molla nəsrəddin
8 0 0 0
Post Ardıcıllığı
Hazırki streak: 0 gün ardıcıl post yazılıb.
Rekord: 1 gün ən uzun ardıcıllıq.
Streak hər gün ən azı 1 post yazanda artır. Bir gün boş keçsə sıfırlanır. Streak uzun olduqca od böyüyür!
Yazı Saatları
Tip: gecə quşu
Pik saat: 00:00
Saat diaqramı yazarın gün ərzində nə vaxt aktiv olduğunu göstərir. Qırmızı = ən çox post yazılan saatlar. Yaşıl = orta aktivlik.
Səviyyə Sistemi
Səviyyə 2: Başlayan
XP: 184 (karma əsasında)
Növbəti səviyyəyə: 116 XP qalıb
Səviyyə karma əsasında hesablanır. Karma = reytinq + entry sayı + wiki töhfələri. Hər səviyyə üçün daha çox XP lazımdır. 25 səviyyə var: Yeni-dən Tanrı-ya qədər.
Yazı Statistikası
Təxmini söz sayı: 7,969
Toplam simvol: 47,814
Orta entry uzunluğu: 5,977 simvol
Kitab ekvivalenti: ~0.1 kitab (70K söz/kitab)
Söz sayı entry-lərdəki simvollardan təxmin olunur (orta 6 simvol/söz). Kitab ekvivalenti standart roman uzunluğuna (70,000 söz) əsaslanır.
blok başlıqlarını gizlət postları gizlət
son həftə yazdığı ən əjdaha entrylər:
Notice: Undefined variable: vday3 in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 27
Notice: Undefined variable: vday4 in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 27
Notice: Undefined variable: vday5 in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 27
Notice: Undefined variable: vday6 in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 27
Notice: Undefined variable: vday7 in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 27
Notice: Undefined variable: userQuery in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84
Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84
Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 92
Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 101
Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 102
çox vaxt yaxınlaşdığım qızlar yellənə-yellənə gəzən, cüllüt, sarı diş qızlar olurdu. öz standartlarım var mənim, kriteriya demirəm. kriteriya seçim lüksunun olduğunu göstərir. amma mənim öz standartlarım var idi və bunu qəbul eləmişdim. ağzında bakteriya olmuyan qızlara yaxınlaşmırdım. o qızlardan nömrə almaq da asan olurdu, çox vaxt da özləri təklif eliyirdi.
sonra bir dəfə 28 mallda bir qız gördüm. gözəllik ilahəsi afrodita idi elə bil. aramızdaki fərqi izah eliyə bilmərəm. mənim standartlarımın çox çox üzərində idi. danışdığım sonuncu sarı diş qız gəldi ağlıma. axrıncı dəfə telefonda danışanarkən -məni lahmacuna apar da demişdi. qəlbini qırmadan aparmışdım mən də. heç vaxt yadımnan çıxmaz. bir tərəfdən tək əli ilə limonu 3-cü lahmacuna sıxarkən digər tərəfdən ofisianta -qaqaş bizim ayranlar nooldiii? demişdi. bu görüntüləri silmək istəyirdim yaddaşdan. qıza yaxınlaşmaq qərarına gəldim.
axşam idi. qıza bəlli eləmədən arxasınca gedirdim. yanından keçənlər dönüb bir də baxırdılar. qız zövqlə geyinmişdi. mən də təzə-təzə bankda təcrübəçi olaraq işə başlamışdım. işə evdən yemək aparan yeganə insan idim. axrıncı dəfə 2 il əvvəl toya geyindiyim, əynimdə biədəb görsənən şalvar və köynək var idi. altdan ağ maykamın qolları görsənirdi. içində balaca boş qazança və qaşıq olan setka tutmuşdum əlimdə. bu acınacaqlı görünüşdə afrodita ilə tanış olmaq istəyirdim.
