(baxma: meyvə seviləcək bir şey deyil ki aq)
qaçaraddımdanenənanənan
852 0 0 0
Post Ardıcıllığı
Hazırki streak: 0 gün ardıcıl post yazılıb.
Rekord: 21 gün ən uzun ardıcıllıq.
Streak hər gün ən azı 1 post yazanda artır. Bir gün boş keçsə sıfırlanır. Streak uzun olduqca od böyüyür!
Yazı Saatları
Tip: gecə quşu
Pik saat: 01:00
Saat diaqramı yazarın gün ərzində nə vaxt aktiv olduğunu göstərir. Qırmızı = ən çox post yazılan saatlar. Yaşıl = orta aktivlik.
Səviyyə Sistemi
Səviyyə 1: Yeni
XP: -63 (karma əsasında)
Növbəti səviyyəyə: 163 XP qalıb
Səviyyə karma əsasında hesablanır. Karma = reytinq + entry sayı + wiki töhfələri. Hər səviyyə üçün daha çox XP lazımdır. 25 səviyyə var: Yeni-dən Tanrı-ya qədər.
Yazı Statistikası
Təxmini söz sayı: 65,168
Toplam simvol: 391,005
Orta entry uzunluğu: 459 simvol
Kitab ekvivalenti: ~0.9 kitab (70K söz/kitab)
Söz sayı entry-lərdəki simvollardan təxmin olunur (orta 6 simvol/söz). Kitab ekvivalenti standart roman uzunluğuna (70,000 söz) əsaslanır.
blok başlıqlarını gizlət postları gizlət
midjourney
midjourney
midjourney
midjourney
midjourney
yazarların nicklərinin ai-il
yazarların əlləri
kaş ki, saf erkəy xüsusiyyətlərini qanımızda daşımasaydıq
kaş ki, açıq-açıq hər bezdirən adama bütün səmimiyyətinlə ə dur sikdir burdan deyə bilsək
kaş ki hər yerdə olduğumuz kimi davransaq
adama deyərlər kişi qalıb indiyə amk zaman keçdikcə hər əvvəlki söz öz mənasını itirir onsuz da qarşındakı adam da bilir ki, kişi sözü deyə bir şey yoxdu, olmayacaq da. davranışları, istəkləri, müəyyən mənafeləri kişi sözü ilə idarə etməyi bacarmayacaqsınız kişi qəhbələri sizi.
biraz havalar soyuyan kimi corab ilə yatmağın verdiyi hiss. alt tarafı nazik bir corab geyinirsən ama sanki uzun müddətdir ki, duyğularına kimi işləyən soyuğa qalib gəlirsən
(bax: lələ)
parçası ilə dostluğu ən yaxşı şəkildə tərif etmişdir. hər kəsin həyatında bir rza vardır. sənin tabutuvu daşıyarlar ama qıraqdan durub siqaret çəkən dostun ola bilməzlər. öldüyümüz halda belə per peysər daşıyır tabutumuzu mina koyim. per peysərə inad yaşayırıq.
(baxma: mikayil faye)
üstdəki yazara qatılaraq deməliyəm ki, qışın, payızın malı çaydı. çayxanadı. tələbəçilik vaxtlarım yadıma düşür, dərsdən sonra biraz pul olsaydı yarım alıb xəngələ gedirdik, ya da çayxanalara. ala xatırlayanda içim babat isinir blə. kurtqalı zadlı qarışıq otururduq birinci görürdük ki, isti basır soyunurduq. çay, plitka, 5 manat davay damino başlasın. blyat terapiyada sənöl. çöldə də həzin bir yağış yağır. qış aylarında çay süfrəsində oturub deyib gülməyin də ayrı ləzzəti var özümölüm. çaydan qalxan istilik ilə özgüvən sahibi olmağa oxşayır. pivəyə gəldikdə isə pivənin sezonu olmur məncə. pivələməy təbi var o gəlir. özüdə pivəliyəndə gərəy moşnu oturub yeyib içəsən. ona görə 1-2 gün qabaqdan planı qurulur. filan gün pivəliyəy zad. özüm onsuz da gündö 5-6 stəkan çay içən adamam. çayı pivəyə dəyişmərəm qaqaş.
