Streak hər gün ən azı 1 post yazanda artır. Bir gün boş keçsə sıfırlanır. Streak uzun olduqca od böyüyür!
×
Yazı Saatları
Tip: axşam yazarı
Pik saat: 22:00
Gecə (00-06):62 post
Səhər (06-12):24 post
Gündüz (12-18):170 post
Axşam (18-00):159 post
Saat diaqramı yazarın gün ərzində nə vaxt aktiv olduğunu göstərir. Qırmızı = ən çox post yazılan saatlar. Yaşıl = orta aktivlik.
×
Səviyyə Sistemi
Səviyyə 2: Başlayan
XP: 101 (karma əsasında)
Növbəti səviyyəyə: 199 XP qalıb
Səviyyə karma əsasında hesablanır. Karma = reytinq + entry sayı + wiki töhfələri. Hər səviyyə üçün daha çox XP lazımdır. 25 səviyyə var: Yeni-dən Tanrı-ya qədər.
×
Yazı Statistikası
Təxmini söz sayı: 54,543
Toplam simvol: 327,257
Orta entry uzunluğu: 789 simvol
Kitab ekvivalenti: ~0.8 kitab (70K söz/kitab)
Söz sayı entry-lərdəki simvollardan təxmin olunur (orta 6 simvol/söz). Kitab ekvivalenti standart roman uzunluğuna (70,000 söz) əsaslanır.
uzun müddətdir bu entry-i yazmaq istəyib, baş verən yeniliklərə görə təxirə salıb biraz da analiz etdiyim seçkilər. yazılası çox şey var, ancaq haradan başlayacağımı bilmirəm. əvvəlcə xırda məsələlərdən başlayım. bu seçkilər həm prezident həm də parlament seçkiləridir. seçkilərin 14 may tarixinə salınması da təsadüfi deyil. çünki 14 may 1950-ci ildə "demokrat parti" girdiyi seçkilərdə 27 illik(1923-1950) "chp" iqtidarını göndərərək 55 faiz səslə iqtidar olmuşdur.
seçkiləri bu tarixlə eyni günə salan ərdoğan, yenə də chp üzərində qələbə qazanıb tarixi təkərrür etdirməyi planlayır.
indi keçək prezident seçkilərindəki namizədləri analiz edək. əvvəlcə deyim ki, 4 namizəd var :
sırası ilə recep tayyip erdoğan, muharrem ince, kemal kılıçdaroğlu, sinan oğan.
ilk rte-in vəziyyəti barədə yazmaq istəyirəm: 2002-ci ildə akp 34 faiz səs alaraq tək başına iqtidara gəldi. d'hondt sistemi-ə görə barajı(10%) keçə bilməyən partiyalar parlamentdə təmsil oluna bilməzdi. şəkildə də göründüyü kimi barajı sadəcə akp və chp keçə bilmişdir. barajı keçə bilməyən partiyaların səsi isə keçə bilən partiyalar arasında faiz nisbətinə uyğun olaraq bölünür.
iqtidara gəldikdən 5-6 ay sonra baş nazir olan rte, yanındakı gənc, savadlı, dinamik kardlarla türkiyə tarixinin ən yaxşı dövrlərindən birini başlatdı. belə ki bu uğurlarına görə hər seçkidə daha çox səs artıran ərdoğan 2011-ci il seçkilərində 50 faizə səsi(49.83%) təkbaşına yığaraq( bunu türkiyədə edə bilmiş 3 partiyadan biri olmuşdur) iqtidar olmuşdur. məncə bu seçkilərdən etibarən artıq poxu çıxmağa başladı ( bundan əvvəl də problemlər var idi ancaq, daha da dərinləşməyə başlaması 2011 seçkilərindən sonra oldu). gücün yozlaşdırmadığı adam olmadığı kimi güc "bu fakiiir kardeş" imizi də yozlaşdırdı. yaşadığı güc zəhərlənməsinə görə 2012 ci ildə işçi haqqlarının gündəmdə olduğu günlərdə rte-in "itibardan tasarruf olmaz" deyərək maliyyəti 350 milyon dollar olan sarayın tikintisinə başlanılması ilə artıq rte-in ölkəni artıq öz malı kimi görməsinin başlancığı oldu. 2013-də gezi parkı olayları isə türkiyədəki sosial problemlərin artıq get gedə dərinləşdiyinə bir işarə idi.
hətta şəkildən də görüldüyü kimi 2002-dən 2012-ə qədər az da olsa artan demokratiya indeksi 2012-dən sonra düşüşə keçmiş, bu günki günə qədər də azala-azala gəlir.
sosial problemlər 2012-dən etibarən pisləşməyə başlasa da, iqtisadi problemlər 1 il sonradan-2013 dən etibarən pisləşməyə başlayır.
2013-cü ildə öz pikini yaşayan adam başına düşən üdm-in həcmi, 2013-dən sonra düşməyə başlamışdır. bunun bəhrəsini 2014 prezident seçkilərində görən rte, bu dövrdən sonra baş nazirlikdən çəkilib prezident olmuşdur. 2017 referendumuna görə 2018-ə qədər parlamentli respublika olan türkiyədə (1923-2018) prezident seçkiləri parlamentdə deputatların verdikləri səslə seçilirdi. 2014-də prezident seçiləri ilk dəfə xalq tərəfindən keçirildi və ərdoğan çox az adamın tanıdığı, chp və mhp-in dəstəklədiyi ekmeleddin ihsanoğlu-a qalib gələrək ilk dəfə prezident oldu.
ölkənin baş naziri bu gün millet ittifakı-da yer alan ahmet davutoğlu oldu.
vəziyyətin pisləşdiyinin nəticəsini 7 iyun 2015 türkiyə parlament seçkiləri-dən görə bilərik, bu dövrdə akp ilk dəfədir ki tək başına iqtidar ola bilmədi
daha sonra yaşanan terror hadisələri nəticəsində akp 49 faiz səs toplayaraq yenidən təkbaşına iqtidar olur.
bundan sonrakı seçkilərdə də əsasən xalqı manipulasiya edib səs toplayırlar( bundan əvvəl də belə idi, amma ən azından bundan əvvəl xalqın vəziyyəti bir qədər yaxşılaşdırdı deyə, onların duyğuları ilə oynamağa çox da ehtiyac qalmırdı). bunu uzun uzun yazmaqda məqsədim "ə qaqa yaxşı olmasa xalq ərdoğanı seçərmi?" məsələsini izah etmək idi. yadınızdadırsa 2020-də ilham əliyev çıxışları ilə xalqın 90 faizinin qəlbini fəth etmişdi. müharibəyə qədər onu söyüb batıran xalq, müharibə vaxtı bu tənqidləri bir müddətlik təxirə salıb "dəmir yumruq"-un çıxışlarını səbirsizliklə gözləyirdilər. bu da eynən belə məsələdir, kurtuluş savaşında da orduya kömək etmək üçün ac, paltarsız olmağa razı olan xalq, eyni mentaliteti davam etdirir. "ac olarıq, təki ölkəmizə terrorçular hücum etməsin" fikrini xalqın beyninə yeridiblər artıq. və səs toplamaq üçün seçki qabağı türkiyənin bir çox yerində terrorçu hadisələr olur ki, seçkiyə qədər ərdoğandan bezən xalq, seçki zamanı "bas ampülə amınqa" deyərək akp-ə səs verir.