cafelərin olduğu mərtəbəyə qalxan eskalatorda yaxınlaşmaq qərarına gəldim. düz yanında dayandım. məni görmürdü, solunda dayanmışdım, o da sağa baxırdı. ağzımı açıb salam vermək istəyərkən bilmədən təsadüfən dirsəyi ilə qoluma nüfuz elədi desəm yeridi. oğlan olsa -ehtiyatlı ol da ləpəş deyib girərdim yəqinki. qıza baxdım, yaxından da çox gözəl idi, çaşıb üzr istədim. qız -siz niyə üzr istəyirsiz ki, günah məndə oldu deyib, üzr istəməkçün mənə tərəf döndü. məni gördü. filmlərdəki kimi romantik bir başlanğıc olmuşdu. baxışlarını görməliydiz. sənin sifətini sikələr bu nədiəə baxışı atıb pilləkənləri sürətlə qalxmağa başladı. təslim olmadım. o dirsək olmasaydı olmuşdu əslində dedim öz-özümə. setka hər dəfə ayağıma dəydikcə qazançadan takkaturuk səslər gəlirdi. sanki bütün insanlıq tarixi, bütün kainat bizim birləşməyimizdən yarana biləcək mutasiyanın qarşısını almaq üçün mübarizə aparırdı.
qız bufelərin birində yemək üçün növbəyə girmişdi. düzünü desəm qızların cafelərdə fast food restoranlarında o növbələrə girdiyini görəndə, hansı ki 28 mallda axşam vaxtı lap çox olur, yaraşdırmıram onlara, gülməli və miskin görsənir mənə. uzaqdan qıza baxıb kinayə ilə acı-acı gülümsəyirdim. yanımdan keçənlər qazançamı taqqıldadardı. yeməyini alıb iki nəfərlik stollardan birinin arxasında əyləşdi. mən də yemək almaq fikrinə düşdüm amma tez daşındım, yeyərkən heç şansım yox idi. tünd kofe sevmirəm, latte aldım. bütün cəsarətimi toplayıb yaxınlaşdım. -əyləşmək olar? dedim. məcbur -olar dedi. 10 dəqiqə əvvəl gördüyü üzümü tanımadı. çantasından telefonunu çıxardıb aldığı yeməklərin şəklini çəkdi. qızdan soruşdum ki eta dlya instagram? ( rusca bilmirdim. heç bilmirdim. niyə elə dedim bilmirəm. səsimi də incəldib dedim. qarşımda o gözəllikdə qız, ilk dəfə içdiyim latte, bütün bunlar məni başqa auraya soxmuşdu. özümü "ruskoyazıçnı" göstərib ordan qızın gözünə girmək istədim. hansısa dostum görsə götüynən gülərdi mənə ) - həə, çox xoşluyuram orda şəkil paylaşmağı dedi. - instagramınızı olar dedim. -xeyr tanımadığım adamlara olmaz dedi, narahat halda ətrafına baxaraq. biraz keçmişdi ki -olar siz yerinizi dəyişdirəsiz indi nişanlım gələcəye dedi mənə. ürəyim saniyədə 4 dəfə atmağa başladı, qorxudan qıc olurdum az qalsın. sürətlə barmaqlarını nəzərdən keçirdim, boş idi. ürəyim normal döyüntüsünə qayıtdı. -gözlüyürəm gəlsin dedim etinasız və cəsarətlə. -nişanlınızın üzük almağa pulu çatmır deyəsən dedim. qız gülümsədi. yerində zarafat idi nə çox şit nə də duzsuz, özüm də təəccübləndim. qıznan söhbətə başladıq. yarım saat sonra - yavaş-yavaş qalxaq dedim. qalxdıq. artıq onu öz təsir dairəmə sala bilmişdim. metroda kartına 20 qəpik yükləyib ona tamamilə sahib olmaq planları qururdum. nömrəsini də istəyə biləcəkdim. birdən qalxarkən qız -istəyirsən nömrəmi yaz dedi. sevincdən hönkür-hönkür ağlıyacağımı sanırsızsa mən də elə sanırdım. amma elə olmadı. normal qarşıladım hətta biraz üzümü də turşutdum. reaksiyam "bləə biraz danışan kimi nömrə istiyirsiz" oldu elə bil.
