empatiya yorğunluğu

özümü bəzən o qədər pis hiss edirəm ki,həyatın mənası bu olmalı deyil axı,dost tanışla bir müddətdir ki görüşmürsən görüşəndə də oturub yeyib içib boş boş sağlıqlar deyirlər hamı bir birinə bu qədər mənasız,maraqsız olmaq olar?arada istəyirəm bir rəng qatam.kinoya,teatra ,kampa,velosiped sürməyə gedim qoşulum ama ətrafım və yaxud ailəm o qədər vizyonsuzuq ki bunları eşitsələr deyəcəyləri söz bala,sənində başın gedibee olacaq,bəlkə də mən baş-ayaq yaşayıram lotkaya minib elə axınla getmək lazımdır ama ona da razıyame sadəcə işin sonunda yenə oturub fikirləşirəm dərd aparır adamı ki,niyə bu qədər mənasız yaşayaq da?hamının görüb dediyi bir söz var a bala evlən.sonunda isə demək istədiyim ancaq öz arzularının insan dalıyca getməlidir,çünki özü xoşbəxt olmayan adamın çox çətindir ətrafını xoşbəxt etməyi.verdikcə daha da dəyərsizləşirsən bir özüvə bir ətrafa ən azından balanslı şəkildə etməlisən ki,sonra fırlanıb yaşadığın illərə baxanda peşman olmayasan ki içimdəkiləri ertəliyə ertəliyə birdə baxımısan ki, həyatı erteləmisən.

sözlük yazarlarının arzuları

keçən səfər maraqlı bir hadisə eşitdim deməli köhnə sovet vaxtında bir uşaq olur atasıda aylıq yüz rubla işləyir o uşaq o qədər gözəl rəqs edirki, mədəniyyət evində rəqs müsaqibəsində yaxşı rəqs etdiyinə görə ona üç yüz rubl pul verirlər uşaqda sevincək qaçıb evə pulu atasına verəndə atası uşağı danlayır ki pulu hardan almısan o da başa salır gedir dəqiqləşdirir yenə pulu götürmək istəmir ki bu necə ola bilər mənim aylıq qazancımı sən bir gündə qazanmısan.psixoloq burda bunu demək istəyir ki bəzən valideynlər elə düşünüb blok qoyurlar uşaqda sən bunu eləyə bilməzsən və yaxud çox çətinlik ilə qazanmalısan pulu.sonunda isə mən özümə həmişə onu arzulamışam ki başımı işlədib rahat pulum gəlsin buna gec tez nail olacağıma əminəm və bu yolda gedirəm ama hissə hissə. təbiikidə insani hisslərnən əks təqdirdə çoxdan bəlkə çatardım ama həmişə prioritet olaraq yaxşı qalmaq və başqasına pislik etmədən.

Qəfil gedən dostlar

heyf sadəcə indiki dostlarıma baxanda özümə heç vaxt etiraf eləməsəm də,səndən sonra fikir verdim ki səninlə olanda aldığım həzzləri heç biri ilə almamışam bəlkə də uşaq olmuşuq ama böyüsək də adi pes-ə getmək səninlə ayrı bir ləzzət verirdi baxmayaraq ki səni mən öyrətmişdim ama öz üzərində işləyib məni də məğlub edirdin.eh elədiyimiz pikniklər. hələ həyatımda bir dəfə səninlə tutulma səbəbimizi düşünəndə gülürəm, evimizi satırdıq deyənə divara elan yapışdıranda tutub bölməyə aparmışdılar o qədər uşaq idik ki cərimə yazmağa çatacaq yaşımızda yox idi yəqin ordada səni necə çox istəyirdim ki dedim uşaq ağlım ilə xahiş eləyirəm cəriməni mənə yazın ödəyərəm demişdimev bizimdir. bəlkə də həyatın yaxşısı bu oldu səninlə aralaşmağımız sənə düşdü,ümid edirəm həyatın ürəyin istədiyi kimi keçər, əziz dostum.

insanı yoran şeylər

onsuzda çox dost tanış ilə tez tez görüşən biri deyiləm,axrıncı səfər bir tanışın ilə görüşəndə yenə məni gözlətməyə balşadı,özüdə həmişə bir səbəb tapırdı bu səfər yalandan özdə tıxac vaxtı düz yol kənarında idim axrıncı danışmağımızda dedim bilirsən nə var mən getdim indi telefonda danışıb qutarmışam yola çıxmaq istəyirəm maşınla tıxacda heç kim yol vermədi əclaf anidən qırağdan çıxan qaraçılar kimi yan şüşədən gördüm çıxdı diksindim indi həm hirsliyəm buna həm də dayıma hirslənmişəm deyir niyə hirsləndin ki hirslnməli bir şey yox idi,bi adama başa sala bilmədim ki onsuzda ildə ayda bir görüşürəm onuda belə eləməynən lap da insanı yorursan.ama hç vaxt yadımnan çıxmayacaq da o səhnə bildiyin ışınlandı elə bil beş mərtəbədən aşağıı.

