manqurt

hardan başlayım bilmirem...ha tanım -* vaxtile bir yerine qaçan şemsiyenin acısından ahü-zar eden yazarcırt... yazdığın bu entry’nin bir adı var- quyruq acısı...başqa bir şey deyil...bilenler bilir, bilmeyenler ucun qısa bir özet keçim ki, bundan 1 nece ay evvel bu dangalak bir yazara edilen linç kampaniyasinin başını çekirdi..yene her zamanki kimi xalq arasinda “çevir tatı, vur tatı” deyilen ve ona prestij getiren braziliya serialları kimi uzun ama boş entrylerinden birini #139646 yazmışdı..ağzı köpüre-köpüre oğurluqdan, cezadan, haqqdan, edaletden danışırdı...demaqoji yapmayı iyi bilir beleleri...fırsatçı, içten pazarlıklı adamların cemiyyetde olduğu kimi sözlükde de olması qeribe olmamalıdır...çünki, plagiatla günahlandırılan yazar bu yazarcırtın yaxını olan birinin yazdığı hansısa yazını kopyalamışdı...yeni arada çıkar ilişkisi var idi...o zaman özünü sözluyun “agir abisi”, toprak ağası sanan bu RTE-küçük enişte kırması dangalak kimise tehqir elemeye ozunde haqq görürdü... men de o vaxt bu entryni #139734 yazaraq onun ozunu poxa qonan milceye benzetdim...indi de bu burda bizi milçeye benzedir...ozunu de milceköldürene -* ne kadar ironik deyilmi? özünə at ve milçeköldüren yakıştırması yapan birini de ilk defe gorurem…şizofren misin oğlum sen? adeten onlar özlerini bir heyvana, bir eşyaya benzedirler..gerçi bu sual ritorik sual oldu biraz…cavabi sualda gizli olan…ona gore senin kimi orgazmsiz, kastrasyon kompleksinden eziyyet çeken bir sosyopatin zırvalamalarına gülüb keçirem -*...bu sefer amımla -* meslehetdi get maştağaya seni orda yaxşı qebul ederler...el üstünde tutarlar...kuş südü bile verirler sana -*

esl simanı da sene yaraşar şekilde “trass qehbesi” kimi seksist, nifret dolu bir söylemi işlederek gösterdin...iki gün qabaq merifetden, qanacaqdan dem vuran, hamıya barmaq sallayıb exlaq dersi keçen biri bu sözleri istifade elemez...men o işletdiyin ifadeni aynen sene iade edirem...senin uzerinde daha gözel duracağını düşünürem o adın...menim yazdığım entrydeki üslubum hecv-taşlama janrına aiddir...sen bu janrdan, ümumiyyetle edebiyyatdan bixeber olduğun yazdığın o küçük emrahfason basit arabesk kokan cümlelerden bellidir...yok vüqar bele geldi, ilqar bele getdi...daha fazla kasma bebişim -*...get su iç rahatla, ya da seviş...çox gerginsen iyi gelir -*
bir adam ne qeder kin, nifret, hınç dolu olmalıdır ki, quyruq acısından dursun entry yazsın... “heç vaxt mənim üçün çox əhəmiyyətli olan şeyləri bura yazmamağım yeganə təsəllimdi” cümlesi de “herkesin hayatına kimse karışamaz” deyen adamın cümlesi ile eyni soydan gelir -* bele yazacaqsansa o dediyin “şey”leri mence heç yazma -*

izleyenler bilir, bilmeyenler üçün ahanda link

(youtube: )