15 iyul 2016 türkiyədə çevrilişə cəhd-dən sonra iqtidar-müxalifət fərqi olmadan hər kəs ərdoğanın yanında durdu. amma bu vəziyyətdən sui-istifadə edən ərdoğan, darbeyə cəhddən sonra, ona qarşı olan önəmli adamları "fetö" adı ilə həbsə atmağa başladı. 2016-2022 ci illər arasında ümumi 332 min nəfər tutuldu, 101 min nəfər həbs edildi.
daha çoxu üçün bu videoya baxa bilərsiniz.
(youtube: )
2017-də referandum ilə ölkənin sistemini parlamentli respublikadan, baş nazirsiz prezidentli respublikaya keçirdən ərdoğanın artıq gücü tam əlinə almaq istədiyi görsənirdi.
yuxarıda paylaşdığım xəritələrə diqqətlə baxılsa görülər ki, referendumda "hə" deyən bölgələr ilə akp-ə səs verən yerlər eynidir. yani ərdoğan "aziz milletim her kesden 1 nude istiyorum" desə, akp seçmeninin çoxusu atar -*.
ay hələ əsas məsələyə gəlməmişəm indidən 5800 hərf sayı var -*.
2016-cı ildə, mhp-dən bir qrup bərkgedən üzv, partiya içi demokratiyanı bərpa etmək, devlet bahçeli-i göndərmək üçün mübarizəyə başladılar. kreslosundan götünü ayırmaq istəməyən bahçeli isə ona qarşı olanları( meral akşener, ümit özdağ, sinan oğan, koray aydın və.s )partiyadan ixrac etdirdi. amma bu üzvlər məhkəməyə müraciət edərək yenidən partiyaya qayıdandan sonra, devlet bahçeli kreslonu tərk etməmək üçün, illərdir meydanlarda sərt təndiq etdiyi iqtidarın götünü yalamağa məcbur qaldı. sonrasında isə "cumhur ittifakı"-ı qurdular.
2018-dəki son prezident seçkiləridə ərdoğan chp namizədi muharrem inceni ilk turda məğlub edərək rəsmən diktatura dönəmini başlatdı. muharrem incenin məğlub olmasında əlbəttəki chp-in səhvləri var idi. məsələn 4 milyon səsi olan sandıqları nəzarətsiz qoymuş, ərdoğanın seçkiləri saxtalaşdırmasına şərait yaratmışdır. ittifaq olmasına rəğmən "millet ittifakı"-dan 3 fərqli namizəd çıxmış, ərdoğana qarşı tək yumruq olub mübarizə aparmaq yerinə ayrı ayrı mübarizə aparmışdırlar.
amma seçkilərdə diqqət edilməyən 1 şey var idi: "akp-in çöküşü", çünki bundan əvvəl təkbaşına 50 faiz səs toplayan akp, bu seçkilərdə partiyası 42 faiz səs yığmış, ancaq mhp və digər ittifaq partiyaların köməyi ilə 52 faiz səs toplaya bilmişdir.
daha çoxu üçün:
(youtube: )
indiki dövrə baxsaq ərdoğanın səsi ən yaxşı halda 45-46 faiz ətrafındadır. artıq akp-ə səs verənlərin ancaq "kemik kitle" olduğu bir dövrdür. yəni bu insanlar nə olursa olsun akp-ə səs verəcəklər, maksimum 1-2 faiz səsi düşə bilər, yəni akp 30 faizdən aşağı enməz deyə düşünürəm. seçkilərdə isə 40-46 arası səs toplayacağını düşünürəm. seçkilərdə hizbullah dəstəkli hüda par-ın akp sıralarından girməsi, illərdir chp-ə terrorçu deyən ərdoğanın nə qədər çətin vəziyyətdə olduğunu(bəlkə də 21 illik iqtidarlarında ən çətin vəziyyət) göstərir. bizim ləhçə ilə desək "ərdoğan domuşuf". həm də bu seçkilərin akp-in seçilmə ehtimalı olan son seçkilər olduğunu yaxşı bilən ərdoğan, bu dəfə də seçilsə ləhçə ilə desəm "ölkənin tifağını dağıtmadan" , soyub soğana çevirmədən gedən deyil ( e zaten koymuş). azərbaycanlıları nöqteyi nəzərindən də baxsaq, "ərdoğan getsə öyümüz yıxıldı" deyənlər məncə məsələni şişirdirlər. zatən bu siyasətdir, əbədi dostluqlar və əbədi düşmənliklər yoxdur, əbədi maraqlar var. türkiyənin bizimlə dostluğunun əsas səbəbi isə maraqlardır. hər halda kılıçdaroğlu gəlsə əlaqələrimiz biraz soyusa da, yenə də yüksək səviyyədə davam edəcəkdir deyə düşünürəm. ərdoğanın nick6-ı bitirək, keçək demokrat dedeye.
bu dəfə biraz qısa tutmaq istəyirəm, deməli kk 2010-dan etibarən chp-in başındadır. əslində cornelius fudge#371887 entrysində ətraflı izah edib kk barədə, mən də bir neçə əlavə edəcəyəm. bir neçə öz fikrimi deyəcəyəm: məsələyə birbaşa girsək chp-in hdp ilə yaxınçılığı barədə demək istəyirəm. çözüm süreci zamanı ərdoğan terrorist dediyi insanlarla daha yaxın idi. hər halda indi də kılıçdaroğlu daha yaxındır. çünki başqa bir şansı yoxdur. kurtuluş savaşı sırasında atatürk bilirdi hansı yüksək vəzifəli insanlar xaindir, amma müharibə bitənə qədər onlara dəymədi sonra isə hamısını edam etdirdi. Türkiye'de idam edilenler listesi
kk-da baxır görür ki, türkiyədəki seçmenlərin çoxu hara və niyə səs verdiyini bilmir, kor-koranə səs verir. və görür ki, akp-in illərdir terrorist olaraq tanıtdığı kk-a, kemik kitle akplilər səs verməz, onun üçün də iqtidara gəlib ölkəni düzəltmək üçün kürtlərlə yaxınlaşır. həm də kürtlərin səsi 11-12 faizdir. bu seçkilərdə kürdlərin dəstəyi kimə olsa seçkiləri o qazanacaq.