2-3 ay bundan qabaq bir dostumla manatlıq taksi vs qata müqayisəsi edirdik. tam xatırlamıram, amma, əsas mən manatlıq tərəfdarı idim, bu qatar. varyoxun sikim dibinə kimi düz deyirmiş. bəyaq başıma bir hadisə gəldi blət konkret tüpürdüm bu 20 yanvar taksilərinə. adam gərək işini kişi kimi görsün. onsuz da, illərin qəzəbi var idi, bu gün day içimdəki səslərə qarşı çıxa bilmədim. düzünə qatar qaqaş. rahat gedirsən, rahat gəlirsən. vallah 20 yanvar taksiləri adamın ömrünü çürüdür. bu dövlət bir marşrut xətti çəkə bilmir, sumqayıt/saray/bakı avtobusu düz qoş eləsinlər. vare olmağına, tapılması çətindi, dayanacağını tam bilmirəm. mıxım keçdisə bu cavan manatlıq şoferlərinin əlinə buraxası deyillər. bir də adama elə baxırlar ki. qardaş, başa düşürəme blət hamı ekmeğinin peşində. Amma, biz də adamıq da blət günün yorğunçuluğu bir də üstünə sizin göstərdiyiniz şou. bəlkə mən anormalam onların hərəkətləri qıcığıma toxunur? kəramət demiş səni elə zaybat eliyirlər ki, adamın yazığı gəlir, istəyir sumqayıta gedib qayıdıb gəlsin. mesajlara baxıram, kişi manatlığa minər -; demişəmmiş efmeııürmüı. ala xuyyy. o xüsusi dayanacaqlar olure, manatlıqlar gəlib, adam götürüb gedirlər. bax o tema zordu. yoxsa bunlarınkı, heç kimin xətrinə dəyməsin bir sikimin başı iş deyil. özdə heç biri güvən vermir blyat, tipine soktuklarım. burdan manatlıq işləyən vicdanlı qardaşları öpüb, bağrıma basıram. çaqqal sürüsü kimi yığışıb bütün bazarın içini sikən pederazların da ağzın üzün sikim.
var yoxun sikim blət nətər şeydi başa düşmürəm. hiss eliyirəm ki, bir şeylər əksikdi. bəyaqdan gijdıllaq olmuşam. çıxmışam yandıranimi axtarmağa tapa bilmirəm. qəhbələr otduğa atıblar. səbəb də bir sikimdirik səbəbdi gijdıllağ olarsız. var yoxun sikim bunların ala nə poxuydu düşdük. beynim inanmaq istəmire ala yandıran yoxdu uje. gözləmişəm ki, bu pox yağış kəssin gəlib axtarım. indi də tapammıram amk. bəlkə uşaq götürüb zəng eliyirəm açmır. ala sən deyən elə vid fasonu yoxuyduye. bunnan siqaret yandıranda ayrı havalı hiss eliyirdim. hələ paçkanın üstündə də qəşəng dayanırdı. atamnan fırlatmışdım. tapsam zor olardıye ala. uşaq tapıb, götürüb ümidi ilə evə gəldim. ala qəhbə blət adam əsəbləşib yandıranı niyə otduğa tulluyar? gijdıllağsan sən? ala niyə fikirləşmirsən bəlkə xatirəsi var? qəhbə blət sən də görürsən ki, özüm heç 1 ay eyni yandıran işlətməmişəm heç vaxt. osturaq yığını bir səbəb yaradırlar da adamın qanın qaraldırlar. soxum sizin gördüyünüz işə blət, sikdirin vapşe siqareti tərgidirəm.
