insanın ruhunu əzən hadisədir. az qala 4 ay keçməsinə rəğmən hər dəfə yadıma düşdükcə ağlayıram, son nəfəsini verməsini unuda bilmirəm. gözəl, ağıllı, həqiqətən dərrakəli itimiz vəfat etdi ötən aylarda. rayonda həyətimizdə saxlayırdıq, son aylar küçəyə çıxmağa dadanmışdı. gecə yatanda da həyətə salı…
əmim ağ rəngdə, narıncı və qara bənəkli bir pişik gətirdi. nə ad qoyacağımızı soruşanda anam dedi: “birinci pişiyinizdir, məstan olsun.” məstan da bildiyimiz tənbəl ev pişiklərindən idi. üç balası oldu: narıncı qardaşımın; boz bacımın; və ağ-qara mənim, tom. soldakı, tom. sağdakı da məstan. şəkli ig…
adamın içinə qoyan hadisədir. bilmirsən nə edəsən o vəziyyətdə. hələ-hələ ev heyvanı kimi deyil də, dost kimi baxanda lap məhv olursan. bütün axsaqlıqların, çətinliklərin arasında bir də o üzərinə gəlir, qalırsan məəttəl. heç nə düz getməz ala? getmədikdə getmirmiş. 6 il birgə olduq. karl idi adı. i…
bir gün öləcəyi düşüncəsi belə ruhumu incitdiyi üçün istəsəm də ala bilmirəm. bu qorxu getməz üstümdən,bilirəm. ölər,sonra aylarla depresiyaya girərəm. buna görə də başım qulağım dinc işimlə məşğul olmağı seçirəm.
ad günümə yaxın anam çox istədiyim üçün 2 balıq hədiyyə etmişdi. biri hələ hamilə idi. birinci gün hamilə olmayanı vəfat etdi. çox pis olsam da digəri qaldığı üçün təsəlli olmuşdu. saxlamaq istəmədim onu,bir neçə nəfərə təklif etdim amma nəysə alınmadı,qaldı məndə. həmin gündən 2 gün sonra o da öldü…