bayaq ən yaxşı halda ərdoğanı hesabladıq, indi isə ən pis halda kk-a baxaq. chp-in səsləri 25 %, iyip səsləri 11 %, 4 dənə balaca partinin səsləri toplamı 3% olsa edir 39 faiz. (baxma: 40 yaapaaaar) -* kürdlərində 11 faiz səsi olsa 50 faizi keçir ilk turdan. incenin də namizədlikdən çəkildiyini nəzərə alsaq, və incəni səslərinin 40%-in kk-a gedəcəyini düşünsək, ilk turdan bu iş bitmişdir. iqtidara gələndən sonra hər halda ərdoğandan yaxşı olacaq, çünki demokratiya olacaq, ərdoğan kimi tək adam rejimi yox. demokratiya olan yerdə xaos da olar, ancaq kk gələn kimi parlamentli respublikaya keçməyəcək, ən azı ilk 3 il prezidentli respublika olacaqdır. bir məsələyə də öz fikrimi demək istəyirəm :"kk niyə səsləri 1-2 faiz olan keçmiş akplilərlər ittifaq bağlayır"
cavab: çünki ehtiyacı var, ölkədə 21 illik akp iqtidarı var, ölkədə nələrisə dəyişdirə bilmək üçün gərək akp barədə təcrübəsi olan adamlar da olsun. məsələn elçibəy 71 illik sovet hakimiyyətindən sonra öz adamların gətirdi, ölkədə xaos yarandı, amma heydər əliyev elə etmədi, əvvəlcə öz hakimiyyətini möhkəmləndirdi, sonra hamısının dalından dəydi. kk-da elə edəcək məncə. əvvəlcə chp-ə qarşı olan önyarğıları qırıb, chp-i möhkəmləndirib, bu əlavə yüklərdən xilas olacaqdır.
indi isə muharrem incədən qonuşaq:
2018-də ince chpin səs potensialından 5-6 faiz daha çox səs toplasa da bu onu 2 ci tura daşıya bilməmişdir. bundan sonra chp-ə qarşı aqressivləşən ince, 2019 da chp-dən ayrılmış, 2021-də isə memlemek partisini qurmuşdur. bundan sonra tiktokda filan məhşurlaşan ince, bir anlıq xəyalpərəst davranıb özünün seçiləcəyini iddia edirdi. ərdoğandan çox kılıçdaroğlunu tənqid edən incenin səsləri son dövrlərdə lap aşağı düşərək, namizəd olana qədər çoxunun tanımadığı sinan oğandan aşağıda qərarlaşmışdır. sonda seçilə bilməyəcəyini anlayan ince, namizədlikdən çəkilməsə, kk seçilsə də seçilməsə də hər iki halda günahkar olacağını anlayıb, namizədlikdən çəkilmişdir. 12 may keçirilən ankara mitingində kk onu dəvət etsə də, özündən bir xəbər çıxmamışdır.
ən son namizəd sinan oğana keçək:
içlərindən normal namizəd demək olar ki sinan oğandır, adam barədə vikidə oxusanız, nə qədər donanımlı birisi olduğunu görərsiniz, və ən az "oşibka" buraxan namizəd də odur. amma düşünürəm ki, bu seçkiləri kk qazanmalıdır, ölkədə demokratik bir ortam yaratmalıdır, sonra isə gənc siyasətçilər, köhnələri əvəz edib seçilsinlər. 2028-də seçkilər olsa, məncə ən çox şansı olacaq 2 namizəd ekrem imamoğlu və sinan oğan olacaq.
sonda isə güvəndiyim seçim təxminlərini paylaşmaq istəyirəm. bu təxminlər anket yolu ilə yox təxmin yolu ilə aparılır. ona görə də obyektiv olduğunu düşünürəm
1954-cü ildə çəkilən 3 saat 24 dəqiqəlik drama/action janrında olan bir film. akira kurosawa şahəsəri olaraq da bilinən bu film, həm də yapon kinematoqrafiyası-ın ən yaxşı filmlərindən biridir. film həm də çəkiliş üsullarında 1-2 yeniliyə imza atmışdır. ilk dəfə olaraq slow motion və the wipe çəkiliş üsullarında istifadə etmişdir. the wipe üsulunu sonradan star wars-da görürük. 204 dəqiqə olmasına baxmayaraq çox axıcı olan bu film, hekayəni yavaş-yavaş işləyərək, izləyicinin ağlında heç bir qaranlıq məqam buraxmır. hər bir obraz üçün onların xarakterlərini əks etdirən xüsusi musiqi, arxa fon, eləcədə onların əhval-ruhiyyəsinə uyğun təbiətdən istifadə etməsi kimi şeylər var. məsələn döyüş vaxtı yağış yağması:
və ya 2 gəncin eşq yaşadığı səhnələrin çiçəkli-böcəkli çəkilməsi bunun başqa bir örnəyidir:
bunun kimi sadə işləyişlərə görə filmi izləyərkən adam yorulmur. həmçinin yapon tarixindən və mədəniyyətindən bəhs edən bu filmdə, çoxlu satira nümunəsi var. feodalizm dövrü yaponiya-ında sosial təbəqələrin necə davrandığını bizə çox sadə dildə izah edir. həmçinin izləyici filmi izləyərkən, film boyunca bir neçə dəfə aydınlanma yaşayır. qorxaqlığın və cəsarətin nə kimi nəticələr doğura biləcəyini də göstərən bu film psixologiya sahəsinə də dərindən toxunmuşdur.
filmin posteri:
film 16-cı əsrdə bir yapon kəndlinin 40 nəfər quldurun onların kəndinə hücum edib məhsullarını yağmalamaq istədiklərini təsadüfən eşitməsi ilə başlayır. quldurların rəhbəri bu məhsul yetişənə qədər gözləyib sonra hücum etməyi planlayırdı. bu xəbəri kəndə çatdıran kəndli, digər kəndliləri təşvişə salır. qorxuya düşən kəndlilər, kənd ağsaqqalına müraciət edib məsələni danışırlar. kənd ağsaqqalı isə, əgər quldurların istədiyi qədər məhsulu versələr kəndlilərin daha sonra ərzaq tapmayacağını və acından öləcəyini deyir. buna görə də məhsulu quldurlara verməmək üçün onlarla döyüşmək lazım olduğunu və bunun üçün də samuray-ları bu məsələyə cəlb etmək lazım olduğunu deyir. bunun üzərinə " bizim samuraylara verəcək qədər pulumuz yoxdur, ancaq bir kısmat yeməyimiz var" deyən kəndlilərə qarşı " qaqa onda sizdə ajınnan ölən samuraylar tapın" deyərək məsləhətxana yazılarına taş çıkartacak bir söz deyir. bundan sonra samuraylar tapmaq üçün şəhərə yola düşən 3 kəndli ilə hekayənin əsas hissəsi başlayır.
