hər kəsi bağışlamaq

Bağışlamaq, üzr istəməsə belə bağışlamaq, yenidən halını soruşacaq qədər bağışlamaq, amma həyatına daxil etməmək

Həyatıma nəzər yetirdiyimdə bəzi şəxslərə qarşı kinim olduğunu sezdim, amma bu boşa verilən enerjidir. Onu sərbəst buraxmaq və bundan da güclənmək lazımdır. Necə kini yemək olar? Bu barədə də toxunacağam.

Bağışlamaq ürəyin işidirsə, həyata buraxmamaq ağlın işidir. Bu forma bağışlamağı zərərsiz edir.
Bağışlamaq dedikdə, sən qarşı tərəfi "təmizə çıxarmaq" kimi yox, hadisəni inkar etmirsən, ağrını unutmağa çalışmırsan, sadəcə o insana qarşı içindəki emosional borcu sıfırlayırsan. Çünki kin saxlayanda sən hələ də o insana bağlı qalırsan. "Mən bunu saxlayaraq nə qazanıram?"
"Bu hiss mənə xidmət edir, yoxsa məni yeyir mi?" deyə suallar ver.

Bəli, yeyir. Sən fərqində olmadan.. bir mühitə getməzdən əvvəl onunla qarşılaşmaq və onun üçün yığdığın mənfi fikirlərin bir anda ortaya tökülüşü və ya səni narahat etməsi.. bunların hamısını yemək olar.


Bağışlayanda isə əlaqə qırılır. paradoks budur ki, bağışlamaq bağları kəsməyin ən sakit formasıdır. Zaman keçib bağışladığında və şüurlu şəkildə (Dərsi götür, yükü yox) həyata buraxmamaq özümüzə edəcəyimiz ən yaxşı qucaqlamadır. O insan artıq "həyatının içindən biri" yox, "keçmişində olan biri" olur.

biri deyir: “Çox yumşaqsan, istifadə olunarsan”
o biri hissən deyir: “Mən kinli insan olmaq istəmirəm”
Ən doğrusu, o insanları həyata, seçimlərinə daxil etməməklə balansı saxlayırsan və o insanları həyatına daxil edərək , yenidən zərbə yeyərək özünü günahlandırmırsan. Sərbəst burax və həyatı yaşa.
Yumşaq ürək + düzgün sərhəd = güclü insan

Burada laqeydliyin rolu nə?
Laqeydlik azad edir, artıq o insan səndə reaksiya doğurmur. bağışlamaq yalnız incitmiş insanı yox, səni də azad edir. Bəli, bu ən böyük azadlıqdır.

Yerinə görə, Birini görəndə necəsən demək, salam vermək insanlıqdır. Hətta onun sənə rəftarına rəğmən təsirlənmədiyinin ən əyani sübutudur. Onları öz səviyyəsi ilə baş-başa qoymalı və həyatınızı yaşamalısınız. birinə qarşı mənfi hiss etməklə keçən ömürlə həyat qısa idisə daha da qısadır.. haqlı olduğunu de və keç, həyatına uyğun deyil de, davam et.

Klassik cümlə kimi gəlsə də, deyəcəyəm, heç kim sənin daxili sakitliyindən baha olmamalıdır. Və hamımız öləcəyik, inadlaşmağa vaxt yox. Hamımız acizik bu dünyada. Empatiyanın çoxu ilə bağışlamaqdan ötə yolumuza yoldaş etməməliyik.


(italik: 10 dəfə tutacaq bu hiss, 10 dəfə buraxacaqsan, bir dəfəlik heç nə olmur, yavaş-yavaş öyrəşirsən.
O insan yadına düşəndə diqqətini fiziki olaraq dəyiş:
başqa mövzuya keç
hərəkət et (yer dəyiş, ayağa qalx))
(italik: Beyin öyrənir ki: "Bu mövzu artıq bağlanıb."
Və ən əsası, qəlbinin böyüklüyünə inan.)

Note: mən gündəlik olaraq həyatımıza qatacağımız praktiki bir yön verməyə çalışdım. dərin travmalar isə öz-özünə həll olunmur. bəzən peşəkar yardım (terapiya) lazım ola bilər.

qorxu ilə üzləşmək

Bir qorxuya qalib gəlməyin ən yaxşı yolu ona yavaş yavaş yaxınlaşmaqdır. Kiçik dozalarda.. Şüurda yavaş-yavaş həyata keçirmək və görürsünüz ki, bəzən yaxınlaşanda artıq o qorxunun özü belə qalmayıb.
Beyinə o qorxu ilə bir anda qarşılaşdıqda nəzarəti itirməməsi üçün az-az adaptasiya vermək lazımdır.
Yəni məqsəd, qorxunu “öldürmək” yox, onunla otura bilməkdir. Onda özü sönəcək..

Soyuq dənizdə üzmək istəyirsənsə, soyuq duş almağı öyrənməlisən.
Datedə istədiyini yemək istəyirsənsə, əvvəl tək olanda yemək
sonra yaxın dost yanında
sonra daha rahat bir görüşdə
sonra isə daha “təzyiqli” date mühitində yeməlisən. Bu səni addımlarında daha özündən əmin edəcək.

Birini itirməkdən qorxursansa və ya hiss edirsənsə (gələcəkdə baş verə biləcək hadisələrə görə təxmini narahatlıq) hər keçən gün bunun şüurunda olub özünü hazırlamalısan. Beyin bu qorxunu “real təhlükə” kimi qəbul edəndə stress, həyəcan və bəzən müdafiə mexanizmləri (məsələn, aşırı qoruma davranışı) ortaya çıxa bilər. Amma ən doğrusu, qorxunu qəbul etmək və ona qarşı düşüncəylə məşq etməkdir. Sakit və balanslı şəkildə, panikaya çevirmədən.. bunu idarə edə biləcəyinə inanmaq..