geyim mağzalarına girməyə qərar verdi. eskalatordan düşərkən əlimdəki setka diqqətini cəlb elədi. -sən nə almısan deyib, içinə boylandı. cəld və sərt hərəkətlə setkanı ondan uzaqlaşdırmaq istəyərkən qazançadan gələn takkatarak səslərini ikimiz də eşitdik... -şey iş materiallarıdı deyib yola verdim. sonra gördüm işi uzun çəkəcək yorğun olduğumu deyib sağollaşdım.
evə gedərkən ikimizlə bağlı ən xırda detallara qədər fikirləşmişdim. xoşbəxt idim. gic kimi hırtıldıyırdım avtobusda.
evə çatdım. 2 saat sonra yazdım qıza, cavab yazmadı. yenə yazdım cavab yoxdu. 4. dəfədən sonra qızdan cavab gəldi. - sən rusca bilirdin hə? -neyniyirsən ki? soruşdum. - köhnə sevgilimlə danışıram, barışırıq deyəsən. bir cümlə desəm tərcümə eliyə bilərsən? dedi.
elə bil kimsə qulağıma qaqaş ayranlar nooldii? fısıldadı. anam otağa girdi. -nolub bala sənə, birtəhərsən? soruşdu. bir problemin olanda analar birinci hiss eliyir. -qazança yadımnan çıxdı, qaldı avtobusda. - ə kül sənin başıva, bir qazançaya yiyə durammırsan dedi. yalnız idim yenə....
Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 66
Notice: Undefined variable: userQuery in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84
Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 84
Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 92
Notice: Undefined variable: idvv in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 101
Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/soz6/sonhefte.php on line 102
anamın dayısı ölmüşdü bu həftə. bəlkə də keçən həftə idi, bilmirəm. anam yuxudan oyatdı səhər tezdən. "yəhya dayı can üstədi, tez elə gedirik". heç nə başa düşmədim, yuxuluydum. bəlkə də keçən həftə idi.
hava isti idi çöldə, yəhya dayıgilin evlərinə çatdıq, ikinci mərtəbədə yaşayırdılar, qapını tanımadığım bir qadın açdı. yəhya dayı qonaq otağındakı divanda uzanmışdı. ətrafında qohumlar var idi. anam otağa girəndə dayısı arvadı firuzə xala üstünə cumdu, qucaqlaşıb ağlamağa başladılar. kişi hələ ölməmişdi. sonra anam məni çağırdı ki, dayı ilə görüşüb vidalaşım. keçmədim içəri, firuzə xaladan qorxurdum, amerikan futbolundakı oğlanlar kimi cumurdu adamın üstünə, anam aşacaqdı az qalsın. mətbəxə getdim. su içmək isəyirdim. mətbəxə daxil olarkən stolun üstünə qoyulmuş 3 dənə şaftalı diqqətimi cəlb elədi. özümü görməməzliyə vurdum. su süzüb içdim. mətbəxin pəncərəsindən çölə baxdım. həyətdə uşaqlar oyun oynayırdı. üç dənə uşaq velosiped sürürdü. bir dənəsi isə onların yanı ilə qaçıb "diyu diyuuuu ııııııhhııhhhııhh" səsləri çıxarırdı. uşaq özündə 300 manat maaş alan atanı ehtiva edirdi. sonra 1500 manat maaş alan atanın velosiped sürən oğlu, o cındırın oğlu dönüb 300 manata dedi ki, "qışqırma da qulağımın dibində!". 300 manat duruxdu. amma ani tərəddüddən sonra heçnə olmamış kimi ləyaqətsizcə velosipedin arxasınca qaçıb eyni səsləri çıxartmağa başladı. ani hərəkətlərlə bədənini sağa sola əyərək velosiped sürdüyünü xəyal edirdi. bütün bunları izləyərkən beynimdə şaftalı var idi. şaftalını yeməklə yeməmək arasında mübarizə aparırdım. özümü inandırmağa başladım ki, burda ayıb heç bir şey yoxdu. onsuz da gedişatı dəyişə bilmərəm. əslində beynim şaftalını yeyəcəyimi çoxdan qəbul eləmişdi. çünki normalda həmişə 2 stəkan su içən mən mətbəxə girəndə yarım stəkan süzmüşdüm özümə.