--spoiler--
bizim 3 arkadaş şəhərə getdikdən sonra şəhərdə kiminsə evinə girən bir oğrunu zərərsizləşdirən, pensiyaların artmasından sonra artıq pensiya yaşına çatdığını düşünən ronin samuray (bir növ umbay samuray) olan Kambei Shimada-dan təsirlənib, onu döyüş üçün razı salmağa çalışırlar -*. təkcə 3 kəndçi yox, həm də gənc samuray Katsushiro Okamoto kambey dayıdan təsirlənib, onun şagirdi olmaq istədiyini deyərək kambeyin yanında fırlanır. filmi daha yaxşı anlamaq üçün bir qədər də tarixi biliyə malik olmaq lazımdır. bu şəkildə yapon feodal nərdivanı-a görə roninlərin samuraylardan aşağı təbəqə, bir növ muzdlu əsgər olduğunu görürük:
bizim 3 kəndçi kambey dayıya, quldurlara qarşı döyüşməsi üçün gündə 3 qarın yemək təklif edirlər. kambey dayı bolt-un iş təkliflərinin bundan daha mərifətli olduğunu deyib bunlara sikdiri çəkmək istəyərkən kəndlilərdən Rikichi-in ağladığını görüb qiryata gəlir və onların təklifini qəbul edir. quldurların sayının 40 nəfər olduğunu biləndən sonra, döyüşmək üçün onlara 6-7 nəfər samurayın lazım olduğunu deyərək samuray axtarmağa başlayır. samuraylar əsl samuray olub-olmadığını yoxlamaq üçün isə maraqlı üsuldan istifadə edir. ordan-burdan tapdığı samurayları məkanına çağırarkən, tələbəsi katsushirodan əlinə bir odun almasını və samuraylar içəri girərkən onların başından zərbə endirməsini istəyir. təbii ki, əsl samuraylar bu təhlükəni hiss edib zərbəni ram etməli idi:
nə başınızı ağrıdım 6 nəfər samuray yığılandan sonra, kəndli rikichi iri, güclü-qüvvətli bir amma sərxoş bir "samuray" gördüyünü deyərək onu kambey dayıya bildirir. kambey dayı isə "samuray"-ın dəvət edilməsini istəyərək yenə də onu testdən keçirir. o düşünür ki, əsl samuray o qədər ayıq-sayıq olmalıdır ki, gözlənilməz zərbələri dəf edə bilsin. və elə içməlidir ki, gözlənilməz zərbəni dəf edə biləcək ayıqlıqda olsun. amma əsl samuray olmayan bu adam, testdən keçə bilməyərək başına odun zərbəsi alır. artıq digər samuraylara biabır olan bu adam, oxuma-yazma bilmədiyinə görə hardansa oğurladığı bir sənədi, samuraylara "samuraylığı təsdiq edən bir sənəd" kimi təqdim edir. sonra bu sənədin 13 yaşlı "Kikuchiyo" adlı bir qız uşağına məxsus olduğunu görüb bu adama "Kikuchiyo" deyə xitab edərək məzələnməyə başlayırlar. amma samuraylar nəzakət əlaməti olaraq sənədin qıza aid olduğunu Kikuchiyo-a deməyib, ancaq 13 yaşlı birisinə aid olduğu hissəsi ilə Kikuchiyo ilə məzələnirlər.
hər nəysə bunlar kəndə doğru yola düşüb, kəndə çatandan sonra kəndlilər samurayların pis şöhrətinə görə, hamısı qaçıb gizlənir. hətta bir ata öz qızının saçın kəsib, onun oğlan kimi geyinməsi üçün məcbur edir. hətta burada kikuchiyo-un gözəl bir nitqi var:
"What do you think of farmers? You think they're saints? Hah! They're foxy beasts! They say, "We've got no rice, we've no wheat. We've got nothing!" But they have! They have everything! Dig under the floors! Or search the barns! You'll find plenty! Beans, salt, rice, sake! Look in the valleys, they've got hidden warehouses! They pose as saints but are full of lies! If they smell a battle, they hunt the defeated! They're nothing but stingy, greedy, blubbering, foxy, and mean! God damn it all! But then who made them such beasts? You did! You samurai did it! You burn their villages! Destroy their farms! Steal their food! Force them to labour! Take their women! And kill them if they resist! So what should farmers do?"
ancaq film bütün samurayların eyni cür olmadığını, bəzilərinin qiryatlı olduğunu bizə göstərir.
zaman keçdikcə kəndlilərlə aralarını düzəldən samuraylar, onları döyüşə hazırlayar və quldurlara olan qorxularını qəzəb ilə əvəz etməyi bacarıb onları döyüş üçün cəsarətləndirirlər:
döyüş vaxtı çatdıqda isə , o zamanın şərtlərinə görə mükəmməl bir döyüş səhnəsi çəkən rejissor bu sahədə sonradan çəkiləcək bəzi filmlərə də ilham mənbəyi olmuşdur( battal gazi kimi).
və samurayların səyləri nəticəsində döyüş zamanı kəndlilər quldurlara qarşı cəsarətlə vuruşurlar. hətta maraqlı bir faktda ondadır ki, heç bir quldur əsir alınmadı, atdan düşən quldura qarşı 15 nəfər kəndli nizə ilə hücum edib onu anındaca öldürürdülər. samuraylardan ən yaxşı qılınc oynatmağı bacaran kyuzo-un filmin sonunda tüfəng ilə öldürülməsi isə çox ironikdir. koroğlu demiş "tüfəng çıxdı, kişilik sikdirdi" . döyüş bitdikdən sonra ümumilikdə 4 samuray həlak olur.
geriyə qalan 3 samuray isə kəndlilərin döyüşdən bir müddət sonra şən bir şəkildə məhsulu yığmasına baxarkən onlardan ən gənc olan samuray katsushiro " biz qazandıq" deyir. samuraylardan ən təcrübəli olan kambey dayı isə " biz yenə məğlub olduq, qazanan kəndlilər oldu"(döyüşdə itirdikləri 4 samurayın xatirəsinə) deyir. filmin son kadrında ölən 4 samurayın məzarı göstərilir və film burda bitir.
artıq kəndilərin samuraylara ehtiyacı olmayacaq deyə yəqin ki, onları qovacaqdılar.
--spoiler--
filmdə kəndlilər əslində cahil xalqı təmsil edir. və film boyu kəndlilərin davranışı isə, xalqın müəyyən situasiyalarda necə davrandığını göstərir. bir filmdən daha artığı olan bu əsəri hər kəsin izləməyini tövsiyyə edirəm. və sonda filmin çox şirin posterləri də var ki, atmasam olmaz:
(filmin özü 3.5 saatdır, amma entry-i yazmaq 5 saat çəkdi aq -*. bu qədər uzun çəkməyinin səbəbi entry-ə atdığım şəkillərin çoxunun jfif, webp, həcmi 1 mb dan çox olan şəkillər olması idi ki, onları uyğun hala gətirməyə çox vaxtım getdi aq).