Valideynlərini itirməkdən qorxursansa əvvəla bu qorxunu və normallığını qəbullan. Valideynlərinlə keyfiyyətli vaxt keçirərkən onları sevdiyini və dəyərləndirdiyini təsəvvür et. Başqa bir deyişlə, onların yanında olduğun anda birgə keyfiyyətli vaxt keçirin. Bu, beynin “təhlükə” siqnalını azaltmağa kömək edir.

Birinin başqa bir şəxs qarşısında danışmaq qorxusu varsa, əvvəl tək dost önündə, sonra kiçik qrupa, sonra böyük auditoriyaya danışmalı, eyni prinsip.

Yüksəklikdən qorxursansa eyni şəkil, evdə yüksək rəflərə baxmaq, yüksəkliyə alışmaq, sonra evin pilləkənləriylə yuxarı qalxmaq hündürlüyü sezmək, bir parkdakı təpəyə çıxmaq, ardı ilə binanın 3-cü 4-cü mərtəbə balkonundan izləmək və ardı ilə daha yuxarı yerlər..

Bu, həm fiziki, həm emosional, həm də sosial qorxular üçün eyni prinsiplə işləyir.
Anlıq özüm kəşf etdiyimi düşünsəm də,
Buna psixologiyada "ekspozisiya" deyirlərmiş. Psixoloji fayda olaraq isə,
Qorxuya tədricən alışmağın özünə inamı artırmaqla, həyəcanı və stressi idarə etməyi öyrətdiyi və qorxunun qarşısında təmkinli qalmağa kömək olduğu deyilir.
Ekspozisiya yalnız qorxular üçün deyil, narahatlıq yaradan vərdişlər, sosial bacarıqlar və özünə inam artırmaq üçün də işlədiyini onsuz nümunələrlə göstərdim.
Əlavə olaraq, məsələn: yeni iş mühitinə alışmaq, ictimai çıxışlar, yeni hobbiləri yoxlamağa da faydalıdır.

Bonus: Qorxu ilə real qarşılaşma öncəsi gözlərini yumub hadisəni başdan sona təsəvvür etmək faydalıdır. Beyin bunu real hadisə kimi qəbul edir və bədən reaksiyalarını (nəfəs alma, ürək döyüntüsünü və s ) bir az idarə etməyə kömək edir. Sadəcə psixolojik deyil, fizikən də idarə qorxu ilə üzləşməkdə əsasdır.

münasibət eksperti

Tt də "münasibət eksperti" deyə yoxdan bir psixoloqumsu göbələk var.
Klassik olaraq, sosial mediada “özünü ekspert kimi satan, amma əslində səthi və manipulyativ davranan” oğlan profili..
Bunların həyatlarında da əksərən bir dönüm nöqtəsi olur. Sevdiyi qızdan ayrılmaq.. ondan sonra ekspert olurlar.
Gedişat olaraq isə:
Keçmişdə tərk edilmə, rədd cavabı almaq və ya dəyərsiz hiss etmə
Diqqət çatışmazlığı
Özgüvənin aşağı olması
Bu hisslər güc dinamikasını dəyişməyə başlanğıc verir və bir yerdən sonra qarşı cinsi keçilməsi lazım olan bir mərhələ olaraq görürlər. Yetməyib məsləhət də verirlər. Amma bəzi şəxslərinki məhz şoudan ibarətdir. Onlardan biri ilə tanış olaq.
Canlısında yayıma qoşulan utancaq və yersiz gülən qızlara sevgililərinə dair yön verməyə çalışır. Verdiyi məsləhət də necə? Başlanğıcı psixolojik oyun.. Qıza deyir səncə mən yaraşıqlıyam? Qız deyir normalsan. Oğlan da deyir dürüst deyilsən və qızın ünvanladığı sualı cavablamır. Başlayır keçmişdən tema ilə özünü şişirtməyə, bu hərəkətinə görə pul götürmədim fılan xəstədən zart zurt. Bunları deyəndə çənəsindəki əzələləri arxaya verib işarət barmağı ilə sözlərinə nida verir, guya bu özünü tərifləməkdən əlavə, çox zor məsləhətlər verir.

Guya bundan başqa kainatda xayası olan məxluq yoxdu.

özünü üstün göstərmək cəhdindən geri qalmır. Əslində məqsəd məsləhət vermək yox, aydındır ki, dominant görünməkdir. Özünü başqa cür necə nəsə bilsin? Hələ də hansısa qız canlısına qoşulursa ,deməli, bacarır. Onu "nəsə" bilirlər.

Reallığa qayıtsaq, özünü şişirtmə hekayələr danışır. Bu da ki, real gücdən gəlmir. Bu, daha çox “mən dəyərliyəm, baxın!” mesajıdır. Ümid edirəm, əvəzini az da olsa alır. Əks halda iki qat acınasıdır. Bir dişini tutmaq adına vaxt xərcləyəsən, əldə olan canlını söndürdükdən sonra yekə bir boşluq..yazdığın kitaba sarılıb yatmaq.. ahh əzizim, bəlkə sən bizə çölündən şir kimi görünən amma içdən zəif məxluq haqqında danışasan? Evli, evsiz bütün qızları bəyənmisən, ara yerə sərpişdirdiyin emosional videolar, uşaq, evlilik teması ilə belə nəyə oynadığın açıq görünür. Qızlar profilinə baxıb "axx ər" deyəcək. Hə, gözlə.. heç özün də bilmirsən nə istəyirsən.. ən azından özünü peşə olaraq nəyəsə inandırmısan ..


