Streak hər gün ən azı 1 post yazanda artır. Bir gün boş keçsə sıfırlanır. Streak uzun olduqca od böyüyür!
×
Yazı Saatları
Tip: axşam yazarı
Pik saat: 23:00
Gecə (00-06):28 post
Səhər (06-12):8 post
Gündüz (12-18):29 post
Axşam (18-00):36 post
Saat diaqramı yazarın gün ərzində nə vaxt aktiv olduğunu göstərir. Qırmızı = ən çox post yazılan saatlar. Yaşıl = orta aktivlik.
×
Səviyyə Sistemi
Səviyyə 1: Yeni
XP: 69 (karma əsasında)
Növbəti səviyyəyə: 31 XP qalıb
Səviyyə karma əsasında hesablanır. Karma = reytinq + entry sayı + wiki töhfələri. Hər səviyyə üçün daha çox XP lazımdır. 25 səviyyə var: Yeni-dən Tanrı-ya qədər.
×
Yazı Statistikası
Təxmini söz sayı: 15,206
Toplam simvol: 91,238
Orta entry uzunluğu: 903 simvol
Kitab ekvivalenti: ~0.2 kitab (70K söz/kitab)
Söz sayı entry-lərdəki simvollardan təxmin olunur (orta 6 simvol/söz). Kitab ekvivalenti standart roman uzunluğuna (70,000 söz) əsaslanır.
deməli toy-toy-toyun tamadası olaraq bendeniz shlyl bütün yazar, umbay, kənardan gələn qonaqları salamlay-layır.
mikrafonun enerjisi tükənmədən keçim yazarları ee qonaqları təqdim etməyə.
derek - bayaqdan istədiyim bütün tuşları yerli yerində təşkil eliyən qrupun baş muzıkantıdır.
aşmış kamazın şoferi - toyda hamının imdadına yetişməyə çalışıb yarı yolda kal qalan ofisiantdır. toy yiyəsini hələ toy başlamazdan əvvəl 300azn ziyana salıb
zazoza - toyun nömrə 1 operatorudu. kim harda nə töhvə verdi, üzr istəyirəm nə elədi kadıra alır.
umbrella - yeyib içən dayday. hər zazoza onu çəkəndə tikə kababa heç barmağının ucu dəyməmiş kimi yerinə qoyub ben bişey yapmadım moduna girirdi. ta ki, onafilankəsdeyirlər ilə ayaqüstə öz havalarında tost deyib 50/50 vurana qədər.
zazoza sonda elə bil gözəl anlarını yaxalayır ki, toydakı hamı əlindəkin qoyur yerə televizorlara baxır. aşmış kamazın şoferi bunu görüb həyəcanlanmazmı. yenə bir çuval inciri bərbad edir(
həmin dəqiqə kafkanın playboy jurnalları çıxır səhnəyə. bir party tonight ifa edir. margarita məclis başlayandan bitənə qədər musiqi hər nə olursa olsun ona uyğun rəqs edir. party tonight gələndə qoşulur metalcı sonanın uşaqlarına onlarla birgə headbang edir.
toyun bir digər müğənni qonağı da larisalisa-dı. gəldi
(youtube: )
oxudu hamını dərdə saldı vaxtıykən yetəri qədər töhvə vermiyiblər deyə. sonra da getdi. ardından mans hyperborean gəldi qırğın deyişmə ilə margaritayla sözləşib kaos yaratdı.
kaos bitdisə mikrafonu gələn qonaqlara uzadım ürək sözlərini desinlər deyəcəkdim ki, bəyimizin sevgilisi bayaqdan ofisiant kimi çalışan aşmış kamazın şoferi gəlib əlimdəki mikrafonu alıb qışqırır ki, bəs sən mən mənimlə evlənəcəkdin, bəy?!. ağız deyəni qulaq eşitmir. gəlin tərəfinin qonaqları əl qatıb özünə.
bertrand zobrist məclisin əvvəlindən hər bir olayı ölümsüzləşdirir. toyun fotosessiyasını bəy bertranda həvalə edib. daha deməyi unudub ki, sevgilim toyu basıb eləsə onu kadrlardan çıxart yoxmuş kimi davran.
bu an alkoqol iyi özündən əvvəl gələn biri alır əlimdən çörək ağacımı ee mikrafonumu qışqırır ki, bəs sevdiyin kız başkasına gitmiş dayana bilirsen dayan ali cabbar. sən demə bu bayaqdan içib dəm olan qonaq talış dili bilməyən talış imiş.
adsızinsan məclisin ən qızğın vaxtında əlində rumka ortada cimi cimi
(youtube: )
mahnısına oynayan daydaylardan biridi. ardından cornelius fudge , pikolo və margarita da ona qoşulur hind kinolarının kütləvi rəqsini andıran səhnə ortaya çıxır.
p.s #359493 part1-i oxuduqdan(məlumatlandıqdan) sonra part2-ni oxumağınız məsləhət görülür.
qəsəbədə aylar ərzində nələr-nələr baş verdi. kimiləri uzaqlaşdırıldı, kimiləri tərk etdi, kimilərinin də varlığı və yoxluğu arasında fərq yoxdur. ancaq düşünürəm ki, prosses çox yavaş da irəliləsə qəsəbə gözəlləşməyə davam edir^^
gəlin elə başlayaq qəsəbənin türkəçarə həkimi bertrand zobrist-dən. kimin nə dərdi olsa hamıya əlacdır, hər kəsi bildiyi qədər düzgün yönləndirəcək. əslində ixtisası həkimlik olmayıb ancaq qəsəbə sakinlərinin əksəriyyətinin dərdinə əlac tapdığını görəndən sonra başladı bu işlərə. deyilənlərə görə özünün qəsəbədən biraz kənarda gizlin bir evi var. bütün düzəltdiyi dəva-dərmanlarını orda gizlədir. elə əsas da buna görə anonimliyini hər zaman qoruyub saxlayır.