1985-ci ildə rejissor elem klimov tərəfindən mosfilm-in dəstəyi çəkilmiş 146 dəqiqəlik müharibə/dram janrında olan bir film. film müharibə filmi olmasına baxmayaraq, "müharibə mövzulu filmlər" deyərkən ağlımıza gələn klassik hollywood filmlərindən qətiyyən deyil. çünki hollywoodmüharibə mövzulu filmlər-də adətən, baş obraz, qəhrəmanlıq edir, öz qrupununun bəzi üzvləri ölsə də, sonda, ilk başda qoyulan məqsədə nail olunur, amerikan bayrağı zad-zud və.s.
amma bu filmdə isə, amerikan sinemasinin əksinə olaraq, duyğu yüklü bir filmdir. müharibəni tərifləmək əvəzinə, onun nə qədər pis bir şey olduğunu çox gerçəkçi bir formada izləyiciyə çatdıran, bəlkə də sinema tarixinin ən yaxşı, ən təsirli müharibə filmi olan bu filmi, müharibə tərəftarı olan insanlara zorla izlətmək lazımdır -*.
aşağı büdcəyə və məhdud çəkiliş texnikalarına rəğmən, rejissor elem klimov ağlındakıları, aktyor/aktrisa-ların yüksək performansı ilə izləyiciyə yüksək səviyyədə çatdıra bilmişdir. demək olar ki, bir çox yerində dərin metaforlara yer verən filmə, çətin ki, hansısa bir film çata bilə.
filmin posteri:
film 1943-cü ildə flyora adlı baş obrazın belarus meşələrindən svt-40 tapıb partizan-lara qoşulması ilə başlayır. silahı yerin altından çıxarmasında belə geniş metafora var:
burada yerin altından çıxartığı silah, sanki yeni doğulmuş bir uşağı təmsil edir, və uşaq "doğulandan" sonra bütün hadisələr baş verir.
---spoiler---
hər bir obrazın əslində müəyyən bir təbəqəni təmsil etdiyi filmdə, flyoragilə gəlib onu orduya aparacaq olan adamların, öz evi imişcəsinə davranmaları, gedərkən ailənin dolanışıq mənbəyi olan yeganə inəklərini də alıb götürmələri, ssri-in müharibə vaxtı, müharibəni qazanmaq üçün hər şeyi gözə aldıqlarını(hətta xalqın acından ölməsini belə) göstərir:
film irəliləyərkən flyoranın üz ifadəsi demək olarki hər şeyi ifadə edir. məsələn ilk başdakı üz ifadəsi:
demək olar ki, flyoranın başına pis hadisələr elə o partizan düşərgəsinə çatan kimi başlayır. yeniyetmə olan flyora orada müharibənin ciddiyyətini dərk etməyə, onun radiolarda deyildiyi kimi qəhrəmanlıq dastanı olmadığını anlamağa başlayır.
ilk şokunu isə, öz çəkmələrini yaşlı bir partizanla dəyişdirib, döyüşə getməyəcəyini anlayanda yaşayır. üz ifadəsinin təkamülünün 2-ci mərhələsi:
bundan sonra evə qayıdarkən, düşərgədəki gözəl qıza-glaşa-ı görməsi ilə onunla meşədə yaşadığı dialoqlar flyoranın həqiqətən də uşaq olduğunu göstərir:
elə bu anda düşən alman təyyarələrindən düşən bombalar, flyoranın eşitmə qabiliyyətinə təsir edir, və filmin növbəti hissələrində də bunu izləyiciyə çatdırır.
bundan sonra flyora öz ailəsini tapmaq üçün gloşa ilə öz kəndinə qayıdır, evdə heç kəsi tapmayan flyora həqiqətlərin fərqinə varmaq istəmir, amma gloşa həqiqətləri görür.
bundan sonra flyora ailəsini tapmaq ümidi ilə bataqlığa girərkən, yenə də metafora işlədilərək,
vəziyyətin nə qədər olduğunu bataqlıqda onlar çabalayarkən izləyicilərə çatdırılır.
ailəsinin öldürüldüyünü dərk edək flyoranın üz ifadəsi təkamülünün 3-cü mərhələsini görürük
sonradan bir partizan gəlib onları bataqlıqdan çıxararkən glaşanın partizana "он не нармальный" deyə qışqırması, müharibənin bir uşağı cəmi bir neçə gündə şən bir uşaqdan, dəlilik səviyyəsinə gətirdiyini nümayiş etdirir.
bir qədər toparlandıqdan sonra, partizanlarla birgə sağ qalan kənd əhalisinə yemək tapmaq üçün 4 nəfər yola düşürlər, bu zaman alman təyyarəsinin bomba atdığını zənn edib yerə çökərkən, sonradan onun boş butulka olduğunu anlayandan sonra,aralarında keçən dərin ironiyalı söhbət.
həyat belə bir şeydir, yuxarıda içirlər, bizə isə boş butulkanı göndərirlər -*
yola çıxdığı 3 nəfərin hamısı müxtəlif vaxtlarda ölsə belə, 1 inəyi düşərgəyə çatdırmağa çalışarkən əsir düşmüşdür. bu zaman almanlar təkcə onları yox bütün kəndi bir evə yığıb hamısın güllələyərək yandırır. amma əvvəlcə belə bir şərt qoyurlar "sağ qalmaq istəyənlər öz uşaqlarından ayrı bir şəkildə çıxıb gedə bilərlər" çünki onlar düşünürdülər ki, "hər şey uşaqdan başlayır":
filmin sonunda isə flyoranın hitlerin şəklinə atəş açdığı səhnədə, hər atəş açarkən hitlerin bir epizodu ağlına gələrək, ondan intiqam alırmışcasına əsəblə şəkili güllələyiridi, sonda hitlerin uşaqlıq şəkli gözünün önünə gəldikdə atəş açmaqdan əl çəkir. bu səhnədə isə hər nə qədər əsəbi olsalar da heç vaxt nasistlər qədər qəddar olmayacaqlarını göstərirlər.
flyoranın üz ifadəsinin ən sondakı mərhələsində isə onun gördüyü dəhşətlərdən bir neçə gün ərzində necə qocalığını görürük:
film barədə ata bilmədiyim gözəl şəkilləri də indi yelləyim gəlsin :
---spoiler---
və sonda, izləyin izlətdirin bu filmi!
tarixin ən qəribə təcrübələrindən biri olan təcrübə. belə ki, alexis st. martin adlı dəri tacirin, 1833-cü ildə səhvən açılan tüfəng atəşi nəticəsində qarında bir əl böyüklüyündə deşik açılmışdır. bundan sonra həkim William Beaumont tez özünü çatdırıb, onu ölümdən xilas etmişdir.
amma buna baxmayaraq, onun yediyi bütün yeməklər, qarnındakı deşikdən çölə tökülürdü. buna görə də o anal enjeksiyon ilə qidalanırdı.