yazarların hazırda düşündükləri

insan hər şeyə yetişəcəyini sanır bəzən amma elə deyil yaşadığımız həyatdan təcrübələrnən görürük ki,bəzən yetişməyə çalışdığın şey də heç sənə aid deyilmiş.insanları yaxşı pis deyə bəzən kateqoriyaya ayırıram ama mütləq yaxşıya çata bilməmişəm bəlkə də heç özümdə mükəmməl yaxşı deyiləm ama niyə insanlar yaxşı kimi görünüb,çarta çart ilə insanların baxırsan ki qəlbin qırmağa çalışır,səbəbində soruşanda mən sözü üzə deyənəm deyirlər bu sözdən zəhləm gedir,adi dost bildiyin adam bilə çalışır ki səndən hər fürsətdə istifadə eləsin hər mənada,sonunda da onu deməy istiyirəm ki bi dəyqə (baxma: biz helə bil cındır zadıq ).

əsəbi olmaq

təkid eləmirəm deyiləm amma bəzən insanı elə həddə çatdırırlar ki,dəli olursan sonrada niyə əsəbləşdiyinə əsəbləşirsən çox təmiz deyiləm ama bu qədər də çirkli olmayında ala nolar.hansı birini deyim yaz yaz bitmire,günortadan axşama qədər bir insanı maşınla apar işlərin həll elətdir axırda həddi buluğu keçmiş oğlunu düşdüyü maqazindən yüz met qabaqda saxladın deyənə insanı necə iynələyən sözlərnən vurmaq olar axı?təkcə bu adam deyilə sanki bizdə gedəcəyin yerdən maşını biraz aralı rahat yerdə saxlayanda sanki o adamların başına bir növ bomba salırmışsan kimi olursane.soruşandada nolacaq ki ayaq ilə getsək insanı aşağılayıcı halnan,sanki heç bir iş bacarmırsanmış kimi söz deyirlər,sanki böyük bir igidlikdir maşının narahat yerdə park eləmək və əlavə ora eləyənə qədər də keçən adamlarının siqnalıynan söyülmək?vallah arada mən fikirləşirəm ki yəqin mən onda dəliyəm?adi insani normal hallar budur da,olması lazım olanı insana elə münasibət bəsləyirlər ki sanki sən burda özündən amerika kəşf eləyirsən. və sonda əgər əsəbi vir vaxtdasınızsa bu kinoya baxmağınızı,"управление гневом" tövsiyyə eləyərdim. çox çox möhtəşəm kinodur elə əsəbi insanın həyatı ilə bağlı bir kinodur.

bizlə niyə danışmırsan deyən ana

nə danışaq axı? siz ancaq öz prablemləriniz maraqlandırır,daha məndə tab gətirə bilmirəm danışmağa elə birdəfəlik deyirəm prablemi deyin həll edə bilirəmsə edirəm yox edə bilmirəmsə təbii ki vaxt alıram.ama ən pisi üstündən illər keçəndən sonra anlamışam ki sizin üçün maraqlı deyiləm.ultra zəkalı deyiləm ama mən dediyim şeyləri əl tərsiylə kənara çəkib üstündən bir müddət keçəndən sonra həmən mövzü ilə mənə gəlməyiviz nədir axı?vallah həyat bəlkə də bu qədər çətin deyil,olmamalıydı ama niyə çətinləşdirdiz bu qədər?bir nəfərə görə?nədir axı bu camaat nə deyərə görə?çox qəribədiye deməli prablemin olanda bütün bu camaat yoxa çıxır dərin sular çəkiləndən sonra üzə çıxırlarsa dəyərdimi onlara görə həyatı belə qurmaq?

python

başlamağın,heç başlamamağdan yaxşı olduğunu göstərən bir vəziyyət,iki birazda dirəşsəm üç il bundan qabaq ürəy eləyib başlasydım öyrənməyə i diyənə yəqin rahat şəkildə bilirdim,enrty yazmağımın əsas səbəbidə budur ki,öyrənməyə başlamaq istəyib də cəhd eləməyənlər qoy yazdığım iki enrti arasındakı vaxtı görüb ertələməsinlər.siz siz olun xəyallarınızdan bir iki cəhd də əl çəkməyin,indi kiməsə mənim adi bir programlamağa başlamağ istəyim asan gələ bilər mövzü isə sırf bunun üzərində deyil,ümumən çalışın sizi nə xoşbəxt edirsə dalıyca gedin heçnəyi sabaha,sabahlara saxlamayın.