qəsəbənin əsl həkimi isə timidusun həkimi-dir. demək günlərin bir günü qəsəbənin cowboy cildinə girmiş çapkını timidus xəstələnir. iş o yerə çatır ki, canının dərdinə əlac tapa bilməyən xatunlarını da evdən qovur. bu zaman təsadüfən qəsəbəyə yenicə köçmüş, həkimlik təhsilini bir neçə ölkədə almış ali savadlı bir həkim bundan xəbər tutur. timidus-un imdadına yetərək onu tezliklə sağaldır. elə o gündən qəsəbədə sayılıb-seçilən, möhtərəm şəxslərdən biri olur.
onafilankəsdeyirlər kimyagərdir. kimya xaricində hər işlə məşğul olur. özünəməxsus əl qabiliyyəti və fantaziyaları var. arada bir bertrand zobrist-in yanında bərabər nəsə müzakirə edərkən görünür. deyəsən bilib işlətmədiyi kimyəvi bilikləri zobristə ötürür ki, o da öz ixtiralarında işlətsin.
umbrella qəsəbədəki hər kəs tərəfindən ziyarət edilən kafenin sahibidir. deyirlər kafedə günlərin xoş keçməsinin səbəbkarı sahibinin tükənməz enerjisi və pozitivliyidir.
neva adlı biri var köhnə sakinlərdən. illər əvvəl məcburiyyət qarşısında qalıb tərk etmişdi qəsəbəni. indi geri qayıdıb. musiqiylə maraqlanır. kafkanın playboy jurnalları-la qoşalaşıb gecə-gündüz musiqi, sözlər yazıb-yazıb silirlər. yazarları kim anlayır ki..
hələ arada kafkanın playboy jurnalları] qapısına gələn qonaqları geri çevirir ki, hər hansı bir şedevr üzərində neva ilə bərabər ciddi iş gedir!
adsızinsan şayiələrə görə düşmüşdü müəyyən müddət əvvəl bir sevgi arxasınca, o da alınmayınca, alkoqolik olub qısaca.
davamlı olaraq şikayətlənir. dərdinin dərmanını özü də axtarmır heç.
4cü böyük, pikolo və lotrdakı zənci elf rock qrup nümayəndələridirlər. hər həftə sonu qəsəbədə balaca da olsa, hər kəsi bir araya gətirməyi bacaran səhnədə rock konsert verirlər. arada lotrdakı zənci elf alır əlinə gitarını 2010-cu il almaniya-da rock am ring rock festivalında joel o'keeffe kimi səhnənin dəmirlərinə çıxıb mahnının ardını orda ifa edir.
heç yazmadan keçməyəcəm bir 3 gün əvvəl (yazması belə çətin olan) sinif yoldaşımın yasına getmişdim. dəqiq desək 40 mərasiminə. ailəsi də özüylə birgə getmişdi geriyə ağlamaqdan göz yaşları quruyan nənəsi qalmışdı.
sözün düzü islam adət ənənələrinə elə də aşina deyiləm yəni çox da bilmirəm düzü nədir 3-7-40 keçirilməlidirmi keçirilməməlidirmi. mənə xəbər edilmişdi keçiriləcəyi getməyə bilməzdim. ən azından onun ruhuna hörmət olaraq. bilmirəm normal idi yoxsa yox 3 mərasimindən daha az adam var idi. kənarda küncdə 15-20 dəqiqə oturub qalxacaqdıq. masada ailənin digər yaxınları da vardı. əvvəlcə hər şey normalmış kimi gəlirdi. molla dualar falan oxuyurdu biraz zaman keçəndən sonra masadakılar yavaş-yavaş danışmağa başladılar. hə həmin səhər hacı şahin də dünyasını dəyişibmiş. biraz ondan danışdılar biraz içərisində sinif yoldaşımın da olduğu ailənin bir anda dünyadan köçməsindən danışdılar sonra da dedilər ki, həyat çox qəribədir sabah nə olacağı bəlli deyil nolar ki, aramızdakı bağı gücləndirək həftədə heç olmasa 1 dəfə görüşək. dedikləri normal ola bilərdi ancaq yeri idimi? mollanın dua oxuduğu əsnada, nənənin hay-harayı bütün mərasim zalından eşidildiyi halda heç nə olmamış kimi edilən söhbətlərin yeriydimi? sözdə az öncə almışdı hərəsi əlinə 1 yaylıq timsah göz yaşlarını silirdilər. elə hərəkətlərindən sonra əlbət ki, inanmayacam səmimiyyətlərinə.
hələ o molla, qadının yarasının közünü qoparmaqdan 1 dəfə də olsun əl çəkmədi. onsuz da bu qocalığın verdiyi ağırlığa güclə tab gətirirdi hələ üstləlik həyat ondan 1 gecədə bu yaşına qədər sahib olduğu ən dəyərli varlıqları əlindən aldı.
həmin gün nə qadınlar yas tutdu nə də kişilər. qarın doyurmağa gəlmişdi hər kəs elə bil. elə bil yoxe elə hamsı 1 stəkan çay 1 boşqab dovğa nəbilim bozbaş üçün gəlmişdi. dua oxunur, fatihə verilir, salavat çevirilir eyni masada oturduğum insanlar qarşımda bəhmənkəsin qızının medtexnikuma girib girə bilməyəcəyi haqqında müzakirə edirlər. hələ söhbətləri şirindi kənarda boş bir stul da saxlamışdılar ki, yaxın tanışı gecikir gəlib otursun. bu azmış kimi 2 nəfər də əlavə gəldi oturduğmuz yerdən də durmaq məcburiyyətində qoydular bizi. nə var nə var söhbətləri bərk getsin. yeməkləri gətirirdilər elə yerinə düşdü biz də qalxıb mərasim zalını tərk etdik. bütün bunların hamsı hətta sözlərə tökə bilmədiyim daha artığı cəmi 20-25 dəqiqə ərzində baş vermişdi.