əlində təcrübə apara biləcəyi deşik bir qarın olan Beaumont-un ağlına belə bir fikir gəldi:
o dövrdə uzun müddətdir, mədənin qidanı mexaniki yoxsa kimyəvi yollarla həzm etdiyi geniş müzakirə olunurdu.
buna görə də beaumont, qidanı qaşıqla deşik olan yerə salar və ya bir sapa ət bağlayıb onun qarnına salıb təcrübə aparardı.
beaumont, 10 il ərzində yazıq martin üzərində 200-dən çox təcrübə apardı. "ben deney tahtasımıyım, hedef ben miyim tayfun" deyə də bilmirdi, çünki o kasıb idi və doxtur ona işləyib qazana biləcəyindən daha çox pul verirdi.
bu təcrübələrin sonunda beaumont yeməklərin kimyəvi yolla həzm olunduğunu sübut etməyi bacardı. indiki dövrdə isə "mədə fizialogiyasının atası" olaraq tanınır.
yerin altından peyda olan polis - "nələrin baxır? de bizdə bilək" -*
amk ikimiz də elə tutulmuşdur ki, az qala turist kimi aparırdıq özümüzü. (polis zarafatyana desə də, biz zarafatı anlayana qədər bir anlıq hassiktir dedirtdi)
həmin an biz
p.s: cavab banan və armatur imiş.
mərdəkandakı "qayalıq" (ən azından biz belə adlandırırıq). biraz qayalıqların olduğu balaca bir yer. pivələmək ya da ümumiyyətlə kafa dinlemek üçün də gözəl yerdir. insanlar adətən bura balıq tutmağa gəlir. balıqdan başqa da şeylər olur, məsələn 2 il əvvəl ölü bir suiti və ölü (bəzisi diri) krivetkalar görmüşdük (hətta görməklə kifayətlənməyib butulkaya yığıb evə aparmışdıq (elə aparan kimi də evdəkilər çölə tullamışdı -* )
pulsuz yemək bişirmə saytı/appı. bir çox reseptlərin olduğu bu saytın çox bomba bir xüsusiyyəti var. bəzən hansı yeməyi bişirməyə qərar verə bilməyən insanlar üçün əla bir xüsusiyyət. belə ki, evdə olan ayın oyun-ları(ərzaqları) sayta yazdıqda, o sizə həmin ərzaqlarla bişirə biləcəyiniz bütün yeməkləri göstərir. həm də sevmədiyiniz inqrediyentləri də yazaraq, çıxacaq yeməklərdə həmin inqrediyentlər olmayan reseptləri verir.
saytın linki: supercook.com
2014-cü ildə fikr'et və 7 nəfər tərəfindən yaradılmış bir proyekt. belə ki, anadolu rock-un dünyaya tanıdılması üçün önəmli bir proyektdir. hal hazırda youtube vasitəsi ilə yeraltında qalmış gözəl parçaları yerin altından çıxararaq onları unudulmaqdan xilas edir. hal hazırda 170 ədəd mahnını diriltmişditlər. hətta mahnılara ingiliscə altyazı da əlavə edirlər (kommentlərində xaricilərə çox rast gəlinir). bu proyetki bu qədər önəmli edən başqa bir şey isə türkiyə-in 1960-80-ci illərdəki mədəni səviyyəsinin indikindən nə qədər yüksək olduğunu göstərir. anadolu rock-un tarixinə baxsaq, 1961 anayasası-dan sonra verilən azadlıqlar sayəsində sənət adamları da, ölkədəki problemləri açıq şəkildə dilə gətirə bilmişdir. yəni bu kanaldakı parçaları dinləyərkən, əsl sənət adamlarını görürük, sənət adamı olmaq cəmiyyətin problemlərini dilə gətirməkdir, gedib toylarda, konsertlərdə bambılılıq etmək isə artıq "manıslıq"dır. 12 sentyabr çevrilişi-dən sonra təəssüf ki, belə gözəlliklərin yerini arabesk-lər aldı. mövzuya qayıdası olsaq, mahnılardanda əlavə onların düzəltdiyi posterlər çox əfsanədir, loru dildə desək "özüdü qaqaş". 1-2-i yelləyim gözünüz dincəlsin:
doymuram amk hamısı bir-birindən gözəldir. kanalın linkin də atım entryni guplayım. anatolian rock revival project
sözaltı sözlük-ün "urus bölmələri ilə əlaqələndirmə şöbəsi"-in rəisi alex01 ilə görüşdə, fight club üzvlərimizi artırmaq üçün sözlük reklamı edərkən çəkilmiş bir xatirə şəkli:
(bax: and içmək)
keçmiş zamanlarda orta asiya-da türk və monqol tayfaları , bir-biri ilə anlaşarkən, qımız dolu bir tasın içərisinə hər iki tərəf barmağını kəsib öz qanlarından 1-2 damla töküb içərmişlər. bu hərəkət 2 tərəf arasında müqavilə "imzalamaq" mənasına gələrmiş. hətta "and" sözü monqolcadan götürülüb, mənası qımız deməkdir.
hətta(2) indiki türkiyə türkçəsində "antlaşma" sözü müqavilə sözünün ekvivalentidir.
and içmək deyərkən ulu babalarımız sözün əsl mənasında "and"-ı götürüb içirmişlər -*
hər dəfə yadıma düşəndə qəribə hisslər keçirdiyim bir hadisəni danışacam:
2 il bundan əvvəl yay aylarında mərdəkan-a bağ evinə istirahətə getmişdik. amma çox maraqsız keçirdi. evdə internet yox idi, internet üçün gərək hasarın başına çıxıb qonşu otelin wifi-i tutardıq. bir gün əmiuşağları qonaq gəlmişdilər, evdə sıxıldığımız üçün 4 nəfər(mən, qardaşım və 2 əmioğlu) çıxdıq mərdəkan turu eləməyə. söhbət edə edə gedərkən birdən yolda qara bir şey gördüm. əvvəl elə bildim telefon kabrosudur. amma yaxından baxanda gördüm elə telefonun özüdür. markası "şayomi"-* idi və ekranı çatlamışdı. yəqin ki, kimsə telefonu yerə salıb, heç xəbəri olmadan getmişdi. normal insanlar telefonu yiyəsinə vermək üçün çalışmalı ikən mən və daha yaxın olduğum əmioğlumla telefonu mənimsəməyi düşündük. bunu digərlərinə deyəndə zarafat etdiyimizi düşünüb " ə səy səy danışmıyın hahaha" deyə reaksiya verdilər. amma bi kere kafaya koymuşduk edəcəkdik. evə gələndə, telefonun nömrəsini çıxardıb aparıb dənizə atıb qayıtdım evə.(o qədər təkərə düşmüşdüm ki, nömrəni salfetkaya büküb dənizə atmışdım. sankı balıqlar nömrəni görüb polislərə xəbər edəcəkmiş kimi).
