bax onda yadına salarsan bunları, xatırlayarsan...
Sənin yadına gəlir, dayıngilin qapısının ağzındakı taxta oturacaq? Rəhmətlik papam biləndə ki, mən gələcəm, həmin gün çıxıb orda oturub bizi gözləyərdi...
O vaxtı kənddəki evimizi tikdiyimiz yay idi, axşam təkcənə oturmuşdum fındığın altında. Birdən həyətin qapısı açıldı. Özü də adi yox e, axıra kimi açıldı. Mən də səs çıxarmadan diqqətlə boylanıb baxdım, gördüm papam girdi içəri. Bax sənin canınçün, diqqətnən papama baxıb öz-özümə demişdim ki "vaxt gələcək diqqətlə o qapıya baxacam, amma papam içəri girməyəcək"...
Bilmirəm yadına gəlir, yoxsa yox. Papamda bir adət vardı, biz həmişə yay sonu bakıya qayıdanda arxamızdan su atardı. Allah rəhmət eləsin, basdırdıq, 3, 7-ni yola verdik, səhəri gün tezdən bakıya çıxdıq. Həmin moment maşın tərpənəndə güzgüdən arxaya baxdım, papamı görmədim. Bax onda hiss elədim ki, papam uje yoxdu"...
Düz 15 dəqiqədir doluxsunub durmuşam, içimdə bir buruqluq yarandı... Sonuncu dəfə anamla nə zaman bu cür dialoq yaşadığımızı bilmirəm heç, Amma birdən-birə fərqindəliyim artdı. Mama, sən bunları oxumayacaqsan, amma söz verirəm ki, bundan sonra hər vəchlə çalışacam ki, qəlbindəki bu cür düşüncələri daha çox dilə gətirib mənlə dərdləşəsən...
Bir bu çatmırdı, o da oldu. Şükür Ölmədik bu günləri də gördük. Sözlükdə "i wanna dick in my mouth"mesajı aldıq. Qız olsa, bura niyə yazıb söhbəti açım aq, oğlan yazar idi.
Mən də səhər-səhər sevinmişdim ki, axır ki əziyyətimi, zəkamı təqdir edən, istəklərini açıq-açıq deyən cəsarətli bir sapioseksual qıza rast gəldim.
(baxma: garibanın yüzü gülür mü hiç?)
1-2 kəlmə yazmışdım, ona da yüngülvari göz atmaq məsləhətdir. Burda da geniş yazasıyam.