daxllinizdəki ağrı elə də dərin deyilsə, ümumiyyətlə heç hiss etmirsinizsə heç olmasa ölənlərin ruhuna hörmətiniz olsun. o qadının 40 gündür pərişan olmuş halına acıyın heç olmasa. sizin başınıza eynisi gəlsə bəs? heç düşünmürlər görəsən bu sualı. hər şeyi bir kənara qoyuram bir şey olan kimi ilk inanıb sığındığınız allah, din sizə belə mi buyurur? bir müsəlman olaraq vicdanınız rahatdırmı?
hələ dəfn mərasimində mollanın dedikləri adamın ayrı cür bağrını çatdadır. bədbəxt hadisə nəticəsində həyatdan köçmüş ailə haqqında deyir. deyir ki, insanlar bu dünyaya necə gəlirlər elə də kəfənə bürünüb gedirlər. ancaq bunlara heç o da qismət olmadı kəfənə bükməyə bədənləri olmadı. hələ mən bu cümlələri biraz bəzəmişəm. daxilimdəki hiss o qədər kəskindir ki, adını qoya bilmirəm. nifrət, kin yoxsa həzm edə bilmədiyim əsəb,ağrı,acı.
zaman sadəcə ört basdır edir hər şeyi. doğrudur ilk günlər olduğu kimi iliklərimə qədər hiss etmirəm ağrını ancaq ağırdır, sözlük həm də çox. yoxluğu qəbullanmaq asandır, ancaq qəbullandıqdan sonra yaşamaq çətin. o hissə heç vaxt düzəlmir sadəcə üstü köz bağlıyır. tək cızığın gücünə qanayır, qanaması bitir və yenidən közərir. növbəti dəfə yaranın bir daha açılmayacağını ümid edərək.
fikirlərim qarışıqdır, hisslərimsə nataraz.
cinsi münasibət və ya masturbasiya zamanı daha şiddətli həzz almaq üçün tərəflərdən birinin özünü boğaraq orgazm yaxud boşalma həddinə çatdırması. ilk dəfə 19-cu əsrdə məşhurlaşan bu vasitə get-gedə daha da çox can almağa davam edir.
bu cür həzz almağı sevən adamların boğulmaq üçün az da olsa fərqli üsulları var. kimisi iplə, kimisi əliylə kimisi də havasız qalıb boğulması üçün başına klok keçirir. kimilərinə bu insanların elədikləri gülünc səslənə bilər amma onlar ölümlə üz-üzə qaldıqlarına görə də həzz alırlar.
bu səbəbdən ölən milyonlarla insan var. avstraliyanın məşhur inxsrock qrupunun üzvlərindən biri michael hutchencein ölüm səbəblərindən biri də autoerotic asfikasiya olduğu deyilir.
bu da balaca, mavi gözlü gözəl. hələ təzə sahiblənəndə doğru düzgün gəzməyi də bilmirdi. qısa zamanda elə bağladı ki, özünə hər kəsi. ən çox da məni. o zamanlar pis nə hiss etsəm alardım qucağıma sanki bütün dərdimi dinləyib başa düşəcəkmiş kimi danışırdım. o da şıltaqlıqlığından heç vaxt əl çəkmirdi, my honey
sonra da zamanla böyüyür, ancaq hələdə heç vaxt şirinliyini əldən buraxmır
artıq həyatımın əvəzolunmaz hissəsinə çevrilmişdi. yanında qala bilmirdim amma ağlım fikrim həmişə onda idi. tez-tez də yuxularıma gəlirdi. hər nə olur olsun onun rahatlığını düşünürdüm ilk. və bir gün qaldığım yerə yanıma gətirdim. kaş gətirməzdim. gətirməsəm ara-sıra da olsa gedib görə biləcəyim yerdə idi. bilmirəm hara yoxa çıxdın. kaş heç icazə verməsəydim çölə çıxmağına. o gündən sonra uzun müddət axtardım pişiyimi. ağ qara pişik görəndə xaricdən çox oxşayanın patisinə baxırdım mənim pişiyim kimi ləkəsi var idimi deyə. amma yox, heç biri o deyildi. onunla bütün dərdimi unudurdum rahatlıqla, itəndən sonra hər şeyin üstünə birdə heç vaxt onu görə bilməyəcəyim yenidən əvvəlki kimi şıltaqlıq eləməyəcəyini düşünmək belə ağır gəlirdi. çox düşünürdüm deyə yuxularıma da girirdi. oyananda duruxub qalırdım.
artıq 2 il keçir az qala. indiyə qədər sahibləndiyim ilk pişik deyildi amma bu qədər bağlandığım ilk və son idi bəlkədə. yəqin bundan sonra yenidən pişik sahiblənmə düşünsəm qəti şəkildə ağ qara pişik sahiblənmərəm. hər gördüyüm ağ qara pişik mənə onu xatırladır deyə.
nəysə qəmli tonlar bitmir sizə təşəkkür şəkli də qoyacam. hə bir də, barış mançonun ifasını
not: entry-də sizi narahat edə biləcək cümlələr yaxud məlumatlar ola bilər. "ürəyi zəif olan(lar)" oxumasın.
hərfi tərcüməylə "mum oyunu" mənası verən bdsm kontekstində rastlanılan "oyun" tipi. wax play zamanı fərd şamı ya öz üzərinə ya da qarşı tərəfin üzərinə əridir. ancaq hər şey 2 cümlə qədər asan və sadə deyil.
başlanğıc olaraq təhlükəsizlikdən danışaq. wax play əlinizə keçən hər şam-la reallaşdıra biləcəyiniz bir şey deyildir. istifadə zamanı diqqət etməli olduğunuz bir neçə məqam var:
1) üzərində istifadə edəcəyiniz insanla(partnerlə) öncədən mütləq şəkildə danışıb anlaşmalı olduğunuz bir neçə şərt olmalıdır. və onun haqqında (sağlamlığı, nəyə allergiyası olub olmadığı barədə) öncədən məlumatlanmalısınız. öz üzərinizdə istifadə edəcək olsanız belə, "nə olar, olar" deməyin bəzi şeylərin əvvəlcədən önləmini almazsanız ciddi problemlərlə üzləşə bilərsiz.