Çox jest verib təsir yaradır, Canlı boyu qızlara dil atır, göz vurur. iki kəlimə ən azından mənə görə bilinən cümlə deyəcək, 1 dəq qızın çarəsiz vəziyyətinə baxır, 1 dəq qızın başqa qızdan məsləhət almasını gözləyir, ( ki keçən vaxtda "mən dəyərliyəm, sən isə gözləməlisən" kimi özünü yaxşı satma (iyi pazarlama kimi) bir taktikaya keçir.) ağzını gözünü əyib artistik hərəkətlər edir , qaşlarını qaldırıb qəhqəhə atır. Guya hər şey bunun nəzarətindədir. Qızları utandırır ki, özünü rahat hiss etsin. Bekara da kitab yazır, arada yayında onu masaya fırladır, təbii ki, yenə çənəsini yerindən çıxarıb kitaba göz qaş edə-edə. Normal şəkildə deməz ki, bu mənim kitabımdır. Məncə, Bu hərəkətləri edən biri qarşıdakı ilə empatiya qura bilməz, sadəcə rol oynayar. Kitabda yazdığı məlumatdan başqa heç nə bilmir. Onu satmağa çalışır. Ki bacarır da..
Güc yox, karizma yox, bu, sadəcə yaxşı paketlənmiş insecurity və diqqət aclığıdır. Başqa da heç nə. Bunlardan piyasada bol..


Mən bunlara cəsəd yığan deyirəm.
Mövcud münasibətdə çat varsa, kənardan biri gəlib o boşluğa girə bilir. Bu kənardan məsləhətçilik edən hər hansı bir şəxs ola bilər. Və sanki bu çat münasibətli Sevgililər ölü kimidir, bunlar gəlib qızı sevgilidən ayırır özünə götürür. Götürməsə belə, qızın ağlında qalaraq onun təsir dairəsində olmasından belə zövq alar.

Elə bil, qida zəncirində hədərə gedən bir şey yoxmuş kimi.. hər kəsin alıcısı varmış kimi.. özlərinə belə bir yol tapıblar.

Digər məsələ , Bu oğlanlar zəifliklərini idmana gedib bir keçmiş münasibətlərindən çıxarılan nəticələrlə , məsləhətlərlə daxili diqqət aclıqlarını, inamsızlıqlarını örtməyə çalışırlar. Buna dair n qədər influencer var.

Piqmalion effektinə görə bəli, bu doğrudur. Bir yerdə, insan ona verilən gözləntiyə uyğun davranmağa başlayır. “Mən liderəm”
“Qızlar məndən təsirlənir”
Bir nöqtəyə qədər, özü də buna inanmağa başlayır. Amma limit var:
Davranış daxili reallıqla uyğun gəlmirsə
münasibətlərdə dərinlik tələb olunanda
bu “rol” dağılır. Qısaca, Daxili boşluğu bir yerə qədər örtür, dərinlik tələb olunanda isə qalır.


Ya maşın , geyim göstərərək?
“Məni olduğum kimi yox, göstərdiyim kimi qiymətləndir.”
Xarici atributlarla dəyər göstərmək..beləcə Qızlar onun qollarında təsəlli tapacaq? Gülməli, amma o ağılda olanlar onsuz bir-birinə tay olacaq.
Profil şəkilli qız görəndə genəlmə doubledı da.. varikosel olmayasan səni

#piqmalion effekti

sosial fobiya

Bu gün də çöldə nəsə yedim, günün sonunda problem olmadı. Amma yenə də Datedə burger və ya axışqan yeməklər yemək fobiya olmasa da, məni narahat etdi. iri Burgerin əlcəyə rəğmən əlindən yaxılması, sousun ağıza yayılması və paraleldə qarşıdakını dinləməyə çalışmaq..
Əzabvericidir..

Yəqin, həyatımdakı ən böyük təşəkkürlərdən biri yemək yeyərkən kiminsə gözlərini dikərək məni izləməməsi olacaq. Mağazadakı satışa kömək edən xanım, məni izləməyin, məndən uzaq olun, mən nəsə alacağam, əks halda heç nəyə baxmadan sizdən və dükandan qaçacam.


Note: yazar bu narahatlıqlarına qalib gəlmək üçün masasına yenə burger sifariş edir, sousu ağzından gec silir, o qazanacaq.

birini idealizə etmək

Sizlərlə özümə dair ən böyük etirafımı paylaşacam. Mənə qarşı baxışınız dəyişə bilər.* bu yazı yazarın həyat hekayəsinin çox hissəsini təşkil edir və səbəb-nəticə əlaqəsi ilə özünü təhlil etməyə əsaslanır.

Note: bu entrini xəstə birinin düşüncələri kimi oxumayın. Bir az da olsa anlamağa çalışın, təşəkkürlər.

Həyatınızın, bir günə oyanmanızın bir məqsədi olur, elə deyil? Bu məqsəd əksərən də birinin getmiş və ya getməkdə olduğu yol ola bilər. Nəyi görürüksə, onu istəyir və bu yolda can atmağa çalışırıq.
...
Mən də birinin yolu ilə getdim. Bu biri isə uzaqdan biri olmayıb. Yəni, həyatım boyu məşhur birini idealizə etməmişəm. Uşaqlıqdan bəri yanımda olan bir kəsi idealizə etmişəm. Əgər bir insta hesabı olsaydı və ya bilsəydim takıntılı kimi onu izləməkdən əl çəkməzdim. indi isə Ayrılığımızdan bəri ara-ara onu düşünməkdən əl çəkmirəm. "O indi nə edir? " , "haradadır?", "onun kimi yaxşı ola bilmişəm?" , "o olsaydı bu barədə nə düşünərdi, onun kimi edim, həyata onun kimi baxım" deyərdim və bəzi cümlələri indi də deyirəm. " əgər bir şeylər fərqli olsaydı bir yerdə ola bilərdik mi?" , "harada səhv etdim?" ..
..
..
.
Adını random olaraq, Mehriban deyək. Mehribanla tanışlığımız ibtidai sinfə dayanır. Ala gözləri və çox qıvrım saçları var idi. ibtidai sinifdə çox danışmazdıq. Daha çox dərs yeri üçün mən ona zəng edərdim. Hər kəs də mənə zəng edərdi.
ibtidai sinifimizdə məndən daha yaxşı oxuyan yox idi. Amma bu orta məktəbin gəlişi ilə uzun çəkmədi.