birinci şaftalını yeyib bitirdim. tumunu velosiped sürənə atdım, dəymədi. ikincini də bitirirdim ki, qonaq otağında inilti səsi gəldi, hamı qorxudan qışqırmağa başladı, kişi hələ ölməmişdi, qaça-qaça firuzə xala mətbəxə girdi. əri orda can verərkən mən bir əlimi şaftalının altına boşqab kimi tutmuşdum ki, suyu yerə axmasın. neyniyəcəyimi bilmədim. özümü kədərlənmiş kimi göstərmək istəyirdim. "nədir bu zamansız ölüşlər firuzə xala?" deyirmiş kimi başımı yellədim. başını yelləyib "utanmırsan da" dedi. çıxmalıydım mətbəxdən. bir dənə şaftalı qalmışdı. beynimdə plan qurdum ki, yəhya dayı öləndə ara qızışacaq, ağlaşma düşəcək o arada tez gəlib yeyərəm. çıxdım mətbəxdən.
koridorda divarın bir küncünə söykənmiş xalçaya rast gəldim. məlum idi; kişini bu xalçaya bürüyəcəkdilər. amma xalça gözümə böyük göründü. yəhya dayı bu qədər hündür deyildi axı. maraq dalğası məni bürüdü. qapı döyüldü, açdılar qapını, yenə tanımadığım biri idi, kişinin gəlməyi ilə hamı yan otağlara keçdi, nəyi isə müzakirə edirdilər, deyəsən dəfn mərasimi ilə bağlı idi. yəhya dayı tək qaldı otaqda. keçib yanında əyləşdim. ətrafıma baxdım heç kim yox idi. yəhya dayı gözlərini tavana zilləyib ağır-ağır nəfəs alırdı. bilinirdi ki, son anlarını yaşıyır. ölümünə dəqiqələr qalıb. astadan soruşdum: -dayı sənin boyun neçədi? dayıı. sənin boyun neçədi? cavab vermirdi. burnumuz arasında 30 sm məsafə var idi. birdən ağlıma gəldi ki, görəsən ölümə bu qədər yaxınlaşmış birini güldürə bilərəm? dilimi çıxarıb üzümü qəribə hallara saldım. reaksiya yox idi yenə. bu cür anlarda başqa şeylərdən danışıb ölümü unutdurmaq istədim ona. qulağına əyilib dedim: 2 manata lobya olar a kişi? o pula bud dibi alaram ya ciyər alıb kartofnan qovuraram, həm daha tutumludu, həm də doyumlu. lobya xoşluyan var? hamı da evdə əri nə xoşluyursa onu bişirir də. bəs bu lobyanın forsu kimədi? təzdən üzünə baxdım yenə reaksiya yox idi. firuzə xala girdi içəri. ayağa qalxıb "nədir bu zamansız ölüşlər firuzə xala?" deyirmiş kimi başımı yellədim yenə. şəfqətlə mənə baxıb gülümsədi, ərinin son anlarında yanında olmuş, ürək dirək vermişdim ona. yəhya dayıdan möhkəm inilti səsi eşidildi, kişi son nəfəsini verirdi, firuzə xala qışqırdı, hamı otağa qaçmağa başladı. hamı otağa qaçarkən əks istiqamətdə bədənimi sağa sola əyərək mətbəxə qaçmağa başladım. otağa qaçanlar dönüb təəccüblə mənə baxırdı.
Notice: Undefined variable: user_id in /var/www/soz6/sds-themes/vengeful-light/profile.php on line 3409
blok - başlıqlarını gizlət
Notice: Undefined variable: user_id in /var/www/soz6/sds-themes/vengeful-light/profile.php on line 3416