bundan sonra işin əsas tərəfi başlayırdı. telefonu zaretkaya taxdıq. tam yığandan sonra, internet bəlirtilərinin olduğu yeganə yerə-hasarın başına çıxdıq. orada oturub hacker-lər kimi şifrəsi olan telefonun şifrəsini qırmağa çalışdıq. bir neçə saat əziyyətdən sonra nəhayət ki, hava qaralana yaxın telefona baxıb "əziz xiaomi sən azadsan, biz səni dirçəldəcəyik!" deyə bildik( özüdə telefonun şifrəsini qırmaq üçün youtube-da hind aksenti ilə ingiliscə danışan qaqaşın dedillərin anlamağa çalışdıq).
indi isə hekayənin duyğusal tərəfi:
telefonu açandan sonra ilk qalereyaya girdik. telefonun sahibinin bir marketdə administrator olduğunu öyrəndik. 6000-ə yaxın mal şəkli var idi. sonra iyrənc iyrənc porno videoları, (heyvan pornosu belə var idi) özünün 200-300 dənə selfisi və.s var idi. açandan sonra parametrlərə girib "find my device"-ı bağladıq. telefonu tapmasına qarşı bütün tədbirləri aldıq. hətta telefonu spirtlədik. heç iyləyə-iyləyə də tapa bilməzdi -*. bütün bunları etdik amma.....
amma işin vicdani tərəfi məni narahat edir biraz. bizim o telefona ehtiyacımız yox idi, amma bəlkə də o adamın var idi. telefonu elə ordaca qoysa idik də heç kəs bizim etdiyimiz kimi etməzdi. ən pis halda, o telefonu başqa adam tapsa idi aparıb satardı. amma telefonun ekranı qırıq olduğu, parolda olduğu və oğurluq telefon "vibe"-ı verdiyi üçün, heç dəyərinin 20-30 faizinə belə sata bilməzdi. amma bəlkə də telefon sahibi qayıdıb tapacaqdı. amma dənizə gedirdi böyük ehtimal. ordan gələnə qədər yəqin ki kimsə götürmüşdü. bəlkə də bu qədər böyüdüləsi heç nə yoxdur, tanrı qarşımıza çıxardı o telefonu və bizdə maximum istifadə etdik. amma məncə adamın məhrəmiyyətinə girmədən telefonu sıfırlamaq daha doğru olardı ( ala o qədər şey eləmişik günah deyil, adamın qalereyasına girməyimiz günahdır -* ?). əgər o biri dünya varsa, allahın məndən soruşacağı ilk sual yəqin ki " ay imanın yansın telefonu mənimsəmisən haram xoşun olsun, bəs adamın özəlini niyə qarışdırırsan?" hətta əmioğlu ilə vicdanımızı rahatlatmaq üçün deyirdik ki " ə qaqa o boyda marketin administratorudur neynir bu cındır telefonu? getsin özünə qəşəng bir telefon alsın"
sonra telefonu əmioğluya verdik, ekranı çatlaq olduğu üçün şəhərə gələndə, getdi başqa bir "şayomi" ilə barter elədi..
gözəl insan, əgər bu entryni oxuyursansa haqqını halal elə uşaq olmuşuq, birdə olsa birdə edərik -*
studiyo effektlərini sevməyən christopher nolan, bu filmdə də effektlərdən istifadə etməmək üçün filmdəki 200 hektar-lıq qarğıdalı tarlasını effektlə yox, həqiqətən də əkdirmişdir.
büdcəsi 165 milyon dollar olan bu film üçün böyük bir rəqəm sayılmayan pula-100000 dollara başa gələn bu qarğıdalı tarlasının qarğıdalıları, film bitdikdən sonra satılıb, filmin büdcəsinə 162000 dollar fayda vermişdir. amma bu tarla kanada-da yerləşdiyi üçün, ekspertlər bu ərazilərdə qarğıdalının yetişməyəcini deyirdilər. amma oldu, yeniden bahar geldi-*
xarici xüsusi isimlərin orijinal dilində yazılmaması. bu nə qədər yanlışdır/doğrudur bilmirəm, amma mənə görə türkçə-də olduğu kimi original formasında yazılsa daha yaxşı olar. məsələn yazıçı adlarını nümunə göstərsək, "stephen king"-i "stiven kinq" deyə yazılır. həm gözəl görsənmir, həm də tutaq ki, oxuyucu bir xarici ad görüb onu internetdə axtarmaq istəsə, çox vaxt bu yazı forması ilə axtarış nəticə verməyəcək. ruslar necə tələffüz edirsə onu eyni ilə götürüb yazmaq nədir amk. "stefan zweig"-ə "şvayq" yazılır.
adam adların qoyaq bir kənara, bəs yer adların niyə şikəst edirlər amk? məsələn "blackpool"-a "blekpul" yazırlar. özüdə tərcüməçilərin çoxu kitabda belə yazarkən dipnotda onun nə olduğunu yazmaq nəzakəti belə göstərmirlər. ona görə də təəssüf ki, azərbaycan dilinə tərcümə olunmuş kitablar-dan qaçıram, türkçə oxumaq öz dilimizdə oxumaqdan daha rahat gəlir...
azərbaycan-ın cəmi 10 faizinin həqiqətən də "yaşadığını" düşünsək, bu 10 faizdən 5 faizinin aktiv internet istifadəçisi olduğunu nəzərə alsaq, onlardan 1 faizi belə sözlüyü bilsə idi hal hazırda 100 mindən çox üzvü olan sözlüyün ay ərzində aktiv olan 600 üzvü yox 10 minə ə yaxın üzvü olmalı idi.
amma sözlüyün birdən birə populyarlaşmasına da qarşıyam. çünki reddit nümunəsindəki kimi "tiktok" gəncliyinin sözlüyə hücumu baş verə bilər ki, gələcəkdə "adamı sözlükdən soyudan hadisələr" adlı başlıq açmalı olarıq.
huzur içinde uyuyun əcdadlar, yeni nəsillər sözlüyü daşıyacaq :(
1930-cu illərdə anadolu-da arpa təsərrüfatının inkişaf etməsi ilə 1934-cü ildə qurulan türkiyə respublikası-ın ilk milli pivə markası. bu markanı xüsusi edən şey isə mustafa kemal atatürk-ün 10 il əvvəl xilafətin olduğu bir ölkədə pivə markası yaratmasıdır. hətta alıcıları cəlb etmək üçün çox şirin reklamları var idi. bir neçəsini yelləyim gəlsin :
hətta bir zamanlar coca cola kimi onun xeyirlərindən də bəhs edirdilər:
adi bir işarəni səhv şərh etməklə 1500 nəfərin səhvən öldürülməsinə yol açan 11 sentyabr 1877 doğumlu bolşevik inqilabçı.