Orta məktəbdə isə çox yaxın dost olduq. Tənəffüsdə birilərinin şəklini lövhəyə çəkər və ona lokal anesteziya edirik deyib onu yarmağa çalışardıq, təbii ki, əsas məqsədimiz tənəffüsdən qayıdan sinif yoldaşımıza nə qədər kök olduğunu göstərib məzələnərdik. Gey olduğunu düşündüyümüz birinə məktub yazar, biz-həkimlər təsdiqləmişik kimi imzalar atardıq. O oğlan dərs sonrası gəlib qolumu bursa da ondan savayı hər kəslə şıltaqlıqlarımız bitməzdi. Əyləncə anlayışımız çox uyğun gəlirdi. Onunla əl-ələ səbəbsiz yerə kolidordan kolidora qaçardıq, bəzən müəllimlərdən birinin o yekə qarnına yumruq atacaq kimi qaçıb dayandığımız da olurdu. Sinfə döndüyümüzdə o bunu şişirilmiş şəkildə ifadə eləsə də mən onu təsdiqləyirdim. Texnologiya otağından düzəldilmiş nələrisə oğurlayardıq, o iri həcmli şeyləri qorxusuzca götürər və tutulmazdı. Üzərində şübhə olanda belə onun tərəfini saxlayardım və daha çox ikiüzlü şey.. Onun bu hərəkəti mənə yanlış görünsə də onun etməsində problem yoxdur deyərdim. Səhvləri də gözümə gözəl görünərdi. Həm də uşaq idik. Birindən xoşu gəlməsə belə qulağıma onun xoşu gələcəyi tərzdə "aa saçları necə də gözəldir" deyərdi və qarşıdakı bunu eşidib təşəkkür bildirərdi. ikiüzlü idi, amma yenə də sevərdim. Bir-birimizə qarşı dürüst idik. insanları lağlağaya qoyardıq, 9-cu siniflər boş-boş gəzirlər, biz olsaydıq dərs oxuyardıq deyərdik. Musiqi dərsində birgə lövhəyə çıxıb mahnını təhrif edib istədiyimiz kimi oxuyardıq. Onun səsi bir az daha gözəl idi. Kitabları sanki redaktoru imişcəsinə türkcə ağız büzə-büzə tənqid edərdik, əl çəkib bir-birimizlə zamana qarşı oynayardıq. Ya da sözlərdən cümlələr.. hansısa müəllim hansısa müəllimi öpür haha deyib güldüyümüz vaxtlar.. o mənim ən yaxın dostum idi. 7-ci sinifdə kimyadan olan geriləməmi aradan qaldırmaq adına bir kursa getdim. Mehribanın o illər üçün bilik səviyyəsi yox kimi idi. Hətta başqa bir qızın öz anasına iki aldığını deməməsi üçün yalvarırdı. 8-ci sinifdə mehriban kursa yazıldı və o içindəki rəqabətcil qızı ortaya qoydu. Hətta kimyada məni də keçdiyini deyə bilərdim. Bu aramızda rəqabətin girdiyi ilk anlar idi. Yox, yox, bundan əvvəl riyaziyyat olimpiyadasına gedişimiz.. o ayrı sinifdən idi, mən ayrı.. 6-cı sinifdə lisey imtahanıyla bizim sinfə gəlmişdi. O vaxt da bunu bacarmışdı. Əzmi və iradəsi ona güc verirdi. Bu məni narahat etmirdi, ümumən heç nə hiss etmirdim. Amma müəllimələr tez-tez bunu deyərdi. Mehriban həkim ola bilər, şofersəəə yox. Mənim o ərəfələr həkim olma istəyim də yox idi. Amma mehribana içimdə bir bağlılıq vardı. Ona xoş olan mənə də xoş idi. Vitrində bir mala baxıb bəyənməsəm amma o geyinsə gözümə xoş gələrdi. O həkimliyi istəyirdi deyə, sanki baxışım dəyişdi və mən də istədim. Əlbət, bu peşəyə bağlılığım sonra içdən gəldi. Kimya müəllimim, ardı ilə riyaziyyat müəllimim. "Şofer bacarıqlı qızdır, amma mehriban da çox yaxşıdır. Mehriban de görüm anan necədir?" , ya da dediyi bir kitabla "aa , mehriban mən də" və sonra dedi ki, inanıram sən çox yaxşı həkim olacan və mən qəbuluna yazılacam. Qəribə olan o idi ki, mən sadəcə dejavu hissinə bürünürdüm. Bu cümlələrin deyiləcəyini bilirdim. Deyəsən, bu barəd çox düşünürdüm. Aramızdakı rəqabət artırdı və hər şeydən ötə mən dostumu itirirdim. Zamanla kursa başqa bir sinifdən qız da getdi. Yaxın dost idilər, ətrafındakı qızları qısqanırdım, onu itirməkdən qorxurdum. birgə sinemaya gedişlərini mənə deməmiş və o qız mənə ağız büzmüşdü. Hər şeydən ötə mehribanın bu davranışa necə razılıq verdiyini anlamamışdım. içimdə ona qarşı nifrət yavaş-yavaş formalaşırdı. Nifrət belə deyildi, incinmiş bir bağlılıqdan olsa gərək. Mən səni əvəz etmədim, amma sən məni nələrinsə uğruna əvəz edirdin. Bu illər sonrasında mənə də keçməyə başlamışdı, deyəsən mən də fərqində olmadan "mehribanlaşırdım" O uşaqlıqdan hər şeyi, ailəsini şişirdən biri idi. Anası bioloq, atası neftçi idi. Bir bacısı və göy göz bir qardaşı vardı. Ailəsinə də həsəd aparırdım. Cavan görünümlü amma rəqabətcil Anası onunla hər görüşəndə üzündən öpərdi. Kaş biz də anamla bu qədər yaxın olsaydıq.. mehriban da mənim anamla zarafatlaşmama həsəd aparardı. Ahh mehriban, mən də sizə...
