unudulmaz məktəb xatirələri

Bakının sikindirik, inkişafdan qalmış və zamanın sanki 90-larda durduğu bir qəsəbədə böyüyüb məktəbə getməyimlə bağlı olaraq sayca bol olan xatirələrdir. Bizdə adətən 9-cu sinifdən sonra dərslərə xuyvozna yanaşırlar, həm müəllimələr həm şagirdlər. Ona görə də məktəbdə atdırmağa vaxt gen bol idi. Əsas da 10 və 11-ci siniflər çox zor keçib doludu hər dəfə yada düşəndə üzü güldürən xatirələr. Deməli bir dəfə məktəbə komissiya gəlib, bizim də nə sikimizə, kruqavoy cırmışıq aranı. Hərə gedib işin gücün dalınca saat 2-də də hazırlıq var. Mən də evə gəldim, bizim ev də maşallah məktəbdən 2 dəqiqəlik məsafədədi. Nəysə evə gəldim başladım yumurta pomidor bişirməyə. Birdən zəng gəldi mənə kontaktda olmayan bir nömrədən, açdım zəng vuran soruşdu ki, hydra hardasan. Elə bildim anamdı qayıtdım dedim evdəyəm yumurta pomidor gömürəm. Qabağdakı da qayıdasan ki, səni elə yumurta pamidorda gömsünlər, komissiya vaxtı qaçmısız qaçmısız cəhənnəm, ibtidai sinifdən niyə içəridə müəllim şagirdlər ola ola pəncərədən tullanmısız, 6 yaşında uşağın qorxudan ürəyi gedib. Blə danq elədiki bu bizim direktordu nə ana aq. Dedi dur gəl məktəbə hələ üzsüz üzsüz qayıtdım ki müəllimə yumurta pomidoru bitirim gəlirəm. Bu gijdillaq səhəri gün sinifə gəldi o yumurta pomidorun üstündə nətər vayşüvən saldısa məktəb qutarana kimi bütün 10-11-lərin ağzında tema oldum. Hələ bi müəlliməmiz varıydı, biraz gicfason idi, qəlyanı çəkib üfürürdük partanın altına bu da soruşanda ki o nə tüstüdü bütün oğlanlar qəhbəxana salırdıq ki blə parta yanır təcili təxliyə eləyin uşaqları. Bu da səsini başına ata ata uşaqları çıxardırdı sinifdən direktoru çağrırdı ki gəl sinifə od düşüb blə. O qədər gijdillaq idik ki məktəbə tekila gətrib yeni il şənliyində içirdik, hələ xiyarın biri kağız stəkandakı tekilanı "ya allah" deyib başına çəkmişdi, dönüb görmüşdük bir müəllimə bizə baxır "sizin nə sikiş gəldiyinizdən xəbərüdaram" ədası ilə. Yeni il ərəfəsi məktəb kankret yaxın şərqə çevrilirdi, harda 2 manat tapa bilən cayıl olurdu gedib zırpaket alıb məktəbin içində partladıb camaatı altına işətdirirdi qorxudan. Kiminsə gitar gətirib karidorda hansısa meksika mahnısını qol budağını sındıra sındıra oxuması, uşaqların karidor ortasında bir birinin sikinə şapalaq atıb qaçması, mazqisini sikdiyimiz süpürgəçi xalanın əlində şvabra kimisə qovalaması karidorda baş verən sikiş soxuşların ən normalları idi. Bağlı korpus varıydı, oranın kilidini qırmışdıq qışda götümüz soyuqdan dona dona ora girib siqaret çəkirdik, axırda zavuç bunu sezib ora kilid qoydu, üstündən 2 gün keçmədi onun da içinə sıçdılar. Qışda gün çıxmamışdan da qabaq uşaqlarla görüşüb go, pivə ya da hansısa gijdillaxskoy 4 manatlıq çaxır içib dərsə göt lönündə girməyin ayrı kayfı varıydı məsələn. Özünü ciddi aparan, dərs keçən yeganə müəllimin dərsində sumkanın içinə kalonka qoyub bambılı bambılı səs efektləri açmaq da fav aktivitelərdən idi. Qışda kombini qoşmurdular məktəb olurdu buzxana, biz də çarəni 2 nəfərlik partaya 5 nəfər oturmağda tapmışdıq, büzüşmüş qozdağ kimi titriyə titriyə bir-birimizə yaxın olurduq ki bəlkə soyuğu dəf edə bilək. Blə nə günləriydi amma, gecə-gecə həm üzüm güldü həm kədərləndim. Bəlkə də mən düzəməlli nizam intizamlı məktəbə getsəydim bunların heç biri olmayacaqdı. Ona görə də gələcəkdə oğlumu harda per-peysər bi məktəb var ora yazdıracam. Qoy macəra içində böyüsün, intizamlı nerd œ olmasın.

