sözaltı günlük

uçuram. bezmişəm. sikdirmişəm. sevərək nə etmək lazımdı bilmirəm. inadla yaşayıram. çətindi. kim nə deyir ağlıma batır, nə söhbət edirlər maraqlı gəlir. çöllərdə sürünək desələr bu gün gedərəm. hər yol maraqlı gəlir, bir o qədər mənasız. özümü çox açıb buraxıram. sərhəd qoya bilmirəm, dəli oluram. vaxt nədi bilmirəm, anlaya bilmirəm. sevgi nədi bilmirəm? normal insan münasibətləri nədir bilmirəm. bir günü susaraq sadəcə saxta gülümsəmə ilə yola verə bilərəm. anlayıram ki, azərbaycan mənlik deyil. burda özünü tapmaq, özünü isbat etmək çətindir. onsuz da hər zaman çətini seçirik. hər gün içə bildiyimə görə kayfıma nə gəldi edirəm. peşmançılığını çəkmək mənim üçün vozduxdu. hər gün bir əsəb ilə yuxudan oyanıram. Sikiməki blət. vecimə deyil. nə olar olar. saxta insanları 1 milyon metr məsafədən tanıyıram. bilirəm PEYSƏRSÜZ. ama demirəm. mənası yoxdu, hər adamın özünə görə yaşayışı var. mənə nə? heç etmirəm söhbətlərin. hər kəsin özünə görə macəraları var, bir tək səni çox istəyirdim. ona da çatmaq qeyri-mümkünə oxşayır. səni tapmaq üçün günlərlə sürünərdim, ancaq, təmbəllik güc gəlir. təmbəlliyin yanında bir çox faktor var ama vecimə deyil. ora qədər düşünə bilmirəm. sağlam düşünmə qabiliyyətimi də itirmişəm, monoton bir həyat məni gözləyir. sadəcə dua edirəm ki, özüm olub. özüm olum sadəcə yoldan keçənə öz içimdəki isyankar bir o qədər də səmimi təyziqlə fikrimi bildirəm. hər şey mənasız və boşdu. hər şeydə sona qədər getmək mənlik deyil. getdik də nə oldu? kiçi zövqlər və onların sayəsində həyatda qalmaq. bəzi şeylərin gerçək olacağı reallığı məni boğub sıxıb qırağa ama bunlara rəğmən yaşayırıq görək hara qədər gedirik? :(

universitet

bu günlərdə 11-ci siniflər universitetə qəbul olurlar. içi mən qarışıq yoldan kim keçir universitet oxuyur mk. bitirmişikdə bir sik yoxdu ortada. əsgərlikdə olanda 1 il 6 aylıqlara deyirdim niyə oxumamısan zad. deyirdi nə sikirəm məndən oxuyan çıxmaz, marağım yox idi, imtahan verdim kəsildim zart zurt. ən düzünü elə bunlar edib bəlkə də. 4 il boşuna əyaq döymək mənasız idi. onsuz da mənasızlığın içində boğuluram, bir tərəfdən də hədəfsizliyin gətirdiyi universitet küçələrində dala qabağa getməkdən sarvat oldu başım. elə bilirsən nə isə olacaqsan. həm özünü həm də ətrafını 4 il rahat aldatmaq olur. əslində olan: əsgərlüydən qaçırıq blətt. hamıya aid etmək istəmirəm ,amma, əgər ki, fiziki işlərə marağınız varsa başın buraxın bu suların. ya da başın buraxmayın aq maraqlı idi bir tərəfdən də. ama yol tapmaq çətinləşir. indiki valideyinlərdə ki blət. mənim uşağım kimdən əksiydi bas pulu getsinlər müəllimlərin yanında yesinlər. kaş ki, sistem başqa olardı. sadəcə həvəs, hədəf və maraq tələb edərdi universitetlər. yoxsa hansısa sikimdirib bir kimya sualından adama bal yazmazdılar. ona görə də düzünə fiziki işlər. qocalmağa qoymur adamı, ölkə ölkə olsa idi sınamaq olardı bəxtimizi. əlacsız və bi çarə qalmışam ortalıqda indi də maşın ustalığını öyrənirəm. nə edim mq belə şeylərdən xoşum gəlir? masa başı oturub səmimiyyətsiz dostluqların qurbanı olmaq istəmirəm, hər şey ciddi hər şey bir vəzifəyə baxır belə olmasın. nə qədər bezsən o qədər marağa dolur insan. ömür çürütməkdən danışmıram, ömürü alın təri ilə yola vermək başqa şeydi. bir yerdə saatlarca, aylarca, illərdə oturub qalmaq, eyni monoton həyatları paylaşmaq. hara qədər rahat yaşaya bilər insan? tak şto bir yerə qəbul olanda uzun oturub fikirləşin. bilirəm, çətindi. kiminsə sizə öz qəlbinizdən keçın yönü verməsi çətindi. yəqin ki, bu qədər camaat universitet bitirih bitirdiyi fakültəni boş yerə söymür. onlar bədbəxtlərdi. siz də bədbəxt olmayın, xəyallarınızın dalı ilə gedin, bəlkə tutdu tutar ayran tutmaz qatıq blət. nə edəsən?