"Şofer, anamı bioloqdur deyə verilişə çağırıblar amma o utandığından tv-yə görünməyib deyib" içim deyirdi ki, yalan deyir. Hətta bir dəfə telefonla danışanda "sən yalandan biriylə danışırsan" deyib paranoyaya qapılmışdım. Bu 9-cu sinif ərəfələri idi. Bu arada 9- cu sinif onun getdiyi kursa getmiş, amma mən 6 fənlə bacara bilməyib yarı buraxmışdım. Həyatımdakı ən böyük peşmançılığım- mükəmməlliyətçilik, qorxmaq və qaçmaq olub. Əgər o yerə davam etsəydim, onunla dost olub yaxşı bir yerdə ola bilərdim deyə düşünürəm. ilin sonunda ikimiz də eyni balı yığdıq, hətta 0.1 mən onu qabaqlamışdım. Amma o həmçinin 80 faiz kursdan güzəşt qazanmışdı. 10-cu sinifdə yenə kursa yazıldım. Amma proqrama bir ay gecikdiyimdən dolayı bacara bilmərəm deyib yarım qoydum. Oradakı Aidə müəllimə məni gördüyü üçün yenidən çox sevinmişdi. 10-cu sinifdə dilini heç anlamadığım müəllimələrin yanına getdim və əksərən boşladım. Bu boşlama ilə 11-ci sinfim və məktəb mənim üçün bərbat keçmişdi. Üstəlik, evdəkilərin məni biri ilə evləndirməyə çalışması məni intihara ya da mehribanı bıçaqlamağa , digər bir halda hazırlıqdan bir çalışqan qıza nəsə edəcəyimə qədər səbəb olurdu. Mehriban isə əlində kaykayla ailəsi ilə parka gedirdi. içimdəki stress səviyyəsi və məni gecənin dördü xəstəxanada tapmağıma ya da başqa başqa vaxtlar gözyaşı acısından yata bilməməmə səbəb olmuşdu. Sanki onun ölümü bu müqayisəni sona yetirəcək bir nöqtəyə çevrilmişdi. (Düşünürdü, etmirdi, amma uçurumdaydı.) Ağlımı itirirdim. 11- ci sinfin sonunda heç çalışmayaraq sadəcə vaxtı itirirək 400 bal yığdım. Onda belə ibtidai və orta məktəbdəki sinif rəhbərim mənə təəssüflənərək dedi ki, Mehriban isə yüksək balla atuya qəbul olub.
intiqam hissinə bürünmüşdüm. Zəif deyildim, istəsəm bacararam, sadəcə günəş şüasını məndən əsirgəyirdi.
ikinci il o kursa getdim və danışılan tək şey mehriban idi. Mənə baxan gözlər isə sən mehribanın dostusan şəklində idi. Bio müəlliməsi onun ona yazdığı təşəkkür mesajını səsləndirirdi. Evə qayıdanda kursun divarında asılmış onun şəkli.. ikinci ilimdə heç kimlə danışmır, məni qucaqlamaq istəyən birindən əlimi çəkərək uzaqlaşmış ardı ilə üzr istəyən biri olmuşam. Ona rəğmən məni yanına dəvət edən ilk yerdə jalə.. və həyatımda indi də olan kurs yoldaşlarım.. hər şeyə rəğmən aralarındaydım. Bu arada səhərdən mehriban deyirəm, amma məndə olub mehribanda olmayan çox xüsusiyyət vardı. Bunu da dərk etməm zamanla aramızda yaranan rəqabət səbəb olmuşdu. Orta məktəbdə yaratdığım lahiyələr və kreativ başlıqlara görə müəllimlər mənim alnımdan öpərdi. Bu təqdimatı onun çıxışı qurtaracaq deyilərdi. Ya da çox kəslə yola gedən, köməyə açıq bir qız idim. Mən də geri olduğum sahədə bərpa edə biləcək qədər iradəli bir qız idim. Hər şeydən ötə, mənə nəsil tərəfindən edilən təzyiqlərə, tüpürülmələrə və kitabını yandıracamlara qədər yaşanmış , zəhər edilmiş yaya rəğmən uni geyiminə verilən pulla yenidən hazırlaşmağa kitab alacaq qədər əzimli qız olmuşam. Amma mükəmməlliyətçilik mənim düşmənim idi.
2-ci il , ardı ilə 3-cü il.. ( o ərəfələrdə atuya qəbul olan nəsimi deyilən psikolojiden bozuk birini obsessiya etmişdim, əvvəldən tanış idik, və o ərəfələrdə hər yerdə adı qarşıma gəlirdi, sanki həyatın illərdir üzərimdə yaratdığı travma təkrarlanırdı, yayda baxdığı animeyə (aot- azadlıq) baxıb güc almışdım, oysa o başdan qəribə şəxs idealizə edilə biləcək biri deyildi.)