qış fəslini sevmə səbəbləri

Uşanka taxma və palto geyinmə imkanı, siqaretin daha dadlı olması, çayın və kofenin daha kayfverici olması, adidas kurtkanın qışda daha estetik olması, boz beton dağlara bənzəyən sovet binaları, adicə elə havanın gözəlliyi. Hə bir də sanki həyat öləziyir. Yayda gecə pəncərəni açsan adam, maşın, mahnı, it kimi min cürə səs eşidə bilərsən amma qışda soyuq küləyin yellədiyi ağaclardan başqa səs nadir hallarda eşidilə bilər. Yolla da gedərkən daha az adam olur çöldə, hələ hələ səhər 6-dırsa saat vapşe. Taxırsan qulaqlığı, soyuq əllərini ağzına tərəf tutub isti hava vurub rus punk rock ya da doomer mahnıları açırsan, üstündən də bir kent 8 qalın yandırırsan, bax onda həyat gözəldi

şah ismayıl xətai

Özümə nümunə götürdüyüm tarixi şəxsiyyətlərdən biridir. ismayılın türk ya fars olması böyük mübahisədir. Əslində ismayılın nəsli olan səfəvilər kürd, türk, fars qarışığı bir nəsildi, evlilik vasitəsilə də azca yunan, gürcü, çərkəz genetikası var. ismayılın ilk dövrləri çətinliklə keçib. Hələ körpə olanda atası, daha sonralar ondan böyük qardaşları qətlə yetirilib. ismayıl özü illərlə həbsdə olub. Hər adamın da işi deyil bu qədər çətinliyin içində gəlsin imperator olsun. Ərdəbildən yürüşə çıxanda yanında atası şeyx heydərin cəmi cümlətami 10-15 silah yoldaşı olub. Bu qədər çətinlik görmək məncə onun başçı kimi yetişməsində böyük rol oynayıb. ismayıl özünün etnik kimliyi bir qırağa, dövlət hərhansı bir millətçi ideologiyanı yox islamın şiə məzhəbini himayə etdiyi üçün Səfəvilər həm iran, həm azərbaycan tarixindən sayıla bilər. Hə bir də, ismayıl böyük qardaşı Sultanəlidən sufiliyi öyrənmiş, zaman zaman da yazdığı əsərlərdə özünün sufi olduğuna işarə vermişdi:
Uçmakta tuti kuşuyam
Ağır ləşker ər başıyam
Mən sufilər yoldaşıyam
Ğaziler deyin şah mənəm

Nə yerd’əkərsən bitərim
Handa çağırsan yetərim
Sufilər elin tutaram
Ğaziler deyin şah mənəm

yazarların hazırda düşündükləri

Kaş əvvəlki pulum ola. Yenə məsuliyyətsiz kimi ortada dağıdam. Gündə pivə içəm, bu gün dostumgildə qalacam deyib səhərə kimi şəhərdə sülənəm. Əvvəlki uzun saçım olaydı, metalcılara oxşuyurdum. Əlaqəm kəsilmiş dostumla yenə yaxın olam, hər gün sülənəm. Həmin qız olaydı, utanclığı bir kənara atıb əlimdən qaçırtmayaydım. Ot olaydı, çəkib düşərdim şəhərə, emalatxanada sikko underground qrup konsert verəydi, dostlarla durak oynuyub pivə içə içə dinləyərdik. indi nə pulum var, nə içki içmirəm, nə həmin dost yoxdu, nə həmin qız yoxdu, otu tərgitmişəm, saçlarım qısadı, evə səhər yox axşam 9-da gəlirəm, pulsuzluğun ucbatından azadlığdan o yana getmirəm. Köhnə zamanlar nə gözəl idi deyrəm. Hər şey bir bir əldən çıxarmı?! Bir zamanlar rutin olan şey indi edilməsi mümkün olmayan bi şey olarmı?! Bir vaxtlar üzünü günün az qala 20 saatı gördüyün insanlar indi aylarla salam belə verməzmi?! Olurmuş belə şeylər, hər nə qədər bir zamanlar bunların olmayacağı fikri absurd gəlsə də, dəyişir hər şey, tək qalan keçmiş zamanlara olan nostalgiya hissi və qeyri müəyyən bir gələcək düşüncəsidir sadəcə. Bəlkə də daha yaxşı gələcək naminə bütün bunlar fəda edilməlidir, nə bilmək olar. Amma bir onu bilirəm bu rotyibal nostalgiya hissi məni çərrədəcək bləd

