göstərib verməmək

istəyirəm bu söhbəti xırdalayım. əvvəlcə bu söz birləşməsinin ilk hissəsinə nəzər yetirək: göstərmək.

göstərmək nə üçündü? şirnikləndirməkçün. niyə şirnikləndiriləsən ki? ard məqsəd güdülür.
göstərmək nə üçündü? üstü açılıb, məqsədsizdi. təsadüfən (?) və ya xüsusi tədbirlərlə.
göstərmək nə üçündü? mənim də var deməkçün. "heşkimnən əysih döyüləm, lazım gəlsə.." deməkçün.

indi ikinci hissəyə baxaq: verməmək. burda çox dərin söhbətlər var.

nəyə görə verməyəsən ki? aseksualam (!) bilirsən mən hamı kimi düşünmürəm...blabla.
nəyə görə verməyəsən ki? biseksualam (!!!) əslində elə deyil, belədi.
nəyə görə verməyəsən ki? istəmirəm. ürəyim belə istəyir. lap belə zor eliyirəm. sənə girir?
nəyə görə verməyəsən ki? nəyə görə verim ki? pxaxaxa.
nəyə görə verməyəsən ki? evlənməmiş olmaz. camaat nə deyər?
nəyə görə verməyəsən ki? səndən xoşum gəlmir. zornandı?
nəyə görə verməyəsən ki? boş ev yoxdu.
nəyə görə verməyəsən ki? utanıram, təmiz deyiləm, axot yoxdu. nə işimə gücümə qalıb?
nəyə görə verməyəsən ki? xəstəyəm, yoluxduraram.
nəyə görə verməyəsən ki? qocayam, menopauzadayam. mənim o vaxtım keçib. / balacayam hələ.
nəyə görə verməyəsən ki? (qohumları/tanışları tərəfindən öldürüldü)

göstərib verməmək ağır söhbətdi. çox ağırdı. bu başdan göstərməmək ən yaxşısıdı.

göstərib verməmək incəsənətdi, romantikadı. xüsusi romantik müstəsna hallar da ola bilir. da ayrı. məsələn filmlərdəki, kitablardakı kimi nudistik qucaqlaşmalara, ayinlərə, bir-birinə tam sahib olmamağa, birlikdə vaxt keçirməyə daha çox önəm verə də bilərlər yəni ki. də ayrı. onlar da ayrı cür xiyardı, fikir verməyin, heç yoxdan daha yaxşıdı.

göstərib verməmək günahdı. əminəm buna. amma hansı dini kitabda idi yadımdan çıxıb. oxuyun hamısını, birindən elə məna çıxardarsız axır-əvvəl, əmin olun.

göstərib verməmək elmdi, fəlsəfədi, nəzəriyyələrin alt üst olduğu bir mühakimə qaynağıdı. bəşər oğlunun təkamülünün ən yüksək zirvəsidi. fikirləşin bir, ilk insanları. ya da heyvanları. qasim sən fikirləşmə, islamda yoxdu belə şeylər. nə isə yayınmayaq. onlarla müqayisə edəndə görürsən ki, instinktlərinə zidd davranışdı bu. sadəcə şüurlu bir məxluq bunu edər. nə də nəbatat aləmində buna rast gələ bilərsən. yəqin bonoboları eşidibsiz hə? görün necə xoşbəxt sevgi həyatı yaşayırlar. osturaqçı insanlar olaraq göt-göt söhbətlər eləmək ancaq bizlikdi.

göstərib verməmək faciədi. elə bir faciə ki, illər, əsrlər keçsə də ona dair şeirlər, hekayələr yazılacaq. burda qeyd etdiyim kimi dəxlisiz və işə yaramaz söhbətlər ediləcək, ancaq yenə bir məqamda göstərib verməyən çıxacaq. çünki insani xislətimiz belədi. bəlkə də cəhənnəm elə bir yerdi, heç kim göstərib vermir?

qısa bir mülahizə ilə, göstərib verməyin tərzi, təhəri, üsulu, məğzi, təfsilatı, üslubu barədə aşikar etmək istərdim, ancaq şəxsi fikirlərinizi bir-birinizlə paylaşıb ortaya çıxaracağınız nəticələr üçün fürsət yeri də qoymaq yaxşıdır.

xülasə, dərd-bəla və problemlər həmişə olacaq, arabir bunlar da lazımdı. bi çıkkan.