özümü çox pis hiss etdiyim anlarda girib fırlanıb azda olsa xoşbəxt hiss etdiyim sayt. əksər yazarlar o qədər səmimi gəlir ki. eyni həyatlar, eyni yaşanmışlıqlar və təsadüfi yollar. 5 il bundan qabaq soruşsaydılar ki, belə bir yer həyatının parçasına çevriləcək diyərdim sözlük nədi mq. elə yazarlar var ki, onları həqiqətən qucaqlamaq istəyirəm. bura ayrı bir dünya kimi gəlir. pis günün sonunda qəh-qəhələrə boğula biləcəyin bir şey. nə qədər absürd görsənirsə, o qədər gözəldir sözlük. hərdən fikirləşirəm ki, sözlük olmasaydı nə edərdim, sözlüksüz həyatda bir şeylərin əksik olduğunu uzun müddətli yazar olandan sonra hiss edirəm. heç vaxt tanımadığın biri tərəfindən gecə saat 2də mesaj almaq qədər həyəcanlı bir şey varmı? bu kimi şeylər yaşadır bizi məncə, uzaq ama yaxın olduğumuz qəlblər. sayəsində çox yaxşı dostlar da tanıdım. uzun sözün qısası bayağı olmağa gərək yoxdu. nə hiss edirsən onu yazırsan. nerde var lan böyle bir şey?
bu dünyada ən çox sevdiyim şeylərdəndi. ancaq son vaxtlar içmirəm/içə bilmirəm. məsələ nə qədər içmək deyil, nə qədər sərxoç olmaqdı. biri var özünü sərxoşluqla aldadasan, biri də var ki, götünün açarını itirəsən. içməyə necə başladınsa, ardı da elə gəlir. içməyə əsəbi başlayanda agresif davam edirəm, tam comfort və rahat hiss edəndə xoşbəxtlikdən uçuram. mənə görə rahat olmaq çox önəmlidi və niyə içdiyini bilmək. insanın içdiyi zaman instinktlərinin pik səviyyəyə qalxdığına inanıram. əgər yanında sevilməyəcək bir adam oturubsa mümkün deyil ki, sən orda dava salmayasan. mən əmim oğlunu görəndə gedib qucaqlıyıram, bir dostum var onu görəndə gic oluram. soruşsalar ki, dünyada ən çox azad hiss etdiyin an/zaman kəsiyi hansıdır o dəyqə sərxoş olmaq deyərəm. lazımdır. sənin hərəkətlərin kiminsə xoşuna gəlmirsə deməli, sabahsı gün də artıq səninlə deyildir. sərxoş olmaq elə bir şeydir ki, yaradıcıyla belə oturub prinsip apararsan, içindəkiləri tökərsən, ağlayarsan, gülərsən, darıxıb bir köks ötürərsən. ən çox sərxoş olduğum zaman sonu olmayan bir yolda irəlilədiyimi anlayıram, xatırlayıram. içdiyin zaman heç kim sənin əl qolundan yapışa bilməz. azadlığın simvoluna çevrilərsən. deyəsən ən çox içənlər, ən çox diqqət mərkəzində olanlardı. cəmiyyət ilə mübarizə aparmaqdır sərxoş olmaq. göt-göt danışılan söhbətlərə inad içirəm, özümü tanımamaq üçün, özümdən kifayət qədər uzaqlaşmaq üçün içirəm, əgər içib götümün açarın itirirəmsə zor sikirəm. orda mənu ölənə qədər döyə də bilərsən. ancaq bir sərxoşun sərgüzəştləri şirindir bu sikdiyimin dünyasında olub bitən qəhbəliklərdən.
nə qədər dəyərli olsa da istənilən sahəyə təmasından sonra həmin sahəni iyrəncləşdirə biləcək şeydi. olmasaydı da yenə insan övladı bənzəri bir şey çıxardardı ortaya. bəlkə də pul ən yaxşısıdı. həyatda hara hərliyib fırlıyırsan axırda söhbət yenə də gəlib pul olure, bax bunu sevmirəm. kaş pulu fikirləşə bilməsəydik. futbol da gözəl idi pul olmadan, teatr, sənət, icadlar, hər hansı bir peşə, dostluq, qardaşlıq, ailə, sevgi, və eşq. daha daha nələr.
parçalarında yeni universitet qazanmış, önlərindəki 4 ili necə məhv edəcəklərini düşünən kəndçi tələbələrin xəyallarını sezirəm.
bir dənə ferma oyunu var idi, hələ də adını tapa bilmirəm. çox ləzzət eliyirdi. sadə hayday kimi bir şey idi, amma, dizaynı zadı çox şirin idi. bəlkə də o dövrdə zar zor belə şeylərlə tanış olduğumuz üçün də ola bilər. əsas butulkaya girirdim, blət günlərlə ürək yığıb bir gündə xərcləməyin verdiyi peşmanlıq. əmioğluynan zadnan girirdik. blə eyni oyunda bir-birimizi görməyin qəribəliyinə təəccüb edirdik. çox şeyin adi olmadığı zamanlar idi, gözəl idi.