2 -ci ilə nəzərən 200 bal fərq ataraq nduya qəbul oldum. Mehribanı az-az düşünürdüm. Çünki mehribanda olan gücdən çox şeyi özümdə görürdüm. Amma mən o qızı itirmişdim. Kursda balaca bir keks və dəftərçəylə ad günümü qeyd edən onu itirmişdim. Zarafatlarıma gülən o qızı itirmişdim. Palçıqlı gölməçələrə birgə atıldığım, hər dərs sonu, dərs içi bir yerdə olduğum səni, yarı da özümü itirmişdim.

Sənlə getdiyim yolları sənə çatmaq üçün gedəndə özümü itirmişdim
Əlim çatdıqca itirdin, alqışlandığın yerlərdə alqışlanırdım, amma sənə çata bilmirdim.
indi də cerrahpaşaya semestrlıq təqaüd aldığını gördüm. Amma eynən kursdan qayıdanda dostlarına sarıldığın kimi arxadan izləyib çata bilməyişim kimi idi hər şey. Görürdüm, sevinirdim, amma sənə çata bilmirdim.
Bir gün sənin qədər olduqda səninlə üzbəüzə gələcəm. Sənlə ola biləcəkkən getdiyim yollarda əvəzinə insanlar tapdım və onlara sarıldım. Amma mənim sənə geri dönüş etmədiyim kimi sənin də məni axtarmadığını unutmayacam. Amma hər şeyə rəğmən üzbəüz gələcəm.

Aidə müəllimə ilə nduya qəbul sevincimi bölüşmüşdüm. Aidə müəllimə.. kursun kolidorları.. o qızı təbrik edişinizz.. kursa gəlməyim kurs yoldaşımın ad gününə gələn güllər.. o qız göndərmişdi.. mən rəqabətin zonqladığı yerdən gəlmişəm və özünü sabotajcı bir zehinlə nələrisə bacarmağa çalışıram, ara-ara qorxaq olsam belə nələrisə düzəltməyə və üstünə getməyə çalışıram.

Birini ideallaşdırmaq dərin bir bağdan yaranır. Emosional maraqdan ötə, bəzən romantik bir bağ da ola bilər. Səhvlərini görərsən, amma hiss etməzsən. Həyatımı da bölmək istərdim. Kimisi bunları sevgilisinə deyər, amma bu elə bir hissdir ki, siz adi və bəlkə də ondan çox yaxşı ola biləcəyiniz, sizdə olan amma onda olmayan xüsusiyyətlərə rəğmən takıntılılıq.. məsələn biri ilə sevgilisiniz, ondan daha yaxşı, daha gözəl birini tapa biləcəyini düşünə bilirsiniz. Amma reallıqda siz sizə ruhən tay birini tapsanız xoşbəxt ola bilərsiniz. idealizasiya belədir. O ruhuna taydır, ondan sonrası yoxdur.
Hətta çox qısa görüşmüsünüz ya da üzünü görmədən online tanış olmusan amma yaratdığın heyranlıqla , üstəlik uzaqsınız deyə müşahidə etmirsən deyə daha da ideallaşdırırsan, bunlar hamısı zehnin tələsidir. içinizdə əksik olan tərəfi birində görərsiniz və ya biri sizi sizdə olan xüsusiyyətlərini görər və o insanın yanınızda olmasını istəyərsiniz. Beləcə ehtiyacınız aradan qalxmış olur və ya onunla birgə yol addımlayırsınız.
Siz özünüzü sevə bilməzsiniz, qarşıdakı həyatdan zövq alan biridir. Heyranlıq, obsessiya.. boşanmış qadınlardan və ayrılan şəxslərin ən çox dediyi cümlə: onun məni sevməsini sevirdim, o başqa cür sevirdi.
Əvvəla, həyat uzundur, çox fərqli insanlarla tanış olacağıq və bir yerdə hər şeyə rəğmən qopursa bu da onda görə biləcəyimiz əsas mənfi xüsusiyyətdir, unudulmamalı..

Mehribanla indi dost olsam yəqin bəzi hərəkətləri və rəqabətcil hiss mənə iynə kimi batardı. Yəni proyeksiya uyğunluq yox, ideallaşdırma üzərinə qurulub. Nə yaxşı ki, onunla eyni uniyə düşməmişəm. Hər işdə bir xeyir olduğu isə budur. Düzgün bir vaxtda isə görüşəcəyəm.

Ondan fərqli bir yol cızdım, fərqli insanlar la tanış oldum, fərqli mühitə düşdüm, 3-cü ilimdə məni bütün qorxularıma rəğmən sevməyi öyrədən biri ilə tanış oldum. Bəlkə də o, bu keşməkeşli illərin mənim üçün bir əvəzi oldu.

Ara-ara yenə qorxularım qalib gəlir. Amma bir balaca yoxluq və ayrılıq mənim həyat mənamın itməyinə, emosionallaşmağıma səbəb olur. Çünki burada da sevgidə birini ideallaşdırmışam və bir qisim asılılıq yaratmışam.

Bu sözlükdə də belədir. Amma burada daha çox heyranlıq hissidir. Və bundan doğan hisslə qarşıdakının mənfi xüsusiyyətlərini də görməzdən gəlirəm..
Başqa cür desəm, mənfi xüsusiyyətlər “detal” olur. müsbət xüsusiyyətlər isə “şəxsiyyətin özü” kimi qəbul edilir. Sən qarşıdakını yox, onun üzərində öz daxili idealını görürsən və şəxsiyyətə yönəlirsən.

Amma ən əsası bilirəm ki, bu bir illuziyadır. Hər şeyi görürəm, ideallaşdırır
asılı olur, amma bunu qəbul etmirəm.
Bir oyunun içində olduğumun fərqindəyəm və əvvəllər əlimdəki zay kartlarla nələrisə bacarmışamsa yenə nə qədər gec kimi görünsə də çabalamağa dəyər. Dediyim kimi, mənim üçün, hər cəhd elə uğurun özüdür. Mənə görə, Uğursuzluğa qarşı qoymaq insanın öz potensialını kəşf etməsindən əlavə xarakterindəki dayanıqlılığını dərk edib özünü yenidən inşa etməsidir.
Və bir ipucu: nə qədər çox zehniniz içindəsinizsə həyatı bir o qədər az yaşayarsınız. Həyatınıza fokuslanıb yaşayın ki, boğulan düşüncələrinizin altından özünüzü çıxarmağa çalışmayasınız. Ağlınızdakı düşüncələri reallığa tökün və görüş planı yaradın.

