həyatın film kimi anları

tez-tez baş verməyən və baş verəndə də ləzzət edən anlardır.

qaldığım şəhərdə bu dəqiqə sözün əsl mənasında lopa-lopa qar yağır. işə gedəndə binanın qırağına çəkilib üfüqə baxırdım, qulağımda da yuxu'nun xəyalpərəsti oxuyurdu. filmlərdəki kimi musiqinin səsi yavaş-yavaş artdı, yerin özünə çəkdiyi qar dənəcəkləri xaotik mükəmməlliklə slowmotionda yağırdı. belə anlarda xəyalında yaratdığın filmin premyerasına ilk sırada oturub baxırsan sanki. xəyallara qapılmaq deyilən şey baş verir. beyin proyektora dönür və səhnədə də netflix stilində çəkilən və azərbaycanın 80-90-ci illərindən danışan bir melodramanın sujeti canlanır. həqiqətən də məhz indidə yaşamaq çox çətin işdir, həyatımızın çoxu ya keçmiş ya da gələcəyə yönəlik keçir və ironik olsa da çox az indidə yaşamağı bacaran insan var. mən isə belə anları tutanda buraxmaq istəmirəm.

entrini musiqi müşayiətində oxumaq məsləhətdir:

(youtube: )

yetim eyvaz

yetim eyvaz - ra yəbb bu millətə yazığın gəlsin

(youtube: )

panik atak

adam özü bunu yaşayana qədər önəmsiz görünən bir hal. keçən payız birdən-birə peyda oldu və adam sanki bu dəqiqə yıxılacağını, qusacağını və ya infarkt olacağını düşünür. xüsusilə bu haqda məlumatın yoxdursa elə bilirsən dünya dağılır. ancaq psixoloq və həkimə gedəndən sonra "tanıma və qəbullanma" kimi bir müddət başlayır və bu xeyli yaxşılaşdırır vəziyyəti. belə ki, atak zamanı bunun sadəcə beynin yalandan özünü qorxutması olduğunun fərqinə varırsan və gözlüyürsən keçib getsin. vəziyyəti daha da yüngülləşdirmək üçün müəyyən texnikalar var. məsələn:
-burundan dərin nəfəs alıb daha uzun şəkildə nəfəs vermək
-hazırda panik atak olduğunun fərqində olub birazdan keçəcəyini düşünmək
-ətrafındakı əşyalara baxmaq, iyləyə biləcəyin, toxuna biləcəyin və ya hiss edəcəyin şeyləri saymaq və s.

https://imgur.com/aLbhOg7

khruangbin

ümumiyyətlə musiqi dünyası saysız qruplarla zəngin olsa da onların içindən çox nadirləri originala çox yaxın işlər çıxarır və Khruangbin onlardan biridir. Qrupun adının tay dilində mənası təyyarədir və melodiyaları həqiqətən də adamı termosferə qədər uçurur. musiqilərində əsasən tayland, ispan və orta şərq çalarları var. (baxma: tamı həmişə ağızda qalan musiqilər)

(youtube: )

yetimin papağını başından alıb qaytaranda sevindiyi kimi sevinmək

(baxma: azərbaycan kimi üçüncü dünya ölkələrindəki təşəkkürbazlıq)
yadımda qalmıyıb ancaq hansısa bir başlıqda yazılmışdı ki, əgər haqqın olan ən xırda şeylər üçün belə təşəkkür etmə ehtiyacı duyursansa demək üçündü dünya ölkəsində yaşıyırsan
(baxma: a kişi kəmaləddin iş verən kişidi)

təzəcə maaş almış fəhlə

yorğun bir fəhlədir.

28-də hilton tərəfdə bir bağça tikilirdi, o vaxtda xalamoğlu orda alçıpan vururdu. məni də çağırmışdı ki gəl kömək elə gününə 5-10 manatda sən qazan. nəysə qəşəng təcrübə idi fəhləlik. bu arada bu işdən sonra hər dəfə böyük binalara baxanda orda fəhlələrin nə qədər əziyyət çəkdiyi ağlıma gəlirdi. adam it kimi yorulanda anlıyır belə şeyləri. nəysə birgün əlimdə qoğal "abed" vaxtı çıxdım ki gedim bulvarda oturum qoğalımı yeyim qayıdaram. əynimdə şortik, qulağımda qulaqcıq, özüm də fikirli şəkildə düz hiltonun qabağındakı döngədən yolun o üzünə keçirəm. birdə gördüm ki polislər çağırır (piyada cərimələrinin təzə çıxan vaxtları idi). başladı mənə suallar verməyə ki harda oxuyursan filan sonra da dediki cərimə yazıram ilk neçəsə gün ərzində ödəsən 18 manat edəcək, doğum tarixini de. mən də başladımki bu cəriməni yazsan günlük qazandığımnan da artığı ona gedəcək. elə bil ki boşuna işləmiş olacam bugün. üzmə bu təzəcə maaş almış fəhləni. xeyri yox idi təzədən doğum tariximi soruşdu mən də yalan dedim sistemdə çıxmadı. axır bezib dedi ki deyəsən bölmədə demək istiyirsən mən də dedim. həmin günümün maaşı da hansısa məmur balasının 1 milyonluq saatının ən ucuz detalının cüzi bir hissəsinə getdi. (baxma: polisin sənlə başı qarışanda həmin yoldan keçən insanlar)