2) keçək hansı növ şam(lar)ın istifadə olunmasına. hər bir fərdin istənilən ağrıya, yanma hissinə yaxud başqa bir şeyə spesifik reaksiyası, hissləri olduğu kimi bədəninin hansı dərəcədə yanma hissini qəbul edə bilməsi də hər bir nəfərə görə fərqlidir. bədənlərin göstərdiyi reaksiya kimi şamların da ərimə və yandırma dərəcəsi fərqlidir. başqalarına nisbətən daha az təhlükəli soy candles-dir. hansı ki, yanma dərəcəsi 46-57 dərəcədə dəyişir. digər alternativ variant isə xüsusi parafin şamlarıdır ki, onların da ərimə temperaturu 47-65 dərəcədir. ümumiyyətlə adi şamlar arasında da daha az parafinli olanlar nisbətən daha az yandıracaq gücdədirlər.
şamların daha bərk olması üçün tərkibinə müəyyən miqdarda stearin əlavə olunur ki, tərkibində bu maddənin çox olduğu şamların wax play zamanı istifadəsi ən təhlükəlisidir çünki şamın ortalama ərimə dərəcəsi 80-dir və bu yanma riskini 1-ə 5 artırır.
3) istifadədən öncə istifadə olunacaq yerlərə losyon yaxud yağ sürtmək ərimiş şamın təmizlənməsini asanlaşdıracaq. istifadə zamanı şamı dəriyə qəti şəkildə yaxın tutmayın dəri həssaslığın(ız)dan xəbəriniz yoxdursa dərini(zi) yandırmaq imkanını artırmış olarsınız.
charles bukowski-nin əfsanə şeirlərindən biri. şeirlə ilk tanışlığım təxmini 2-3 il bundan əvvəl idi. hər dəfə oxuduqda yaxud xatırladıqda sözləri insanı ayrı cür məst edir. yanlış anlamayın sevgi şeiri deyil ancaq bir düşünsəniz biraz da sevgi şeiri kimi anlaya bilərsiniz. daxilinzdəki 'siz'ə olan məhəbbət bir o qədər də qorxu və etiraz haqqında sevgi şeiri.
təxmini 2 il əvvəl ani gələn duyğularla şeiri səsləndirib record eləmişdim hər nə qədər sonradan səsləndirməyimi bəyənməsəm belə)
charles bukowskinin özünün səsləndirdiyi original versiyası:
(youtube: )
şeirin sözlərini və tərcüməsini (misra qafiyələri tutuşmasa) da qeyd edim
There's a bluebird in my heart that
(bir mavi quş var ürəyimdə)
Wants to get out but I'm too tough for him
(çölə çıxmaq istəyir ancaq mən ona qarşı çox sərtəm)
I say, stay in there, I'm not going to let anybody see you
(orda qal, səni kiməsə göstərəcək deyiləm, deyirəm)
There's a bluebird in my heart that
(bir mavi quş var ürəyimdə)
Wants to get out but I pour whiskey on him and inhale cigarette smoke
(çölə çıxmaq istəyir amma mən ona viski süzür və siqaret tüstüsünə boğuram)
And the whores and the bartenders
And the grocery clerks never know that
He's in there
(nə fahişələr nə barmenlər nə də satıcılar onun orda olduğunu bilmirlər)
There's a bluebird in my heart that
(bir mavi quş var ürəyimdə)
Wants to get out but I'm too tough for him
(çölə çıxmaq istəyir ancaq mən ona qarşı çox sərtəm)
I say, Stay down, do you want to mess
Me up?
(''orda qal, məni məhv etmək istəyirsən?'' deyirəm)
You want to screw up the
Works?
(işlərimi bərbad etmək istəyirsən?)
You want to blow my book sales in
Europe?
(avropadakı kitab satışlarımı məhv etmək istəyirsən?)
There's a bluebird in my heart that
(bir mavi quş var ürəyimdə)
Wants to get out
(çölə çıxmaq istəyir)
But I'm too clever, I only let him out
At night sometimes when everybody's asleep
(amma mən çox ağıllıyam, ona ancaq gecələr hər kəs yatarkən çölə çıxmağa icazə verirəm)
I say, I know that you're there
So don't be sad
(bilirəm ordasan, buna görə üzülmə, deyirəm)
Then I put him back
(sonra onu yerinə qoyuram)
But he's singing a little in there
(amma o içimdə biraz daha oxuyur)
I haven't quite let him die
(ona ölməyə icazə vermədim)
and we sleep together
like that, with our secret pact
(və biz gizlin anlaşmamıza əsasən bir yerdə yatırıq)
and it's nice enough to make a man
Weep, but I don't weep, do you?