Bunun səbəbi isə valideynlərə bağlı emosional laqeydlik olaraq deyilir.
Valideyn rolunu yerinə yetirmir və başqalarından asılı vəziyyətə düşürük.
Ah be anne, göz ağardacağına qucaqlasan bu qız nə mükəmməliyyətçi idi, nə də kimdənsə asılı.. yaradan taleni cızmır, sən cızmısan, mənsə vəziyyətdən çıxmağa çalışıram.
Vəziyyətdən çıxmaq? Necə? Məsələn mən nəyisə bacardığım zaman əlimlə aferin afacan tarzı saçımı qarışdırıram. Sanki keçmişdən ehtiyac bilinən həmin o boşluğu doldurur. Ya nəyisə etdiniz "aa bunu etmişəm" deyib ətrafınızla bölüşün. Həyatlara toxunun, bir pişiyi sığallayın, bir gülə su verin, qısaca həyatda, həyatınızda olduğunuzu hiss edin və o anı yaşayın.

sözaltı meme

Sözlüyün yeni-yeni təkmilləşməsindən sonra buranı, həyatımdan qaçdığım gizli məşuqə olaraq görürəm. Akademik stress, gündəlik problemlərlə çevrili real həyatda sanal bir sistem olan Sözlüklə, real person olan yazarın arasında dialoq belə olardı:

ayahuasca

Plan:
1. Ayahuasca nədir?
2. Harada qadağandır?
3. Miflər.. beyində və orqanizmdə mexanizmin tibbən doğru açıqlaması
4. Digər dərmanlardan fərqli olaraq istifadəsinə qadağa səbəbi
(Ürəklə bağlı problemi olan şəxslərə qətiyyən)
5. Digər sahələrdə istifadəsi
6. Buna bənzər başqa qarışım var mı?
7. Türkiyədən idxal və saytlarda satılması, xaricdə istifadə edənlərin rəylərinin ümumi icmalı

1. Banisteriopsis caapi (bir növ sarmaşıq)
Psychotria viridis (və ya başqa DMT (psixoaktiv maddə) tərkibli bitkilər ) ibarət qarışım
2. Psixoza qədər yan təsirindən olsa gərək, çox ölkədə qadağan olub. Sadəcə peru, brazilya kimi şaman dininə sitayiş edən yerlərdə istifadəsi dini ayinlərə (ta qədimdən qəbilələrdə də) əsasən saxlanılıb.
3. Ruhən təmizlənirsən, Yenidən dünyaya gəlirsən, 3-cü gözü açırsan kimi hallara səbəb olur. Gəlin, bunun mexanizmini yayılan miflə öyrənək.
" Dmt bədəndə epifiz (xalq dilində 3- cü göz) tərəfindən ifraz olunur və bu beyindəki parapsixolojik, ruhani tərəflərimizi ortaya çıxarır. Biz bunu hər gün ifraz edirik, amma doğum və ölüm anında daha çox ifraz edirik. Və bunu gündəlik həyatda artırmağın yollarından biri də Ayahuasca qarışımı və ya çayıdır."
Mifdir, yalandır.
Əvvəla, Banisteriopsis caapi adlı bu sarmaşıqda harmalin deyilən bir maddə var. Bu mao inhibitorudur.
Mao nədir? Monoaminoksidaz..
Serotonin (əhvali-ruhiyə)
Dopamin (motivasiya, zövq)
Noradrenalin (diqqət, stress)
Səviyyələrini mao balansda saxlayır. Vaxtı gələndə parçalayır. Bədəndə səviyyəsini azaldır.
Bəs Mao inhibitoru nədir?
O həmin bu səviyyəni azaltmır. Fermentə parçalamağa icazə vermir, prosesi zəiflədir. Serotonin, dopamin, noradrenalin bədəndə yığılır.
Psychotria viridis, yəni dmt, yəni dimetiltriptamin bu orqanizmimizdə çox az istehsal olunan , o dərəcədir ki tibb harada və nə üçün istehsal edildiyini bilmir. Triptofan adlı aminturşunun fermentlər vasitəsilə çevrildiyi bir maddə olaraq qeyd olunur. Vəzifə olaraq isə, özünü az miqdarda serotoninə oxşadan maddə kimi görüblər. Bədəndə stress halında hüceyrələri qoruyar, yuxu və yuxuyabənzər hallarda keçidə təmin edər, siqnal ötürər, travma, ölümə yaxın hallarda "tunel, işıq kimi" hallara səbəb ola biləcəyini deyiblər. Amma bu siçanlar üzərində olan təcrübəyə dayalı fikirlərdir. insan təcrübə obyekti deyil və bu çox az olan maddəyə əsasən nəyinsə təyinini tibb çətin olaraq görür.
Yəni siz bu maddəni xaricdən aldınızsa tək başına bir işə yaramır, o sarmaşıqla , yəni mao inhibitoru ilə yeməlisiniz ki, inhibitor fermentlərə dmt ni parçalamağa qoymasın.
"Epifizə təsir edir" söhbəti isə çox az həqiqət ehtiva edir. Belə ki, bu maddə serotinə bənzəyir, serotinergik mexanizmlə bədənə yayılar. (5-HT2A reseptorunu güclü aktivləşdirir.)
görüntü, düşüncə, reallıq qavrayışı..
Beynin bütün informasiyaları qəbul edir , o filtr hissəni söndürür, səni real dünyada saxlamır. müxtəlif beyin bölgələri həddindən artıq əlaqə qurur. Güclü Vizuallıq və səslər ön plana çıxır. Mən kiməm sualı itir, bir bütünləşmə olur, ruhani bir keçid kimi və buna əsasən şamanların bunu daxili səyahət, ruhani şəfa, introspeksiya kimi hallara, özünü və zamanı hiss etməyə səbəb olduqlarını düşünürəm.
Eyni zamanda bastırılmış qorxular, travmalar, narahat düşüncələr ortaya çıxa bilər. Çünki az əvvəl dedim ki, beynin normal filtr sistemini zəiflədir. şüuraltında olan şeyləri yuxarı çıxarır. (Narkozlu bir xəstəni yada salın.) Mənlik hissinin itməsi, reallığın pozulması qorxuya səbəb olur. (Amygdala (qorxu mərkəzi) həddən artıq aktivləşə bilər.)
Dmt insan orqanizmində çox az miqdardadır və o nələrisə tənzimləməkdə rol oynadığı , amma xaricdən qəbulu zamanı ki, bu orqanizm üçün yüksək doz səviyyəsidir və disbalansa səbəb olmasını ətraflı danışdım.