bir yerdə görmüşdüm deyir;" valideyinlərimiz diplom dalı ilə düşməsə idi bizim hazırki olduğumuz yer." futbol meydançalarından bəhs edir, və bir o qədər də kədərlidir. heç vaxt öz qərarları ilə yaşamadı, ona bunu öyrədən də olmamışdı zatən. indi oturub fikirləşəndə böyük bir boşluq və yaşıl diplomla baxışırlar kim döyər bilmirəm, amma, uduzan tərəf bəllidir.

sözaltı günlük

çooox əsəbiyəm sözlük. bilmirəm nə edim kimə söyüm qaçım, kimin balkonuna daş atım içimdəki nifrət soyusun. sıxılmışameeee. hər gecə 1 litr xırdalan alıb qaçmaq istəyirəm düşüncələrin gəmisindən, mənasız adamlardan, mənasız günlərdən. keçəl həsən həsən keçəl aynı bok amk. sosial olmaq da bir iş deyilmiş. hamı nə isə başa salır anlamağa çalışırsan, ayağ uydurursan özünü unudursan? bu gündən sonra qayıdıram yalnızlığımın komalarına. biraz pul yığmaq istəyirəm. insanlarla danışmaq istəmirəm. onların nə istədikləri mənə maraqlıdı blə? hər adamın nazın çəkə çəkə çiləyə döndü həyatım. əvvəl qoymuşdum özümü dəli oğlanlığa blət nazımı çəkirdilər belə ləzzət də eləmirdiye sadəcə anlamağa çalışırdılar niyə belə edirəm? çoxdandı sənətdən uzaq düşmüşəm. dünya çox maraqlıdı. axtarmaq və öyrənmək. kifayətdir sanki. nələrinsə dalınca qaçanda elə bilirsən ki, böyük bir poxdu. qayıtmaq istəyirəm yaratdığım dövrlərə. köhnə vərəqlərə baxıram gözümə işıq gəlir. nə qədər sosial həyata uyğunlaşmağa çalışıram, o qədər batıram gedirəm, hardasa özümü danlayanda tapıram xəyallarımı. məcburlaşmaq istəmirəm bu saatdan sonra belədi sadəcə. görək hara qədər gedəcək. danışmaq istədim, insanlara nifrət edirəm. qərarlı olmaqdan da zəhləm gedir.

sözaltı günlük

əslində bu haqqda çoxdan yazmaq istəyirdim. bu günə qismət. geriyə dönüb baxanda, ya da indiki vəziyyətdə dostlarıma baxanda niyə normal olmadıqlarını anlamağa çalışıram. əslində lap əvvəldən dəyər anlayışı mənasız gəlirmiş, bəzi şeyləri dərk etmədən də deyib gülmək olurmuş və daha başqa şeylər. əslində son illərdə bəzi dəyərlərin xüsusilə azərbaycanda əldə oynadılmasına imkan verməməliyik. buna diqqət etməklə yanaşı, bu mənasızlığı isbat da etmək istəyirəm. mümkün deyil. dost seçmək çətindir, heç kimə güvənə bilmirəm. dar vaxtlarımda məni qorxudacaq şey sadəcə ölüm olacaq yəqin düşünürəm. hərhalda qanıxarablarla yoldaşlıq etməmişəm. onlardan nə umub hərəkətini eləməmişəm. bir gün belə başqa gün ayrı davranmamışam. sıxılmışam, yola vermişəm, görmək istəməmişəm başımı hardasa girələmişəm görməyiblər, itmişəm itirib axtarmayıblar. çox normal şeylərdi, həyat davam edir və mən yaxşı dostluqların var olduğuna inanmıram. dramatize eləmirəme sadəcə bu günə kimi düz eləmişəm, ya da səhv yoldayam tuta bilmirəm. görəsən nədənsə xeyir güdmək lazımdı? qabağa gedəciyik nə qədər? zəngəzuru keçdik, sonra? niyə də blət? nəyin söhbətin eliyirəm ala? yazmaq istəyirəm, sonra deyirəm başın buraxeeeeee gecəniz xeyrəəəə