(bir adamı gözyaşlarına boğa biləcək qədər gözəldir o, amma mən ağlamadım, bəs siz?)
uzun müddətdir buraları ziyarət etmirəm.
deyəsən yenə həmişəki kimi hardan necə başlamalı olduğumu bilmirəm. tək bildiyim şey daxilimdəki kədərin necə ağır olduğudur, sözlük.
heç vaxt düşünməzdim məni dibə sürükləyəcək şeylərin yanında bir o qədər də aciz qalacağımı. heç belə deyildim. özümü dərk edəndən bəri hər nə qədər bəzən içimdə fırtınalar belə qopsa bir yerdə mütləq ki, kiçik də olsa xoşbəxtlik tapardım, özümü vəziyyətdən çıxarmağın bir yolunu tapardım. uzun illərdir yanımda olanlar bilir, illəri boş verin yeni tanışlar belə məni həmişə pozitiv biri olaraq tanıyıb. həmişə içimdə nə qədər kədər hiss etsəm belə, psixoloji olaraq çətin durumda olsam da hətta günün sonuna intihar planları qursam belə bunların heç birini ətrafıma yansıtmamışam. ancaq son 30-35 gündür özümə gələ bilmirəm, sözlük. toparlanmağa çalışdığım zaman yenidən vuruluram hər dəfəsində sanki. zaman ən yaxşı dərmandır deyirlər ancaq baş verənlərə hansı zaman çatacaq? hansı zaman hansı ağrıların imdadına yetəcək? yetə biləcək görəsən?
çətindir, günlük.. çiyinlərim qaldırmır, ruhum dözmür, varoluşum qəbullanmaq istəmir.
bu gün anidən öyrəndim uşaqlıqdan bəri bərabər olduğum, yeri gələndə ən əziz, xoşbəxt anları, ən çətin günləri bərabər keçirdiyim insanlardan birinin ölümünü.
vaxtsız ölüm nədir bu gün daha dərindən öyrəndim. kaş axşam yuxudan heç oyanmasaydım. ya da oyanandan sonra eşitdiklərimin hamsı hələdə yuxu olsaydı. içimdə bir tərəfdə geri qayıdar deyə bir hiss var. elə çırpınır ki, ümidsizliyə qapılmamaq üçün..
ölümü ilə hər birimizdən biraz uşaqlıq, gənclik qoparan, gözəl insan. həmişə o xoş xatirələrdə əbədi yaşayacaqsan.
bayaqdan neçə saatdır götür-qoy edirəm. günü dostlarımla bərabər xoşbəxt keçirdiyim axşamlara da intihar planları qururdum . sonradan toparlanmışdım, düzəlmişdim əslində. ancaq son 1 aydır yıxılmaqdan qanayan dizlərimin yarasını keçdim, daim büdrəyən vücudumu düşdüyüm yerdən qaldırma cəsarəti tapsam belə çox əziyyət çəkmişəm. yolun sonunda hər kəsi tərk etmək fikrini ağlıma gətirmək istəyirdim, bir daha heç geri dönməyəcək şəkildə uzaqlaşmaq. yox,yox qaçmaq. ancaq onların bu halını görəndən sonra öyrəndim ki, ən alçaq yolu seçib onlara ürək ağrısı yaşatmağa haqqım yoxdu. onları üz üstə qoymağa, əllərini sonsuza qədər buraxmağa, qəlblərində sonsuz, dərin iz buraxmağa.
öləcəmsə əcəlimlə ölüm, öz seçimimlə yox. mən bir yolunu taparam yenə, yenə usanmadan balaca da olsa ümidlə yoluma davam etməyə başlayaram.
son olaraq, ətrafınızdakı hər kəsdən bacardığınız qədər bərk yapışın. zira sabah başımıza nəyin gələcəyi heç məlum deyil. xoş xatirələr yaradın, ölümsüzləşdirin. bəzən insanın qucaqlaya bildiyi tək şey elə həmin xoş xatirələrdir. fərq etməz o insan həyatdadırmı deyilmi, sizin yanınızdadırmı yoxsa eyni dünyada olsanız belə çətinliklə görə biləcəyiniz yerlərdə yaxud şərtlərdə.
Sağlıqla qalın
ruhən və cismən yorğun olduğum vaxt 3 stansiyalıq mindiyim qatardan heç vaxt düşmək istəmirəm. kaş bir neçə saat daha dolana bilsəm, oturduğum yerdən heç durmasam deyə düşünürəm. daha onlarla insan görüb hər biri haqqında ağlımda fərziyyələr irəli sürsəm. bir moment olsun qatarla bərabər sərhədləri aşım heç real olmayan yerləri səyahət(kəşf) edim.
həmişə eyni səslə göydən yerə çırpılıram:
... sonuncudur, xahiş olunur qatarları tərk edin.
edit: tam da bu situasiyaya uyğun. əlavə etməzsəm olmazdı.
bu gün də haluk leventdən bəhs edim. türkiyənin ən çox qiymətli və dəyərli musiqiçilərindən biri. mahnıları illərdir hər bir nəslin dil əzbəridir. çoxları tərəfindən eşq, sevgi mahnısı adlandırılan elfidanın hekayəsi isə tamam başqadır.
dostunun 10-11 yaş aralıqlı beyzanur adlı qızına həsr edilib mahnı. 2il xərçəng xəstəliyindən əziyyət çəkən müxtəlif kimyaterapiyalar alan kiçik mələk. həkimlər ümidlərini kəsmişdilər qızcığazdan "artıq qızı gözdən çıxarmalısınız" deyirdilər ailəsi və yaxınlarına.
günlərin birində haluk levent yaxın dostu ilə bir yerdə oturub içirlər. dostu qəfildən deyir ki, elfidadır o? haluk levent başa düşmür və elfidanın mənasını soruşur. o isə cavabında osmanlıda "gözdən çıxarılmış qadın" mənasını verir deyir. həmin yerdə elə dostu ilə biryerdə mahnının sözlərini yazırlar. sonra haluk levent mahnını beyzanura oxumağa gedir ancaq sözlərinin ona yazıldığını anlamasın deyə kiçik dəyişiklər edir. orginal variantında "elfida, beni terk etme sakın" dediyi halda ona "elfida, beni fark etme sakın" oxuyur. "omzumda iz bırakma, yüküm dünyaya yakın" misrası isə o zamanlar haluk leventin sahib olduğu var-dövlətinin təxminən hamsını itirdiyinə görə və kiçik beyzanuru itirsə ona daha ağır olacağına görə yazılır. haluk levent qıza daha gözəl xidmət etsinlər deyə cerrahpaşa xəstəxanasının personalına bir axşam pulsuz konsert verir elə həmin gecə də beyzanur yağmurlu gözlərini dünyaya əbədi olaraq bağlayır..
beyzanurun ölümündən 2il sonra bacısı dünyaya gəlir və haluk leventin xahişi ilə adı elfida qoyulur.
not: oxuyacaqlarınız zaman-zaman yarımçıq mental breakdown-larda yazdığım yazılardır.