4. Niyə istifadəsi qadağandır?
Belə deyim.. farmokologiyanı diqqətlə oxuyan gənclər təkrarlanan bir cümlənin şahidi olarlar. "Doz istifadəsi hesablana bilmədiyindən dərman preparatı həkimlə məsləhətləşməlidir."
Dilaltına atılan dərmanlar (sublinqual)
Sublinqual dərmanlarda ağız boşluğunun absorbsiya səthi az olduğuna (200 sm²) və ağızda seliyin miqdarı çox olduğuna görə, dərmanların tələb olunan effektivliyinə təminat verən dozalarda sublinqual yolla təyin etmək mümkün olmur. Amma sadə dildə desəm məsələn nitroqliserin üçün bu aid deyil. O da dilaltı dərmandır , amma tez qana keçir, bunun üçün onun nə qədər vaxta, nə qədər ağız sahəsinə parçalanmasını düşünməyə ehtiyac olmur.

Bax, bu qarışım da ağız yolu ilə qəbul olunur, mədə, bağırsaq deyərkən sorulmasına vaxt gedir. Və hər bir kiçik dozası çox böyük fərq yaradır, əsas məsələ isə bu maddənin dozasının idarə edilə bilməməsidir. Qısa bir vaxta sonra güclü dəyişim yaradır və bu hər bir insanda fərqli nəticələrə səbəb olur. Qısaca idarə edilə bilən deyil.
5. serotinergik sistemdə yaratdığı dəyişimlərə görə depressiya, anksiyete, travma üçün istifadə etməyə uyğun ola bilər, təsdiqini isə tapmayıb, araşdırılır.

6. Buna bənzər bir qarışım
Üzərlik və qamış qarğı otu toxumu (çörəkotu) olduğu bildirilir. Üzərlik mao inhibitorudur, amma çörəkotunun tərkibində dmt yoxdur. insanlar bunun suyunun bu kimi şəfalandırmada rol oynadığını deyirlər. Bu haqda bir əsaslandırma düşünmürəm və məlumatım da yoxdur.
Girişdə yazdığım Psychotria viridis'in yarpağından istifadə edirdilər. Amma axtardığımda bəzi bitkilərin kök qabığında dmt yə rast gəldiyini tapdım.
Mimosa hostilis (küsdümgülü)
Acacia confusa (akasiya ağacı)

(youtube: )

trixologiya

"Trichos" yunancadan "saç, tük" deməkdir.
Bu sahədə çalışan Trixoloq saç və baş dərisi üzrə mütəxəssisdir. Bu elm dermatologiyanın bir qoludur.
Qaşınma/ yanma halları/ saç tökülməsinin səbəbini araşdırır. Keçəlləşmənin və ya hansı növünün (məsələn, Alopesiya areata) olub-olmadığını müəyyən edir
Baş dərisinin vəziyyətini yoxlayır (kəpək, yağlılıq, iltihab və s.)
Bunu da Saç köklərinə mikroskopla baxaraq edir. Bəzən analizlər istəyir (qan, vitaminlər və s.) Saçın sıxlığını və tökülmə tipini qiymətləndirir. Daha sonra xəstəyə uyğun müalicə və qulluq planı verir

internetdə Axtardığımda Azərbaycanda Aytəkin Quliyeva və Mehdi iskəndərlidən başqa bir həkim yoxdur kimi göründü. Türkiyədə ən yaxşı həkimlərdən biri ünvanına da məhz bir trixoloq seçilmişdi.
Bəzi yerlərdə “trixoloq” sadəcə kosmetoloq ola bilər. Amma ən yaxşısı dermatoloqluqda ixtisaslaşmış şəxsləri seçəsiniz. Bu eynən plastik əməliyatlarda da belədir. Çalışın, o sahəni bitirən bir şəxs seçin. Cərrahiyədən plastik əməliyyata keçid edəni yox.

etməkdən zövq alınan şeylər

Olmayan bir gəlinə dair situasiya sualları yaradaraq Anamla qardaşım arasında mübahisəyə səbəb oluram, 5 dəqiqə içində də gəlinnən qardaşım cındır çıxır

-əgər ana əziyyətlə mətbəxdə yemək bişirir və gəlin də eləsinə hazırladığı salatla hoppana tullana qapının önünü kəsdirib şirinliklə salatı sənə təqdim eləsə hansının yeməyini yeyərsən?

"ac deyiləm, işdə yeyib gəlmişəm" deyərəm
Ana qürurlu baxış.. oğul vəziyyətdən cırma..
2 saniyə sonra
Ac deyiləm, ona görə salatı yeyərəm
Xp
Nəticə: gəlin cındır
Oğul cındır

Ən qəribəsi, qardaşım anama " gəlini görəndə quzu kimi duracaqsan " deyib boynu bükük yamsılayır. Anam da olmayan bir gəlinə əsəbləşir, əsəbindən bilmir nə etsin, bütün meyvələri ya qardaşıma atıb ya da fərqində olmadan yeyib və bundan şirin zövq alıram