qocalar evi

1-ci kursda oxuyanda bir neçə xanım (hər univesitetdə olur: gözbəbəyi, sosial və s.) tənəffüzdə başladı auditoriyadakı hər kəsdən 10 manat pul yığmağa, qocalar evinə ziyarət olacaqdı. tək oturmuşdum, mənə yaxınlaşdı: sentinus, sən qarışmaq istəmirsən bəs? mən: üstümdə pul olmadığını deyəndə, üz-gözünü turşudaraq " aaa, guya nədir axı 10 manat, gedib mcdonals, kfc, mado-da nəsə yeyib-içəndə elə o pulu qoyub çıxırıq da".bu belə davam etdi, amma 2-ci cümləsindən sonrasını eşitmədim, çünki ondan 2 gün əvvəl müzakirə etdiyimiz qaynana-qaynata söhbətini idi beynimdə. fakültə dil olduğu üçün auditoriyada heç kim özünə əziyyət verib danışmaq istəmirdi, ona görə də hər zaman belə çeynənmiş, sonunda heç bir nəticəyə varılmayan, və tamamı riyakarlıqdan ibarət mövzular müzakirəyə qoyulurdu. o müzakirədə həmin yardımsevər xanım biraz da aşağılayıcı bir tərzdə "mən heç vaxt qaynana-qaynata ilə yaşamaram" demişdi. səbəb olaraq uzun-uzun müdaxilələrdən, qısqanclıqlardan danışdı. görəsən, daha konforlu bir həyatı olanda bir uşaq övladlığa götürərdimi bəs? yəqin ki, kimsəsizlər evindəki, hamı kimsəsiz deyil, qocalar evindəki hamı qoca , uşaqlar evindəki hər kəs valideynsiz deyildi.

təsəlli sözləri

1 ay qabaq ev yoldaşımın anası-atası qonağımız oldu. o aralar özümü yaxşı hiss etmədiyimdən bizdə qaldıqları müddətdə otağımdan elə də çıxmadım. səhəri gün yanıma gəldi, otaq yoldaşımla münasibətim yaxşı olduğundan demək olar ki, bir birimizdən gizlimiz yox idi, ailələrimiz də da az-çox məlumatlı idi haqqımızda. otaq yoldaşım ağdamlıdır və aprel hadisələrindən ailəsi yeni özünə gəlməyə başlamışdı. elə söhbətə də ordan başladı, (ənənəvi təsəlli vermə yöntəmi: birinin dərdini başqasının üzərindən dəyərləndirmə və başqasının "bədbəxtliyindən" yola çıxaraq nə qədər şanslı olduğunu göstmək) problemimi öz yaşadıqları ilə müqayisə etdikdə nə qədər mənasız olduğunu göstərməyə çalışdı. sonda " üzüldüyün şey heç nədir, hələ səni qabaqda nələr gözləyir, bunlar nədir ki?" demişdi.o an ağlamamqçün özümü zorla saxladım, məni qabaqdan bundan daha bərbad bir həyat gözlədiyinə inandırmışdı son təsəlli cümləsi ilə. birini təsəlli edərkən kimlərinsə əskiklərindən yola çıxaraq şanslı olduğunu göstərmək absurd bir şeydir, bu təsəlli deyil. və ya təsəlli edim deyə düşünüb mübağilə sənətinizi ortaya çıxarmağa çalışmayın.

asosiallıq

insana görə dəyişən bir psixoloji vəziyyət.
bəzən egodan, bəzən tənbəllikdən, utancaqlıqdan və ya topluma qəbuledilməmədən yaranan bir şey. əgər topuma qəbuledilməmədən yarananırsa, beynindən heç getməyən suallar "nə edim, necə münsibət bildirim, nə deyim?" olur. əgər egodan yaranıbsa, bu tip insanlar daha çox mükəmməliyyətçidir. ətrafındakı hamını xor görmək, hər hansı bir mövzuda fikirlərinin üst-üstə düşməyəcəyinə özündə əminlik hissi yaratdığı üçün heç münasibətə, söhbətə başlamamaq. həyatında baş verən bütün uğursuzuqları müəyyən insanlarla və hadisələrlə əlaqələndirərək özünü haqlı görmək, söz verib tutmamaqdır. kiçik yaşlarından ailədə olan problemlərin təsirindən çıxa bilməmək də bizim ölkə asosialları üçün çox keçərlidir. xəyalapərəstliyin və monoloqun inkişafına təkan verən, özgüvən əksikliyi yaradan psixoloji vəziyyətdir.

nişan üzüyü

kimi üçün xoşbəxtlik, kimi üçün daşımalı olduğu bir metal parçası.alınarkən satılması düşünülməməli olan, sadəcə bir simvol kimi düşünülüb, dəyərinin üzərində durulmamalı olan bir həlqə.bir neçə gün əvvəl təxminən belə bir dialoqa şahid oldum.(oğlan, xanım, hansınınsa anası)
q-bunu bəyəndim, bunu götürək.
a-onun nəyini bəyənmisən axı, sabah satmaq istəsən sata da bilməyəcəksən, dəyərdən düşən, göz oxşamayan, zövqsüz görünümlüdür.
söhbət nişan üzüyündən gedirdi.hər şeyi satmaq üçün alırıq, qaytarmaq üçün götürürük, mənəvi heç nəyi mənimsəməyi bacarmırıq.

yazarların qısa hekayələri

bir yerdə oturub biraz düşünmək istəyərsən, daha doğrusu düşünmək üçün deyil də, düşünərkən hissetmədən gəldiyin o qədər yolun yorğunluğunu çıxmaq üçün bir skamya tapıb əyləşərsən.bu zaman fikirləri yeni-yeni tumurcuqlayan bir dəliqanlı yaxınlaşıb:
-olar, əyləşim?
-... (başınla razılıq əlaməti göstərərsən, dədənin sahəsi olmadığı üçün o da, çünki olsa o vəziyyətində tək qalmağı daha üstün tutarsan).
-niyə tək oturmusuz, soyuqdu axı bura?
-.....(cüt gəlsəm, yaz olacaqdı).
-mən də sizin kimiyəm, darıxanda dənizə baxmağa gəlirəm.
-....( amma, mən bura dənizə baxmağa gəlməmişəm, niyə bura gəldiyimi də bilmirəm, neçə saat-dəqiqə əvvəl gəldiyimi də.sadəcə gəlmişəm).
-nə söhbətcilsiz, maşallah.tələbəsiz? harda oxuyursuz?.....
........adın nədir?......
beyin dolu olanda adamın dili söz tutmur.sən də qolundan tutursan.
-nə olub? (gülümsəmə).
-şizofreniyanın başlanğıcındayam, sadəcə əmin olmaq istədim.
(ayaqlanıb artıq)...