13.06.24
mamam.. hələ 3 gün olub xəstəliyini öyrəndiyim hər gün haldan hala girdiyimin tək özün fərqindəyəm. içimdə o qədər dərin və güclü əsəb, günahkarlıq hissi var ki, amma bi baxsan azı bir o qədər də sakit yaşıyıram duyğularımı. alsam hər şeyi darmadağın etsəm, gecə-gündüz üsyan etsəm işə yaramayacaq. heç mənim əsəbimi, öfkəmi sağaldıb, yaralarımı sarmalayacaq.
indi çox darıxıram mama, Bakıya gəl səni doya-doya qucaqlıyım, öpüm, qoxlayım. hər nə qədər ağlım dərk edəndən bəri sənə əsəbləşsəm də, səni müəyyən mövzularda günahkar görsəm də bəzən sözlərin məni incitsə də, illər ərzində heç nə aramızdakı əvəzolunmaz bağa zərər gətirə bilməyib. mən çox vaxt sənə bəlli etməsəm belə işimə görə çox nadirən vaxt edib zaman keçirdiyimiz ərəfələrdə evə qayıdıb ailəmə daxilimdəki sevgini göstərə bilmədim deyə dəfələrlə pis olmuşam. mamanı doyunca qucaqlayıb öpmədim deyə pis olmuşam.
mən səni gücsüz görməyə hazır deyiləm, mən ümumiyyətlə baş verən heç nəyi qəbullana bilmirəm. zəngləşəndə, mesajlaşanda həmişəki kimi axmaq-axmaq zarafatlar edirəm ki, pis olduğumu hiss etməyəsən. gün ərzində səhər evdən çıxıram bacara bildiyim qədər də gec gəlirəm evə. evdə oturanda daha çox negativə qapılıram elə bayaqki kimi gecənin bir aləmi göz yaşlarımı saxlıya bilmirəm, mam. nə necə olacaq necə keçəcək nə baş verəcək bilmirəm. pozitiv olmaq istəyirəm, çox can atıram buna. amma tək qalanda çox vaxt bacarmıram bunu.
16.06.24
canım çox yanır. gülmək gəlmir içimdən çox vaxt. dost-tanışla vaxt keçirəndə də yalandan hər şey yolundaymış kimi davranıram. içimi hər kəsə aça bilmirəm. işdə bütün gün üzümə vururlar ki, nə olub niyə belə görünürsən günlərdi. ağzımı açıb tək kəlmə deməyə dilim gəlmir, mama. axır vaxtlar lap gücsüz hiss edirəm. itirmə qorxusu, gərginlik, əsəb, stress bir o qədər də vecsizlik.
özümü ailədə hər kəsin yerinə qoyub düşünürəm. papa da çox yorğundu onsuz da işləri qaydasında getmir, çox şeyə fikir eliyir. indi adi bir məsələni danışanda belə anan xəstələnəndən sonra belə-belə oldu deməyi ruhumu incidir.
gözlərini elə yorğun, səni elə bitkin görmək istəmirəm, mam.
25.07.24
qəbullanmışam deyəsən reallığı. sağlamlığın barədə pozitivə kökləmişəm özümü. sənlə danışanda da həyatımda baş verən digər şeylərdən ağız dolusu danışıram sanki heç nədən xəbərim yoxmuş kimi, sanki heç nə baş verməmiş kimi. o gün ürəkdən bir şeyi çox istədim. yanına gəlim başımı dizlərinə yaslıyım sərilim elə. hər nə qədər yaxşı olduğumu düşünsəniz də heç yaxşı deyiləm çox vaxt. şüurlu şəkildə özümə zərər verməkdən xilas ola bilmirəm məsələn. çox içirəm, çox düşünürəm. beynimi bir cür məşğul eləməyə çalışıram bir də görürəm ki saatlarla telefondayam o qədər işim olmasına rəğmən ayağa durmağa heyim olmur. axrıncı danışığımızda daha güclü gördüm səni. indi də 3-4 yaşım olanda səni bərk-bərk qucaqlayıb çəkdirdiyimiz şəkil yadıma düşdü. o qədər bərk qucaqlayacam səni həmişə, mam. səni hər halınla, hər durumunla çox sevəcəm. həmişə də səni dəstəkləyəcəm. bu yazılarla da bəlkə heç qarşılaşmayacaqsan, olsun mən yazım. daha güclü, diqqətli olacam sənin üçün.
Biraz da damien ricedan danışım. irlandiyalı dünya şöhrətli deməzdim də böyük güclü kütləyə gözəl musiqiləri ilə sahib olan musiqiçi. Cheers darlin mahnısı bəlkə də çoxumuza məlumdur. Əksəriyyətini içərək keçmiş xatirələri xatırlamağa vadar edən o musiqi.