sözlükdə plagiat inqilabı

çox yox sen get o sözü (palagiat yox, plagiat) düzgün köçürmeyi öyren de gel...hadi kuzum yol ver -*...bir yerine giren şemsiye açılıb diye canın çox yanır bilirem, salon kadını sözüne takılmısan ama sen olsan-olsan o salonda sebastian olarsan...o da düşük bir ihtimalle...ayrıca get her iki deyimin menasını öyren...sana ev ödevi ytü mezunu, cemiyyetde (vor dünyasını deyir herhalda) özüne yer edinmiş, ekşide yazmağı bir prestij kaynağı, bir imtiyaz olaraq gören (ekşide yazar olmaq ne imtiyaz getirir bilmirem, diyelim eledi hele bu varsayımın doğru olub-olmama payı ne qederdi onu da bilmirem, maraqlandırmır da meni) ezik, şaklabanlıq yaparak tribünlere oynamağa soyunan saray soytarısı...dediyim kimi hele de bu yaşanılan olayı kişiselleşdirerek özünden "saxta qehraman" obrazı yaratmaq isteyirsen, haqsızlığa uğramış imajı çizmeye çalışırsan ama alınmır...o şemsiyeni çıxarmaya çalış mence bir an önce....

beat kuşağı, cuban revolution, che (o murdar ağzınıza almayın onun adını) falan-filan da yeqin son yazacağın entry için ekişdirdiyin materiallardı, heba olmasın deye istifade edirsen...ama olmur eee bilirsen bacişka -*...saxta kimlikler kurgulamaq, xeyali bataqlığında eşelenmek senin kimi sosyopatların yaxşı bacardığı bir işdi...yox eger dediyin kimi cocaine'nin diblerinden dönmüsense * ne qeder güldüm, hala show peşinde la adam onda o olmayan beynine yazık etmişsin be kardo, olan qalan beynini tüketmisen...paxıllıq-zad bunlar ağır laflar, sen önce sene yedirdiyim bu "konfet"in dadına bax açılırsın -*...

çüs (çüüşşş deyil ha, gerçi size çüüüş yakışır da ama neyse ) -*

van den budenmayer

sözlüye yazmamaq qərarimi pozduğum və əfsuslar olsun ki, belə bir vesile ile yazdığım ucun peşmanam…sənin kimi tamamlanmamışlıq duyğusundan eziyyət çəkən, parazitik bir organizmanin nik6na yazaraq səni şərəfləndirmiş olacam ama olsun qoy…sənin hələ də davam edən yüzsüzlüyüne bir dur demek vaxtı gəlib çoxdan çatıb… vergide isleyen anarxistin zəfərinə şərik çıxmaq, onun meydan oxuyan, cəsarətli addımını kölgələmək istəmirdim ama görünen o ki, sen hele de ağıllanmamısan....bu yazımda “salon kadını” imajimdan kayacak, ola bildiyince çirkefleşeceyem, şirret mahalle karisi mode on takınacağam ona göre…senin anlayacağın frekansdan danışacağam mecbur, başqa çaresi yoxdu…oxumaq istemeyenler, ürek xesteliyinden eziyyet çekenler uzaq durun…ha bu halimi sevmedim de deyil esline qalsa…arada bir lazimdi…deşarj olmaq iyi gelirmiş…neyse qisa bir sinopsisden sonra verin elinizi ey mnemosinanın qızları!…

illa da tanım verecek olursak, menim üçün boş küme, çeviri bele demeye dilim varmayacaq qeder berbad “çeviri”leri öz olmayan “beyninin” mehsulu kimi sırıyacaq qeder yüzsüz yazar parçası…pabucumun “entellektuel” yazarı…davam ede bilerem ama onsuz da bu entryde seni yerden-yere vuracağım üçün dozajı az tutum girişde…yolumuz uzun malum….peredozirovka olma diye…