Qəfil gedən dostlar

Bayaq oturmuşdum qaleriyanı qurdalayırdım. Mənim qaleriya da ki, maşallah arxiv. Nəsə, köhnə fotoların cazibəsinə qapılıb çox getdim aşağı tərəflərə. Əvvəl bu məsələ üzrə vecsiz olsam da niyəsə ağır bi emosional təsir oyatdı köhnə dostlarla olan şəkillər. Ani olaraq gözümə canlandı həmin günlər, hazırlıq çıxışları axşam 9 falan məktəbimizin qabağında o soyuqda əsə əsə alkaşlıq etdiyimiz, hazırlıqlardan bir yerdə qaçıb veyilləndiyimiz dövr, tində bucaqda kimsə görər ataya xəbər verər görər qorxusu ilə çəkilən siqaretlər, dəmiryolunda səhərin götü açılmamışdan içilən araqlar, məktəbdə karidorda veyillənməklər, o zarafatlar, gülüşlər. Aman nə günlərdi deyib kruqun 1 gecəyə necə dağılmasını göz önünə gətirdim. 2 il yediyin içdiyin sıçdığın bir olan adamlardan resqi ayrı düşmək ağrılıdı. Kruqun dağılmasından sonra da biyerdə gəzdiyimiz uşağın 6-7 ay sonra ani bi incikliklə yoxa çıxması lap gijdillaq eləyir adamı. indi sadəcə geriyə baxanda nostalji hiss etdiyim xatirələr qalıb, düzdü məsafə cəhətdən o uşaqlardan max 1 kilometr uzaqdayam, hətta birinin evinə 200 metr zad. Amma mənəvi cəhətdən o qədər uzağıq ki, bir birmizi görəndə sadə salamdan önə keçmir ünsiyyətimiz. Dostluq nədir sualını düşünüb dostluq bir birinə arxa dayaq olmaqdır mı? Deyib gülməkdir mi? Bir yerdə fırlanmaqdır mı? Kimi suallar verirəm özümə. Cavabı mənim üçün bəlli deyil ya həmin uşaqlar üçün mü? Kim idi dostluğa zidd hərəkət edən? Bütün bunların artıq önəmi yoxdur. Tək reallıq budur ki, həmin uşaqlarla bir də həmin səmimi mühit qurulmayacaq və qardaşlıq, doğmalıq hissiyatı yaranmayacaq, hamı öz işində hamı ayrı gəzəcək, necə deyərlər o qədər yad olacağıq ki eyni qəsəbədə yaşamağımıza baxmayaraq bir də heç vaxt qarşılaşmayacağıq

universitet

Girəndə amerikan uni həyatı kimi xəyallarla girib görəndə isə gijdillaxa döndüyüm yer. Nastayaşi qəhbəxana. Dedim ala bunədi bu bizim pasyak məktəbin biraz mədəni halıdı. Bidə öyrəşmədiyim tip mühit, beş betər əziyyətli sistem, kankret ömrüm çürüdü 1 kurs bitənə. O şey üstündə razborka bu şey üstündə razborka sərbəst iş kollokvium qayıb limiti aşk meşk işləri zad bidənə götümə qoyulmadığı qalıb. Hələ bi də fuadın girib telefondan istifadəyə görə imtahandan atması lap poxa sardı işləri. Mən deyirdim ulan uniyə girsəm hər gün səhər axşam gəzmək gecə evə gəlməmək içmək sosiallaşmaq zad. Sikdirər də ayqa. Elə bi yerdi siksələr də səsini çıxarammırsan ən ağır anarxisti belə dizə çökdürəcək səviyyədə. Hələ 1 kurs boyu 3 qızın xoşu gəlib insta alıb 1 həftə takılandan sonra əlaqəni kəsək mesajını gördüm ha vapşe içindədi kayfını tut. Bəxtimə qoysunlar elə nə vaxt nəyəsə ümidli olsam bərk sikə keçirəm. Bu uni işi də elə. Bdu-dan ağır abijnik qalmışam oranı tikən fəhlələrin nəvələriylə sivyaza çıxıb bərk quşdamağ lazımdı. Arada kaş əsgər gedsəydim deyirəm amma o da yaşayış deyil. Belə baxanda mənimki də onnan beş betər yaşayış deyil sikdirmişəm

universitet qrup uşaqlarının whatsapp qrupu

Söyüş söydüyüm üçün pazı iliyimə qədər 2 dəfə otuzdurulmuş qrup. Birimci dəfə söyəndə bi qızın sevgilisi gəldi qaqaşın özündən istədiyim üzrnən cırdım aranı. ikinci dəfə söyəndə uje gələn o biri qaqaş üzr zad sikləmirdi istədim bu dəfə firar eləyim bidə gördüm ala bu cırıx imtahan otağının qapsına dirənib. La həvlə bəla qurbətə illa billa deyib təşrif buyurdum yanına imtahandan çıxanda. Çəkdi uni çıxışı bi fısıllığa gördüm dədə bunədi heyvərə yəcüc məcüc ordusu kimi yığıb 20 nəfəri ora. Çıxartdı telefonu ki qrupa səs at üzr istə dedim sikdirər də ayqa mənim qürurum əl verməz. Elə buna dedim ala yo qrupda üzr zad istəmiyəcəm danşan yerdə bidənə qoydu gicdıllaq oldum sərələndim yerə. O gündən hamı soxub içinə qrupdan multfilimlərdəki cırcırama səsi gəlir yazan yoxdu