qalib: ispaniya
sürpriz: avstriya
uğursuz: portuqaliya
bombardir: havertz
ən yaxşı qapıçı: neuer
(baxma: böyüklərlə yola getməmək)
bütün yaş dövrlərində insanın həqiqətən istədiyi bir şeydir. əsasən də yaşadığımız mühitdə böyüklərin fikirlərinin getdikcə bayağılaşması qaçırdır. adamların mənimsədiyi fikirlər beyinlərində deyil də damarlarında axır. bu elə fikirlərdi ki, əsrlərdir çeynənə-çeynənə gəlir və dəyişdirmək qeyri-mümkündü. bir ata düşün türkçüdü biri turançıdı biri yapçıdı nəm ala biri mərkəzdi biri sola dönməy istəyir pavarotnikin yandırmayıb deyə hədəliyirlər, soxur içinə. əslində hamısında bir yaşanmışlıq var, ancaq, mənasızdı. siyasəti qoyuram bir kənara adət ənənələrimiz, el-oba mədəniyyətlərimiz bərbaddı. bir adamın ki, sevdiyi şair zəlimxan yaqubdu apar tulla. ay blət bu nə dağ sevgisidi, arx sevgisidi, ot-çəmən, bol bulaq sevgisidi blyat? başqa heç nə yoxdumu? əslində başqa nə olmalıydı ki? tarix boyu belədi. niyə bir-birimizi başa düşmürük? niyə hər dəfə nəyisə öyrətməyə çalışırıq. ünsiyyət qura bilmirik, danışmırıq, bəlkə danışsaq, anlaşsaq bütün hissələr öz yerinə oturacaq. bilmirəm, həmin sirrlər açılsa başqa nələrdən gileylənəciyik, sanki yaşama ümidi yaratdığı üçün daha çox qaçırıq. tələsən adamları sevmirəm, hara tələsdiyini bilməyənləri heç sevmirəm. bir gün onlar kimi olmaqdan qorxuram, bəlkə də mən də təklikdə onlara oxşayıram. kənddə balıq tutmaq üçün burnum göynəyir mən də gecələr ağlaya-ağlaya zəlimxan yaqub oxuyuram. insanın elə duyğulaır vardır ki, onlarla dörd divar arasında daha xüsusidir. məsələn; atan gələndə baxdığın trt belgeseli bağlamaq kimi. özümüzdən asılı olmayan səbəblər bizi yalnızlaşdırır. axıb gedən həyat və əlimdə hələ də ona yazdığım məktublar.
(bax: ata)
telefon zəng səsi. ən sevdiyin musiqi belə olsa orda kiminsə səni axtardığını görürsən ha. dəli oluram da blə mənə zəng gələndə. önəmli zənglər xaricində götürmək istəmirəm bu pox telefonu. ona görə rahatsız etmə moduna qoymuşam, bir dəfə zəng eliyən düşə bilmir xəttə. gərək ki, ikinci dəfə zəng vursun. qəbul olunan zəng tipi:
alo, qaqa. necəsən? stadion hardaydı deyə bilərsən?
- (tərif edirəm)
oldu, qaqa. sağ ol.
- sağ ol.
amk telefon zəngləri onsuz da belə şeylər üçün yaradılmayıb? yoxsa zəng edib qırx ilin müdafiəsin, qırx ilin yalvarışların etmək üçün mü? dəfələrlə fikirləşmişəm wp silim, nömrəmi də qırıb sikdir eliyim. sonra mənasız olduğun görüb, başın buraxıram. bir dəfə açılmayan zəngə cavab verməyin, mümkündürsə gijdıllaq səbəblərə görə zəng etməyin.
Notice: Undefined variable: user_id in /var/www/soz6/sds-themes/vengeful-light/profile.php on line 3409
blok - başlıqlarını gizlət
Notice: Undefined variable: user_id in /var/www/soz6/sds-themes/vengeful-light/profile.php on line 3416