elqerez, eger yadinizdadirsa bundan bir neçe ay qabaq if i were a boy adli yazara qarsi plagiat iddialari surulmusdu…men onda o qizcigazin yaninda durdum, coxlari belke bunu basqa cur qebul eledi…meni qinayanlar da oldu…ama menim esl meqsedim sen ve senin kimi zavallilarin overrated konumlarindan meharetle istifade ederek, ucuz oyunu surdurmeleri ve bunu sozlukdeki temiz niyyetli publikaya orijinal mehsul kimi kakalamalarina qarsiliq sozlukdekilerin sesini bele cixarmamalarina qarsi bir durus sergilemek, hec deyilse bezilerinin gozlerinin acilmasina calismaq idi…hetta o entryde bele ustuortulu bu movzuya toxunaraq, eyham vurmusdum sene…uzagdan uzaga hedef gostererek, sene aparan işaretleri yerleşdirmişdim altmetne…ama mən polemikaya girmeyi sevmediyimden, ve de en esasi senin kimi birine vaxt serf elemeye deymeyeceyinden konformist bir yaklasim menimseyib susurdum…istemirdim ki, desinler seni qisqaniram, ya da nese ele bir sey -*...gotumle gulerem buna orasi ayri -*…yine de özüme olan hörmetimden ve senden ferqli olaraq kim olduğumu, neye qadir oldugumu bildiyimden gelirdi bu tutumum…

senin semimiyetsiz, ekşisözlükdən, radikal blogdan, ordan-burdan aşırdığın o entryleri oxuyub “göresen bir tek menmiyem bu mexluqun özu olmadığına inanan, yoxsa var menim kimi birileri?!” deye düşünürdüm....daha sonra anarxistle etdiyimiz sohbetlerimiz zamani tek olmadigimin sahidi oldum …adam da seni bir gozel ifsa eledi…sense hele de heyasizligina basib bu entryni #150460 yazdin ama sicdin iyice -*…bildiyin sicis, hem de en boktanindan…utanmaz, utanmaz o basit numarana davam edib (don kixot ne alaka? -* tehsil sistemi elestirisi edirsen ama entryle ne alakasi var, wtf?, ya da milan kundera linkini vermek neyin kafasi? bu entrynde facebook’daki azerbaycansayagi-turkce sehifesindeki qeder iyrenc tercumelerinle davam eledin- qebullanir ne allasen -* ) mağdur edebiyati yapib qurtulacagini dusundun (hele de etmeye davam edirsen) ama seni ele bir yaxalamis ki, anarxist bu zekayla asanliqla cixa bilmezdin o hemleden…nitekim cixa bilmedin de -*…yox ruh haliymismis de, xeyal qurduqlarımmış da, bi afralar, bi tafralar, at gozluklu tavir takinmalar, hadsizlikler zart-zurt…al sana zzzzzzztttttttttttttt erenkoy!! pişkinliyin daniskasi da timidusu meselenin icine cekmeyin, ondan bir guvenlik qalxani kimi istifade etmeye çalışmağın oldu…divara qisilmis lagim faresi kimi qaldin ortada…vitrine oynamaga calisdin ama masken dusduyu ucun olmadi reis… yemezler yavrum, get basqa kosede oyna deyerler adama….cavabinda gelen entry’yle de knockout oldun iyiden iyiye…kimse siklemedi yazdigin o entryni de…frankensteinin igoru olan ucube ruhanistden basqa…dünenin en beyenileni olmadi yani…kıçımın en beyenilen entrysi oldu -*…

sen ozunun dediyi kimi seni izleyen 12 yazara(artıq təsadüfmü desem, takdir-i ilahimi desem?! -* isanin * (hani senin o seve-seve ekişdirdiyin, orasini-burasini duzeldib entryler yazdığın isa ) 12 hevarisi metaforu) xeyanet etmis iudasan…özgüven yoxsunu, anonim bir platformada bele şan-şöhret, populyarlıq arxasıyca qaçacaq qeder kompleksli, superegonun esiri olmus bir zavallisan…odur ki, o doppelgangerindi, kişilik bölunmesi sonucu ortaya cixan personajin olan ruhanist deyilen o zavallini da al, azalaraq bit bi zahmet…

nostalghia

Nostalghia Tarkovski'nin Rusiya sərhədləri xaricində çəkdiyi ilk filmdir (bir digəri üçün (baxma: offret.)..adından da görüldüyü kimi film öz “nostos”u olan rusiyaya qayıtmaq istəyən tarkovski'nin çəkdiyi qürbət acısının poetik inikasıdır....

