yazılıb göndərilməyən mesajlar

Entryni template üzrə davam etdirəcəm.

Hey hey,

3 illik sükutun sonunda sənə yazdığım cavab məktubunu oxuyub oxumadığını ancaq təxmin edə bilərəm. Ya da heç onu da edə bilmərəm. iki variant var:
A) sükutuma inad oxuyub cavabsız qoydun;
B) yoldaşın görməsin deyə məktubu yazıb tələsik akkauntdan çıxdın.
Səbəb fərq etməz, hər iki halda cavabı ancaq sən mənə yazmaq istədiyin zamanda görəcəm. Son məktubu il yarım öncə yazdığını nəzərə alsaq 2028-də ya xan ölər, ya eşşək. Amma artıq məncə gecdir, həyatda növbəti, zənnimcə, səhv seçimini etdin. Uyğun müsabiqə olsaydı həyatda ən çox səhv və tələsik seçim etmək üzrə mükafat laureatı olardın. Yekun olaraq son məktubumda yazmaq istədiyim, amma yenicə ailə qurduğunu nəzərə alaraq həyatına qarışmağa mənəvi haqqımın olmadığını düşünərək boş buraxdığım cümləni original formada yazıram:

надо было отпустить мужа - к черту, вместе с его Питером - и уйти, не обернувшись ни разу

(Gərək ərini - öz Piteri ilə birlikdə - cəhənnəmə yola salıb, bir daha geri dönmədən gedərdin)

əsmər

Ənənəvi olaraq qadınlara ünvanlanan, daha çox buğdayı, tündbənizli və qaraşın insanları təsvir etmək üçün istifadə olunan söz. Ərəb mənşəlidir, fonetik uyğunlaşmaya uğrayaraq “asmar” deyil, “əsmər” şəklini alıb. Klassik ədəbiyyatda və mahnılarda çox rast gəlinən söz birləşmələri - “əsmər dilbər”, “əsmər yarım”. (bax: evlərinin önü yonca)

(youtube: )

psixologiya

Əvvəllər çox maraqlandığım, lakin Freyd fəlsəfəsi və magistratura dönəmindəki hündür, cavan və gözəl, yarı azərbaycanlı müəlliməyə görə bir daha kitab üzü açmadığım fənnlərdən siyahısından biri. Freyd çox qəribədir, "psixologiyaya giriş" mülahizələr toplusunu oxuduqdan sonra yazıçının problemlərin həll üsulunu göstərməsi əvəzinə bütün mövzuları sırf cinsi istəyə bağlaması və bəzən Edip kompleksi kimi absurd və tükürpədici insest fikirlər yürütməsi müasir oxucunun bu mövzudan uzaq durmasına səbəb olur. Psixologiya müəlliməm isə 7 mühazirəlik proqram zamanı mənə 7 dəfə psixoloji travma vurdu. Məncə səbəbini izah etməyə ehtiyac yoxdur.

sözaltı günlük

Əziz gündəlik, son günlər skandinaviya depressiyasının ilkin (bəlkə də son) əlamətlərini görürəm - yaşayarkən nifrət bəslədiyim şəhər, işim və insanlarla bağlı şirin xatirələri yada salıb nostalji hisslər keçirirəm. Əslində Bakı heç də pis şəhər deyilmiş, bunu cansıxıcı skandinaviyanın timsalında daha yaxşı anladım, oradakı ən böyük problem cəmiyyətin səndən gözləntiləri və əməl etmədiyin halda cəmiyyətdən kənarlaşdırılmağındır. Əslində gözləntilər istənilən cəmiyyətdə var, amma və lakin absurdluq səviyyəsinə görə fərqlənir. Ümumiyyətlə 23 yaşımdan sonra həyata bivec yanaşıram, ətraf baş verən heç nə məni sevindirmir, ağrıdır ki sevindirmir. Geridə qalan ağrılı, acılı, sevincli və kədərli, amma emosiyalarla dolu gənclik olur. Son günlər fikirlərimdə yad etdiklərimdən biri də ilk sevdiyim qızdır. ilk günlər həyatına mənsiz davam etməsi eqoma toxunsa da, hazırda ailə həyatında yalnız uğurlar arzu edə bilərəm. Dediyim kimi, geridə qalan gənclik xatieələri olur. Ümumiyyətlə bunu niyə yazdığımı anlamıram, çünki hazırda sabah üçün işə yemək bişirməli idim. Prokrastinasiya səviyyəm yüksəldikcə yüksəlir. Mətbəxi yandırmamaq ümidilə