bir gün iclas zamanı vladimir iliç lenin bir kağıza "paytaxtda neçə əks-inqilabçı məhbus var?" deyə yazıb dzerjinskiyə verdi. dzerjinski isə cavabında "təxminən 1500" yazıb kağızı leninə geri verdi. lenin cavabı oxuduqdan sonra kağızın üzərində qeydlər aparıb, cızma-qara elədi. sonra isə hərkəsin diqqətini çəkəcək şəkildə iclası tərk etdi.
sabahsı gün isə iclasdan ayrılmağının səbəbi məlum oldu: dzerjinski leninin kağıza çəkdiyi xaç işarəsini məhbusları öldürmə əmri olaraq şərh etdi və hamısını güllələtdirdi.
amma lenin bunu nəzərdə tutmamışdı. işin əsli, lenin oxuduğunu bəlli etmək üçün kağızların üstünə "x" işarəsi atırdı. dzerjinski isə bu "x"-i səhv başa düşüb 1500 nəfəri o biri dünyaya yollamışdır.
iranlı kürd rejissor Bahman Ghobadi-in 2004-də çəkdiyi film.
texniki məlumatlar: film iraq müharibəsi-dən sonra çəkilən ilk iraq filmidir. filmin dili kürdcə-dir. film bir çox mükafata layiq görülüb. filmdə əsasən uşaq aktyorların iştirak etməsinə baxmayaraq aktyorların performansı çox yaxşı idi. təəcüblü anlardan biri də budur ki, uşaq aktyorların bəziləri bəlkə də həyatlarında heç vaxt film izləməmiş uşaqlardır. sadəcə bu rejissorun aktyor seçmə qabiliyyəti çox üstündür. və bəzi istedadlı uşaqları növbəti filmində öz asistanı edir. ( məsələn bu filmdə "satellite" rolunda oynayan uşaq növbəti filmdə bahman müəllimin asistanı olmuşdur)
indi isə filmin mövzusuna keçək: filmin adı olan "tısbağalar da uça bilər" əslində filmin mövzusu ilə bağlı bir kürt hekayəsinə istinad edir:
bir gün göldə yaşayan tısbağa hər zaman ətrafında uçan, sağ-sol edən quşları görüb özü də uçmaq istəyir. bu istəyini quşlara deyir. quşlar cavabında " tısbağalar da uça bilər" deyir və quşlar tısbağaya çubuq uzadaraq bunu ağzı ilə bərk bərk tutmasını istəyir. tısbağa çubuğu dişlədikdən sonra bunlar uçmağa başlayır. həyatında bu qədər yüksəyə uçmayan tısbağa bütün kürdistanı gördükdə ağzı açıq qalır. tısbağa ağzını açdığına görə yenidən gölə düşür. həyatda nə 1 addım irəli nə də geri gedə bilən tısbağa belindəki ağır yükü(qını) ilə göldə öz alışdığı həyata davam edir.
hekayədən çıxarılan nəticə odur ki, yaxın şərqdəki xalq tısbağa kimidir. hər zaman belində ağır yük var və nə etsələr də o "göl"-dən çıxa bilmirlər.
--spoiler--
filmin afişasında 14 yaşlı ana olan agrin belində balaca uşağı ilə olan görüntüsündə bir növ tısbağaya bənzəyir. tısbağa kimi belində yük olan agrin, bu yük olmadan yaşaya bilmir və filmin başında göründüyü kimi özünü gölə ataraq boğur.
film türkiyə-iraq sərhədində kürdlərdin yaşadığı miqrant kəndində baş verir. minaları toplayaraq silah tacirlərinə sataraq özlərini dolandırmağa çalışan uşaqlar "satellite" ləqəbli 13 yaşlı uşağı ətrafında toplaşırlar və onun təlimatlarını yerinə yetirirlər.
kənd əhalisi isə müharibə xəbərlərinə baxmaq üçün "satellite"-dən kəndin televizorunu düzəltməyini istəyirlər. 1 ədəd çanaq antena alaraq (15 radio və 500 dinar) televizoru işlək vəziyyətə gətirir. kanalları çevirdikcə çıxan musiqi, dəb, film kanallarını görən kəndin ağsaqqalları başlarını bulayaraq "haram" kanallara baxmağı qadağan edir. amerikan əsgərlərindən 2-3 kəlmə ingiliscə öyrənən "satellite" isə guya xəbərləri kənd əhalisinə tərcümə edir. bu isə yaxın şərqin savadsız,cahil,saf olmasından xəbər verir ki, qərb ölkələri burada öz istədiklərini edirlər.həmçinin amerikan əsgərlərinin kimyəvi silah istifadə etməsindən qorxan əhali əllərində olan pulla qaz maskası alırlar:
elə bu ərəfələrdə 14 yaşlı agrin, gözləri görməyən körpəsi riga və mina çıxararkən hər 2 qolunu itirmiş qardaşı hengov kəndə gəlir.
hengov burada uşaqlara qoşulub ağzı ilə mina çıxarır.
bu arada gözləri görməyən körpə minaya basacaqkən "satellite" onu xilas edir və ayağı yaralanır.
elə həmin gecə amerikan əsgərlərinin gəlməsini "qurtuluş" sayan xalq onlara qoşularaq kəndi tərk edir. həmin gecə iplə uşağına daş bağlayaraq onu gölə atan agrin artıq tısbağa kimi öz qını olmadığına görə yaşaya bilmir və özü də intihar edir. bunları öz yuxusunda görən qardaşı hengov, gölə tullanır. filmin son pərdəsində gölün dərinliklərində bacısıoğlunu görən hengov, kədər içərisində yuxarı doğru üzməyə çalışır. bu da həmçinin tısbağanın uçmağına bir işarətdir.
--spoiler--
film əslində müharibənin pis olmadığını deyən kəsimə şillə kimi dəyir. müharibəsin nəticələrindən, sadə xalqa olan təsirlərindən bəhs edən filmə baxarkən müxtəlif duyğular keçirməmək mümkün deyil. bu şəkil isə bir çox şeyi bizə başa salır:
(bax: yaran lətifələr)
bir gün allah bütün millətləri yanına çağırıb hərəsinə 1 dil verir. ingilis-lərə ingilis dili-i, fransıza fransız dili-i nəbilim almana alman dili-i verir.
növbə talış-lara çatanda talışlar:
-bəs biz nə dilində danışaq-deyir
allah:
nəm, sizdə ağzınıza gələni danışın. -*
nəticəsində akp 49 faiz səs toplayaraq yenidən təkbaşına iqtidar olur.
)