--spoiler--


Filmdə eynilə zerkaloda olduğu kimi indiki zaman və keçmiş zaman, reallıq və xəyal, istər yuxu, istərsə də epifanik təzahürlər yoluyla iç-içə keçmişdir...bunun ifadəsi üçün həm formal elementlərdən, həm də konseptual mexanizmlərdən uğurla ifadə edir tarkovski...reallıq və yuxunu ayıran sepia və rəngli sekanslar...və yuxunu, hər iki dünyanı (dünya və axirət arasındakı-bərzəx aləmi) və və dolayısıyla da şüuraltını təmsil edən və anidən ortaya çıxan stalkerin köpəyini xatırladan köpək kimi stilistik figurlardan, filmlərinin olmazsa olmazı olan yağışdan məharətlə istifadə edir...

Filmin açılış sekansı bizi uzaqda, gölün kənarında pastoral arkadiyanı andıran bir təbiət görüntüsü ilə salamlayır...ümumiyyətlə filmin pratogonisti andrey(tarkovskinin prototipi-18 əsr bəstəkarı pavel sosnovskinin həyatını araşdırmağa gələn andrey- film çəkmək üçün italiyaya gələn tarkovski) tez-tez bu məkanı xatırlayır... Bu məkanın realda mövcud olan, onun yaşadığı evi, yoxsa onun idealındakı cənnət təsəvvürü olduğunu isə filmin sonunda qavraya bilirik...

Filmdə digər tarkovski filmlərində olduğu kimi 3 əsas obraz quruluşu ( trinity-təslis inancı -stalker’də-yazıçı-professor-stalker, zerkalo’da-ana və iki uşağı və.s) bu filmdə də davam edir..andrey-eugenia-domenico üçlüsünün münasibətləri fonunda bizlər xristian teolojik simvolizmi, modernizm (sistem) təndiqi, ailə münasibətləri və nəhayət vizual anlamda həzzin doruklarına ulaşdıran 2 saatlıq sənət nümunəsini izləyirik...

Filmlə bağlı bir neçə məqamı qeyd etmək istəyirəm...əvvəla filmin başında andreyin girməkdən imtina etdiyi monastrın divarındakı madonna del parto- doğum madonnası freskası məryəmin isaya hamilə olduğu dönəmi əks etdirir...o bölgədə yaşayan qısır qadınlar içi quşlarla dolu madonna heykəlini monastra gətirib dua edirlər...duanın sonunda isə madonnanın qarındakı həyatın rəmzi olan quşları azadlığa buraxmaqla ritual sona erir...yenə epifaniya hallarından birini (ilkini) yaşayan andrey əyilərək yerə düşən lələyi götürür və uzaqda evə doğru yaxınlaşan mələk figurunu (məşhur annunciation - müjdələmə tablolarındakı mələyin eynisi ) görürük...bu səhnəni dua edən qadının duasının qəbul olması kimi oxudum...

Filmdə madonna (andreyin anası, hamilə arvadı-madonna del parto) figuruna paralel olaraq işlənən lilith figuru da var...bu alov kimi qızıl saçlı, üsyankar gözəl eugenia'dan başqası deyil...eugenia'nın otel otağında saçlarını daradığı və kinini, nifrətini andrey'in simasında kişilərə qusduğu səhnə mənə gabriel rossetti'nin lilith tablosunu xatırlatdı...

/>


ümumiyyətlə nostalghia iç-içə keçmiş poetik bir mətndir... musiqidən, rəssamlığa, dindən, tarixə tutun böyük bir intertekstual mətn olaraq görürəm bu filmi...zerkaloda olduğu kimi bu filmdə də tarkovski atasının (arseni tarkovski" target="_blank" style="color: #1994DA" rel="nofollow">link şeirlərinə müraciət edir...özü də şair olan andreyin və tərcüməçi olan eugenia’nın dilindən tərcüməylə bağlı fikirlərini öyrənirik...roman jakobson'un məşhur "şeir tərcümə oluna bilməz" fikrini burda bir dəfə də eşidirik...bir qədər sonra məşhur italyan deyimi olan “traduttore-tradittore-tərcüməçi xaindir” deyimini təsdiqlər şəkildə eugenia öz vəzifəsinə, öhdəliyinə xəyanət edir və andreyi tək başına buraxır...təbii ki, bunun arxasında əsaslı motivi olsa da, tarkovski sanki bununla bütün tərcüməçilərdən qisas alır...