ən nifrət edilən insan tipi

millətçilər, liberallar, kommunistlər, dincilər, vətənpərvərlər, irqçilər, nasistlər, feministlər, anti feministlər, israil dəstəkləyənlər, rakı içib vals oynayıb kostyum geyinib "sir turkey is not arab sir we are european" deyən atatürkçülər, elçibəyçilər, heydərçilər, borş xoşlayanlar, varlılar, türkçülər, xristianlar, yəhudilər, hinduistlər, hər hadisəyə "şəhid" soxanlar, ümumiyyətlə hər hansısa bir şeyi müqəddəs bilənlər, mühafizəkarlar, sünnülər, beyaz toroscular, ateizmi ərəblərə, islama nifrət, profilə avropa ittifaqı və abş bayrağı qoymaq bilən ateistlər, həmçinin ateist olub da əxlaq kimi şeylərə inananlar, artsaxı, küdüstanı separatçılıq və terrorizm olaraq görüb cənubi azərbaycan və şərqi türküstan dəstəyənlər, "ermənistan hamısı bizim torpaxlardıye qaqa" deyənlər və son olaraq mahir ay brat dinləyənlər.

yazarların linçə səbəb olacaq fikirləri

Cəmiyyətə və onu idarə etmək üçün istifadə olunan hər şeyə nifrət edirəm. Vətən millət şəhid əxlaq qeyrət "oğlanlıq" zad kimi ancaq loxların inana biləcəyi bir para xəyalpərətin inanacağı şeylər. Öz davasını aparmayıb da başqa bir şeyə görə can "fəda" edən insanların müqəddəsləşdirilməsi məndə ikrah yaradır. Millətçiləri zehni xəstəlikli hesab edirəm. irqçi deyiləm bütün bəşəriyyətə bərabər nifrət edirəm Mizantropistin yekəsiyəm insanların nəsillər boyu əziyyətlə qurduğu, arada bir bi sikimə yaramasa da baxıb fəxr elədikləri o murdar ölkələrin, çürük dövlətlərin viranə qaldığını görmək ən böyük arzumdu. Dövlət məmurlarına molotov atma həvəsim var. Hər məsələdə öz xeyrimi axtararıram eqoistin yekəsiyəm. Camaatın məndən xəbərsiz mənə qoyduğu qaydaları qozlamıram məsələn hansısa hərəkətə pis baxılırsa onu yenə də edə bilərəm. Qısaca modern diogen kimi bir şeyəm ya da camaat dediyi kimi "gijdıllaq".

durduq yerdə yada düşən musiqi sözləri

Neyçün axı dünyadə
Getdikcə ömür badə
insan yaşayıb dərd-qəmi çəksün.
Dağ boyda olur xırda
Hər dərdimiz axırda
Gözlər nə qədər gözyaşı töksün.
Vardır elə bir övlad
Etmişsə cinayət zad
Axır tutulub zindana getdi.
Kim çatdı onun dadına
Yoxdur ki salan yadına
Ancaq yenə də ata ana getdi.
Hər gün şum olanlar var
Hər gün nəsə bir dava
Canın çürüdi qalmadı sağlıq.
Lənət sənə kor şeytan
Oxuya oxuya hər an
Səbr et həmişə etmə uşaqlıq.
Valla ata yazığdu valla ana yazığdu
Yoxdur bir adam sağda və solda.
Dostlar çox idi getdi,
Hərkəs səni tərk etdi,
Tənhasan ömür adlı bu yolda.
Burda var adam, çox saf,
Vardur nə qədər əclaf,
Öyrəndin həyatı qazamatdan.
Təklik səni dərd almış
Bir yaşlı anan qalmış
Dərd-qəm ilə atan köçdü həyatdan.
Gör yaş necə tez keçdi,
iyirmiydi otuz beşdi,
Bir-birini əvəz etdi fəsillər.
Çıxmağunu bilən yoxdi
Arxanca gələn yoxdi
Dəyişib bütün insanları illər.
Pastoy paravoz, pastoy
Kanduktora tapşır qoy
Vaxtundan əvvəl gəl mənə sarı
Birdən biletin olmaz
Ya gözləyənin olmaz
Maşinistə dedən saxla qatari.
Azad olunan insan
Əlbəttə olub peşman
Qoymuyun eləsün başqa cinayət
Görsə işə götürən yox
Özüni ona yetirən yox
Təzdən edicək pis işə adət.