Deməli indi sizə bullyinglə bağlı bir hekayə danışacam. 6cı sinif idik. Mən də bu zamanlarda güclü bir uşaq idim. Sinifimizdə biruşaq var idi. Adını şərti olaraq K1 yazım. Bu K1 fiziki cəhətdən zəif, mənəvi cəhətdən güclü uşaq idi. Ürəyitəmiz, saf, hamıya kömək edən, sakit və heç kəslə bir işi olmayan uşaq. K1 zəif olduğuna görə mən və başqa sinif yoldaşlarım tərəfindən bullyingə məruz qalırdı. Biz bu uşağı neşə dəfə döyüb söysək də evdəkilərə deməzdi. Bir dəfə onu parkda tutub eşşək kimi döydüm. O isə ağlayıb qaçdı. Qaçmağa halı yox idi heç. Mən onu təqib eləmədim. Hadisəyə şahid olan bir qadın, hansı ki, K1-in qohumu idi, gedib onun valideyninə demişdi. K1-in anası bizə gəldi və ağlayaraq məndən xahiş elədi ki, onun uşağı ilə işim olmasın.Qadının ağlamağı və valideynlərimin mənə dediyi sözlər mənim vicdanıma pis təsir etdi. O vicdan ki, neçə dəfə mənim K1-i döyməyimə susmuş, amma indi mənə rahatlıq vermirdi. Narahat və vicdan əzabı çəkərək yatmağa getdim. Yuxuda gördüm ki, K1 və anası mənim qarşımda baş əyiblər və ağlayaraq mənim onlara heç etməməyim üçün yalvarırdılar. Qan tər içində yuxudan ayıldım. Qəti qərara aldım ki, K1-ə qarşı heç bir zorakılıq etməyəcəm və sinif yoldaşlarıma da mane olacam. Səhəri gün 1-ci dərs Biologiya idi. Adəti üzrə müəllimə yenə gecikmişdi. Gözlərimlə K1-i axtardım və onu tapdım. iki sinif yoldaşım tərəfindən küncə sıxışdırılaraq döyülürdü. Cin vurdu təpəmə. Gedib onu döyənlərdən birinin yaxasından tutub itələdim. O nə baş verdiyini anlamayaraq mənə baxdı. O biri sinif yoldaşımın da üstünə qışqırıb qovdum. Sonra K1-in yanına gəldim. Ona bütün əməllərimdən peşman olduğumu və məni bağışlamasını istədiyimi söylədim. O isə təəccüblə mənə baxırdı. Bundan sonra tənəffüsdə bütün uşaqları yığdım və dedim: "Bu gündən K1-ə qarşı nəsə zorakılıq edən qarşısında məni görəcək. Onunla normal davranın, o sinifimizdəki ən yaxşı uşaqdır". Bütün sinifin mənə təəccüblə baxmağı və K1-in gülüşü heç yadımdan çıxmaz. O gündən K1-ə qarşı zorakılığa son qoyuldu, o da bizim dostumuz oldu. Bu hadisədən neçə illər keçdi və indi də düşünürəm ki, bu qərarı almağın çox düzgün hərəkət idi. Bəzən ona qarşı etdiyim hərəkətlər yadıma düşür və vicdanım sızlayır, amma onu zorakılıqdan qurtarmağım yadıma düşəndə sanki ürəyimə su səpirlər. Və K1-in müsbət keyfiyyətləri haqqında danışanda da yanılmamışdım, illər sonra o mənim ən yaxın dostumdur və o həqiqətən canlara dəyən oğlandır. Beləliklə K1-in hekayəsi xoşbəxt sonluqla başa çatdı))).