bir qədər də filmdəki təslis simvolizminin üçüncü tərəfi olan domenico haqqında...domenico'nu bela tarr'ın turin atı filmindəki anidən ortaya çıxan və 5 dəqiqəyə yaxın tiradı ilə modernizm (və daha ümumilikdə sistem) tənqidi edən axsaq qonşuya bənzədirəm...ikisinin də monoloqundakı bənzərliklər, dünyanın insanlar tərəfindən kirlənməsi, dünyanı dəyişdirmək istəmələri, istər domenico'nun son monoloqunu mark avreli'nin heykəli üzərində söylədikdən sonra özünü yandıraraq intihar etməsi, istərsə də turin atında qonşunun deyəcəklərini dedikdən sonra fırtınanın içərisinə, mübhəmliyə (heçliyə) doğru yürüməsi və.s (əslində hər iki obrazın kral lir'in təlxəyinə, mirzə cəlil'in kefli isgəndərinə bənzərlikləri (eyni dixatomiya burda da mövcuddur- dəli domenico-ağıllı cəmiyyət, kefli isgəndər və əslində ölü olan camaat) də mövcuddur ama çox da mövzudan yayınmaq istəmirəm..)...və filmdə domenico andrey'in ikinci kimliyi olaraq da qarşımıza çıxır...filmin bir yerində andrey'in güzgüdə öz sifəti yerinə domenico'nun üzünü görməsi, domenico'nun andrey'ə "bir damla yağ üstünə bir damla yağın 2 damla yox, böyük bir damla yağ" etdiyini deməsi buna işarətdir..evdə yedikləri çörək,içdikləri şərab və yağın özü (məsih sözü- yağla məsh olunan deməkdir-anointed) də dini simvolizmin uğurla ifadəsidir...

filmin sonunda beethovenin 9-cu simfoniyası və şillerin xoşbəxtlik odası (ode to joy-avropa birliyinin rəsmi himni) sədaları altında domenico özünü yandırır..nə qədər ironikdir deyil mi?...filmin bu səhnəsində "vay anasını" dedim öz-özümə..sanki tarkovski burda gələcəyi görmüş və ətrafda olan insanların duyğusuz, təsirsiz simaları (indiki avropa birliyi ölkələri) və saflığın, məsumiyyətin təcəssümü olan “Dəli” domeniconun məhvi ilə onun kimilərin bu cəmiyyətdə yeri olmadığını gözlər önünə sərmişdir...


--spoiler--

Çoxları tarkovski'nin bela tarr'la, nə bilim zvyagintsev'lə və nuri bilge'ylə olan bənzərliyindən danışır...ama mənə görə tarkovski transendental olduğu qədər, dünyəvidir...soyuq və qarlı rusiyadan olmasına baxmayaraq daha insancıldır, daha istidir, daha dokunaklıdır...

beyazıt öztürk

son günlər candan erçetinle girdiyi "video düello"suyla gündəmə gələn şoumen...qarşılıqlı olaraq çox əyləncəli videolar hazırlayırlar, izlerken kopma garanti...işin sonu hara gedib-çıxacaq merak edirəm...

hər şey belə başladı...:

(youtube: )

(youtube: )

(youtube: )

(youtube: )

(youtube: )

(youtube: )

hair

1979-cu ildə ekranlaşdırılmış dünyaca məşhur rok myuzikl...60'larin ruhunu daşıyan, cinsi inqilab, hippie sub-mədəniyyəti-" flower children" hərəkatı və dönəmin ictimai-siyasi fonunda cərəyan edən 2 saatlıq audio-visual ziyafət...və təbii ki, let the sunshine in...

(youtube: )