Musiqinin hekayəsini bildikdə sözləri ayrı təsir edir adama. Yağmurlu günlərin birində damien rice qaçaraq gedəndə yolda qaçan bir qızla toqquşur. Ehtiyatsızlığından irəli gəldiyini düşünür və qıza bir üzr borcu olaraq onu elə toqquşduqları yerin tam da yanındakı bir bara dəvət edir. Zaman keçir ikilinin söhbəti o qədər uzun və gözəl irəliləyir ki, damien qıza ilk görüşdən vurulduğunu düşünür. Söhbət əsna
sında onu da öyrənir ki, bir-birlərinə çox yaxın qalırlar. Saatı tez-tez izləyir düşünür ki, əgər son avtobusu da qaçırsaq onunla bir yerdə daha çox zaman keçirə bilərəm. Və cibindəki bütün pulu şəraba verir. Söhbət uzanır, damienin siqareti bitir qız onunla siqaretini paylaşır və son avtobus saatı keçəndən sonra da damien qıza zamanın keçdiyini artıq avtobusun gəlməyəcəyini bildirir. Qız isə qarşılığında eybi yox sevgilim məni götürməyə gələcək deyir. içkili halda olan damien çox pis olur amma bəlli etməməyə çalışır. Daha sonra tualetə getmək adı ilə masadan ayrılır. Gəldiyində isə masada qızı görmür. Onun üçün stolun üstünə 3 siqaret qoyduğunu görür. Elə o an damien oturur bir pivə butulkasının kağızına mahnının sözlərini yazır. qızın qoyduğu siqaretləri çəkərək...
yəqin fərqindəliklərlə keçirdiyim ən gözəl nadidə illərimdəndir. çox çalışdım, çox kədərli hiss etdim, gizli keçirdiyim depresiyalar oldu istər ailəmə istərsə də öz yaşadığım çətinliklərlə üz-üzə qaldım amma il sonunda geri dönüb baxdığımda pisiylə yaxşısıyla o qədər gözəl bir il keçirmişəm ki, itirdiklərimlə yanaşı qazandıqlarıma da qucaq açıb sarmalamışam. həyatıma daxil olan və eyniylə də gedən insanlara minnətdar oldum. öyrəndiyim dərsləri möhkəmlətdim siyahıya yeniləri də əlavə oldu.
çox istəyib reallaşmayan şeylərə görə də minnətdar oldum çünki zamanla çox daha gözəllərini yaşadım və yaşamağa davam edirəm. indi dəb olan vision board-ın da heç o şəkilləri yanbayan yapışdırmağa əziyyət çəkmədən qarşımdaki məqsədlərimə fokuslandım və istəklərimi sırasıyla yerinə yetirdim sırada daha böyük addımlarımız var.
mamamın yanına getdim, anaya demək istədiklərimiz#385953 entrydəki istəyimi də reallaşdırdım. gün oldu bərabər əsəbləşdik, duyğusallaşdıq və sevgiylə qucaqlaşdıq. yeni təcrübələr edindim, fərqli məkanlar diyarlar gəzdim, bir çox fərqli atmosferlərdə sınadım özümü ağlım hələ etməkdə olacaqlarımdadı. olduğum mövqedə xoşbəxtəm ətrafımdakılarla isə lap xoşbəxt. bəzi şeylərə də careless-əm çətin durumlarda heç çox düşünüb özümü ağırlaşdırmıram bilirəm və güvənirəm ki, bir yolunu tapıb işin içindən çıxacam. uzun müddətdir də buralara dəyib eləmirəm. arada yolda baxdığım bir neçə entry-ə istinadən onu deyim ki, baxdığınız perspektivdən və düşüncə tərzinizdən aslı olaraq yaşadıqlarınız dəyişir və həyatınız irəlləyir. yazdıqlarımı toz pəmbə röyalar içərisində qərq olub, hər şeyi gözardı edib sosiallardakı “yaşam coach-larının” “seminarımıza qoşulun, siz də həyatınızı kökündən müsbətə dəyişin” kimi anlamayın. yaxşısıyla pisiylə başınıza gələnləri qəbul edin və məsələdən ən az zərərlə çıxmağa yollar axtarın. bəzən hətta bir yerdə dayanın və yarımçıq qoyub gedin. indi düzəlməyən şeyi dərd etmək qışda açmağını gözlədiyiniz yaz gülü kimidir. ha başında dayanın vaxtı vaxtında su verin bütün diqqətinizi ona ayırın o açılmaz axı o yaz gülüdür, axı onun da bir zamanı var.
çox sevdiyim müəllimlərimdən birinin uzun illərdir ağlımdan heç çıxmayan bir cümləsi var “müəllim gəlməli, çaxmalı, gurlamalı. fəqət getdiyində başını torpaqdan qaldıra bilmə cəsarəti olan nadidə çiçəklər buraxmalı”. indi onu daha yaxşı anlayıram, indi özümü tam o misralara layiq fərd kimi görürəm. illər əvvəl yaşanmışlıqlara qapılıb gedib-gəlib kimisə tərifləyib kiminisə pisləmək yəqin ən əlacsız yöntəmdir. məsələlər olur və bitir. düşüncələriniz hələdə o qazanda qaynıyırsa, sizə xəyallarınızdaki dünyaları belə bağışlasalar yenə də bir əmma tapıb dizlərinizi qucaqlayacaqsız. psixoloq seanslarımın birində ona “heç kəsə bir söz demədən çıxıb getmək istəyirəm tək başına buralardan. bəlkə onda istədiyim sakitliyi, xoşbəxtliyi taparam” dedim cavabında isə “siz hara gedirsinizsə gedin, indi dəyişməyə bir çarə tapmadığınız və daima düşündüyünüz hər şeyi də özünüzlə aparacaqsınız” oldu. o cümləni uzun zaman ərzində uda bilmədim ancaq zamanla dərk etdim. məgər həqiqətən mən olduğum hər məkanda, olur olmadıq yerlərdə fikirə dalıramsa səbəbkarı nə ailə, nə iş, nə də məni düşündürən yaşanmışlıqlar yox, beynimdə susmayan fikirlər imiş.
hə bir də gün/həftə/ay ərzində özünüzə də mütləq zaman ayırın. canınıza yazığınız gəlsin (hər nə qədər bunu mən çox bacarmasam da amma üzərində işləmirəm də deyil) sözün həqiqi mənasında hər aldığım nəfəsdə cəhənnəm əzabını yaşadığım günləri də unutmadıq, amma sağaldıq. istər fiziki istərsə də bunu bir də mentala vurulan zərər kimi düşünsəniz mənəvi. hər bir fərd müxtəlifdir, hamımızın daxilində kəşf edilməyi gözləyən illa nələrsə var. məsələ axtarış və doğru zamandır. bəlkə nə vaxtsa bu dediklərimdən hansınısa “niprav” çıxardacam amma hal-hazırki durumum buna əl vermir, olanı deyirəm.
yeni ilə diləklərim çoxdur indi biraz çox pərakəndəyəm deyə hələ fikrimi bir yerə cəmləyib şotkaya vurub çıxmamışam. amma yenə də məqsədimiz var. sizə isə pozitiv mənada unuda bilməyəcəyiniz təkcə il yox bol-bol anılar arzulayıram.
deməli ailəm uzun zaman sonra məni görməyə gəlib (sözün düzü gəlmələrinin əsas səbəbi başqaydı lol). hələ üstəlik türkiyədəki xalamgilə də zəng ediblər. onun da yoldaşı türkdü. papamla babam burda ərdoğanı dəstəkləyir tərifləyir bla bla. o biri kürəkən də ordan ərdoğanı pisləyib kılıçtaroğlunun tərəfini tutur. birdən babam əsəbləşib qayıdıb deyir ki, "ərdoğan ərdoğan, long live ərdoğan!" kürəkən qayıdır "baba bu ne ya, haha, short live, ərdoğan!"
axırda atamla xalamın yoldaşı sözləşdilər ərdoğan qalib gəlsə ata qonaqlıq verəcək, kılıçtaroğlu qalib gəlsə o.
bunu cavan nəsil eləsə, elə də gülməli olmaz yaşlı nəsildə neyin kafası bu ahahahahh
"tell me what can i do
i just gonna taste of you
you are mine biscolata
my sweet biscolata"
əksər şirkətlərin qadınları obyekt olaraq seçdiyi halda biscolata reklamında kişilərdən istifadə etdi və alışılanlardan az daha fərqli olduğundan diqqət bəlkə də 2 qat artdı
başlamazdan əvvəl sözlərinə qüvvət verəcəyim entryləri qeyd edim. #253621#310886
sözün düzü bilmədim hansı başlığa yazmağım daha düzgün olar. həyat haqqında şablon fərziyyələri, fəlsəfələri də irəli sürmək istəmirəm. fərqlidir çox şey, hər şey. həyatımın hansı nöqtəsindəyəm bilmirəm amma durmadan istəmədən olsa belə yaşamım nələrisə mənə qatır, aşılayır.
1 il əvvəl soruşsanız ən çox istədiyim şey maddi mənəvi azad olmağım idi. gələcəklə bağlı çox xəyallar qururdum. bəzən elə olur günlərlə hətta aylarla fikir edirdim. gələcək qayğısı o qədər ağır idi ki, çiyinlərimi qaldırmağa taqətim də yox idi. mən istədiyimə nail oldum maddi və mənəvi azadlığımı əldə etdim. bu zaman çərçivəsində birdən oyanmışdım ki, mən heç gələcəyi düşünməyə zaman belə tapmıram. ancaq vaxtım olan kimi keçmişə sarılıb özümü incitməyi çox yaxşı bacarıram.
həyat mənə uzun zaman müddətində çox dərs verdi. qəbullanmaq istəmirdim yaşadıqlarımı, öyrənmək istəmirdim öyrətmək istədiklərini, fərqli çıxış yolu axtarırdım. heç rahatlıq hiss etmirdim. heç günümü xoş yola vermək içimdən gəlmirdi. başıma gələnlər azmış kimi biraz da özüm qoparırdım közlərimi.
dərsimi aldım, məgər ətrafımdakı çox insandan uzaq olmalıymışam. nəyə görə həyatıma girdiyini sorğuladığım insanlar vardı. hər birindən az da olsa nələrisə öyrəndiyimin fərqinə vardım.
həyat mənə yekdilliklə, incidərək, acımayaraq öyrətdi içimdə başqalarına qarşı hiss etdiklərimin mənə necə təsir etdiyini. mənə bu yaşıma qədər yaşadığım ən ağrılı, ən çirkin və heç xatırlamaq istəmədiyim anını yaşadan biriylə həyat, az qala hər gün üz-üzə gətirir məni. içimdəki nifrət daha çox incidirmiş məni. anladığım ilk andan etibarən ilk ondan xilas oldum. içimdəki neqativ hisslərdən hər şeyə, hər kəsə qarşı. pisi də sevməyə çalışdım mənə bir tərəzidə yaxşını ondan ayırd edə bilməyimdə kömək edəcək deyə.
bilmirəm sabah bəlkə də elə dünənə qədər sağlamlığıma şüurlu şəkildə vurduğum zərərlərə görə çox pis olacam. peşman ola biləcək qədər. gözümə də yuxu getmir. anidən yatıb qalacam it də gedəcək, ip də.içim ayrı cür narahatdır. eyni anda həm çox sakit həm də çox təşviş içərisində hiss edirəm özümü.
düşünürəm ki, hər nə olur olsun situasiyanı idarə etmək, ən azından buna cəhd etmək fərdin özündən aslıdır. həyat alçaqdır həmişə ən zəif boşluğunuzdan sizi incidəcək. incitsə belə onun dominantlığı ələ almasına icazə verməyin.
)
